Seychellen – meer dan witte stranden

De Seychellen liggen op de evenaar, midden in de Indische oceaan. Garantie dus op witte stranden, palmbomen en een blauwe zee. Maar er is meer. Bijna vier jaar geleden was ik hier en bezocht vooral 5-sterren resorts. Nu bekijk ik het tropische regenwoud en ga ik hiken en ziplinen. Het is prachtig. Maar als ik naar huis ga, heb ik toch een dubbel gevoel. Want dit paradijs heeft duidelijk ook een keerzijde...

De Seychellen vind je in de Indische oceaan, tussen Madagaskar en India. De groep van 115 kleine eilanden (de grootste is niet groter dan Texel) wordt aan de toeristen verkocht als ‘het paradijs’. Net als de Malediven, Mauritius, Bora Bora en nog veel meer. Dus hangen bij het reisbureau posters van witte stranden, blauwe zee en palmbomen. En op Instagram willen bloggers mij laten geloven dat je hier helemaal alleen bent met je kokosnoot en hangmat… Maar al die groene heuvels dan? Dan moet het toch ook regelmatig regenen? En al die toeristen laten toch hun sporen na? Op zoek naar de andere kant van het paradijs. Een verhaal over prachtige jungle en (on)zichtbare armoede. Video onder deze reportage!

Toeristen hebben de mooiste stranden, en de bevolking de hoogste mate van verslaving aan drugs en alcohol.

Toeristen hebben de mooiste stranden, en de bevolking de hoogste mate van verslaving aan drugs en alcohol.

Bestaat het paradijs nog?

Bestaat het paradijs nog? Internet zegt van wel. En reisbureaus zeggen het ook. “Maar voor ons is het geen paradijs,” vertelt mijn taxi-chauffeur op het eiland Praslin. “Want bijna alle grote hotels zijn in handen van buitenlanders, en maar weinig mensen van de Seychellen krijgen daar werk.” Ik ben net aangekomen en ben op weg naar mijn hotel. “Het hotel waar jij gaat slapen is in Indiase handen. Verder zijn veel hotels van Russen en Europeanen en dat restaurant daar langs de weg is pas geleden door een cruisemaatschappij gekocht. Zo blijft bijna al het geld dat toeristen bij ons uitgeven in buitenlandse handen. De Seychellen hebben inmiddels wereldwijd het hoogste percentage drugs en alcohol verslaafden.”

De verkoper van kokosnoten moet nog maar zien of hij 's avonds iets te eten heeft.

Deze verkoper van kokosnoten moet nog maar zien of hij vanavond iets te eten heeft.

Kleurrijke markten, maar de bewoners verdienen weinig. Veel hotels zijn in buitenlandse handen.

Kleurrijke markten, maar de bewoners verdienen weinig. Veel hotels zijn in buitenlandse handen.

Op het kleine eilandje La Digue zie ik natuurlijk wel degelijk de bounty-stranden die ik vier jaar geleden ook zag. Maar in het hotel klaagt de eigenaar dat de gasten steeds meer klagen: over het geluid van de zee bijvoorbeeld (ze kunnen niet slapen) en dat ze zand aan hun voeten krijgen (ja echt). Veel gasten hebben dus een wat vreemd beeld van dit paradijs. Het lijkt of ze geen benul meer hebben van de werkelijke wereld. Ik fiets heerlijk rond op het kleine eiland en zie de mooiste stranden. Maar ik zie ook werkloze mannen die de hele dag domino spelen onder een boom.

Seychellen – toeristen gaan voor

“We hebben sinds kort een nieuwe samenstelling van het parlement,“ vertelt mijn gids op het eiland Mahe. “Misschien kunnen we nu eindelijk iets doen tegen de corruptie hier. In november hebben we zelfs de eerste staking. De Seychellen worden verkwanseld door de regering. Wij mogen niet bouwen, maar de sjeik van Abu Dhabi mag een heel paleis neerzetten.” Ik hoop dat het verkwanselen zal stoppen. “Ik woon hier al 12 jaar,” vertelt een bevlogen Duitse vrouw op het strand van Beau Vallon. “Ik organiseer protesten tegen de aantasting van de natuurlijke omgeving en mobiliseer daarbij de bevolking. We hebben recent nog een bouwproject tegen kunnen houden. Maar het is moeilijk. Het hotel waar jij vanavond slaapt is met Russisch maffiageld gebouwd. Dat soort dingen moet stoppen.”

