Ik waad door een smal riviertje, het water ondoorzichtig door modder en bladresten. De bodem is ruig en ongelijkmatig met afwisselend gladde stenen, onderwater liggende takken en modderige kuilen waar het water tot boven je middel komt. Het zicht wordt beperkt door de hoge begroeiing aan de zijkanten van het metersbrede stroompje. Op sommige plekken geven overhangende takken de indruk van een tunnel met fel zonlicht aan het einde. Het voelt als een kruising tussen een expeditie en figureren in een Vietnamfilm. In ganzenpas vorderen we langzaam door een kleine vertakking van de Seda, de rivier waarin we een kwartiertje eerder door een bescheiden stroomversnelling roetsjten.

Goed geïnstrueerd zwommen we één voor één vanaf de oever naar het midden van de stroom, waarna we ons in de defensieve positie (voeten vooruit plat op het water en handen langszij) en uitgerust met wetsuit, zwemvest en helm, lieten meevoeren door een bescheiden stroomversnelling. Eerst rechts en dan links van het midden. Een kort stukje verderop werd het iets heftiger herhaald.

Wateravontuur

Hike & swim wordt het genoemd. Een combinatie van zwemmen, roetsjen, wandelen en waden. Alentejo is er voor natuur en cultuur, maar zeker voor ook actieve belevenissen, waarvan we vandaag even proeven. Hike & swim is slechts één van de mogelijkheden, natuur en water inspireren tot veel verschillende activiteiten variërend van rustig kanoën, tot ruige wildwateravonturen.

Stroomversnelling in de Rivier de Seda

Stroomversnelling in de Rivier de Seda

We verruilen het riviertje voor een zacht golvend landschap van in de zon glinsterende witte en gele bloempjes, met her en der ruige boompjes. Het is een mooie wandeling al is mijn wetsuit behoorlijk opgewarmd als het geluid van een kleine waterval ons weer naar de rivier leidt, waar we opgaan voor het klapstuk. Weer met de stroom mee door een stroomversnelling, maar dit keer voorafgegaan door een sprong vanaf een vier meter hoge rots. Ondanks de nodige aarzeling hier en daar gaat toch niemand van ons groepje voor het geboden alternatief van slechts een kleine meter hoog. Eenmaal in het water voelt het eigenlijk minder dan vier meter en zou je de kant op willen klimmen om het een paar keer opnieuw te doen. Maar de stroomversnelling wacht onverbiddelijk.

Wandelen langs  kurkeiken

De volgende dag zien we meer van het landschap. ‘Net een Afrikaanse steppe’ beschreef mijn broer het landschap dat hij afgelopen zomer in Alentejo aantrof. Ietwat dor, mooi glooiend en weldadig leeg. Met kurkeiken in de rol van de Baobab bomen. Maar zoals ieder landschap kent ook dit zijn seizoenen. Het is lente en de glooiende vlakte is nu groen, intens bespikkeld met witte, gele en rode bloempjes, afgewisseld door zweempjes paars en pluistakjes. Je vindt hier soms 100 soorten bloemen op een vierkante meter, zo meldt gids Joao. Ik tel het niet na, maar de dichtheid en variatie zijn indrukwekkend.

Een bloeiend tapijt met grillige bomen.

Een bloeiend tapijt met grillige bomen

Lentepracht bij Arronches

Onze wandelroute route begint en eindigt in het plaatsje Esperanza, een verzameling witte lage huizen met accenten in okergeel, een kenmerkende bebouwing in Alentejo. Al even kenmerkend zijn de knoestige kurkeiken met hun ruige vertakkingen die het landschap karakter geven. Deze karakteristieke bomen, die in de winter leven en in de zomer rusten, tegen de warmte geïsoleerd door hun kurklaag, hebben in Portugal een status als een soort beschermd erfgoed. Het kappen van een kurkeik is bij wet verboden. Niet onlogisch want het kost 25 jaar voordat de schors voor het eerst geschild kan worden. En vervolgens kan dat slechts om de negen jaar herhaald worden, waarbij de eerste twee oogsten ook nog eens van mindere kwaliteit zijn. Dan heb je dus al ruim veertig jaar in de boom geïnvesteerd, die dan nog ruim 150 jaar meegaat. Een boom als een erfgoed inderdaad. Als we tegen het eind van de wandeling Esperanza naderen verschijnen wijngaarden, met daarachter olijfbomen. De wijnstruiken worden net als de ook veel voorkomende olijfbomen in plantages geplant in evenwijdige rijen om ze mechanisch te kunnen oogsten. Wijn, kurk, olijven. Portugal in een notendop.

Het cijfer op de kurkeik geeft het jaar van oogsten aan.

