Op zoek naar Pedro en Inês

Tragisch is Portugal haar bekendste liefdesverhaal. Het dateert uit de 14e eeuw. Pedro en Inês, de twee geliefden die niet samen mochten zijn. In de regio Centro de Portugal vind je de sporen van de hoofdpersonen van dit waargebeurde verhaal.

De hofdame

Zoals in die tijd gebruikelijk werden huwelijken in de hogere kringen gesloten tussen hen met koninklijk of tenminste blauw bloed. Ook Pedro, de zoon van koning Afonso van Portugal, ontkwam zijn lot niet. Hij werd opgezadeld met Constanca, een dochter van een edelman en best een aardig dame. Zij werd vergezeld door haar hofdame, Inês de Castro. Zij was een ander verhaal. Pedro viel als een blok voor Inês. Dit kon natuurlijk niet, nota bene met de hofdame van zijn lieftallige vrouw. In de weelderige tuinen van het koninklijk paleis in Coimbra begonnen ze elkaar in het geheim vlakbij de fontein te ontmoeten. Dit was het begin van een buitenechtelijke verhouding. Koning Afonso fronste zijn donkere wenkbrauwen en schudde afkeurend zijn hoofd, toen hij hier lucht van kreeg.

PI1

Paleistuinen

Vandaag de dag in Coimbra, dat haar naamsbekendheid grotendeels te danken heeft aan de lokale universiteit, kun je de tuinen bezoeken waar Pedro en Inês in het diepste geheim afspraken. Hier vind je ook de fontein der liefde, liefkozend zo genoemd omdat dit de enige getuige van de verboden liefde was. Het oorspronkelijke paleis is in de 18e eeuw herbouwd en doet tegenwoordig dienst als hotel.

12015-10-28 17.13.02

120151029 - Centro de Portugal - 218

Verraad

Afonso maande Pedro tevergeefs tot orde, waarop hij besloot om Inês te laten verbannen en ieder contact tussen de twee verbood. Pedro zuchtte diep en herpakte zich. Ooit zou hij koning worden. Stiekem onderhield hij contact met Inês. Het leven ging door. Met zijn vrouw Constanca kreeg de gefrustreerde Pedro nog een zoon, Fernando, een zwak kind. Niet lang daarna overleed Constanca, misschien van het vele verdriet door haar overspelige echtgenoot. Voor Pedro daarentegen dé uitgelezen mogelijkheid voor een hereniging met zijn geliefde Inês. Afonso keek het stel argwanend aan, Inês was voor hem de troon niet waard. Nageslacht volgde al snel, het paar kreeg vier kinderen. Bijna vergeten we de kleine Fernando, de eerste zoon van Pedro met wijlen Constanca, die zich met zijn zwakke gezondheid niet echt tot een potentiële troonopvolger leek te ontwikkelen. De kinderen van Inês werden door Pedro erkend en konden de troon dus ook over gaan nemen. Afonso smeedde een plan om dat te voorkomen: Inês moest uit weg worden geruimd. In opdracht van Afonso werd zij door drie mannen vermoord.

Tranen en bloed

Terug naar Coimbra. Volgens het verhaal vond de laffe moord ook in de koninklijke tuinen plaats. Deze plek, vlakbij een eeuwenoude woudreus met wortels die als tentakels door de aarde zijn gegroeid, wordt ‘Fonte das Lágrimas’ genoemd, de fontein van tranen. In het ondiepe heldere water, gevuld met de tranen van Inês, liggen merkwaardige rode stenen, volgens de overlevering gekleurd door haar bloed, ondanks dat uit onderzoek is gebleken dat een alg verantwoordelijk voor de rode kleur van de stenen is. De tuin is nu onderdeel van hotel Quinta das Lágrimas, dat nog echt het verleden ademt. Men heeft de tuin omarmd ter ere van Pedro en Inês. Ook de stad Coimbra zelf memoreert het stel. De bijzondere voetgangersbrug, met een verspringing in het midden, over de Rio Mondego symboliseert de geschiedenis. Zoals de twee brughelften in het midden niet aansluiten, zo waren Pedro en Inês niet voorbestemd om samen oud te worden.

120151029 - Centro de Portugal - 225

120151028 - Centro de Portugal - 204

Hereniging

Woest was Pedro over het bloedbad. Hij zwoor wraak te nemen en ontketende een oorlog tegen zijn vader. Na de dood van Afonso speurde Pedro de moordenaars van Inês op en maakte ze op gewelddadige wijze van kant. Nu was het tijd om het koningschap op zich te nemen. Pedro beval zijn geliefde op te graven en kroonde haar alsnog tot zijn koningin. Na de ceremonie werd Inês door een stoet noeste paarden langs een met fakkels verlichte weg onder een heldere sterrenhemel naar haar laatste rustplaats in het klooster van Alcobaça gebracht. Pedro had twee fraai gedecoreerde graftombes laten vervaardigen, die strategisch tegenover elkaar stonden opgesteld, zodat ze na hun herrijzenis op de dag des oordeels elkander meteen recht in de ogen zouden kijken.

120151030 - Centro de Portugal - 472

Alcobaça

Het klooster van Alcobaça, met daaraan gekoppeld een kerk, is in 1989 toegevoegd aan de Unesco werelderfgoedlijst. Ondanks de vrije sobere inrichting is het een indrukwekkend gebouw, dat in het verleden vele malen is uitgebreid en verbouwd. Je kunt de kerk en de graftombes gratis bezoeken. De graftombes van Pedro en Inês in de kerk staan nog steeds tegenover elkaar opgesteld, wachtend op die ene dag.

120151030 - Centro de Portugal - 478

120151030 - Centro de Portugal - 507

Jos

Jos verkent graag nieuwe plekken, landen en culturen, om vervolgens zijn ervaringen te delen. Hij heeft een lichte voorkeur voor het westelijk halfrond, maar wil de hele wereld zien, onder het motto; ‘the world is my playground’.
Jos

Latest posts by Jos (see all)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>