De Nederlanders met de stoutste verhalen zijn er zeker van dat zij dit jaar ook naar Spanje worden meegenomen, maar dan wel een stuk comfortabeler dan in de zak van Sinterklaas. Deze personen krijgen namelijk gratis en voor niets een Sunliner busreis naar Spanje, inclusief accommodatie en hoeven dus niet af te zien in de zak van Sinterklaas. In elke provincie wordt een winnaar benoemd.

Meedoen
De stoute inzendingen kunnen tot 4 december worden gestuurd naar: info@sunliner.nl. Dit kan via een stuk tekst, een video, muziekfragment, kunstwerk, foto of gedicht. Uit de inzending moet blijken waarom je zo stout bent geweest dat je het verdiend om mee genomen te worden naar Spanje. Dit kan gebaseerd zijn op echte gebeurtenissen maar het hoeft niet. Een verhaal dat tot de verbeelding spreekt en getuigt van een stoute geest maakt ook kans. Op 6 december wordt op de website van Sunliner bekend gemaakt wie de winnaar is en naar Spanje gaat op 9 of 16 december.

Positief
Roy Peterman, directeur Sunliner: “Wij zijn net als Sinterklaas de Spanje Specialist bij uitstek. Bij ons kunnen mensen echter een stuk comfortabeler mee naar Spanje dan in de zak van Sinterklaas. Op wat voor moment kan je dan beter van je laten horen, dan rondom de tijd van het jaar dat de vrees voor de reis in de zak van Sinterklaas naar Spanje zo’n grote rol speelt in veel huishoudens?”

Sunliner
Sunliner staat bekend als de specialist in Spaanse bestemmingen voor bus-, vlieg- en autoreizen naar Spanje. De reisorganisatie is aangesloten bij de ANVR, SGR en het Calamiteitenfonds. Sunliner loopt graag voorop en biedt diverse mogelijkheden om je vakantie te reserveren: van telefonisch tot online, van losse reis of alleen accommodatie tot een volledige reis. Met een pluspakket kan dat zelfs inclusief bijvoorbeeld taxivervoer en medische faciliteiten. Verder zijn er speciale reizen voor jongeren, gezinnen en senioren. Van reizen om te overwinteren, ontspannen strand-vakanties tot sportieve golf -, spa/wellness -of duikarrangementen, van een excursie tot een weekje weg tot een hele winter in de zon. Met een gevarieerde topkeuze aan hotels en appartementen staat het team van Sunliner klaar om haar gasten “Spanje op zijn best!” te laten ervaren.

Niet alleen is Málaga een van de meest onderschatte steden van Spanje, ook het jaarlijkse festival trekt weinig aandacht van buitenlandse bezoekers. De Feria de Málaga doet niets onder voor bijvoorbeeld de Sevilla Feria de Abril; vergelijkbaar in grootte, maar het feest van Málaga is een stuk minder bekend.

De Feria de Málaga staat bekend als een van de meest uitbundige feestweken in de Zuid-Spaanse regio en dat wilden we graag eens meemaken. We zijn uitgenodigd door onze Spaanse vriend Manuel en zijn vrouw en zij zullen ons op sleeptouw nemen tijdens dit bijzondere festival. Afgelopen donderdag stapten we in het vliegtuig en reisden we naar Málaga voor een weekend Spaanse zon en tradities.

De Feria de Málaga behoort tot een van de grootste evenementen van Spanje met tal van activiteiten in mooi gedecoreerde straten. De mannen zijn gekleed in laarzen en korte jasjes, velen van hen op een paard, en de Spaanse vrouwen lopen rond in prachtige jurken met bloemen in hun haar. Alle inwoners doen mee aan de feestvreugde en trekken overdag naar het centrum van de stad. Flamencomuziek, dans, kraampjes met typische Andalusische gerechten en traditionele kleding zorgen voor een bruisende stad. In de avond trekt iedereen naar het Feria-terrein net buiten de stad. Daar vind je een waanzinnig grote kermis, feesttenten en overal muziek.

Elk jaar wordt in augustus het tiendaagse spektakel gevierd met veel live muziek, flamenco en drank, veel drank. Er wordt heerlijke tapas gegeten, lokale wijn gedronken en veel gedanst. Er zijn ook stierengevechten, optochten, tentoonstellingen, vuurwerk en concerten. Tijdens de Feria de Málaga gonst de stad van kleur en leven.

Málaga
Málaga is een mooie grote stad in Andalusië, aan de Costa del Sol. Málaga wordt omgeven door bergen, de zogenaamde “Heuvels van Axarquía”. De naam “Axarquía” is niet Spaans, maar Arabisch en betekent ‘Land in het oosten’. Dit in tegenstelling tot “Algarve”, dat ‘Land in het westen’ betekent.

De Axarquía is de streek in het zuidoosten van de provincie Málaga, ten oosten van de stad Málaga. Het hele gebied heeft een mild en zomers Mediterraan klimaat, met zelfs in de winter temperaturen rond de 20 graden. De hoge bergen van de Siërra Nevada in het noorden houden namelijk de koude noordenwind tegen. Ook zorgen ze ervoor dat de warme zuidenwind uit Afrika niet ontsnapt. Toch heeft Málaga geen last van de extreme hitte zoals Sevilla.