Op de Seychellen is het hard werken voor een schamel inkomen.

Op de Seychellen is het hard werken voor een schamel inkomen.

De lokale economie draait op vis en vruchten.

De lokale economie draait op vis en vruchten.

En terwijl ik heerlijk van mijn lunch geniet, moet de kokosnoot-verkoper nog maar zien of hij vanavond iets te eten heeft. Ik zie collega’s van hem die bierflesjes verzamelen – om te kijken of er nog iets in zit en voor het statiegeld. De Duitse activiste is somber: “Als die kokosnoot-verkoper voor elke foto 5 cent zou vragen zou hij meer verdienen dan met een hele dag kokosnoten verkopen.Ik gun de mensen hier echt meer.” Als ik ‘s avonds op internet lees over de eilanden in de Filipijnen en Thailand die soms compleet voor toeristen worden gesloten, besef ik nog meer dat het paradijs niet meer bestaat.

Seychellen – witte stranden en turquoise zee

De Seychellen is dus niet alleen maar het paradijs. Tijdens mijn vorige reis naar de Seychellen zag ik zelf alleen maar witte stranden, 5-sterren resorts en beeldschone medewerkers van Bali. En ik genoot van wellness-behandelingen in een goddelijke sfeer. Maar ik heb mijzelf destijds heel wat zand in de ogen laten strooien. De bounty-stranden zijn er natuurlijk gewoon en het is helemaal niet moeilijk om een bezoek aan de Seychellen te beperken tot dat soort locaties. Je kunt hier nog steeds het paradijs beleven. Vooral op de eilanden La Digue en Praslin vind je prachtige stranden met palmen en enorme roze granieten rotsen en koraalriffen in de mooiste turquoise zee.

Verwende toeristen klagen dat ze niet kunnen slapen door het geluid van de branding.

Heerlijk genieten op de mooiste stranden van La Digue.

Heerlijk genieten op de mooiste stranden van La Digue.

Maar de toeristen laten zich het witte zand makkelijk in de ogen strooien.

Maar de toeristen laten zich het witte zand makkelijk in de ogen strooien.

Eén van de mooiste stranden ter wereld is Anse Source d’Argent op het eiland La Digue. Je moet voor de toegang betalen, maar dat houdt het strand wel rustig en schoon. Het strand is erg populair bij fotografen en filmmakers. De enorme glad gesleten granieten blokken zijn vooral sprookjesachtig bij zonsondergang. Op het eiland Praslin ligt Anse Lazio, één van de top 10 stranden van de wereld. Als ik een hangmat bij me had gehad, lag ik hier nu nog steeds. En op het hoofdeiland Maha tenslotte, vind je hele mooie stranden bij de 5-sterren hotels, zoals bij Constance Ephelia, aan de paradijselijke baai Port Launay Beach.

Le Relax Hotel op het eiland Praslin.

Le Relax Hotel op het eiland Praslin. Mijn zwembad…

Mijn lunch bij het 5-sterren resort Constance Ephelia.

Mijn lunch bij het 5-sterren resort Constance Ephelia, op eiland Mahe.

Seychellen – op avontuur in de jungle

De Seychellen ligt 2.000 km oost van Tanzania en iets boven Madagaskar. De ligging op de evenaar zorgt ervoor dat de eilandengroep is bedekt met een weelderige groene deken van planten. Overwoekerde beekjes komen van de bergen (tot wel 900 meter hoog) naar beneden. De wegen zijn smal en de afwateringskanalen zijn diep om de weg begaanbaar te houden tijdens hevige buien. De tropische jungle met al zijn kruiden en specerijen doet me aan Sri Lanka denken. Kruidnagel, kaneel, vanille, mango’s, suikerriet en nog veel meer. Groene daken uit de koloniale tijd verraden dat de Seychellen lange tijd Frans en Brits was, met tevens bewoners uit Afrika en India. Deze smeltkroes van culturen heet Creools.

