Mani regio in Griekenland op haar mooist

Griekenland. Paradijselijke eilanden, palmbomen, ongerepte havenplaatsjes met kleine vistavernes aan azuurblauwe baaitjes en een rustgevende en relaxte sfeer. Voor de doop van een nichtje mocht ik naar Griekenland. Enorm enthousiast ben ik dit avontuur gestart in een land dat voor mij nog onbekend was.

De Mani: een ruige regio vol tradities

De middelste vinger van de Peloponnesos wordt ook wel ‘de Mani’ genoemd: een bergachtige en vrij ontoegankelijke regio vol historie en tradities. De Mani heeft een ruige kustlijn en je vindt er vooral typische dorpjes met natuurstenen huizen en prachtige azuurblauwe baaitjes. Je kunt een roadtrip maken en in verschillende kleine kustdorpen verblijven, maar ook kiezen voor een vaste uitvalsbasis.

Van tevoren had ik vrij weinig opgezocht omdat ik liever ter plekke bekijk wat ik wil zien en doen. Na het afhalen van de huurauto duurde de rit richting Itilo, een klein plaatsje in het zuidwesten van het vaste land, zo’n drie uur. Vier dagen had ik de tijd om het een en ander te gaan zien. Camera mee, drone mee, zonnebril op en gaan!

Middle of nowhere richting Vathia

Al rijdend door de bergen van Griekenland is de eerste stop het voormalige Mani-hoofdstadje Areopoli. Dit plaatsje ligt in de regio Mani en is de grootste plaats in dit gebied. Tijd om even wat brood, fruit en nog een fles water te kopen. De temperatuur zit mee, dus dat water is hard nodig. Rondom dit plaatsje is, behalve het vissersdorp Limeni en de Pyrgos Dirou-grotten, weinig te vinden. Je rijdt een hele tijd door de middle of nowhere en komt soms tijden niemand tegen.

Al rijdend door de wildernis, waar het landschap zienderogen veranderd, ben ik op weg naar een verlaten stad, genaamd Vathia. Van groen, bloemrijk en vol schaduwplekken in het noorden naar steeds desolater in het zuiden. Vanaf Areopoli volg je gewoon de weg richting het zuiden en je rijdt vanzelf Vathia ‘binnen’. Deze stad is tegenwoordig een oude ruïne in het uiterste zuiden van de Mani Peninsula, maar is jarenlang een echte toeristische trekpleister geweest en erg gewild onder de lokale bevolking.

Vathia heeft vroeger gediend als een verdedigingsfort tegen voornamelijk piraten en de Turken die het land wilden binnenvallen. Nu zie je er voornamelijk toeristen die de oude historie kunnen waarderen. Tot voor kort waren er nog appartementen te huur en nog wat inwoners, maar deze zijn hier ook niet meer. Toen ik er was, was het erg uitgestorven. Er liepen zo’n tien mensen rond, maar ik gok dat in de zomer het er wel druk kan zijn.

De straatjes van de verlaten stad Vathia

De straatjes van de verlaten stad Vathia

Vathia, een traditioneel dorp op de Mani van de Peloponnesos. Een verlaten dorp vol woontorens en een toeristische trekpleister.

Vathia, een traditioneel Grieks dorp vol woontorens

Droneshot van Vathia

Droneshot van Vathia

Diros Grotten

Overigens is Vathia geen plek om echt een hele dag te vertoeven, dus het beste is om het te combineren met nog een activiteit ernaast. Zo kun je het combineren met een bezoek aan de Diros-grotten, die bekend staan als het absolute hoogtepunt van de streek. Je merkt direct dat het een toeristische trekpleister is wanneer je komt aanrijden. Overal auto’s, buitenlandse talen, mensen die dringen om een parkeerplaats te bemachtigen en de prijs voor een bootritje is al net zo toeristisch. Rond de 15 euro per persoon ben je wel kwijt, voor ongeveer een uurtje.

Online waren de meningen verdeeld; zo las ik bijvoorbeeld dat het gammele bootjes waren tijdens het varen. Eenmaal in het bootje snapte ik de opmerking helemaal. Stil blijven zitten dus! Toch was het tochtje mij het geld meer dan waard. Ik vond de grotten fascinerend en de ‘schipper’ vaart als een gondelier door het grottenstelsel. Op sommige punten was het eigenlijk te laag om er onderdoor te varen, maar daardoor heel indrukwekkend om te zien. Het aantal stalagmieten en stalactieten is enorm groot, dus je hebt genoeg te zien gedurende de boottocht.

De Diros grotten zijn de grootste van Griekenland. De grotten zijn Grieks cultureel erfgoed en pas in 1900 ontdekt. Sinds 1967 zijn ze toegankelijk voor toeristen en loopt het aantal toeristen elk jaar op. De lengte van de grotten zijn zo’n 14 kilometer, maar toch is het maar mogelijk om zo’n anderhalve kilometer te bekijken, waarvan 1.300 meter in de boot en 200 meter lopend naar de uitgang.

