Meer dan 2.100 actieve deelnemers en circa 35.000 internetbezoekers: na het overweldigende succes van 2010 worden er opnieuw een aantal droombanen weggegeven in het nummer 1 vakantiegebied van Zwitserland.

Zeven exclusieve droombanen
Vanaf vandaag kan je solliciteren naar een aantal heel bijzondere banen in Graubünden. Er zijn in totaal zeven nieuwe, niet-alledaagse verblijven van een week te winnen in een uniek vakantiegebied van Zwitserland. De banen variëren van kaasmaker op een Alpenberg tot non in een prachtig klooster tot het organiseren van een ‘sneeuwvoetbaltoernooi’ met bekende voetballers.

Graubünden
Graubünden is een uitgestrekte regio in het zuidoosten van Zwisterland en voornamelijk bekend om haar skigebieden, waaronder Flims, Arosa en Lenzerheide. Maar ook ‘s zomers heeft het gebied veel te bieden! Om de veelzijdigheid van de regio te laten zien biedt Graubünden vanaf maart 2011 zeven uiteenlopende banen in de regio aan.

Meer weten?
Wil je weten wat Erik de Zwart als machinist heeft beleefd, hoe onze paarden de Alpenpaarden-fluisteraarsfamilie hebben toegehinnikt of je verbazen hoe onze river rafting gids de wilde wateren van de Inn heeft weerstaan: onze Best of Video geeft een korte, amusante blik op de droombanen 2010.

Je kunt je aanmelden op www.droombaan.graubuenden.ch of via Facebook. Degene die de meeste stemmen voor zijn/haar sollicitatie krijgt wint de baan. Het enige dat je terug hoeft te doen is je ervaringen delen op hun blog!

Twee vacatures
De badplaats in de Atlantische Loirestreek heeft in samenwerking met Garnier Ambre Solaire een website opgezet rond de zoektocht naar twee jonge ‘creamers’, zoals de insmeerders worden genoemd. Kandidaten moeten vloeiend Engels en Frans spreken en strandgangers adviseren over de juiste bescherming tegen de zon. Daarnaast worden ze geacht de daad bij het woord te voegen en de badgasten in te smeren.

Salaris: € 1200 per week
De succesvolle sollicitanten krijgen elk een loon van € 5000 voor de periode van 10 juli tot 22 augustus. Dat komt neer op een salaris van € 1200 per week – niet slecht voor ongeschoold, legaal werk. Tijdens de voorronde kunnen kandidaten een video opsturen waarin ze vertellen hoe goed ze kunnen smeren. Daarna is het zaak om zoveel mogelijk stemmen te krijgen en uiteindelijk de jury over te halen.

Een jaartje werken in…
Op kleine stukjes papier schreven we elk de bestemmingen waar we wel interesse in hadden. Zweden, Zwitserland, Groot-Brittannië, Italië, Nederland en Denemarken vonden opgevouwen hun weg naar een schone asbak en werden één voor één geëlimineerd. Als laatste bleef onze uiteindelijke bestemming over: Groot-Brittannië. Werk en een flitsende loft in Manchester (zie foto) wisten we op afstand te regelen, waardoor we in een gespreid bedje terechtkwamen. Lootjes trekken is zo gek nog niet!

Deze zomer naar…
We lopen al een tijdje rond met een vakantiedilemma: waar moeten we deze zomer heen? Misschien wordt het ook wel september of oktober, maar dat we een paar weken weg willen is duidelijk. Ik zou wel naar de Salomonseilanden terug willen of naar Australië. Maar voor een week of twee, drie vind ik dat te kort. Daarnaast is er de aantrekkingskracht van Zuid-Oost Azië, de USA en de Cariben. Lastig, lastig. Daarom hebben we het lot maar weer laten kiezen. De winnaar? Maleisië. Heeft iemand toevallig nog goede tips voor dit land? Zijn er nog plekken waar géén Lonely Planet-meezeulende reizigers heengaan?