In de stad zelf vind je een indrukwekkende kathedraal en allerlei leuke steegjes. De binnenstad is autovrij en je kan urenlang zwerven door de kleine straatjes, langs prachtige huisjes met hun ijzeren balkons en mooie pleinen. De inwoners van Málaga staan bekend als “Malagueños”. Ook worden ze soms “boquerones” genoemd (sardines). Omliggende plaatsen zijn onder meer Torremolinos, Benalmádena, Marbella en Nerja.

Moorse overheersing
De lange Moorse overheersing vind je overal terug. Zo staan er in de dorpen Archez en Salares nog eeuwenoude minaretten en in Alhama de Granada kan je een Arabisch badhuis bezichtigen. Ook in Málaga herinnert nog veel aan de 750 jaar durende Moorse overheersing. Het Alcazaba, de vesting van Málaga, en het kasteel van Gibralfaro zijn de best bewaard gebleven Arabische monumenten.

De Feria de Málaga is een feest ter ere van de overwinning van de katholieke koningen op de Moren, namelijk door Fernando van Aragon en Isabel van Castilla. Zij reden naar de stad om Málaga terug te vorderen van de Moorse bezetters als een deel van het katholieke Spanje.

Om deze verovering te herdenken werd op de dag van de “Asunción” (hemelvaart van Maria op 15 augustus) deze gebeurtenis gevierd. De daaropvolgende jaren werd deze viering langzaam uitgebreid. Het is inmiddels uitgegroeid tot een tiendaags spektakel met veel live muziek, stierengevechten en drank.

De Feria de Málaga
De Feria begint vrijdagavond om tien voor twaalf op het Playa de la Malagueta met de ‘Pregón de la Feria’; de officiële aankondiging van de opening van het festival, die wordt gelezen door een lokale beroemdheid vanaf het balkon van het stadhuis (dit jaar was het Sandro Silva, een speler van FC Malaga). Dit wordt gevolgd door een spectaculair vuurwerk in de haven en dan tien dagen feest met een openlucht bars, spontane flamenco dansen in de straten en het belangrijkste jaarlijkse stierengevecht festival aan de Plaza de Toros.

Overdag worden veel activiteiten in het centrum van de stad georganiseerd. Gedurende de dagen kun je in het centrum van Málaga, rondom de Paseo del Parque en Marques de Larios, tegenover de haven, over de hoofden van dames in flamenco jurken lopen. De straten in de oude wijk zijn versierd met papieren lantaarns, vlaggen, grote boeketten jasmijn, en paarden vervangen auto’s als vervoermiddel. Locals en bezoekers trekken hun mooiste jurk aan, om zo deel te nemen aan de verschillende festiviteiten met muziek en dans. Paard en wagen-taxi’s zijn versierd met kleurrijke linten en hun chauffeurs dragen traditionele klederdracht. Er is veel straatmuziek, mensen dansen en er zijn steltenlopers. De Feria de Día duurt vanaf de middag tot het begin van de avond, tot een uur of zeven, dan is er een stilte voor de storm voordat de avondsessie begint.

Na een tussendoortje van verse sardines, rechtstreeks van de houtskoolbarbecue op Playa de Pedregalejo, zijn we klaar voor een lange nacht.

Gedurende de zwoele zomernachten vertrekt de bevolking massaal naar het feestterrein even buiten de stad, naar het Real de la Feria aan de Cortijo de Torres, waar de Feria de Noche rond negen uur begint. Dit is een enorme kermis met meer dan 200 feesttenten (casetas), specifiek opgebouwd voor de Feria. Deze casetas zijn open voor bezoekers en je kan er de hele avond tapas eten terwijl je geniet van dans, muziek, flamenco shows en verschillende wedstrijden. Er rijden de hele nacht shuttlebussen van het centrum naar de kermis, terwijl ook de taxi’s goede zaken doen.

We sluiten de nacht traditioneel af met “Churros con chocolate” voordat er even een paar uur geslapen wordt en het feest weer door kan gaan. Viva Málaga!

Het festival, dat verdeeld is in twee verschillende evenementen (overdag in het centrum en op de kermis vanaf een uur of 9 tot zonsopgang), begint op vrijdagavond en duurt tien avonden, negen dagen. De Feria eindigt altijd op een zondag. Dit jaar wordt de Feria de Málaga gehouden van 12 tot 21 augustus. Miljoenen mensen bezoeken de Feria, hoewel erg weinig toeristen van dit traditionele Andalusische feest afweten. Zonde, want de Feria de Málaga staat niet voor niks bekend als een van de meest uitbundige feestweken!

Tijdens onze vakantie in Les Landes, Frans Baskenland, besloten we een uitstapje te maken naar Spanje: via de bekende pelgrimsroute (de Camino de Santiago) door de Pyreneeën naar Pamplona. Pamplona is een geliefde stopplaats voor pelgrims op weg naar Santiago de Compostella en Pamplona is natuurlijk vooral bekend door de stierenrennen. Maar heeft Pamplona ook de Spaanse traditie en cultuur te bieden?