Het cijfer op de kurkeik geeft het jaar van oogsten aan

Per quad door de wijngaarden

Wij gaan onze botten wat opschudden op quads. Villa Campo is niet alleen een hotel maar ook een uitgestrekt landgoed, waarop veel verschillende activiteiten plaatsvinden. Ballonvaren, paardrijden, jeepsafari, kanoën, quadrijden en meer. Een helm en wat instructies rijker gaan we op pad in. De quads zijn automaat, gasgeven gaat met een hendeltje, remmen doe je altijd met twee handen en in de bocht leun je naar de kant waar je heen wilt. Simpel. Na een klein stukje asfalt, waarop de machines nogal stug sturen komen we op ietwat modderige paden van rode aarde. Hier zijn de machines met hun brede banden met zwaar profiel in hun element. Met veel gas tegen een steile helling oprijden, door een modderig stroompje en, als het pad geblokkeerd is door een te diepe plas tussen twee rijen wijnranken.

Op de quad door de wijngaard

Linksaf door de rijen wijnranken

Het is eigenlijk een tegenstelling als je er van buiten af tegenaan zou kijken, de stille harmonie van de rijen groene ranken en de grommende machines die er ietwat slingerend tussendoor rijden. Maar vanaf de quads is de natuur een decor, dat de rit toch duidelijk een dimensie meer geeft dan de keren dat ik op een kale steppeachtige ondergrond reed. We passeren een weitje met een paard dat onrustig reageert op het motorgeluid, een veld met olijfbomen, een meer, wederom wijnranken en meer paardenweitjes terwijl de ondergaande zon het landschap langzaam een meer oranje tint geeft. In de avond eten we van de producten die op het landgoed verbouwd worden en drinken we de wijn afkomstig van de ranken waar we in de middag nog doorheen scheurden.

Alentejo zonsondergang

Branding-roetsjen

Ok, het is een surfles. De kust van Alentejo is een beroemd surfgebied. Vorig jaar werd in Nazare een wereldrecord gevestigd door iemand die op een golf van maar liefst 33 meter hoog surfde. Zie hier hoe dat er uitziet. In Carvahal, hemelsbreed zo’n 140 kilometer zuidelijker, zijn de golven wat minder hoog en is ons groepje aspirant surfers heel wat minder bedreven. Na enige uitleg en wat oefenen op het droge gaan we de branding in. De beste deelnemer komt net op een knietje. Het is leuk door de branding te roetsjen op een plank, maar om echt te leren surfen moet je toch wat meer tijd uittrekken dan een ochtend..

Surfschool

Fiets!

Naast wandelen kun je in Alentejo natuurlijk ook fietsen. Vanaf het platteland fietsen we naar Evora, de  belangrijkste stedelijke attractie van Alentejo. Het landelijke landschap maakt plaats voor voorstedelijke bebouwing en al gauw bevinden we ons in een park waarin als decoratie een nette ruïne is gebouwd. Niet is wat het lijkt, maar gelukkig zijn de overige attracties wel echt.

Natuurlijk zijn er ook langere fietstochten bezig, zoals onze fietsgids aanwijst op de kaart die ze mee heeft genomen. Mogelijkheden genoeg.

Fietsroutes

Naar Alentejo

Alentejo is goed bereikbaar vanaf Lissabon, een stad met een ruime keuze aan vluchten. Ten zuiden van Alentejo ligt de Algarve, dus de regio is ook vanaf daar te bereiken. En je kunt natuurlijk altijd combineren en een mooie roadtrip met sportieve accenten ervan maken. Behalve actief kun je Alentejo ook culinair en cultureel beleven.

Tip. Alentejo is een aantal hotels rijk die niet in of vlakbij een stad liggen, maar midden in een verder leeg landschap, met een meer of een rivier op de achtergrond. “Er komen hier mensen speciaal om naar de sterren te kijken. Doordat er weinig achtergrondverlichting is kan de sterrenhemel hier enorm rijk zijn,” zo meldt de manager van Herdade da Cortesia, een fraai gelegen hotel. Of verblijf in het Ecork hotel in Evora met haar vrijstaande bungalowtjes met een ommuurde patio..

Patio bungalows

Patio bungalows

Voor meer informatie over Alentejo:

www.visitalentejo.com
www.visitportugal.com

Theo

Theo

Ik hou van reizen en fotograferen. Liefst lang en naar verre oorden, al ‘doe’ ik natuurlijk ook stedentrips. De mogelijkheid om mijn herinneringen te kunnen ondersteunen en delen zorgde ervoor dat fotografie een heel belangrijk element is geworden tijdens het reizen. Ik heb gemerkt dat ik er ook anders van ga kijken. En uit kijken en beleven volgen verhalen.
Theo

Latest posts by Theo (see all)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>