Laat het lot beslissen
Ons hele leven hangt van toevalligheden aan elkaar. Vooral wanneer je gaat liften of op de bonnefooi op reis gaat, besef je dat. Dus waarom zou je niet een vakantiebestemming door het lot laten bepalen? Zo valt de keuze zonder morren en kun je meteen door naar de volgende fase: het opstellen van een reisschema of het boeken van je ticket. Mocht je toch nog een knagend gevoel overhouden aan het verlies van de andere lootjes, dan zal dat gevoel op je reisbestemming snel verdwijnen. Gegarandeerd.

We pakken het allemaal verkeerd aan, volgens Tim Ferriss. Of in elk geval de mensen met een kantoorbaan. Door onze tijdsindeling te stroomlijnen en een deel van ons werk uit te besteden moet het mogelijk zijn om met maar enkele uren werk per week te hoeven werken. In het boek The 4-Hour Work Week stippelt hij de route uit die we moeten volgen om dit voor elkaar te krijgen. Voor geïnteresseerden en sceptici zet ik ze alvast op een rijtje.

Definitie
We moeten allereerst duidelijk hebben wat we met ons leven willen doen. Wat zijn onze verwachtingen, wensen en dromen? En vooral: hoeveel geld hebben we nodig om onze ideale levensstijl te kunnen financieren? Ferriss heeft liever dat we denken in maandelijkse uitgaven in plaats van grote brokken geld. Dus wat kosten die villa aan het strand, dat zeiljacht en die snoepreisjes op jouw lijstje nu eigenlijk per maand? Door hier inzicht in te krijgen heb je een doel om naartoe te werken.

Elimineren
Om minder te hoeven werken, is het belangrijk om je tijdsbesteding onder de loep te nemen. Check je vijf keer per uur je e-mail? Maak daar twee keer per dag van. Word je afgeleid door internet? Maak een strak tijdschema waarin je de belangrijkste werkzaamheden afrondt. Voor de loonslaafjes is dit de stap waarin je aan je baas vraagt om vanuit huis te mogen werken, al is het maar een proef van enkele uren per dag of enkele dagen achtereen. Zorg ervoor dat dit je meest productieve dagen worden en maak een plan waarmee je je baas overtuigt om jou voortaan vanuit huis (of vanaf een exotisch land) te laten werken. Zo hijgt er niemand in je nek en kun je ongestoord aan de slag met de derde stap.

Automatiseren
Om pas écht vrij te kunnen zijn en weinig uren per week te hoeven werken, moeten we een eigen bedrijfje beginnen, volgens Ferriss. En dan het liefst een internetbedrijfje. Zelf is Ferriss erg gecharmeerd van de verkoop van informatie. Vind een nichemarkt en schrijf een e-book, zet een DVD-cursus in elkaar of maak gebruik van drop-shipping om een product aan de man te brengen. Het doel is een geldstroom te creëren rondom een product of dienst, zonder er zelf veel werk aan kwijt te zijn. Zelfs voor een internetprofessional als ik zijn in dit gedeelte van het boek erg bruikbare ideeën te vinden: over Google Adwords, geautomatiseerde bedrijfsmodellen en het uitbesteden van klussen naar virtuele assistenten in bijvoorbeeld Suriname.

‘Liberate’
We hebben in ieder geval één ding gemeen, Tim en ik: allebei geloven we niet in een pensioen. Ferriss redeneert dat we niet onze gouden jaren zouden moet verkwanselen aan werk, om de laatste twintig jaar van ons leven pas te mogen genieten. In plaats daarvan raadt hij iedereen aan om af en toe op ‘mini-pensioen’ te gaan. Eén of twee keer per jaar de biezen pakken en naar het buitenland gaan om een taal, sport of vaardigheid te leren. Even niet aan werk denken en de batterijen weer opladen. Eventueel mogen we ons werk mee op reis nemen, als we er maar niet teveel tijd aan kwijt zijn.