De uitgestippelde route leidt vanaf de Franse badplaats Biarritz naar het oosten, naar Saint-Jean-Pied-de-Port, waar we in een grote wolk inrijden. Drie van de vier Franse hoofdroutes komen hier bij elkaar, waardoor we ontzettend veel pelgrims op de route zien. Alle bezienswaardigheden waar we tijdens de route langsrijden zijn door het weer echter volledig onzichtbaar. Hoe steiler de kleine weg door de berger, des te dichter de mist wordt en hoe meer respect we krijgen voor de pelgrims, die te voet of op de fiets een reusachtige afstand afleggen op weg naar Santiago de Compostella. Nadat we bij Arnéguy de grens passeerden, gaat het voornamelijk heuvelafwaarts en bedenken we dat het een mooie uitdaging is ooit zelf deze route te fietsen. Niet uit religieuze overwegingen, maar als persoonlijke uitdaging.

Pamplona
Pamplona, Iruña volgens de gemeente Pamplona zelf, is een oude Romeinse stad aan de rivier de Arga, in het centrum van Navarra in Noordwest-Spanje. Het ligt ten zuiden van de bergen en valleien van de Pyreneeën en ten noorden van de kloosters en kastelen van de vruchtbare Ebro-vallei. De mensen zijn er extravert en gastvrij, en eten en vertier staan in het teken van overvloed.

Het centrum van Pamplona is prima te voet te ontdekken; je kan in het oude centrum dagen rondslenteren zonder je te vervelen, want uiteraard moet de goede naam van de bars en winkels getest worden. De mooie winkels bieden het nieuwste design, maar ook ambachtelijk handwerk. In veel van de restaurants kan je terecht voor culinaire trends en traditionele lekkernijen. Pamplona is ook elk jaar de culinaire hotspot tijdens de Semana del Pincho, een week speciaal gewijd aan de kleine haute cuisine. Het is er overigens voor onze begrippen niet duur; een wijntje heb je voor € 1,50 en tapas heb je al voor één à twee euro. Tapas kennen ze er trouwens niet echt, het heet in dit Baskische gedeelte pintxos (dat spreek je uit als pintsjos) en het is een soort van tapas met verfijnde ingrediënten; een gerecht in miniatuur, vaak uitgestald op de bar, zodat je alleen maar hoeft aan te wijzen wat er lekker uitziet.

Binnen de oude stadsmuren ligt bovendien een rijke historie. Zo loopt de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella dwars door dit stadsgedeelte. Vanaf het hoogste punt, de Redin Bastion, heb je een schitterend uitzicht over de smalle straatjes, pleintjes en unieke bouwwerken. Het stadhuis, startpunt van de beroemde stierenrennen, heeft een barokke en neoklassieke gevel waar je steeds weer nieuwe bijzonderheden op ontdekt. De citadel, beschouwd als een van de beste verdedigingswerken van Europa, vormt samen met het omliggende park een geweldige oase van rust in de stad.

Het stierenrennen in Pamplona
Pamplona is vooral bekend door de stierenrennen. Sinds 1591 vinden in Pamplona elk jaar, van 6 tot en met 14 juli, ‘Las fiestas de San Fermín’ plaats, een eerbetoon aan de beschermheilige van de stad. Het is ontstaan toen enkele mensen ineens voor de stieren uit gingen lopen, terwijl ze voor de corrida (het stierengevecht) door drijvers naar de arena werden geleid. Elke dag om acht uur ‘s ochtends worden zes jonge vechtstieren en zes tamme runderen door de smalle straten van het centrum naar de arena gejaagd, waar ze ‘s avonds door de torero’s worden gedood. Het stierenrennen is altijd dodelijk voor de stieren.

In Pamplona worden er doorgaans geen stierengevechten gehouden, behalve tijdens de Fiesta. Dagelijks om 18.30 uur is de corrida voor veel inwoners het hoogtepunt van San Fermín. De toeschouwers betalen veel geld voor de schaarse toegangsbewijzen. Voor de meeste bezoekers is het San Fermin Festival overigens een culinair festijn en een mooie gelegenheid om een week lang met vrienden en familie de lokaal geproduceerde wijnen en heerlijke Spaanse tapas uit het noorden, de pinchos, uit te proberen.

Hoe kom ik in Pamplona?
Het goedkoopst vlieg je naar Pamplona met Iberia waarbij je moet overstappen in Madrid. Je kunt ook profiteren van de vele aanbieding naar Barcelona van bijvoorbeeld Vueling en reis daarna door per trein naar Pamplona. De treinreis duurt een kleine vier uur, maar dan zie je onderweg ook nog wat van het prachtige landschap.

Pamplona biedt zo veel meer dan het stierenrennen; de stad is er het hele jaar klaar voor bezocht te worden! Pamplona is een geliefde stopplaats voor pelgrims op weg naar Santiago de Compostella. Maar dat niet alleen: de ligging, traditie, cultuur en moderne faciliteiten maken Pamplona tot een ideale uitvalsbasis voor verkenners van de regio.

Terwijl een groot aantal Nederlanders momenteel op de latten staat in Oostenrijk, Zwitserland of Italië, publiceren wij alvast de top 3 van vakantiebestemmingen in Europa voor de zomer van 2011.

Deze zomer zullen, net als vorig jaar, zo’n 12 miljoen Nederlanders één week of langer op zomervakantie gaan. Ook dit jaar is de top 3 van Europese vakantiebestemmingen onveranderd.

