Berggorilla’s kijken? Dit is dé budget-optie!

Veel reizigers hebben het op hun bucketlist staan: een gorilla trekking! Hierbij wordt al snel gedacht aan Rwanda als dé bestemming om berggorilla's te spotten, maar met een prijsverschil van $800 kies ik voor de ‘budget-optie’ in Oeganda.

Met een prijskaartje van $1500 voor een gorilla-permit wil Rwanda zich richten op de high-end toeristen. Deze toeristen hebben in algemene zin meer te besteden en dragen zo sterker bij aan de groeiende welvaart van het land. In Oeganda denkt men daar anders over. Via het UWA (Uganda Wildlife Authority) regelde ik een gorilla trekking voor $700. Voor mijn tocht schakel ik een van de vele touroperators in en nog diezelfde dag ontvang ik mijn permit. In het regenachtige laagseizoen (oktober tot april) is het gemakkelijker om aan een permit te komen. Door de UWA wordt in het hoogseizoen (mei tot september) daarentegen aangeraden om het verzoek een aantal maanden voor je reis in te dienen.

berggorilla's oeganda

De berggorilla’s in Bwindi

Bwindi Impenetrable National Park

Om 07:30 worden we verwacht in Buhoma, een dorpje ten noorden van Bwindi Impenetrable National Park. Het heeft de hele nacht geregend dus stevige wandelschoenen zijn zeker geen overbodige luxe. Gemiddeld duurt de klim naar de gorilla’s zo’n twee uur. Al houden de gorilla’s natuurlijk geen rekening met de conditie van de groep. De ene keer hangen de gorilla’s relatief laag op de berg rond en de andere keer zitten ze op grote hoogte. Een groep bestaat uit maximaal 6 personen. Een voordeel van een trekking in het laagseizoen is dat je meer kans hebt op een kleinere groep en daarmee in een intiemere setting de gorilla’s kunt bewonderen.

oeganda trekking buhoma

Porters

De groep waarmee we Bwindi in trekken bestaat uit nog twee Duitse 60-plussers. Voor $20 kan een porter ondersteuning bieden tijdens de tocht. Ze dragen kaplaarzen en sjezen behendig over de spekgladde paden en dragen daarbij moeiteloos je rugzak. Ook bieden zij een helpende hand bij de modderige obstakels op de route. Onze twee Duitse kompanen maken er dankbaar gebruik van. Voor een getrainde gezelligheidswandelaar, waar ik mezelf onder schaar, is de wandeling zonder extra hulp te doen.

uganda wildlife authority UWA

De gids met de porters

Grote geweren

Ook gaan er twee rangers mee die beide een groot geweer dragen. Eentje vóór de groep en eentje achter. Niet om dieren te doden maar om, als het echt niet anders kan, een schot te lossen in de lucht. Een gigantische pootafdruk in de modder verklaart waarom dit soms nodig is. In Bwindi leven olifanten maar ook bavianen en zelfs chimpansees. Stuk voor stuk prachtige dieren maar we zijn vandaag op pad met maar één doel: een glimp opvangen van de berggorilla’s!

gorillatrekking oeganda - porters, trackers, rangers en gidsen

De kapmessen komen goed van pas in de ongerepte jungle

Trackers

Nog voor zonsopkomst trekken drie trackers het regenwoud in om te achterhalen waar de families zich bevinden. De helft van de wereldpopulatie aan berggorilla’s leeft in Bwindi maar met een oppervlakte van 330 km² (zo groot als de gemeente Rotterdam) is de kans dat je ze spontaan tegen het lijft loopt niet groot. Al vrij snel beginnen de kuiten door de fikse klim wat te protesteren maar het uitzicht maakt alles goed. Door de mist kunnen we niet ver kijken maar het ongetemde regenwoud bekleed met een donzen wolkendeken is een magistraal gezicht.

gorillatrekking bwindi

Reken in het regenseizoen op extra glibberige paden!

Opmars van de berggorilla

De rangers leggen uit dat de berggorilla’s in 1904 voor het eerst wetenschappelijk beschreven zijn. Naar schatting leefden er toen zo’n 5000. Sindsdien heeft de populatie het zwaar gehad. In 1989 waren er nog maar 620 en vanwege ontbossing, oorlog, menselijke ziektes en stroperij werd voor hun voortbestaan gevreesd. Sinds de jaren ´90 is de soort gelukkig weer in opmars. Internationale samenwerkingen zorgen voor bescherming van het leefgebied van de grootste nog levende primaten ter wereld. In 2010 werden er 786 in kaart gebracht en momenteel (2022) leven er naar schatting bijna 1100 berggorilla’s. Ruwweg de helft van de populatie leeft in Vuringa National Park, op de grens van Congo, Oeganda en Rwanda. De andere helft leeft in Bwindi Impenetrable Forest in Oeganda. De dure permits zorgen ervoor dat het leefgebied van de gorilla’s wordt beschermd en dat de lokale bevolking profiteert van het toerisme.