Diros grotten

De toffe Diros grotten van binnen en vanuit de boot

Itilo

Itilo is een klein rustig plaatsje, aan een baai die uitmondt in zee, waar je echt tot rust komt. De zonsondergang, de relaxte houding van de lokale mensen is heerlijk. Voor lekker uit eten kun je het beste naar een ander dorpje of richting Areopoli. Itilo is gebouwd in de Griekse stijl met typische Mani-huizen van natuursteen. Het kleine plaatsje heeft een kiezelstrand waar in de zomermaanden veel Grieken komen om te zwemmen. Bedenk wel: waterschoenen zijn echt een must als je geen zere voeten wilt hebben.

Zonsondergang Mani Peloponnesos Griekenland

Zonsondergangen in de Mani zijn magisch

Plagiaki Guesthouse was mijn verblijfplaats. Erg schone kamers, badkamer was goed en de prijs was ook prima. De prijzen beginnen vanaf € 50,- voor een tweepersoonskamer. Het is op loopafstand van de zee en het dorpje.

Guesthouse Plagiaki droneshot

Guesthouse Plagiaki vanuit de lucht

Gythio

Ik ben altijd al gefascineerd geweest van verlaten schepen, lege gebouwen en dat soort dingen. Nu had ik de mazzel dat Gythio in combinatie met een scheepswrak op de planning stond. Gythio is een oude vissersstad, op ongeveer 30 kilometer afstand van Itilo. Het is echt een toeristische plek en dat merk je aan alle terrasjes aan het water en de boulevard met alle souvenirwinkeltjes.

Wat heel leuk is om te doen, is om de oude stad in te lopen. Je merkt een tweedeling als je in het stadje loopt: je hebt de boulevard met haar restaurantjes en souvenirwinkeltjes, maar als je het dorpje inloopt en omhoog gaat is het heel rustig. Een stad van en voor de Grieken zelf met een 100% authentieke vibe. Oude gebouwen, de typische Griekse architectuur van deze regio en de kleine steegjes geven je echt het gevoel dat je zo in het oude Griekenland bent gestapt. Deze stad leent zich ook perfect voor een heerlijke lunch bij de waterkant of een kop koffie bij een van de vele koffietentjes!

Gythio: de Griekse sfeer spat van alle huizen af

De Griekse sfeer spat van alle huizen af

Vissershaven van Gythio

Vissershaven van Gythio

Dimitrios Scheepswrak

Het dorpje Gythio is vooral zo fijn door de sfeer; het is gewoon heel relaxed en echt een plek om een paar dagen te willen blijven. Wat ook heel interessant is en echt inspeelt op mijn fascinatie is het Dimitrios scheepswrak dat sinds 1981 op het Valtaki strand ligt. Als je vanuit Gythio het scheepswrak ziet liggen, aan de overkant van de baai, denk je dat het aan te wandelen is, maar niets is minder waar. Het ligt zo’n vijf kilometer van Gythio af, wat toch niet heel ver lijkt, maar wel als je je bedenkt dat je dwars door de bergen heen moet. Dit maakt het vrij zwaar, zo niet onmogelijk. Dus de auto is de beste oplossing. Overigens is dit strand ook heerlijk om lekker te relaxen en even een verfrissende duik te nemen!

In het dorp Gythio zelf namelijk geen strand. Ten noorden richting Skala vind je Selinitsa en Valtaki beach, een paar kilometer ten zuiden het donkere Mavrovouni beach, een broedgebied van de grote Caretta Caretta zeeschildpadden.

Dimitrios scheepswrak droneshot

Dimitrios scheepswrak vanuit de lucht met de prachtige bergen erachter

Er doen verschillende verhalen de ronde over dit scheepswrak. Het zou een spookschip zijn, maar de meesten geloven toch eerder dat het een smokkelschip was, onderschept door de Griekse overheid. Uiteindelijk schijnt het afgedreven te zijn naar het Vaitaki strand waar het nu ligt. Het schip is heel makkelijk te bereiken via het zandstrand waar het aan ligt.

Dimitrios scheepswrak

Mooi contrast: het ‘goud’ van het schip en de felblauwe lucht

Verlaten restaurant

Als je nog niet genoeg hebt aan het Dimitrios scheepswrak is er onderweg de berg op richting het Valtaki strand ook nog een verlaten restaurant wat je kan bezoeken. Het is totaal geen toeristische trekpleister en denk dat veel mensen het niet heel interessant vinden, maar ik vond dat juist wel! Erg indrukwekkend om te zien, maar wees wel voorzichtig! Het is allemaal heel instabiel en maak een verstandige keuze als je twijfelt om bijvoorbeeld het hoofdgebouw in te gaan of in de kleinere kamers te betreden.

Verlaten restaurant op de weg richting het scheepswrak

Verlaten restaurant op de weg richting het scheepswrak

Griekenland heeft mij in deze korte tijd heel veel mooie plaatsen laten zien en ik kan nu al niet wachten om weer terug te gaan. Het rondrijden in de auto door de bergen en de vergezichten waren op zich al een attractie, dus zeker de moeite waard om heen te gaan!

Ik vloog op Athene en ben toen met een huurauto naar Itilo gereden. Zeker een aanrader voor iedereen die de relaxte sfeer wil, niet te lang wil rijden maar wel ondernemend wil zijn tijdens de vakantie!

Koen

Koen is enorm reisgek. Reizen op elke mogelijke manier inspireert hem om andere culturen, natuur en mensen te ontmoeten en zien. Hij is een jaar naar Australië geweest en heeft in Oostenrijk gewerkt. Een volgende reis is in aantocht..

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>