Onbetwiste koploper
Frankrijk blijft voor de buitenlandse zomervakanties ook in 2011 de onbetwiste koploper.
De top 3 vakantiebestemmingen met verwachte reizigersaantallen zijn:

1. Frankrijk: 1.550.000
2. Duitsland: 810.000
3. Spanje: 780.000

De verwachting is dat zo’n 3,5 miljoen vakantiegangers voor vakantie in eigen land kiezen. Uiteraard is het totaal aantal vakanties in Nederland wel afhankelijk van het weer, bij minder goed zomerweer kan het aantal binnenlandse vakanties lager uitkomen. Meer dan 8 miljoen landgenoten zullen kiezen voor een buitenlandse vakantiebestemming.

Het economische herstel van Nederland lijkt in 2011 voortgezet te worden, zeker als men kijkt naar het aantal vakantieboekingen. Het aantal boekingen van zomervakanties ligt flink hoger dan vorig jaar. Met name de vliegreizen naar de zon en luxere campingvakanties zitten in de lift.

Uit cijfers van de reisbrancheorganisatie ANVR en ervaringscijfers van Nederlands grootste vakantieportal VakantieWegwijzer.com is duidelijk dat Nederlanders dit jaar minder voorzichtig zijn met het boeken van hun vakantie.

De overwinteraars kiezen dit jaar massaal voor Spanje als de meest favoriete winterse vliegbestemming. Buiten Europa is het Egypte dat met een stijging van bijna 50% in vergelijking met 2010 een zeer gewilde zonbestemming is. Voor de wintersport is Oostenrijk opnieuw koploper wat betreft vakantieboekingen, net als 2010, 2009 en 2008. Het laat daarbij Frankrijk weer op een tweede plaats als wintersportbestemming.

Voor 2011 zijn de meest geboekte vakanties per bestemming bekeken. Hieronder wordt de top 3 getoond, per rubriek:

De top 3 winterbestemmingen in Europa:
1. Oostenrijk
2. Frankrijk
3. Italie

De top 3 zomervakantiebestemming in Europa:
1. Spanje
2. Turkije
3. Frankrijk

De top 3 verre reizen buiten Europa:
1. Thailand
2. USA
3. Australie

Opvallend is een flinke daling van het aantal vakantieboekingen naar Mexico. Dit zou te maken kunnen hebben met de heftige drugsoorlog die momenteel gaande is in het land.

De top 3 campingvakanties 2011:
1. Frankrijk
2. Nederland
3. Spanje

Wij zijn zeer benieuwd waar u naar toe gaat op vakantie!
Heeft u een eigen top 3? Laat het ons weten!

In de tijd van Francisco Franco is er gigantische historie vastgelegd, zowel in Spanje als in de buurlanden. Mede dankzij de Marokkanen die onderweg waren naar een verovering van Frankrijk zijn de steden in zuid Spanje opgebouwd met een enorme Islamitische invloed. Aangekomen in Spanje besloten deze vechtersbazen namelijk niet verder te gaan, maar zij verbleven in Spanje. Vervolgens zijn er in de Romeinse tijd nieuwe kunstwerken gebouwd met de bekende Romeinse stijl waar wij Europeanen veel bekender mee zijn. Het resultaat dat je tot op de dag van vandaag nog kunt zien, is een mix van zeer gedetailleerde Islamitische en Romeinse bouwwerken, straten en vele krachtige versieringen.

In het populaire Andalusië zijn vooral steden als Sevilla, Almería, Granada, Antequera en Córdoba echte toeristische trekpleisters, net als de Britse enclave Gibraltar met de markante rots, het spectaculair gelegen Ronda, de historische stad Cádiz en de populaire badplaats Marbella! Evenals de zonnige costa’s van de geliefde Costa del Sol en het fraaie landschap van uitgestrekte olijfboomgaarden, citrusgaarden en ruige bergen! Het is dan ook niet voor niets dat Kras meerdere verschillende rondreizen naar deze prachtbestemming aanbiedt. Maar je natuurlijk ook je eigen reis organiseren. Toen ik de kaart van Spanje erbij pakte en inzoomde op Andalusië ging mijn interesse uit naar drie stadjes: Sevilla, Cordoba en Granada. Ik besloot in een halve maan circel deze gezellige studenten stadjes in Andalusië te bezoeken.

Serieus Sevilla
Ik begon mijn bezoek in het mooie Sevilla, de ietwat grotere en meer toeristische stad waar je tussen allemaal Nederlandse en Duitse vakantiefotografen loopt, waar vooral de Santa Maria kathedraal in het oog springt. Vanuit het busstation liet ik mij leiden door de rivier die mij richting de binnenstad bracht. Via Plaza de Torres, waar iedere zondag de traditionele stierengevechten gehouden worden, belandde ik in het hart van Sevilla. Wanneer je door de binnenstad van Sevilla loopt zie je dat er flink geïnvesteerd is in onderhoud en transport. De gebouwen en straten zien er netjes uit, en met een moderne tram dwars door het centrum ben je snel in elke hoek van de stad.