Concusie
Toen ik jaren geleden The 4-Hour Work Week in de schappen zag liggen, was ik sceptisch. Weer zo’n overdreven Amerikaans boek, dacht ik. Wat mij er uiteindelijk toe bewoog om toch een exemplaar te bestellen weet ik niet meer, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Het boek is een eye-opener en staat vol interessante ideeën en tips voor wie meer wil reizen en minder wil werken. Vijf sterren.

320 emigranten per dag
Uit cijfers van het CBS blijkt dat per dag maar liefst 320 Nederlanders emigreren. “Eenderde hiervan wil een eigen bedrijf beginnen in het buitenland, eenderde wil in loondienst werken, een kwart gaat stage lopen en de rest heeft andere plannen,” zegt Frans van Houten in de Telegraaf. Volgens de directeur van de Emigratiebeurs zijn in Europa vooral Scandinavië, Frankrijk en Spanje populair. Buiten Europa scoren Australië, Canada en de Nederlandse Antillen hoog.

Beurs voor emigranten
Op de Emigratiebeurs, die op 13 en 14 februari in Expo Houten plaatsvindt, kunnen aspirant-emigranten alvast ideeën opdoen. Ruim 300 organisaties bieden ondersteuning op het gebied van stagelopen, werken, wonen en ondernemen in het buitenland. Daarnaast zijn 30 landen vertegenwoordigd.

Foto: *JRFoto*, Flickr

Eerste indruk
Gran Canaria is niet het mooiste eiland van de Canarische Eilanden. Je vindt hier niet de uitgestrekte regenwouden van La Gomera of de architectonische schoonheid van Lanzarote. Niemand lijkt van het oosten van het eiland, waar je vliegtuig neerstrijkt, te houden. Fabrieken, magazijnen, windmolens en uit plastic zeil opgetrokken plantenkassen domineren het dorre landschap. Huizen lijken er zonder bestemmingsplan uit de grond te zijn gestampt.

Geen mooie binnenkomer voor de toeristen, dus. Gelukkig weten de autoriteiten het goedgemaakt: hoe dichter je bij de hotels in het zuiden komt, hoe meer palmbomen er langs de weg staan. En als je eenmaal op het zuidelijkste puntje bent beland, begrijp je waarom toeristen voor dit eiland kiezen. Een uitgestrekt duinengebied, dat op de Sahara lijkt als je er middenin staat, kruipt hier uit de diepblauwe Atlantische Oceaan. Een zeven kilometer lang, halvemaanvormig zandstrand is het resultaat.

Meer verrassingen
Gran Canaria mag dan niet moeders mooiste zijn, maar is ook weer niet foeilelijk. Het is moeilijk om het hele eiland over één kam te scheren. Sterker nog: Gran Canaria wordt vaak ‘een continent in miniatuur’ genoemd. Weg van de lelijke oostkust vind je er bergen tot 1949 meter hoog, met op mooie dagen uitzicht op Tenerife en zelfs Fuerteventura. Het hart van het eiland heeft spectaculaire kloven en verborgen valleien, met stuwmeertjes en dennebossen. Je kunt hier zelfs een strand voor jezelf vinden. Las Palmas is verrassend groot: de stad is erg uitgestrekt en telt bijna 400.000 inwoners.

Voordelen van wonen op Gran Canaria
Er is heel wat te zeggen voor wonen op Gran Canaria. Het weer mag je gerust op nummer één van de redenen zetten. Het is nu begin december en hier in Las Palmas  is het 24 graden en halfbewolkt.  In het zuiden van het eiland is het vaak een graadje warmer en een stuk zonniger. ‘s Zomers stijgt het kwik nauwelijks boven de 30 graden, met een verkoelende zeebries. Veel huizen aan zee hebben noch een verwarming, noch een airco.

Gran Canaria is het ‘meest ontwikkelde’ van de Canarische eilanden. Je vindt er een groot aanbod van winkels en bedrijven. Gran Canaria heeft een eigen Ikea, twee vestigingen van Media Markt, twee Carrefours, prachtige winkelcentra, uitstekende restaurants en een wild nachtleven.

