Miep miep! Dit moet wel de plek zijn waar de eeuwige strijd tussen de roadrunner met zijn donkerblauwe kuif en de sluwe coyote met zijn wapenarsenaal zich heeft afgespeeld. Het landschap, de kleuren, de bergen. Alsof het zo uit de tekenfilm komt.

Warm

Wat doet het toeval? Dit is het leefgebied van roadrunners. Deze kleine ietwat schuchtige beestjes maken hier de strak geasfalteerde wegen onveilig. Ik ben in de Red Rock Canyon, onderdeel van de Mojave Desert, de warmste woestijn van de Verenigde Staten. Het turbulente Las Vegas heb ik voor een dag achter me gelaten, om te ontdekken wat er buiten de stad valt te beleven.

visitor center Red Rock Canyon

Het visitor centrum is het startpunt van de scenic loop

Het nationale park dankt zijn naam niet geheel verrassend aan de bloedrode kleur van de rotsen. Hoog aan de helderblauwe hemel staat de zon. Wayne Johnson is hier als gids werkzaam. ‘Nu al 105, het wordt nog 110 vandaag’, vertelt hij me. Zweetdruppels glijden langs zijn slaap over zijn wang. Zijn blauwe blouse waarvan hij de mouwen heeft opgestroopt vertoont kletsnatte plekken onder de oksels en op de rug. Nu al bijna 40 graden dus, we gaan nog richting de 43 graden. Tja, het is nu eenmaal ook een woestijn.

Calico Hills Red Rock Canyon

De rood getinte Calico Hills bestaan uit zandsteen rotsen en is de eerste formatie die je tegen komt

The eagle has not landed

Twee landschildpadden sjokken achter elkaar aan over de dorre grond. Het blijkt een vrouwtje te zijn die het mannetje van zich af probeert te schudden. Net als de roadrunner wonen zij ook in dit onherbergzame gebied. Alleen hebben de schildpadden wat minder bewegingsvrijheid in hun afgesloten verblijf bij het bezoekerscentrum van de Red Rock Canyon. In het groen gestoken rangers met een bruine hoed op het hoofd bevolken deze laatste plek met een functioneel toilet voordat men de eindeloze leegte binnen treedt.

‘Morning!’ Van het zilverkleurige speldje dat op zijn uniform is gepind is te herleiden dat de besnorde man luistert naar de naam Joe. Naast hem staat het imposante symbool van de Verenigde Staten in opgezette vorm. Wat een spanwijdte heeft zo’n beest. ‘Alleen in de winter komen hier adelaars’, vertelt hij. Helaas, voor nu moet ik het doen met twee schildpadjes.

Landschildpad Red Rock Canyon

Landschildpadden wonen in de Red Rock Canyon

Roze in de woestijn

We gaan in een opvallende roze jeep op pad voor het 21 kilometer lange rondje door de Red Rock Canyon. Met de toepasselijke naam de ‘scenic route’. Grote rotspartijen met een rode gloed verschijnen. De Wilson Cliffs. Door water en wind is erosie ontstaan, waardoor bijzondere vormen in de rotsen zijn geschapen. ‘Hiken op eigen gelegenheid is prima mogelijk, maar ga nooit op pad zonder water,’ deelt Johnson mede. ‘Je zal niet de eerste zijn die hier het leven laat. Oh ja, en pas op voor ratelslangen’, grinnikt Wayne. De huidige temperatuur nodigt niet echt uit tot een wandeling tussen de rotsen door. De toch al redelijk blazende airco wordt nog maar eens een tandje hoger gezet.

Scenic Loop Red Rock Canyon

De scenic loop, met de lengte van een halve marathon, in beeld

Jeeptour Red Rock Canyon

Niet geheel onopvallend zijn de roze jeeps van Pink Jeep Tours

Bliksem

Niet meer dan zwartgeblakerde wortels resteren. Johnson laat weten dat tien jaar geleden door een blikseminslag brand is ontstaan. Weinig vegetatie kan overleven in dit harde klimaat. Herstel is een proces van tientallen jaren. De scenic loop blijft haar naam eer aan doen. Prachtige vergezichten volgen elkaar op. Wayne parkeert het roze vierwiel aangedreven voertuig op het hoogste punt, de Red Rock Overlook. Voor een woestijngebied is het nog best groen hier, toch zijn er niet veel beesten te ontwaren. De temperatuur is inmiddels verder opgelopen in deze schaduwloze omgeving.

