Ondersteboven van Boekarest

Lange tijd heeft de hoofdstad van Roemenië te boek gestaan als het domein van oplichters, zigeuners en straathonden. Ondanks dat het communisme al lang verleden tijd is, blijft een bedenkelijke reputatie aan de stad plakken.

Hollende honden aan je hielen

Luid blaffend komen ze me achterna. Het zijn er minstens zes. Een roedel. Ik trap als bezetene op de pedalen. Zweetdruppeltjes stromen over mijn voorhoofd naar beneden. Ruiken ze het angstzweet? Ze halen me bij. Niemand die me helpt. Ik raak buiten adem. Wat scheelt die beesten toch, wat moet ik doen? Grommend happen ze verwoed in de richting van mijn hielen. Kloddertjes kwijl belanden op mijn been. Uit mijn ooghoek zie ik angstig toe hoe een bruine rottweiler met verscheidene kale plekken tussen zijn oneffen vacht versnelt en zichzelf in stelling brengt voor de ultieme uithaal. Ik voel al bijna zijn scherpe tanden mijn huid doorboren als ik badend in het zweet wakker schrik. Vijf uur in de ochtend. Vandaag ga ik op de vertrouwde tweewieler Boekarest verkennen.

1Boekarest straathonden

Tot een aantal jaren terug was dit geen ongebruikelijk straatbeeld in Boekarest

Grootheidswaanzin

Het probleem van de zwerfhonden is een paar jaar geleden opgelost. Meer dan 50.000 honden zijn gevangen. Radi, mijn gids voor vandaag, verklapt de bizarre oorzaak van de hondenplaag waarvan jarenlang sprake was. ‘Het probleem is in de jaren tachtig ontstaan doordat een volledige woonwijk op een heuvel aan de rand van de binnenstad met de grond gelijk is gemaakt’. Met een lege blik staart hij voor zich uit. Duizenden mensen waren gedwongen te verhuizen. Naast vele woningen moesten een ziekenhuis, kerken en een stadion wijken voor het schoolvoorbeeld van grootheidswaanzin; een nieuw parlementspaleis. Opdrachtgever Nicolae Ceaușescu. Ik bespeur nog de woede in de stem van Radi als hij de naam uitspreekt. We staan voor het kolossale gebouw, dat bekend staat als het tweede grootste gebouw ter wereld. Het bleek dat na de onteigening van de huizen de mensen in de kenmerkende grijze betonblokflats werden ondergebracht, waar geen ruimte voor een hond was. De beesten kwamen op straat terecht, gingen heen en vermenigvuldigden zich.

Decennialang heeft het ijzeren gordijn Roemenië geïsoleerd van de buitenwereld. Het communistische regime vierde tot het eind van de jaren tachtig hoogtij. Met name de laatste twintig jaar uit die periode met Ceaușescu aan de macht heeft weinig voorspoed gebracht. Op ‘vrijwillige’ basis werkten bouwvakkers jarenlang aan het enorme parlementspaleis, dat nooit volledig voltooid is. Slechts 20% van de oppervlakte is momenteel in gebruik. Je kunt de marmeren vloeren, gouden kroonluchters en andere rijkelijk versierde ruimten bezoeken met een rondleiding door het gebouw. Alhoewel je niet eens 5% van het gebouw krijgt te zien geeft het een goed idee hoe buitenproportioneel deze stenen kolos is.

120151023 - Boekarest - 029

Moeilijk te missen, het kolossale parlementspaleis, dat nu grotendeels leegstaat

Communistische restanten

Verspreid over Boekarest vind je her en der nog de herinneringen terug van een vergane tijd. Neem bijvoorbeeld The ‘House of the Free Press’ een massief rechthoekig blok dat een perfecte kopie is van de exemplaren die in Moskou en Warschau staan. Destijds het hoofdkwartier van de communistische propagandamachine, bewaakt door een grote bronzen uitvoering van Lenin. Nu wordt het gebouw, dat naar verluid met een ondergrondse gang is verbonden met het presidentieel paleis, bevolkt door diverse kranten.