Gran Canaria is ook de ‘hub’ van de eilandengroep. Vluchten naar het Spaanse vasteland -waarop je trouwens 50% korting krijgt als je hier eenmaal residente bent- en naar Nederland, België en andere bestemmingen vertrekken met de grootste regelmaat hiervandaan. Ook als je naar Marokko of Madeira wilt, is Gran Canaria je vertrekpunt. Vluchten tussen de eilanden -ook hierop is die grote korting weer van toepassing- zijn goedkoop: check de prijzen bij BinterCanarias of Islas Airways.

Eilandgevoel
Vooral onze vrienden uit Madrid deden er dramatisch over: zouden we niet heel snel een eilandgevoel krijgen? Zo’n benauwd gevoel doordat we aan alle kanten omringd waren door water? Met die vraag gaven ze het zelf al aan: zoiets is een gevoel, zoiets zit tussen je oren. Ikzelf heb altijd al van eilanden gehouden. Ik zie ze als de wereld in het klein, in pocketformaat. Daarnaast is de zee, de oceaan in dit geval, altijd een prachtige horizon.

En zo klein is Gran Canaria niet. Je doet er 40 minuten over om van Las Palmas in het noordoosten naar Maspalomas in het zuiden te rijden. En ruim anderhalf uur om in het afgelegen La Aldea de San Nicolas te komen. Er is veel te zien en te doen. Er zijn nog steeds plekken die ik moet ontdekken.

Het ‘eilandgevoel’ krijg ik wel een beetje als ik denk aan de rest van de wereld. Ik kan niet even met de auto naar Tsjechië rijden, om maar een voorbeeld te noemen. Overal waar ik heen wil kom ik met een koffer aan en ben ik op het openbaar vervoer aangewezen. Geen wonder dat veel canarios niet van hun eiland af te branden zijn. Nog even en ik ben er zelf één.

En al die toeristen dan?
De één vindt het een ramp, de ander een zegen: de toeristische zones in het zuiden van het eiland. Ik heb ermee leren leven. Je moet toch ergens op vakantie en uit je dak kunnen gaan? Daarnaast levert deze geluksindustrie heel wat banen op voor de lokale bevolking en natuurlijk voor buitenlanders zoals ik. Af en toe bezondig ik me zelfs aan een frikandel speciaal en een patatje oorlog in het Nederlandse ghetto in Playa del Inglés…

Een woning vinden
Het vinden van een huurwoning is verrassend makkelijk. Mijn vriendin en ik bezochten een week lang verschillende flatjes. Na twee weken konden we intrekken in een appartement aan zee. De huurprijs was € 550 met water en licht inbegrepen. We woonden op een kaap en vielen in slaap met het gebeuk van de golven op de rotsen. Nu zitten we in de hoofdstad, Las Palmas, en betalen we € 575 voor een appartement met twee slaapkamers. Water en licht betalen we apart, maar dat komt neer op ongeveer € 30 per maand.

De huizen en appartementen zijn in 80% van de gevallen gemeubileerd tot de strijkbout en de kurketrekker aan toe, dus hoef je alleen maar je kleren, boeken, cd’s en computer mee te verhuizen. Over het algemeen kun je stellen dat de huizen in Las Palmas en in de toeristenplaatsen het duurst zijn (ruim € 600 voor een tweekamerappartement). Rond het vliegveld en in het dunbevolkte noorden en westen van het eiland zijn ze juist weer erg betaalbaar (€ 350 voor een tweekamerappartement).

Ik raad je aan om direct bij een eigenaar te huren en niet via een verhuurkantoor. Het is echt niet zo moeilijk om iets te vinden. Zo bespaar je bemiddelingskosten en is de minimum huurtermijn vaak iets korter. Op de volgende websites plaatsen de locals hun aanbod:

• www.fotocasa.es
• www.segundamano.es
• www.loquo.com

Werken op Gran Canaria
Spreek je een beetje Spaans? Dan maak je goed kans op een baantje in het zuiden, in het toeristengebied. Spreek je goed Spaans? Beproef dan je geluk in Las Palmas, de hoofdstad. Als havenstad kent Las Palmas heel wat importerende en exporterende bedrijven. Een meertalig persoon (je spreekt toch wel Engels?) komt daarbij altijd van pas. Een restaurant of hotel aan het strand Las Canteras zou ook geïnteresseerd kunnen zijn. De website Infojobs is de meestgebruikte voor het vinden van werk.