Red Rock Overlook

Het bescheiden resultaat van meer dan tien jaar groei

Red Rock Overlook

Prachtig zijn de uitzichten die telkens weer opdoemen

Red Rock Overlook

Vanaf Red Rock Overloop heb je een mooi uitzicht over het onherbergzame gebied

Tijd om de cactussen van de Red Rock Canyon achter ons te laten. Dit is echter niet het enige uitstapje buiten de onwerkelijkheid van Las Vegas. Zo bevindt zich bijvoorbeeld het nationale park Valley of Fire in de relatieve nabijheid of iets verder weg de grandioze Grand Canyon.

Roadsign

Terug naar Vegas, of dieper de woestijn in

Eenzame hoogte

Van sommige dingen zie je pas vanuit de lucht hoe breed of diep iets is. Voor de Grand Canyon geldt dit ook. Deze honderden kilometerslange kloof, die dwars door de naburige staat Arizona loopt, ligt op een dikke vier uur rijden van Las Vegas. Of een half uurtje per helikopter.

Het is kwart over de zes in de ochtend. Het is al bijna anderhalf uur licht. Vroeg vertrek is noodzakelijk. Ik klik de puntgordel vast en zet de koptelefoon op. De bladen roteren als vlijmscherpe messen en produceren een oorverdovend geluid. Zowel in horizontale als in verticale richting komt het rode gevaarte vlot in beweging. Het ruige landschap trekt onder me voorbij. Binnen enkele minuten cirkelen we al boven de Hooverdam. Een massa water wordt tegengehouden door dit gigantische betonnen bouwwerk. Afgezien van een witte pickup is het nog rustig op de highway die over een boogbrug met uitzicht op de dam enkele jaren geleden is aangelegd. De Hoover Dam Bridge, al een imponerende constructie op zich, vormt de state line tussen Nevada en Arizona.

Helikopter Las Vegas

Papillon heeft een vloot rode helikopters die dagelijks, mits het weer het toestaat, boven de Grand Canyon cirkelen

Hooverdam

Zo ziet de Hoover Dam er dus vanuit de lucht uit

Lake Mead

Lake Mead is het kunstmatige meer achter de dam

Lake Mead, het grootste kunstmatige meer van de Verenigde Staten en het waterreservoir van de dam heeft een grillige oever. Langs en over het meer vliegen we richten het zuidelijke en westelijke deel van de Canyon. De schaarse wegen vormen een lijnenspel in het ruige bruine landschap. Slechts sporadisch zie ik een nederzetting van wat huisjes.

Lake Mead

De oevers van Lake Mead zijn grillig

juni 2016, Las Vegas

Een gebogen streep door het landschap dat naar wat witte stipjes in de verte leidt

Ademloos

‘You guys, welcome to the Canyon’. Met krakende stem op een triomfantelijke toon, alsof we net op een voet op de maan hebben gezet, spreekt de piloot de woorden uit. Een relatief vlak en onbegroeid terrein maakt plaats voor een benauwende diepte, waar de Colorado River door heen stroomt. Miljoenen jaren van erosie heeft deze diepe wond in het landschap veroorzaakt. Ademloos staar ik naar beneden. Het is erg bijzonder om het natuurschoon vanuit dit perspectief te mogen aanschouwen.

Grand Canyon

Bijzonder indrukwekkend is de eerste kennismaking met de Grand Canyon

Helikoptervlucht Grand Canyon

Het is moeilijk voor te stellen dat de kloof op bepaalde plekken meer dan een kilometer diep is

Colorado River

De Colorado River baant zich al kronkelend een weg door het landschap

Als een klein pukkeltje aan de wand van de kloof wordt de Grand Canyon skywalk bij Eagle Point zichtbaar, het enigszins bekritiseerde glazen uitkijkplatform dat boven de afgrond is hangt. Mensen zijn er nog niet te zien. We volgen nog een stuk van de Colorado River die door de Canyon heen slingert om vervolgens weer rechtsomkeert voor de terugweg te maken. Een vlucht zoals deze is met recht een ‘once in a lifetime experience’ te noemen.

Vliegen over de canyon

Waarom alleen over de glazen Skywalk lopen als je over de Canyon kunt vliegen!

Eagle point

Vanaf Las Vegas is het ongeveer 2,5 uur rijden naar Eagle point

Jos

Jos

Jos verkent graag nieuwe plekken, landen en culturen, om vervolgens zijn ervaringen te delen. Hij heeft een lichte voorkeur voor het westelijk halfrond, maar wil de hele wereld zien, onder het motto; ‘the world is my playground’.
Jos

Latest posts by Jos (see all)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>