REISHONGER? Daar kun je ze wel van betichten. Sinds een jaar of twee maken Ronald en Rini hun droom waar; een wereldreis met hun eigen camper. Ronald en Rini Brouwer, beiden 59 jaar jong, afkomstig uit Doorn, waar ze geen huis meer hebben. Hun huis is de camper, de wereld hun woonplek.

Ze reizen sinds 2009 door de wereld met hun eigen Toyota Landcruiser HZJ 105, die is omgebouwd tot camper. Totdat deze in het noorden van Colombia, op het uiterste puntje van Zuid-Amerika, Punta Gallinas, door kortsluiting helemaal is uitgebrand. Een vreselijke ervaring. Ronald en Rini zijn aan alle kanten geholpen door de Indiaanse bevolking en zijn in 2011 voortijdig teruggekeerd naar Nederland. Maar al heel snel wisten ze: “we gaan verder!” En dus is een nieuwe camper opgebouwd en vorige week zijn ze vertrokken naar het Afrikaanse continent.

Roadtrip Zuid-Amerika, een fantastisch continent
In oktober 2009 zijn ze gestart in Buenos Aires en hebben in Zuid-Amerika zo’n 20 maanden rondgereisd. Van het uiterste zuiden naar het noordelijkste puntje in Colombia. Ze hebben alle Zuid-Amerikaanse landen bezocht, behalve het noordoosten. Ze hebben wel geprobeerd naar Venezuela te komen, maar zijn gestrand in Pamplona, waar de wegen waren afgesloten door de aardverschuivingen.

En wat hebben ze veel meegemaakt! Van een bruisend Buenos Aires dwars door de Argentijnse pampa’s naar de walvissen bij het schiereiland Valdez. Van het toeristische 7-merengebied van Bariloche en St. Martin de los Andes naar het minder bekende maar veel mooiere Nationaal Park “Los Alerces”. Eén van de hoogtepunten van Zuid-Amerika is ongetwijfeld de gletsjer Perito Moreno, één van de weinige gletsjers ter wereld die nog steeds aangroeit. Als we ze vragen wat ze het mooist vinden, weten ze eigenlijk niet wat ze moeten noemen. De eerste kampeerervaringen in Argentinië, Patagonië, de gletsjer Perito Moreno of de beroemde watervallen van Iguazu? De tocht dwars door de Pantanal in Brazilië, kamperen op de Salar de Uyuni in Bolivia, de Galapagos-eilanden van Ecuador of het verrassend mooie Colombia?

Driedaagse boottocht over de Amazone
Eén van de hoogtepunten van de reis is zeker de boottocht van drie dagen over de Amazone naar Iquitos in het noorden van Peru.

“Iquitos is een stad van een miljoen inwoners en is alleen maar te bereiken per boot of per vliegtuig. Het vervoer in de stad gaat per motortaxi’s, waarvan er zo’n 50.000(!) moeten rondrijden. Het zoemt de hele dag in deze stad. We wilden deze tocht maken met een vracht/passagiersboot vanuit Yurimaguas en hadden hier een cabine gereserveerd, die al bezet bleek te zijn. En in een hangmat met al onze spullen, dat ging ons toch te ver. En dus hebben we de auto op de boot gezet! Dat had nog heel wat voeten in aarde, want de haven daar is een baggerbende en de auto moest met planken de boot op. Maar eenmaal op de boot zaten we eerste rang, vanuit de auto keken we over de Amazone. Onderweg werd gestopt bij allerlei kleine dorpjes, waar de bevolking allerhande etenswaar aan de passagiers proberen te slijten. Aan boord is het menu kip met rijst of rijst met kip, dus enige afwisseling wordt door iedereen gewaardeerd.”

“Rondom de auto wordt het steeds drukker als er meer mensen en bagage aan boord komt. Wat te denken van kippen, bananen, aardappelen, vaatjes vis, motortaxi’s, motorfietsen enz. Verder naar achteren staan de varkens en koeien die regelmatig moeten worden gevoerd en water gegeven. Gelukkig hebben we geen last van de lucht die steeds pregnanter wordt. De zes toiletten/douches zijn bij lange na niet voldoende voor de mensen die aan boord zijn. Er mogen er 350 op, maar het is vlak voor Kerst en het zijn er misschien wel twee keer zo veel. We kijken onze ogen uit en weten soms niet wat we meemaken. Maar geweldig was het wel! In Iquitos gaat onze auto direct weer een garage in en wij gaan een week naar een junglelodge.”

Hebben jullie tips voor andere reizigers?
“Reizen is een werkwoord. Je komt in onvoorziene situaties terecht en daar moet je weer een passende oplossing voor vinden. Verontreinigde diesel getankt in Chili, het ineens wegvallen van de turbodruk, de lekke band, waar doen we de was enz. enz. Dat is weer een heel andere manier dan backpacken; toch denk ik dat er ook op onze site: www.2globetrotters.nl veel tips staan, waar andere reizigers veel aan kunnen hebben.”