Als het even kan, werk dan lekker vanuit huis. Als copywriter voor Nederlandse websites heb ik geen sollicitatiebrieven hoeven te schrijven, geen CV in het Spaans hoeven te vertalen en geen selectieprocedure hoeven te doorlopen. Allemaal voordelen, maar daar tegenover staat dat het opbouwen van een sociaal leven iets meer moeite kost.

Conclusie
Gran Canaria is op het eerste gezicht misschien lelijk en vergeven van toeristen, maar het Spaanse eiland heeft heel wat te bieden voor wie door dat imago heen durft te prikken. In het zuiden van het eiland kun je van de mooiste stranden genieten, in het hart van het eiland kun je eindeloze wandelingen maken en in de hoofdstad Las Palmas, waar toeristen nauwelijks komen, valt genoeg te beleven. Voeg daaraan toe een ongelooflijk lekker klimaat en een goede bereikbaarheid, en de keuze is al snel gemaakt. Maar wees gewaarschuwd: je krijgt per jaar een grote stroom logees te verwerken!

Foto duinen van Maspalomas: inocuo, Flickr | Foto Las Palmas: Wikipedia

Liever paspoortstempels dan promotie
De wervingsorganisatie zegt een nieuw type werknemer te hebben ontdekt – de zogenaamde ‘Scamps’. In het Engels laat deze term zich beter verklaren: swap careers for passport stamps. “De Scamps beseffen dat werk en geld niet alles in het leven is. Ze zijn op zoek naar nieuwe ervaringen, zowel thuis als in het buitenland,” aldus David Clubbs, de directeur van Office Angels.

Eén op de zeven wil emigreren
Slechts een minderheid van de ondervraagden is werkelijk tevreden met hun baan en positie binnen het bedrijf. Maar liefst één op de zeven werknemers wil graag in het buitenland werken. De meest populaire bestemmingen voor de Britten zijn dan New York en Sydney.

Goed voor je CV
Een reis rond de wereld of een periode in het buitenland werken is goed voor je CV. “Dat straalt zelfverzekerdheid en volwassenheid uit,” zegt Clubbs.

Foto: g-hat, Flickr

Zin om een tijdje te werken in het buitenland? De internationale bank HSBC heeft expats gevraagd wat volgens hen de beste landen zijn om te wonen en werken. Het resultaat zie je hieronder:

1. Canada
2. Australië
3. Thailand
4. Singapore
5. Bahrein
6. Zuid-Afrika
7. Frankrijk
8. Verenigde Staten
9. Spanje
10. Hong Kong

Criteria
In totaal deden 50.000 klanten van HSBC mee aan het onderzoek. Hierbij werd de expats gevraagd om hun verblijf in het buitenland op 23 criteria te toetsen. Enkele hiervan zijn natuurlijk het salaris en de accommodatie ter plekke, maar ook het gemak om nieuwe vrienden te maken en een nieuwe taal te leren.

Vrienden maken
De beste landen om een nieuw sociaal leven op te bouwen behoren allemaal tot Azië: Thailand, Vietnam, Hong Kong, Maleisië en Bahrein. Nederland en België zijn de hekkensluiters. Met andere woorden: expats hebben er grote moeite mee om in contact met de koude Nederlanders te komen. Nee, dat is niet helemaal waar. Ook collega-expats mogen tot de vriendenkring worden gerekend. Als het puur en alleen gaat om vrienden maken met de Nederlanders, staat ons land op de 18e plek in de lijst van 26 landen, en België op de 23e.

Verliefd worden
Nauwelijks verrassend: Thailand staat op de eerste plek van de bestemmingen waar je het snelst verliefd raakt. Daarna volgen Duitsland en Brazilië. Overigens geeft maar 20% van de expats toe amoureuze gevoelens voor een local te koesteren.

