Porto en Lissabon zijn, tezamen met het zonnige zuiden, de meest bezochte plaatsen en regio’s van Portugal. Maar wat is er eigenlijk te zien in het gebied tussen deze twee steden? Alvast een hint; een deel van de Unesco werelderfgoedlijst kun je hier afvinken.

Hallo zee!

Een uitstekende manier om het centrum van Portugal -in de volksmond beter bekend als Centro de Portugal- te verkennen, is per huurauto. Ook met het openbaar vervoer zijn de meest interessante plekken te bezoeken, maar ben je wat minder flexibel. Het is in Portugal een goed gebruik om eerst de zee te begroeten alvorens het binnenland in te trekken. Op weg naar het eerste hoogtepunt ten zuiden van Porto kan je bijvoorbeeld een uitstapje maken naar de kust bij het rustige badplaatsje Furadouro. Even de zeelucht opsnuiven en een wandeling over de boulevard maken. Over het algemeen geen spiegelgladde zee hier; met veel kracht botst het water op de stenen golfbrekers. Een indrukwekkend gezicht.

Furadouro: met veel kracht botst het water op de stenen golfbrekers

Furadouro: even de zeelucht opsnuiven en een wandeling over de boulevard maken

Coimbra: Portugees studeren

Ook als je geen Portugees wilt studeren ga je graag naar Coimbra. Dit is de grootste stad in het gebied en staat bekend om haar universiteit die een centrale rol en plek in de stad inneemt. Coimbra is eigenlijk al reden genoeg om een studie Portugees te overwegen. Dit jaar bestaat de universiteit 725 jaar, waarmee het één van de oudste universiteiten van Europa is. Verspreid in de stad zijn diverse faculteiten ondergebracht. Het hart van de universiteit is gevestigd in een voormalig koninklijk paleis dat strategisch op het hoogste punt van de stad is gelegen. Twee jaar geleden is dit complex als Unesco werelderfgoed aangemerkt.

Coimbra, de grootste stad van Centro de Portugal

Eeuwenoude boeken

Vleermuizen schijnen hier ’s nachts vrolijk rond te dwarrelen. Zodra de schemering invalt gaan ze aan de slag om de bijzondere boekcollectie van het Biblioteca Joanina te beschermen. Niet tegen inbrekers, maar tegen insecten. Dagelijks wordt alleen om de twintig minuten de deuren geopend om een nieuwe groep bezoekers toe te laten. Tussen de weelderig beschilderde plafonds zijn, weliswaar goed verborgen, rookmelders zichtbaar. Men neemt de nodige moeite om deze waardevolle collectie te beschermen. Overigens omvat die collectie vele duizenden boeken, waarvan de meeste in het Latijn zijn geschreven. De bibliotheek is zeer fraai gedecoreerd. Koning João V, zijn zelfportret hangt op een prominente plek, gaf opdracht tot de bouw met de kanttekening dat, met name het interieur, een overweldigende indruk moest maken. Missie geslaagd.

Biblioteca Joanina: de mooiste bibliotheek van Portugal

Biblioteca Joanina, Coimbra

Schoolgebouw

Tegenwoordig bevolken meer dan 20.000 studenten de universiteit. Je loopt dan ook tussen de studenten door het complex, voor hen is het immers een schoolgebouw waar colleges worden gegeven. Echter een bijzonder schoolgebouw, met een tientallen meters hoge toren, een grote kapel en zelfs een voormalige gevangenis in de kelder, waar eeuwen geleden ongehoorzame studenten werden opgesloten. Ook zijn er meerdere gebouwen waarin de rijke collectie van de universiteit is ondergebracht. Een deel hiervan wordt in toekomst voor het publiek open gesteld.

20151028 - Centro de Portugal - 104

Religieuze ridders in Tomar

Ten zuiden van Coimbra, op een ongeveer een uurtje rijden, stuit je op het historische stadje Tomar, ooit het domein van de Tempeliers. Deze ridderorde heeft in de middeleeuwen besloten om hier hoog op een heuvel haar hoofdkwartier te vestigen, vandaag de dag bekend als het klooster en kasteel Convento de Christo. Zeker tien meter hoge stenen muren lijken het complex ondoordringbaar te maken. Gelukkig staan de vuistdikke houten deuren open. Het lijkt wel alsof de hoveniers langs een liniaal de groene hegjes snoeien. Kaarsrecht. Her en der staan sinaasappelbomen in volle bloei. Het vormt een passende omgeving voor het klooster, dat sinds 1983 staat genoteerd op de Unesco Werelderfgoedlijst.

Convento de Christo: zeker tien meter hoge stenen muren lijken het complex ondoordringbaar te maken

Het Convent van Christus is een klooster in de Portugese stad Tomar

Veel bewerkelijke details verfraaien de buitenzijde van het immense gebouw. Doordat het in de loop der eeuwen meerdere keren is verbouwd zijn er verschillende bouwstijlen te herkennen. Het voelt als een doolhof. Een ronde kerk. Overal lange gangen met sierlijke bogen. En niet te vergeten het beroemde venster van Tomar, dat is gedecoreerd rondom het thema scheepvaart met onder meer kabels, ankers en masten. Het kruis van de Tempeliers, dat bovenop het venster is aangebracht, vind je op meerdere plekken in het complex terug, zoals bijvoorbeeld in de vorm van de fontein.