Samen met mijn vriendin in een huurauto in 8 dagen door Jamaica reizen? Dan moesten we óf gek óf heel avontuurlijk zijn. Want een doorsnee toerist blijft natuurlijk lekker veilig in een all-inclusive resort zitten, met hoogstens een excursie naar het geboortehuis van Bob Marley of de watervallen van Dunns River.

Wij dus niet. Vooral omdat onze reisgids -deze keer een Rough Guide in plaats van die eeuwige Lonely Planet- het had over rustige baaitjes en dromerige dorpjes waar je het échte Jamaica zou kunnen ervaren. En om maar niet naar huis te hoeven met een spijtgevoel vanwege gemiste attracties, besloten we er zoveel mogelijk aan elkaar te rijgen.

Auto huren in Jamaica
Een auto huren in Jamaica is geen enkel probleem. Ermee rijden wel. De wegen zijn, buiten de toeristencentra van Montego Bay en Negril en de hoofdstad Kingston, van abominabele kwaliteit. Denk aan zandweggetjes met diepe kuilen of modderpoelen. Voeg daaraan toe de suïcidaal jakkerende Jamaicanen en je hebt het recept voor een waar auto-avontuur.

De vering van onze Toyota Corolla kreeg er flink van langs en af en toe kwam er een losliggende steen tegen de bodem. Steeds stelde ik me voor hoe de autoverhuurder ons na inspectie een hoge boete zou geven. Mijn tip voor jou is dan ook het huren van een auto met een ‘no excess’-verzekering. Bij een autoverhuur-broker is deze altijd inclusief.

Uiteindelijk stelde de inspectie gelukkig weinig voor. De autoverhuurder liep even vlug om de auto heen, vroeg om een krabbeltje en liet ons zonder problemen gaan.

Negril: toeristen en verkopers
Na de landing in Montego Bay was onze eerste stop Negril. Deze plaats heeft een 11 kilometer lang strand, dat volgebouwd is met resorts, hotels, guesthouses en reggaebars. Nadat we Jamaicaanse dollars uit de geldautomaat hadden getrokken, drong een marihuanaverkoper zich al meteen aan ons op. Of we niet toevallig interesse hadden in een takje. Deze vraag zou tijdens onze vakantie -en vooral in Negril- tot vervelens toe herhaald worden.

De ware attractie, het strand, mag er zeker zijn. Het zand is hagelwit en er zijn echt wel rustiger stukjes te vinden. Wij verbleven in Secret’s Cabins, een schattige accommodatie met een bar in het zand, waar het heerlijk ontbijten is met banana pancakes.

Treasure Beach: het echte Jamaica
We lazen in onze reisgids dat Treasure Beach het relaxte Jamaica zou moeten zijn dat we ook in Cool Runnings zien en ons voor de geest halen als we naar Bob Marley luisteren. Min of meer klopt dat. Het is er rustiger, een groot deel van het lokale wegennet is ongeasfalteerd en er staan nauwelijks hotels.

Wij verbleven in Nuestra Casa Guesthouse in Billy’s Bay, een goedkope bed & breakfast in een mooie villa, gerund door een Engelsman. Op loopafstand was het strand en tegen een kleine vergoeding kunnen de locals je naar Pelican’s Bar varen. Dit is een op palen gebouwde bar in de zee. Aanvankelijk was deze bedoeld voor vissers, maar steeds meer buitenlandse reizigers komen hier een kijkje nemen en een drankje drinken. Ook grilt de barman een uitstekend visje.

Long Bay: surfparadijs
Aan de oostpunt van Jamaica vind je Long Bay. De rit vanuit Treasure Beach voerde ons door de hoofdstad Kingston, waar we zelfs nog even verdwaald raakten in een soort van sloppenwijk. Maar gelukkig zaten we met onze Toyota Corolla al gauw weer op het goede spoor en reden we na een monsterrit Long Bay binnen, een bestemming die bij (kite)surfers een bel doet rinkelen.

Long Bay beschikt over een prachtig lang strand zonder grote hotels, vergelijkbaar met Treasure Beach. De golven waren er alleen een stuk hoger en het waaide er flink. We sliepen in een hutje op het strand en aten jerk chicken in allerlei geïmproviseerde strandtentjes.

Het land waar niets gratis is
Jamaica mag dan wel mooi zijn, maar niets is er gratis. Zelf de Blue Lagoon bezoeken? Op de parkeerplaats staan lokale gidsen je op te wachten. Als je niet van plan bent om een rel te veroorzaken, is hen afwimpelen zinloos. Dokken, dus.

Het oordeel
Jamaica is mooi, bruist van het leven en is bij vlagen zelfs spectaculair. Wat alleen een grote stempel op onze reis drukte, was de geldbeluste mentaliteit van de Jamaicanen. Ben je blank, ook al draag je shabby kleren, dan ben je automatisch rijk. Kinderen zullen zeuren om geld en haast iedereen die jou aanspreekt doet dat met de intentie om geld bij je los te peuteren. Zelfs als je iemand de weg vraagt, verwacht diegene een fooi. Natuurlijk is dit eerder het geval in de veelbezochte toeristenbestemmingen. Ga je off the beaten track, dan is de kans een stuk groter dat je ‘normale Jamaicanen’ tegenkomt.