Reizen en rennen deel 2: De bakermat

'Run the world!' Het is een gevleugelde uitspraak. Overal ter wereld probeer ik mijn kilometers te maken. Vaak brengt het mij op bijzondere plekken of in verrassende situaties. Ook nu weer.

Pheidippides snelde van Marathon naar Athene. ‘Help ons!’, sommeerde hij de Spartanen. ‘De Perzen zijn met veel meer, we hebben jullie nodig.’ Het zweet gutste langs zijn voorhoofd en druppelde op zijn sandalen die onder het stof zaten. De Spartanen keken elkaar aan en schudden met hun hoofd. ‘Ze hadden het te druk.’ Teleurgesteld keerde Pheidippides terug naar Marathon. Zijn maten bleken aardig stand te houden waarna hij opnieuw de tocht naar Athene maakte om de zege te verkondigen. Fysiek bleek deze laatste inspanning teveel geweest en stierf Pheidippides bij aankomst. De marathon was geboren, aldus de legende.

Zondagochtend, iets na achten. Groen licht. Het verkeer raast achteloos over de brede vierbaansweg. De eerste zonnestralen van de dag verwarmen iets meer dan de helft van het ovaalvormige Panathinaiko stadion. Athene slaapt nog. Het stadion, dat in 1896 tijdens de eerste Olympisch Spelen dienst deed als hét Olympisch stadion, is verlaten. Nog geen toeristen die zich in de kenmerkende starthouding van een sprint laten fotograferen, trots de hoogte trede van het kleine podium beklimmen of rondrennende kinderen. Alleen ik, de zon en de schoonmaker die op z’n dooie gemakje het stoepje voor de entree aanveegt. Je ziet hem denken, daar heb je er weer één.

12015-12-06 08.32.16

Net iets minder dan 400 meter is het rondje. Ik loop rustig warm en kijk om me heen. Tientallen meters schuin omhoog lopen de marmeren tribunes en omringen de baan. De ambiance is onwerkelijk. Ik zie de tienduizenden mensen enthousiast juichend op de banken zitten. De mannen in hun zondagse pak met een hoge hoed en de snor keurig in de plooi, de vrouwen opgedirkt in hun nette jurk. Een luid gejoel naarmate de witte finish lijn dichterbij komt. Bijna steek ik mijn handen in de lucht bij het passeren van de finish. Er gebeurt niets. De schoonmaker in zijn groene tuinbroek kijkt op en schudt zijn hoofd.

2015-12-06 08.46.04

Het voelt best onwerkelijk om jezelf in deze omgeving in het zweet te jagen. In het midden van de baan zijn de contouren van de vijf ringen nog zichtbaar. Hoog op een heuvel torent de Akropolis boven de stad uit. Net voor de bocht zie ik telkens een glimp van deze tempel. Bij de andere bocht passeer ik eerst de eretribune op de eerste rang. Het lijkt net alsof er drie mensen iets achterover geleund zitten. Ik was toch alleen, of speelt de zon me nu al parten? Het zijn twee zittingen voorzien van armleningen die een bijzonder optisch effect teweeg brengen. Ik versnel nog maar eens.

2015-12-06 09.23.10

Jaarlijks is het stadion het decor van de finish van de marathon van Athene. Ook tijdens de Olympische Spelen van 2004 eindigde de martelgang voor de lopers in dit nostalgische stadion. De namen van de winnaars zijn gegraveerd op marmeren gedenkstenen. Dan komt een groep Chinezen de baan oprennen. Het dagdromen en de training zijn abrupt voorbij.

Jos

Jos

Jos verkent graag nieuwe plekken, landen en culturen, om vervolgens zijn ervaringen te delen. Hij heeft een lichte voorkeur voor het westelijk halfrond, maar wil de hele wereld zien, onder het motto; ‘the world is my playground’.
Jos

Latest posts by Jos (see all)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>