Convento de Cristo

Convent van Christus, Tomar

het beroemde venster van Tomar

Meer geschiedenis

Als een dambord strekt aan de voet van de heuvel, waarop het voormalige hoofdkwartier van de Tempeliers is gebouwd, het centrale plein van Tomar zich uit. Vele honderden duiven speuren rond op zoek naar iets eetbaars. Ook op het bronzen hoofd van de stichter van de stad, heeft een duif plaatsgenomen. De geschiedenis van Tomar is voelbaar.

het centrale plein van Tomar

Iets ten zuiden van Tomar tref je de constructie aan waarmee het stadje eeuwen geleden van water werd voorzien. Dit aquaduct met zijn talloze bogen verkeert nog in een behoorlijke staat en slingert door het groene landschap. De totale lengte van dit toentertijd ingenieuze hoogstandje bedraagt bijna 6 kilometer.

Het Aquaduct dos Pegões, ruim 5 kilometer lang en nog volledig in tact

Fátima, bedevaartsoord in Portugal

Op iets meer dan een half uur rijden in westelijke richting waan je je weer in een hele andere wereld. Fátima werd wereldberoemd door de vermeende verschijningen van Maria aan drie herderskinderen, alweer bijna 100 jaar geleden. Sindsdien is het bedevaartsplaats. Pelgrims leggen de tocht naar Fátima doorgaans te voet af. Al biddend op de knieën schuifelen zij de laatste honderden meters over het plein in de richting van de grote basiliek. Als offer aan Maria worden vervolgens kaarsen gebrand. De sfeer op het plein is bijzonder, ook voor niet gelovigen.

Fátima werd wereldberoemd door de vermeende verschijningen van Maria aan drie herderskinderen

Als offer aan Maria worden kaarsen gebrand

Onvoltooid: het klooster van Batalha

Voor koning Johan I was de overwinning in een veldslag voldoende aanleiding om het klooster van Batalha te bouwen. Meer dan honderd jaar duurde de bouw, die eigenlijk nog steeds onvoltooid is. Een aantal kapellen, waar de begraafplaats van de koning moest komen, zijn nooit afgebouwd. Het graf is daarom ondergebracht in de stichterskapel. Twee erewachten, getooid in een legeruniform en met een rode das, bewaken het meest recente graf in het klooster, dat van de onbekende soldaat, ingericht als monument ter herinnering van gevallen Portugese soldaten in de Eerste Wereldoorlog.

Mosteiro da Batalha

Twee erewachten bewaken het graf van de onbekende soldaat

Loodrecht zijn de drie bomen op de binnenplaats van het klooster. Groene haagjes zijn als een mozaïek om de als een kaars ogende bomen aangebracht. Identieke puntige uitstulpingen versieren de hekken en daken op iedere etage. Het uitzicht op de heuvelachtige omgeving van Batalha is prachtig. Met recht geldt het klooster als één van belangrijkste monumenten in de Gotische stijl. De vermelding op de Unesco Werelderfgoedlijst dateert alweer uit 1983.

de binnenplaats van het klooster van Batalha

Pedro en Inês

Op slechts 23 kilometer ligt het volgende klooster dat eveneens op de Unesco Werelderfgoedlijst staat genoteerd; Alcobaça, dat ongeveer twee eeuwen voor Batalha werd gebouwd. Beide kloosters hebben overeenkomsten, maar meer verschillen. Het klooster van Alcobaça heeft duidelijk een meer sober interieur en minder versieringen. Aansprekender is de geschiedenis. Pedro en Inês, de hoofdpersonen uit het bekendste Portugese liefdesverhaal (meer over dat verhaal lees je hier), liggen hier tegenover elkaar, wachtend op de dag des oordeels zodat zij elkander bij hun herrijzenis als eerste zien.

Klooster van Alcobaça

Pedro en Inês

Dag zee!

Om de cirkel rond te maken is het goed gebruik om afscheid van de zee te nemen. Het schiereilandje Peniche met haar oude vissershavens is daarvoor een leuke plek. De sterke branding maakt deze kustplaats een geliefde watersportbestemming. Hoog klotsen de schuimkoppen tegen de puntige rotsen aan. Binnen handbereik lijkt de Berlenga archipel te liggen, een serie van drie eilandjes op 10 kilometer voor de kust van Peniche. Maximaal mogen er 350 mensen tegelijkertijd op de eilandengroep, waarvan een deel een natuurreservaat is, aanwezig zijn. Ideaal voor rustzoekers aldus.

In de verte de Berlenga archipel

Het schiereiland Peniche

Vanuit Peniche is het nog maar een uurtje rijden naar Lissabon om je huurauto weer in te leveren. Centro de Portugal is een verrassend en afwisselend gebied met veel interessant cultureel erfgoed. Het landschap varieert om de vijf minuten. Van sterk bebost naar kaal en rotsachtig. Her en der een dorpje bestaande uit maagdelijk witte huisjes met oranje dakpannen met een kerkje in een identieke kleurcombinatie in het midden. Af dient zich een panoramisch vergezicht over een vallei aan, waarbij soms dreigende wolkenpartijen zich samenpakken boven de bergen in de verte. Maar meestal is er volop zonneschijn.

Jos

Jos verkent graag nieuwe plekken, landen en culturen, om vervolgens zijn ervaringen te delen. Hij heeft een lichte voorkeur voor het westelijk halfrond, maar wil de hele wereld zien, onder het motto; ‘the world is my playground’.
Jos

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>