120151024 - Boekarest - 0711

Communistische architectuur pur sang, The ‘House of the Free Press’

Blauw met geel en rode vlaggen steken boven de mensenmassa uit. Luid schreeuwen de dik ingepakte mensen. De onvrede is groot, op deze heldere decemberdag in 1989. Ceaușescu beseft nadat hij zijn toespraak heeft afgerond dat het einde van het regime nabij is. Samen met zijn vrouw vlucht hij per helikopter. Ik sta op het Plein van de Revolutie. Daar waar de joelende menigte meer dan 25 jaar geleden hun onvrede uitten. Nu is het vredig. Voor het gebouw staan een tiental auto’s geparkeerd. En je vindt er het herdenkingsmonument. Een marmeren puntvormige pilaar met een ijzeren kroon in de top die als ‘the Memorial of Rebirth’, door het leven gaat.

120151024 - Boekarest - 047

Het voormalige bolwerk van de communisten aan het Plein van de Revolutie.

Parijs van het Oosten

Het hart van Boekarest wordt gevormd door de wijk Lipscani, de historische binnenstad. Historisch is in dit geval relatief. Zeer weinig gebouwen hebben twee wereldoorlogen en het communisme overleefd. Verwaarlozing heeft daarnaast geleid tot een hoop verpauperde gebouwen die hoognodig toe zijn aan restauratie. Inmiddels worden steeds meer panden aangepakt. De wijk oogt best chique, het stond ook niet voor niets bekend als het ‘Parijs van het oosten’, en is uitgegroeid tot een hippe wijk en een populair uitgaansgebied.

120151023 - Boekarest - 019

Curtea Veche, de oudste kerk van Boekarest, is in 1546 gebouwd

De drukte ontvluchten

Een verademing tussen het razende verkeer en de stinkende uitlaatgassen zijn de groene oases in de stad, waar de rust overheerst en je de vogeltjes nog hoort fluiten. Bijzonder is Carol Park, iets ten zuiden van het hart van Boekarest op een heuveltje gelegen, waar de Tombe van de Onbekende Soldaat zich bevindt. Meerdere soldaten in keurig blauw uniform bewaken dit moment met de eeuwig brandende vlam ter nagedachtenis van de Eerste Wereldoorlog dag en nacht. De wisseling van de wacht is een aardige ceremonie om te aanschouwen.

120151024 - Boekarest - 058

Net buiten de drukte is de Carol Park met haar opvallend monument een bijzondere plek

Favoriet onder de lokale bevolking is toch wel het Herastrau park, het grootste park dat naar analogie van het Hyde Park in Londen is opgezet en zich in het noorden van de stad bevindt. Charles de Gaulle in bronzen uitvoering ontvangt momenteel de bezoekers, op de sokkel waarop in het verleden Stalin de ingang bewaakte. Op warme zomerdagen vind je hier verkoeling in de schaduw van de oude eikenbomen tegen de soms verstikkende hitte. Iets later in het seizoen wordt het een waar kleurenspel, voordat de bladeren richting de aarde dwarrelen. Aan de rand van het park vind je Village museum, alwaar de oorspronkelijke bebouwing van Roemenië is nagebootst.

120151024 - Boekarest - 039

Herastrau Park is erg geliefd onder de bevolking.

Stedentrip

Geen straathonden, zigeuners of groepen bedelaars. Boekarest is nog geen voor de hand liggende stad voor een stedentrip en lijkt nog meer gericht op de binnenlandse bezoeker. Toch is het een zeer interessante en eenvoudig bereisbare stad, die tevens als uitvalsbasis voor dagtochten naar bijvoorbeeld Transsylvanië kan dienen. Ook de oevers van de Zwarte Zee zijn binnen een dikke twee uur te bereiken.

120151024 - Boekarest - 037

Jos

Jos

Jos verkent graag nieuwe plekken, landen en culturen, om vervolgens zijn ervaringen te delen. Hij heeft een lichte voorkeur voor het westelijk halfrond, maar wil de hele wereld zien, onder het motto; ‘the world is my playground’.
Jos

Latest posts by Jos (see all)

Vragen? Suggesties? Of jouw reishonger delen?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag alleen HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>