Een weekendje op de San Juan Islands

Wuivende palmbomen, witte stranden en prachtige natuur. De Verenigde Staten hebben met Hawaii een vakantie-eiland pur sang. Veel dichterbij de kust is echter een eilandengroepje dat ook een sterk vakantiegevoel aanwakkert. De San Juan Islands liggen in de Salish Sea tussen het Canadese Vancouver Island en Washington.

Twee keer met de ferry

Rechtdoor of rechtsaf. Na een bezoek aan het Olympic National Park staan we in onze uitvalsbasis Port Angeles voor een keuze. De ferry route via het Canadese Victoria of meer highway kilometers op de route via Port Townsed en Anacortes. Ongeacht de keuze, voor beide routes betekent het twee keer een ferry nemen.

Turend door het raam van onze kamer in het Red Lion Hotel kan ik de ferry terminal net zien liggen. Een grote loods. Port Angeles heeft een strategische en handige ligging. De ideale toegangspoort tot het Olympic National Park. En het is maar anderhalf uur varen naar Vancouver Island en daarmee op de route naar de San Juan Islands.

Zeven uur ’s ochtends is de eerste afvaart naar de overkant. Dat wordt vroeg opstaan. Aanwezigheid van minstens een uur voor vertrek is vereist. Bijna honderd dollar kost de overtocht met een auto en drie personen, enkele reis. Vergelijkbaar met een retourtje Terschelling. Vanaf Victoria (Canada) is het een dik half uur rijden naar de volgende terminal in Sidney. Om half twaalf vertrekt de boot naar Friday Harbor. Ruimte voor een verblijf in Victoria kent ons reisschema helaas niet. De doorsteek naar de San Juan eilanden op één dag moet net lukken.





Bewoonde eilanden

Van de 172 eilanden waaruit de San Juans bestaan zijn er drie echt bewoond en bereikbaar met een ferry. San Juan Island is het grootste eiland waar de hoofdstad Friday Harbor zich bevindt. En daarmee tevens het drukste eiland. Orcas Island is het naastgelegen eiland met een prachtige natuur. Het derde eiland is Lopez Island waar het jaar rond zo’n 2.500 mensen wonen.

Pitstop in Canada

Klokslag zeven uur komt de ferry brommend in beweging en laten we de haven van Port Angeles achter ons. De toppen van het Olympic National Park laten zich nog even nadrukkelijk zien aan de horizon. Op zijn gemakje tuft de ferry door de Salish Sea. Een aangenaam weertje om op het buitendek te genieten van de overtocht. Victoria oogt als een groene stad die minstens een dag verdient. De vraag van de Canadese douanebeambte over hoe lang we van plan zijn in Canada te blijven heb ik net glimlachend met ‘twee uurtjes’ beantwoord. Het is een klein half uurtje rijden van Victoria naar Sidney, van de ene ferry terminal naar de volgende. Hoge hekken omheinen een bescheiden gebouwtje en een stuk asfalt dat dienst doet als ferry terminal.

Friday Harbor is de eerste stop van de ferry, die uiteindelijk zal aanmeren in Anacortes op het Amerikaanse vasteland. Al na enkele minuten varen op de wateren van de Haro Straits worden dolfijnen gesignaleerd die zich vermaken met de golfslag aan de achterzijde van de boot. Ook walvissen worden regelmatig gezien en soms worden zelfs orka’s op de route gespot. Het ferry systeem in Washington state is uitstekend georganiseerd. Reserveren is, met name in de zomer, absoluut noodzakelijk voor de oversteek met een auto. Als het schip volgeboekt is hanteert men een wachtlijst. Vaak komen er de avond voor vertrek nog een aantal plaatsen vrij.