Op het eiland Praslin groeit de unieke Coco-de-Mer, die wel 35 kg weegt.

Op het eiland Praslin groeit de unieke Coco-de-Mer, die wel 35 kg weegt.

Op het eiland Praslin komt de Black Parrot voor, uniek in de wereld.

Op het eiland Praslin komt de Black Parrot voor, uniek in de wereld.

Ik ga drie dagen de jungle in (maar slaap gewoon in mijn hotel). Vandaag bezoek ik het beschermde en kwetsbare UNESCO gebied Vallée de Mai op het eiland Praslin. Want hier groeit een unieke kokos-palm: de Coco de Mer. Deze palm geeft pas na 22 jaar kokosnoten die wel 35 kg wegen en die pas na 7 jaar rijp zijn. Een andere unieke bezienswaardigheid is de met uitsterven bedreigde Black Parrot (zwarte papegaai). Ik heb geluk want ik zie (net op het eind van mijn bezoek) een paartje neerstrijken in een boom vlakbij. Ze zijn niet heel schuw, want ze worden goed beschermd. Maar als dan een hele zwerm cruiseboot-passagiers aankomt vertrekken de Black Parrots toch maar snel. En ik ook…

Zorg dat jouw vakantie het leven van de lokale bevolking ook wat prettiger maakt.

Hiken op het eiland Mahe. Even weg van de stranden.

Hiken op het eiland Mahe met een lokale gids. Weg van de stranden, tijd voor het echte leven.

Hiken en ziplinen

Ik ga naar het eiland Mahe. Het regenseizoen is inmiddels begonnen en het regenwoud is met recht een regenwoud. Ik ga vandaag hiken met gids Terrence Belle. “We hiken naar Mare aux Cochons, een meertje op bijna 800 meter hoogte,” vertelt Terrence. “Het pad gaat niet al te steil omhoog maar het is met deze regen wel glad dus kijk goed uit.” We lopen door de jungle en ik ben al snel drijfnat. Een slang schiet weg voor mijn voeten. Ik zie de restanten van een kaneelplantage. De beken die uit de bergen omlaag komen zijn ruig door de vele regen. Het is warm en vochtig. Als we na ruim twee uur lopen halverwege zijn, stelt Terrence voor om terug te gaan: “Als we verder lopen moeten we een rivier oversteken en dat is niet haalbaar vandaag met al die regen.” Ik maak tussen de buien door snel een foto en we gaan terug.

In de jungle van het eiland Mahé. Hier zie je geen toerist.

In de jungle van het eiland Mahé. Hier zie je geen toerist.

Zipline op het eiland Mahé, bij het resort Constance Ephelia. Als tarzan door de jungle.

Zipline op het eiland Mahé, bij het resort Constance Ephelia. Als tarzan door de jungle.

De volgende dag is al weer mijn laatste dag op de Seychellen. Gelukkig schijnt de zon weer en voor ik weer naar huis vlieg ga nog een ochtendje ziplinen bij Constance Ephelia Resort. Dat heb ik nooit eerder gedaan! Na een klimpartij sta ik ineens hoog bovenaan een kloof en zie ik de staalkabels hangen die mij weer naar beneden gaan brengen. De kloof is begroeid met jungle en bij het ziplinen schieten de palmen en bananenbomen links en rechts langs me heen. Via acht verschillende lijnen kom ik omlaag en pas na een vol uur sta ik weer beneden.

