The Barrow Way

De rivier Barrow is één van de langste in Ierland. In vroegere tijden werd de rivier bevaren door trekschuiten, getrokken door ossen of paarden. Sommige bochten of hoogteverschillen van de rivier werden daarom overbrugt met een kanaal of sluis.

Athy en The Barrow Way

De rivier Barrow is één van de langste in Ierland. In vroegere tijden werd de rivier bevaren door trekschuiten, getrokken door ossen of paarden. Sommige bochten of hoogteverschillen van de rivier werden daarom overbrugt met een kanaal of sluis.

Tegenwoordig wordt de Barrow niet meer zo druk bevaren. Langs de (verhoogde) oevers loopt nu een prachtig wandelpad: The Barrow Way genaamd.

DSC01914

Vier dagen
Het pad, dat ongeveer 113km lang is, ligt tussen de plaatsjes Lowtown en St. Mullins. Het volgt op vele plaatsen de rivier precies, aangezien het pad oorspronkelijk het pad was waar de ossen en paarden die de trekschuiten trokken, liepen.

Traditioneel wandelt men The Barrow Way is vier dagen tijd. Dat is een stevig tempo. Nochtans is het aangeraden om er een dagje langer over te doen, omdat het pad zo mooi is. Het is er heerlijk rustig. Veel meer dan een reiger, of een uil in de schemering, zal je rust er niet verstoren. Soms heb je gewoon zin om languit in het gras te liggen en uit te kijken over de rivier.

DSC01916

Ten zuiden van Athy
Ik bewandelde het pad voor enkele kilometers. Ik vertrok in het historische centrum van Athy, waar een vierkant slot de brug over de rivier bewaakt. Daar kan je gemakkelijk het pad op.
Zodra je het pad betreed vallen alle storende geluiden weg. Geen claxonnerende auto’s meer, enkel de heerlijke stilte. Je hoort de wind, de vogels en het kabbelen van het water.  

Het pad is niet aangelegd; ik wandelde er enkel over het door voorgangers platgetreden gras. Ik keek uit over kilometerslang landbouwgrond. Hier en daar steekt een kleine brug de rivier over, en kan je het pad af, bijvoorbeeld om te eten of te kamperen.

Van Brug tot Brug
Onderweg ontmoette ik een oude Ier, die mijn wandeling opvrolijkte met allerlei verhalen uit de omgeving in sappig Engels. Hij gebaarde naar de rivier en vertelde over de vogels, wees me op de brug waar het touw van de trekschuiten geulen had geslepen in de stenen pijlers en legde me uit waarom hij elke dag van de dokter moest wandelen. Want zo zijn Ieren: ze leven met het hart op de tong.
Toen ik aan de volgende brug het pad af moest, wandelde hij nog een heel stuk mee, om er zeker van te zijn dat ik de juiste weg wel nam.

DSC01931

Achteraf, toen ik gebogen zat over de stafkaart en zag hoe lang The Barrow Way nog doorliep, had ik spijt dat ik hem niet verder kon uitwandelen. Het was een van de rustigste wandelpaden die ik in Ierland al heb gewandeld. En dat alleen al maakt het een echte reistip!

DSC01933

Wie zelf de Barrow Way wil bewandelen, vindt alle informatie op Irish Trails.

Lotte

Lotte houdt ervan om te voet te reizen, om zo het land echt in te kunnen duiken. Bovendien zal ze altijd proberen om met duizend woorden een beeld te schetsen.

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>