Pitstop in Canada
De toppen van het Olympic National Park
Ferry overtocht van Port Angeles naar Victoria
Ferry overtocht van Sidney naar de San Juan eilanden
Ferry Washington state

Prachtige route langs de kust

Tucker House Inn ligt op nog geen minuutje rijden van de haven. Een blokje van een aantal grijze en groene houten woonhuizen vormt een gezellig bed and breakfast complex. Mountainbikes staan klaar in de schuur en kajaks liggen te wachten in de tuin. Iedere ochtend wordt bovendien een vers ontbijtje aan de deur bezorgd. Friday Harbor is een gemoedelijke plaats met iets meer dan tweeduizend inwoners. Winkeltjes, een supermarkt, een tankstation en natuurlijk een eigen bierbrouwerij.

Vanaf Friday Harbor is het een kwartiertje rijden naar het zuidelijk gelegen American Camp. Tweehonderd jaar lang werd San Juan verdeeld tussen de Amerikanen en de Britten. Beide volkeren realiseerden op de uiteinden van het eiland hun kamp. Vandaag de dag ligt American Camp langs een schitterende route langs de kust. De Cattle Point Road loopt uiteindelijk dood. Dezelfde route terug is in dit geval geen straf. Het langs deze weg gelegen South Beach ligt bezaaid met enorme stukken drijfhout. En vormt daarmee een prima speeltuin. Geen idyllisch wit zandstrand. Wel een prachtige plek om vanaf het strand walvissen te spotten en van de natuur te genieten. In deze omgeving zijn veel mogelijkheden voor hiken en fietsen.

Friday Harbor
Friday Harbor San Juan
Route naar American Camp
Cattle Point Road
South Beach San Juan
South Beach ligt bezaaid met enorme stukken drijfhout

Ook een resort

Net voorbij English Camp in het noorden ligt Roche Harbor verstopt in een komvormige baai. Een beetje een gekke plek. Het is niet echt een plaats maar meer een resort compleet met jachthaven, restaurants en winkeltjes. Het historische hotel Haro maakt er onderdeel van uit. Bij de ingang van Roche Harbor ligt het San Juan Sculpture Park. Temidden van een prachtige tuin zijn talrijke sculpturen van uiteenlopende vormen en kleuren aangebracht. Een aardige tussenstop tijdens een ritje van een kwartiertje terug naar Friday Harbor aan de andere kant van het eiland.

Roche Harbor seaside resort
Roche Harbor San Juan
Hotel Haro San Juan
San Juan Islands Sculpture Park and Nature Reserve
San Juan Sculpture Park

Zonsondergang vanaf het water

Ondanks dat San Juan Island de sfeer van een vakantie-eiland ademt kan het soms wisselvallige weer een spelbreker zijn. Het zeeklimaat zorgt voor wat regenval, mooie zomerdagen en een temperatuur in hartje winter van rond de tien graden. Meerdere keren per week organiseert San Juan Kayak Expeditions een kayak tour rond de zonsondergang. Schapenwolkjes met een licht windje is de voorspelling voor vanavond. Niet slecht.

We gaan op pad. Bij Mulno Cove, een kleine tien kilometer ten zuiden van Friday Harbor schuiven we de kayaks in het water. Langzaam peddelen we langs de kustlijn. Het is windstil. De zon maakt al voorzichtig aanstalten om het daglicht voor vandaag te beëindigen. In de verte op honderden kilometers afstand priemt Mount Rainier op het vasteland van Washington state met haar besneeuwde top boven de horizon uit. Twee zeehondjes dobberen nonchalant langszij. We peddelen rondom het onbewoonde Dinner Island om een goed uitzicht op de zonsondergang te hebben. Een toch net iets te dikke wolkenbrij verstopt de ondergaande bol. Toch is het op dit uur van de dag schitterend op het water. Zachte kleurtjes tekenen de hemel. Helaas is het alweer tijd om richting naar het kiezelstrandje te varen voordat de duisternis echt intreedt.

Kajakken op San Juan Island
Kayaktour San Juan Island
Kayak San Juan
San Juan Kayak Expeditions
Sunset tour kayak San Juan

Jos

Jos verkent graag nieuwe plekken, landen en culturen, om vervolgens zijn ervaringen te delen. Hij heeft een lichte voorkeur voor het westelijk halfrond, maar wil de hele wereld zien, onder het motto; ‘the world is my playground’.
Jos

Latest posts by Jos (see all)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>