Weetjes
Al is dit onderzoek misschien niet helemaal representatief (HSBC heeft immers niet in alle landen klanten), toch zijn er veel interessante gegevens uit dit onderzoek te halen. De leukste weetjes op een rijtje:

• Mannen (63%) blijven langer in het buitenland wonen dan vrouwen (46%).
• 94% van de expats in Brazilië bezoekt jaarlijks het thuisland. Van de expats die in Australië wonen keert maar 43% jaarlijks terug.
• Het Verenigd Koninkrijk is niet goed voor je gezondheid: 31% van de expats geeft aan dat die verslechterd is.
• Maar 4% van de expats in India of Qatar vindt een liefje. In de woorden van het onderzoeksrapport: you best buy a teddy bear.
• Slechts 29% van de expats heeft moeite met het vinden van accommodatie ter plekke.
• De grootste voordelen van het expatleven zijn financieel van aard (32%) en hebben te maken met een hogere levensstandaard (25%).
• Nadelen zijn het missen van vrienden en familie met mogelijk een gevoel van eenzaamheid (23%) en een taalbarrière (18%).

Hoe je een tweede Working Holiday Visa aan kunt vragen
Een jaartje werken en reizen in Australië is voor velen zo verslavend dat ze terug willen om er nog een jaar van hun leven door te brengen. Sinds enkele jaren bestaat daarvoor de mogelijkheid om voor de tweede keer een Working Holiday Visa aan te vragen. Een voorwaarde om zo’n werkvisum te krijgen is dat je tijdens je vorige avontuur minimaal drie maanden op het platteland moet hebben gewerkt. En omdat sommige backpackers niet aan die voorwaarde kunnen voldoen, zoeken ze wanhopig naar nepwerkgevers. Iets wat het immigratiedepartement – terecht of niet – fraude noemt.

Backpackers gedeporteerd
Deidre Russack van het Department of Immigration gaf tijdens haar toespraak op een backpackerconferentie een voorbeeld van deze fraude. Zo zou een Ierse jongen 500 Australische dollars aan een hostel hebben betaald voor een referentie. Zijn straf? Een boete van $ 1400 en met het eerste vliegtuig naar huis. Volgens Russack zijn dit soort zaken geen uitzonderingen en heeft het immigratiedepartement meerdere ‘foute’ backpackers in de kijker.

Foto: H Dragon, Flickr

Een 36-jarige Japanner die in 2001 zijn huis verliet met omgerekend één euro op zak, is nog steeds op reis, zo meldt de Telegraph. Hij heeft inmiddels 37 landen bezocht, is overvallen door piraten, gearresteerd in China, ontsnapt aan een huwelijk in Nepal en momenteel bezig met de beklimming van de Mont Blanc.

Op de fiets
Keiichi Iwasaki vertrok in 2001 op zijn fiets, een simpele Raleigh Shopper. Met 160 yen op zak dacht hij niet ver te kunnen komen, maar het ging makkelijker dan hij dacht. Dus pakte hij de ferry naar Zuid-Korea. En toen was er geen weg meer terug. In de acht jaar die hij onderweg is zijn twee van zijn fiesten gestolen en twee onherstelbaar kapot geraakt. Hij rijdt nu op zijn vijfde fiets rond.

Goocheltrucs
Keiichi is goed in goochelen. Zo kan hij op straat een centje bijverdoenen. Maar ook krijgt hij af en toe geld van mensen die zich verbazen over zijn verhaal en hem een duwtje in de rug willen geven. “De meeste reizigers en avonturiers hebben geld nodig voor hun wereldreis. In plaats van op te geven wil ik mensen laten zien dat je op wilskracht je dromen kunt waarmaken.”

We gaan nog niet naar huis
Na zijn bezoek aan Zwitserland wil Keiichi oversteken naar Afrika, daarna van Zuid-Amerika naar Noord-Amerika fietsen en daarna pas terugkeren naar Japan. De Telegraph vergelijkt de tocht van Iwasaki met die van Forrest Gump, die maar bleef rennen.