Seychellen – vermijd het massatoerisme

Het zal duidelijk zijn: sinds mijn vorige bezoek ga ik dit keer liever naar kleinere familiehotels, en niet meer naar de grote resorts. Het massatoerisme zorgt er inmiddels voor dat veel geld verdwijnt naar het buitenland. Ik zorg er zelf liever voor dat het verdiende geld op de eilandengroep blijft. De inwoners van de Seychellen kunnen het erg goed gebruiken. Zo was ik met veel plezier in het Patatran hotel op het eiland La Digue. Het hotel werd opgezet door iemand van het eiland in 1992 met drie kamers. Inmiddels heeft het hotel 31 kamers en vormt daarmee een klein dorp op de prachtige hellingen aan de noordkant van het eiland.

Uitzicht vanaf mijn balkon van hotel Patatran op La Digue.

Uitzicht vanaf mijn balkon van hotel Patatran op La Digue.

La Digue is een piepklein eiland en autovrij. Daarom is het een typisch fiets-eiland. Rondfietsen op La Digue is prachtig! Overal fiets ik vlak langs zee en zie ik witte stranden met volop palmbomen en roze granietblokken. Vooral Duitse en Nederlandse toeristen kiezen voor de fiets. Op La Digue zie ik al fietsend dat er naast ‘mijn’ Patatran hotel ook veel self-catering accommodatie is. De kleine supermarkt op La Digue en de lokale bevolking varen er wel bij. Veel locals hebben een elektrisch wagentje en vervoeren toeristen naar de wat meer afgelegen stranden. Heel relaxed.

Verblijf je in dit hotel dan profiteert de lokale bevolking maximaal.

Het Patatran hotel op La Digue is als uitzondering eens NIET in buitenlandse handen.

Het Patatran hotel op La Digue is als uitzondering eens NIET in buitenlandse handen.

Ik ben blij dat ik dit keer op de Seychellen voor een actiever verblijf heb gekozen en deels in kleinere hotels verbleef. Maar ik ben ook blij dat ik veel met locals heb gesproken. Want de Seychellen is meer dan witte stranden: ik voel me eventjes als tarzan in het de jungle maar ik zie ook dat dit paradijs duidelijk een achterkant heeft…

Meer info:

 

Volg mij!

Arjan

Reizen maakt me wijzer. Als reisjournalist deel ik mijn verhalen graag met jou. Ik heb veel gezien, maar mijn eerste reis door Kenia vergeet ik nooit.
Arjan
Volg mij!

Latest posts by Arjan (see all)

  1. Dagmar de Vries zegt:

    Hallo Arjan,
    Met veel belangstelling heb ik jouw kritisch reisverhaal over de Seychellen gelezen; ik ben vooral geschrokken van het feit, dat veel prachtige hotels en resorts in handen van buitenlanders zijn en de plaatselijke bevolking te weinig profiteert van de toeristen. (zoals zo vaak ook elders!)

    Mijn man en ik zijn van plan om volgend jaar april/mei naar de Seychellen te gaan om hopelijk te genieten van de prachtige natuur en heerlijk te kunnen snorkelen. Wij willen 3 eilanden doen, Mahe, Praslin en la Digue. Wij zouden zeer op prijs stellen, als je ons tips voor kleinschalige accommodaties op de eilanden kunt geven.

    Met vriendelijjke groeten,
    Dagmar en Theo

    • Arjan zegt:

      Hi Dagmar en Theo,

      Om eerlijk te zijn weet ik alleen van Patatran hotel dat het van en voor locals is. Mijn lokale gids kon me geen andere voorbeelden van hotels noemen. De belangrijkste eigenaren zijn Russen, Indiërs, Arabieren en het Franse Club Med, het Duitse Kempinsky en meer van dergelijke ketens. De medewerkers van de hotels komen vooral uit India en van de Afrikaanse kust en eilanden. De Seychellen wordt dus volledig geëxploiteerd.
      Wellicht is het het beste om vooral te zoeken naar kleine hotels (tot 10 bedden) en b&b’s. Die zijn allemaal van locals.

      Heel veel succes en alvast veel plezier.
      Groeten, Arjan

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>