Een Lonely Planet of plattegrond van Sevilla is overbodig. In iedere straat en op elk plein ligt de typische atmosfeer van Sevilla voor het oprapen, welk straatje je ook in loopt. Met de warme kleuren van de geplasterde muren en de heerlijk warme zon in de rug dat de hele stad opfleurt voel je je meteen op je gemak. Na een aantal uren wandelen door de binnenstad tussen de vele paard-en-wagen-taxi’s dacht ik alles wel gezien te hebben. Totdat ik op Plaza de España terecht kwam en me realiseerde dat ik het mooiste eigenlijk hier pas ontdekte. Op Plaza de España dat momenteel gedeeltelijk gerestaureerd wordt, ontdek je een enorm aanbod aan details op muurtegeltjes, bruggetjes, vloeren en plafonds. Het drie verdiepingen tellende gebouw met lange balkonnen, omringt het half ronde plein als een brede panoramafoto.

Mocht je in Sevilla in het hoogseizoen vertoeven dan biedt Sevilla enorm veel mogelijkheden om in de kleine parkjes en op de vele bankjes in de schaduw met je fles water even uit te puffen. Tel ongeveer twee dagen uit om de hele binnenstad te verkennen, en te genieten van de heerlijke aangename atmosfeer in Sevilla voordat je de trein neemt richting Cordoba.

Genieten van de stille avonden in Córdoba
Toen mijn trein na een uur het moderne station van Córdoba binnen reed, stond Ramon, mijn Spaanse couchsurf-host mij reeds op te wachten. Hij nam mij direct mee de stad in langs de drukke weg en langs de eerste universiteitsfaculteit van Córdoba. Het centrum van Córdoba bestaat uit drie gedeeltes, namelijk het Joodse gedeelte, het nieuwere historische gedeelte en het moderne winkelgebied. Binnen 10 minuten doorstappen bereikten we het Joodse en oudste gebied dat in het Spaans bekend is als de Juderia. In de vele kruisende kleine steegjes kun je heerlijk rondlopen alsof je dwaalt in een labyrint. Links, rechtdoor, rechtsaf, het maakt niet uit want je komt altijd wel op een leuk plekje uit! De leukste manier om dit soort stadjes te beleven is het doelloos rondlopen en je te laten verrassen in de rustigste straatjes.

Elk straatje is betiteld met een naam geschreven in de traditionele letters. In een van de kleinste steegjes heeft een lokale grappenmaker met traditionele letters de muur versierd alsof het de straatnaam is. Dit steegje heet nu: ‘He encontrado un atajo’, vrij vertaald: ‘ik heb een kortere weg gevonden’. Eenmaal dichter naar het hart van het centrum kom je uit in het nieuwere gedeelte dat vooral een Romeinse stijl kent. Een grote prachtige moskee op het plein, de herbouwde Romeinse brug die in een traditionele en tegelijkertijd moderne stijl het zuidelijke gedeelte met de historische stad verbindt. De lokale bewoners vinden het een afschuwelijke brug dat vloekt met de traditionele moskee op de achtergrond. In het moderne winkelgebied vind je Plaza de las Tendillas met in het midden een monument voor de Gran Capitán die je overal in Spanje tegenkomt. De versie van het standbeeld in Córdoba is in het grijs afgebeeld met een wit hoofd omdat hij onthoofd is. Na de flinke wandeling nam Ramon mij mee naar de traditionele barretjes om de lokale sterke wijn van de gebieden Montilla en Moriles te drinken, en om de beste tapas te nuttigen. Heerlijke zeedieren, slakken en een dikke tomatensoep dat met brood opgelepeld wordt.

Voor Córdoba hoef je slechts één dag uit te tellen, en om de beste indruk van Córdoba te krijgen is de avond het beste moment van de dag om de Juderia en de omgeving van de rivier te bezoeken. Op de late avond is het er erg rustig en zijn de vele toeristische winkeltjes gesloten waardoor je heerlijk kunt genieten van de stille straatjes en de mooie gevels, deuren en zware luiken voor de ramen. Overdag ben je niet de enige in de steegjes en hangen de ramen vol met toeristische koopwaren zoals armbanden, ansichtkaarten en alle andere troep die je in elke toeristische stad weer tegenkomt.

Laat je verrassen in bruisend Granada
De ruim twee uur durende busrit verzekerde mij een bezoekje aan Granada. Vergeleken met Córdoba is Granada een stuk groter en een stuk geavanceerder. Ook Granada is een trotse eigenaar van de Juderia met de vele smalle steegjes. Echter is Granada gebouwd op een heuvelachtig landschap dus ik moest flink wat klimmen om de stad te verkennen. Dat had wel weer als voordeel dat je van de mooie vergezichten over zowel de omringende natuur als de stad zelf kan genieten.

In Granada kun je vooral genieten van de vele muurschilderingen op de grote appartementgebouwen. Iedere gevel heeft een andere kleur en andere decoraties. De Islamitische invloed in Granada is veel levendiger en soms is het net of je je in een Arabisch land bevindt. De vele kleine Islamitische winkeltjes in de smalle steegjes hangen vol met warme dansende kleuren van de verschillende materialen en stoffen waarmee tassen, sjaals en kussentjes geweven zijn. In andere straatjes zie je kraampjes die vol staan met heerlijke kruiden vel gekleurde kruiden en andere specerijen. Een schouwspel van kleuren en geuren. In de Juderia van Granada heb je vele barretjes die precies zo ingericht zijn zoals je ze in Marokko zou vinden, inclusief de mogelijkheid tot het roken van Shisha.

