Boeddha en een ode aan de dia

Ik ben nog uit de tijd van elpees en singles. En de cassette vlak daarna. Het geluid was, ook door de opnameapparatuur, destijds geheel analoog, vrij beperkt in dynamiek en mijn elpees kregen al gauw last van tikken en andere bijgeluiden. Toen later de opnameapparatuur beter werd, kwamen er elpees die mede bekend raakten door hun fraaie sound zoals bijvoorbeeld die van de Dire Straits.

Die band maakte ook de eerste geheel digitaal (opname, mastering en medium) gemaakte CD, met een voor die tijd werelds mooi geluid. Zoals veel mensen raakte ik ook in de ban van steeds fraaier klinkende muziek, vooral van symphobands als Genesis en artiesten als Sting. En ja ouder werk draaide ik ook wel eens, maar dat is bij dit soort muziek dan toch wat teleurstellend.

Analoge gruizigheid

Enkele maanden geleden kreeg ik echter via Spotify een nummer van Cuby and the Blizzards toegespeeld. Window of my eyes, een oude, oorspronkelijk analoge  opname die zo heerlijk gruizig klinkt dat iedere klinischer vastlegging alleen maar minder kan zijn. Tot zover de techniek.

Dia’s en digitaal

Iets dergelijks geldt voor fotografie. Zo’n 15.000 dia’s had ik verzameld van mijn reizen tot pakweg 2005. Met krasjes, stof, rare kleuren, verkeerde witbalans enzovoort. Ik gooide de meeste weg en scande een samenvatting van ongeveer 3.500 dia’s in. Als herinnering, want sinds ik een 36 megapixel camera met een enorm dynamisch bereik en kleurdiepte bezit is zo’n dia maar behelpen. Dus soms, zoals op mijn laatste reis naar Laos, bezoek ik plekken opnieuw om ze dit keer goed vast te leggen.  In de hoop met betere beelden thuis te komen.

Boeddha park en analoge gruizigheid

Dit keer was het Boeddha park bij Vientiane, Xieng Khuan, aan de beurt. Dit park is gesticht door Luang Poo Bunleua Sulilat, een sjamaan-priester. De stijl va de beelden is Hindoeïsme en Boeddhisme geïntegreerd in soms bizarre ontwerpen. Bunleua vluchtte in 1975 voor het regime naar Thailand. Ik kwam er eerder in 1996. Het park was destijds niet ontdekt als toeristische attractie (er kwamen ook bijna geen toeristen trouwens), de communistische regering had er weinig belangstelling voor en de verwaarloosde beelden hadden een prachtig vervallen patina dat fraai werd geaccentueerd door de gruizigheid van de dia’s. En ja, beter dan de 2016 foto’s die de spiegelreflex maakte van het enigszins opgeknapte en vooral opgeschoonde park. En echter dan al die filters die oude foto’s simuleren.

Onderstaand een ode aan de dia.

Boeddha en een ode aan de dia Boeddha park Laos Buddha park Laos Boeddha park Vientiane Buddha park Vientiane Xieng Khuan Boeddha sculpturenpark Boedha park Boeddha en een ode aan de dia Soms zijn oude dia's beter dan foto's gemaakt met een moderne digitale camera Laos erfgoed Laos Heritage Tour Buddha Park, Vientiane, Laos

Theo

Theo

Ik hou van reizen en fotograferen. Liefst lang en naar verre oorden, al ‘doe’ ik natuurlijk ook stedentrips. De mogelijkheid om mijn herinneringen te kunnen ondersteunen en delen zorgde ervoor dat fotografie een heel belangrijk element is geworden tijdens het reizen. Ik heb gemerkt dat ik er ook anders van ga kijken. En uit kijken en beleven volgen verhalen.
Theo
  1. PJ Moorrees zegt:

    Prachtige dia’s, Theo! En ik huldig je ‘wabi sabi’ beginsel in deze. Bij de twee na laatste begin ik te vermoeden dat Bunleua Sulilat een kopie van Suske en Wiske en de Vriendelijke Vietnamees in handen heeft gekregen.

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>