bwindi impenetrable national park

De mist trekt op tussen de hoge bomen van Bwindi

Bananenschil

Na ongeveer twee uur lopen, is er nog steeds geen spoor van de berggorilla’s. Tijd voor een pauze om op adem te komen. De Duitse pensionado’s delen koekjes en bananen uit. De bananenschillen moeten we meenemen in onze rugzak, vertelt een van de rangers. Niet vanwege uitglijgevaar maar om te voorkomen dat we ziektes overdragen op de dieren. Wanneer een gorilla deze zou vinden kunnen er ziektes van mens op dier overgedragen worden. Dat is ook de reden waarom we tijdens de ontmoeting met de gorilla’s een mondkapje moeten dragen. Dit hoeft gelukkig niet tijdens de steile tocht naar boven aangezien we de zuurstof goed kunnen gebruiken. Volgens de rangers kan het nu niet lang meer duren. Er is bericht van de trackers: een groepje berggorilla’s is gespot op een open plek iets verderop!

gorillatrekking oeganda

berggorilla trekking oeganda

Scheet

De ranger baant zich met zijn kapmes een pad door de dichte begroeiing naar de trackers. Deze fluisteren dat de gorilla’s zich recht achter hen bevinden. En ja hoor, tussen de groene bladeren is een zwarte vacht duidelijk te zien. Een gigantische buik van een 22-jarige mannelijke berggorilla steekt boven het gras uit. Eenmaal dichterbij kijken twee donkerbruine ogen ons nieuwsgierig aan. Niet lang want hij besluit al snel een gemakkelijke houding aan te nemen op zijn rug en begint ontspannen aan een tak te knabbelen. Met de andere hand krabbelt hij wat aan zijn buik en steekt af en toe een poot in de lucht. Het heeft nog het meeste weg van een yoga pose. We blijven even staan kijken tot het serene moment wordt verstoord door, jawel, een dikke scheet afkomstig van deze ontspannen gorilla. En veel meer dan dit hoeven we niet van hem te verwachten, lichten de rangers toe. Luieren en eten is wat dit vriendelijke exemplaar het liefst doet.

berggorilla yoga

Zou dit de upward facing gorilla zijn?

berggorilla bwindi impenetrable forest

berggorilla relax

 

Not so friendly

Deze man is dan ook is niet de alpha man van de groep. De alpha man zou zich volgens de rangers verderop bevinden en houdt zich doorgaans schuil voor mensen. Een van de rangers wijst met zijn kapmes wat verder het bos in waar er een struik wat lijkt te bewegen. ‘He is not so friendly’, licht een ranger toe. De ranger vertelt dat mannelijke berggorilla’s tussen de 160 en 210 kilo kunnen wegen. Angstvallig hou ik de aangewezen plek in de gaten en besef dat ik deze ongezellige berggorilla liever niet tegen het lijf loop.

gorillatrekking bwindi oeganda

Cheeky

Geritsel vanuit een andere struik zorgt ervoor dat we de alpha en zijn onvriendelijke karakter even vergeten. Een vrouwelijke gorilla, kleiner van stuk dan de gorilla die we eerder spotten, komt nieuwsgierig op ons af. Ik deins in een reflex achteruit wanneer het lijkt of ze me een uitdagende blik toewerpt. De gelijkenis tussen ons mensen en deze indrukkwekkende dieren is fascinerend maar het blijven wilde dieren. De rangers gebaren dat het goed zit en we rustig kunnen blijven staan. Het blijkt om een vrouwtje te gaan die door de rangers omschreven wordt als ‘cheeky’. Ze loopt nieuwsgierig om ons heen, verdwijnt af en toe en komt dan ineens weer tevoorschijn. Alsof ze er plezier aan beleeft om ons te laten schrikken. Gelijk heeft ze. Met zoveel blikken op haar gericht en camera’s in de aanslag laten we van haar privacy ook niet veel over.

berggorilla vrouwtje

vrouwtjes berggorilla

berggorilla oeganda

Onvergetelijk

Hoog in een boom verschijnt nummer drie. Het is veruit de kleinste van de groep en blijkt nog geen twee jaar oud te zijn. Het slingeren gaat hem al goed af maar wanneer hij op een tak wil gaan zitten krakt deze door en kan hij zichzelf nog maar net opvangen.

baby berggorilla oeganda

De jongste van het stel

Na ongeveer een half uur is het tijd om te gaan. De grote gorilla maakt een rommelend geluid dat diep uit zijn buik lijkt te komen. ‘Is it a fart?’ Nee, het is het teken van de gorilla dat het tijd voor ons is om te gaan, legt een van de rangers uit. De berggorilla draait zijn grote zilveren rug naar ons toe om zijn boodschap kracht bij te zetten. Van top tot teen onder de modder maar zeer voldaan bereiken we het dorpje Buhoma weer. Natuurlijk is de trekking nog steeds een rib uit je lijf maar deze dieren van zo dichtbij mogen meemaken is absoluut een ervaring om nooit te vergeten!

berggorilla bwindi

De grote zilveren rug werd ons uiteindelijk toegekeerd

Sarah
Laatste berichten van Sarah (alles zien)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>