De mooie binnenstad met de gigantische kathedraal verschilt niet veel van die van Sevilla en Córdoba. Granada onderscheidt zich door het nachtleven. Dankzij de vele lokale en internationale erasmusstudenten is het nachtleven bruisend. Ontelbaar veel barretjes, groepen studenten en een proefbare gezelligheid.

Reisgids Andalusië: Sevilla, Cordoba, Granada, Almeria

Het historische wonder Alhambra
Het hoogtepunt van Granada heb ik voor het laatste bewaard, namelijk het imposante Alhambra; een middeleeuws paleis en fort van de Moorse heersers van Granada. Dit bouwwerk dat genoteerd staat op de UNESCO World Herritage lijst heeft zich hoog op de berg aan de stad gevestigd. Voor het bezichtigen van Alhambra is het noodzakelijk om enkele dagen van tevoren entreekaartjes te boeken, of ‘s morgens vroeg in de rij bij de kassa aan te sluiten. De UNESCO heeft namelijk quota gesteld qua bezoekersaantallen. Ik besloot voor de laatste optie te gaan, en om 5 minuten over 7 kon ik als 21ste persoon aansluiten in de rij voor de kassa die pas om 8.00h open ging. Een half uur later stonden er inmiddels 100 bezoekers achter mij geduldig te wachten in de hoop dat ze überhaupt een kaartje konden bemachtigen. Evengoed valt er rondom het Alhambra ook veel te zien, want de natuur en omgeving en het Alhambra zelf zijn op zich al de moeite van het bezoek waard, met uitzicht op de Sierra Nevada en de vlakte van Córdoba.

Eenmaal binnen ben ik rechtstreeks naar het Nasrid paleis gelopen. Alleen daar al kun je meer dan een uur rond blijven lopen in de verschillende kamers, de kleine patio’s en kronkelende gangen. Elke muur heeft ontzettend veel details ingegraveerd. De vele decoraties, houtsnijwerken en gekleurde tegeltjes dat het Nasrid paleis rijk is. Het Arabische schrift vind je vele malen terug, ingegraveerd in de muren, pilaren en plafonds. Ze zijn allen indrukwekkend afgewerkt.

Het Nasrid paleis is omringd door het Generalife paleis, grote tuinen en andere kunstwerken met aan de noordkant het Alcazaba (het oudste gedeelte van het fort) met zijn verdedigende muren en torens dat een prachtig uitzicht geeft over geheel Granada en nog veel verder. Het Alhambra is niet te beschrijven, en geen enkele foto voldoet aan de kwaliteit van dit gigantische kunstwerk. Je zult zelf een bezoek moeten brengen om er meer over te weten te komen.

Aan het einde van deze ‘drie steden tocht’ denk ik terug aan drie gezellige steden die allemaal met elkaar overeen komen, en toch weer compleet verschillend zijn. Elke stad heeft zijn eigen specialiteiten en kenmerken. Drie prachtige steden waar je heerlijk rond kunt dwalen en waar altijd iets te doen is. Met de Alhambra als hoogtepunt is Andalusië enorm rijk.

Ik had voldoende geld om het een jaar uit te zingen als ik zuinig aan deed en als ik onderweg hier en daar een baantje zou kunnen oppikken zou ik misschien zelfs wat langer weg kunnen blijven. Ik had geen idee waar precies ik naar toe zou gaan. Ik had geen doel of reisschema. Alleen maar richting zon! Het is de beste beslissing geworden die ik ooit heb genomen.

Na een tijdje door Frankrijk te hebben getrokken ben ik even blijven steken in de buurt van Avignon in de hoop daar wat te kunnen bijverdienen met olijven plukken. Helaas bleek de olijfpluk voornamelijk een familie aangelegenheid te zijn waarbij geen hulp van buitenaf gewenst was. En zeker niet van een gebrekkig Franssprekende Nederlander. De opfriscursus Frans die ik had gevolgd was duidelijk niet voldoende.

Ik wist dat aan de kust voldoende werk was op campings in het voorjaar en de zomer. Helaas was het pas november. Toch maar langzaam die kant op. Een dag rijden, soms maar 60 km en als ik een mooi plekje vond dan bleef ik een paar dagen. Ik ben al die tijd slechts één keer op een camping geweest. Voor de rest gewoon wildkamperen. Ik heb niet één keer problemen met de politie gehad, ondanks hun reputatie met betrekking tot wildkampeerders. Op een dag zag ik de richtingaanwijzer Perpignan, Barcelona en heb in een impuls de afslag genomen. Uiteindelijk als je de Spaanse en Portugese kust volgt kom je ook in Biarritz terecht, nietwaar? En zo is het allemaal begonnen. Ik heb Biarritz nooit bereikt.

Na twee weken werd het weer eens tijd om de bus en de caravan een grondige schoonmaakbeurt te geven, mijn lakens in de wasmachine en ikzelf een lange hete douche. Bovendien had ik al uren tussen boomgaarden vol met sinaasappelen en manderijnen doorgereden, dus er was misschien een kans op wat bijverdiensten. Toen ik in Alhama de Murcia een bordje camping zag was de beslissing snel genomen. 18 kilometer over een kronkelweg de bergen in, bracht me uiteindelijk in het kleine bergdorpje El Berro, waar de camping bleek te zijn. Het meisje in de receptie sprak gelukkig vloeiend Engels, want ik sprak geen woord Spaans. “Hoe lang wil je blijven”, “een dag of 3, kan dat”. Ik ben er 13 maanden geweest!

Na een paar dagen in El Berro had ik al werk gevonden. Hand en spandiensten verlenen bij de verbouwing van een oude finca. De eigenaresse was een vrouw uit Wales, dus de taal was geen probleem. Van het een komt het ander en we zijn inmiddels ruim 4 jaar getrouwd. De oude boerderij met 400 amandelbomen bestond oorspronkelijk uit 3 huizen, waarvan de eerste inmiddels geheel eigenhandig is gerestaureerd en deze verhuren we aan natuurliefhebbers. De omgeving van El Berro is bij uitstek geschikt voor wandelaars, mountain bikers en bergbeklimmers. Het tweede huisje is gedeeltelijk herbouwd en de derde is nog steeds een ruïne.

Intussen hebben we ook een huis in het oude stadsgedeelte van Moratalla gerenoveerd, en we zijn ontzettend trots op wat we in 18 maanden hard werken met ons tweeën hebben gerealiseerd. Om de lengte van dit verhaal enigszins beperkt te houden verwijs ik naar onze site, waar u zelf kunt zien wat we ervan hebben gemaakt.

Tja, en nu zit ik in Spanje in Murcia waar de zon gemiddeld 320 dagen per jaar schijnt. Het is geen gemakkelijk leven (de wereldwijde crisis heeft Spanje erg hard getroffen), maar het geeft veel voldoening. Ik ben vorig jaar zelfstandig geworden. Ik begeleid Nederlanders die een huis in Murcia willen kopen en of willen laten renoveren. Ik zorg voor de nodige vergunningen en onderhoud de contacten met aannemer, loodgieter, electriciën enz.

Vlechten met Esparto gras
Maar eigenlijk vertel ik dit verhaal om aandacht te krijgen voor mijn hobby grasvlechten. Vanaf het begin van mijn verblijf in Spanje ben ik gefascineerd geweest door wat de Spanjaarden maken van Esparto gras. Esparto gras is een extreem sterke grassoort die alleen in Zuid-Spanje en Marokko groeit. Sinds eeuwen wordt Esparto gras gebruikt voor het maken van de meest uiteenlopende producten. Door de komst van veel goedkope alternatieven is het vlechten met Eparto gras behoorlijk in de vergetelheid geraakt. De ouderen beoefenen het nog steeds; in kleinere dorpjes zie je nog vaak oude mannen met door de zon verweerde gezichten voor hun huisje zitten met een bundel gras onder hun arm. Op middeleeuwse markten vind je vaak nog stalletjes vol met esparto producten.

Ik heb een aantal jaren lessen gevolgd bij diverse maestro’s en ik vind het Esparto vlechten zo ontzettend leuk en (al zeg ik het zelf) ben er ook goed in, dat ik zelf les ben gaan geven in de vorm van workshops. Deze workshops worden gegeven in Nederland en Vlaanderen en duren 1 dag. De deelnemers leren de basistechnieken vlechten en naaien en zijn in staat om aan het eind van de workshop een aantal producten, zoals onderzetters, manden en zelfs een vloerkleed, zelf te maken. Tevens organiseren wij workshops van een hele week in Spanje, waar dieper wordt ingegaan op de diverse vlecht- en knooptechnieken. We bieden drie verschillende mogelijkheden welke uitgebreid staan omschreven op onze website.

Daarnaast gaan wij “binnenkort” een online cursus aanbieden, met uitgebreide instucties aan de hand van foto’s en video’s (als we niet zoveel problemen met de software hadden, was dat allang gerealiseerd). Mocht je nou niet kunnen wachten en voor het zover is al vragen hebben over een workshop Espartogras vlechten, schroom dat niet een mailtje te sturen naar dirk at casamoratalla.com.

Jullie zullen inmiddels al wel begrepen hebben dat ik, afgezien van korte bezoeken aan Nederland voor het geven van workshops, niet meer terug kom. Spanje is mijn nieuwe thuis geworden. Ik heb geen hekel aan Nederlanders, integendeel. Het is voornamelijk vanwege het weer en gebrek aan zon dat ik vertrokken ben.

Gunstige voortekenen
Ik dacht dat het stierenvechten een van de dingen is die je gezien moest hebben als je naar Spanje was geweest. Op zondag was ik in Sevilla en toen ik langs de Plaza de Toros liep waren de kassa’s net open voor het verkoop en de arena was al aardig volgelopen. Ik besloot voor mijzelf ook een entreekaartje te kopen. Er waren -net als in een theater- verschillende prijsklasses, afhankelijk van welke plek je wilt. Er zit zelfs prijsverschil tussen de plekken in de zon en in de schaduw. Eenmaal binnen had ik een mooi uitzicht over de arena vanaf de 11e rij. Een paar mannen in overalls waren het zand nat aan het spuiten met water, en een andere meneer liep hard rondjes met een gieter met daarin rode verf om twee circels te tekenen, wat opzich al een spectakel was door de manier waarop hij rende, diep geconcentreerd, voorover gebukt, de knieën gebogen en snel rennend om rond te zijn voordat zijn gieter leeg zou raken.

Stiertje plagen
Onder luid geapplaudiseer van het publiek kwamen de toreros de arena binnen. Demonstratief oefenden de toreros hun sierlijke bewegingen waar ze de stieren te slim mee af hoopten te zijn. Toen het schouwspel begon werd de eerste stier de arena in gejaagd. De toreros daagden de stier uit en ontweken de stier door naast hun grote capes te stappen.

Het gevecht gebeurt in meerdere fases. Eerst met ongeveer 6 toreros wordt de stier wat opgejaagd. Vervolgens kwamen picadores de arena binnen op een geblindoekt paard, gestoken in een zwaar harnas. De picador is gewapened met een lange speer met een scherpe punt aan het einde. De toreros en de picador zorgden ervoor dat de stier het paard aanviel zodat de picador de stier in zijn nek kon steken met de speer. Dit gebeurt tweemaal.

Nekprik
De volgende fase begint wanneer de picadores op hun paarden de arena weer verlaten. Dan komt een matador binnen met twee gekleurde banderillas. Dit zijn een soort stokken met scherpe punten en weerhaken aan het einde. Zonder cape probeert de Metador de stier zo ver te krijgen dat hij de matador aanvalt. De bedoeling is dat de matador deze gekleurde banderilla’s in zijn nek te prikken en zelf aan de aanval van de stier te ontwijken. Dit gebeurt driemaal waardoor de nek van de spier ‘versierd’ is met de verschillend gekleurde banderilla’s en een grote stroom bloed.

Op de hoorns gevat
Vervolgens begint de de vierde en laaste fase. De matador met zijn rode cape daagt de stier wat uit, speelt wat met de stier en probeert iedere keer aan de aanval van de stier te ontwijken. Eén keer ging het mis en wist de stier de matador op zijn hoorns te vatten. Hij gooide de matador weer op de grond en bleef met zijn hoofd en zijn hoorns op hem in beuken. De matador wist zich vast te houden aan de horens om niet gespietst te worden, en de stier werd snel afgeleid door de overige toreros. De matador wist, al hinkend, bij de stier weg te komen. Na een korte inspectie door zijn mede-vechters kwam hij weer rustig naar de stier toe lopen om zijn werk verder af te maken (helaas, dacht ik bij mijzelf).

Dood
Na dit spelletje van uitdagen enkele keren te herhalen krijgt de matador een lang scherp zwaard van ongeveer een halve meter. Vervolgens, in een van de aanvallen van de stier, zal de Metador het halve meter lange mes volledig in de rug van de stier drukken. De stier begint steeds zwakker te worden, maar sterk genoeg voor een paar laatste aanvallen. Het mest wordt in een andere aanval weer uit de rug getrokken en wordt uitgedaagd tot het te zwak is en op de grond valt. Eenmaal op de grond gevallen worden de staart en oren afgesneden (delicatessen voor in het restaurant) en wordt de stier nog een paar keer flink gestoken met de een mes zodat hij dood is. Op hetzelfde moment komen er vier ruiters op versierde paarden de arena binnen rennen, binden zij de stier met de hoorns aan de paarden vast en met een lange boog rond de arena wordt de stier naar buiten gesleept. Op deze afschuwelijke manier worden elke zondag 6 stieren afgemaakt in een gemeen spelletje waarin de stier nooit kan winnen omdat de toreros elkaar en de metador ondersteunen door de stier snel uit te dagen wanneer er iemand geraakt wordt.

Weggelopen
Na drie dode stieren ben ik opgestapt en heb ik de arena verlaten met de angst bij de uitgang aangevallen te worden door dierenactivisten! Ik wist niet dat het zo afschuwelijk was, en ik heb er nog wel 13 euro voor betaald! Als je het zelf eens wilt meemaken uit nieuwsgierigheid, kijk dan gewoon even op tv of Youtube, maar wees geen supporter door entree te betalen. Het meerendeel van de Spaanse inwoners is overigens tegen het stierenvechten. In Barcelona is een zaak gaande om het stierenvechten te verbieden en de aanvraag voor de wetsverandering moet alleen nog geaccepteerd worden door het Provinciale Bestuur.

1. Bretagne, Frankrijk: Plage Conguel
2. Pyreneeën: Lac de Mondély
3. Languedoc, Frankrijk: Collioure
4. Provence, Frankrijk: Piemanson beach
5. Ile de Porquerolles, Frankrijk: Notre Dame
6. Corsica, Frankrijk: Palombaggia
7. Costa Brava, Spanje: Cala d’Aiguafreda
8. San Sebastian, La Gomera, Spanje: La Concha
9. Ibiza, Spanje: Las Salinas
10. Formentera, Spanje: Platja Illetes
11. Capri, Italië: Grotta Azzurra
12. Sardinië, Italië: Cala Luna
13. Hvar, Kroatië: Bonj ‘Les Bains’
14. Mykonos, Griekenland: Panormos
15. Milos, Griekenland: Papafrangas Cove
16. Cyprus: Polis (zie foto)
17. Madeira, Portugal: Porto Santo
18. Litouwen: Palanga
19. Duitsland: Sylt
20. Nederland: Terschelling & de Wadden

Foto: Hornplayer, Flickr