Indonesië wordt steeds geliefder bij backpackers. Volgens Visit Indonesia komt dat omdat backpackers met hun flexibele stijl van reizen makkelijk en snel van het ene naar het andere eiland hoppen. Er is namelijk meer dan het overbekende Java en Bali.

Indonesië heeft zowel voor de beginnende backpacker als voor de ervaren avonturier nog ontelbaar veel verborgen paradijsjes en kleine eilanden die de moeite waard zijn om te bezoeken. Het land bestaat uit meer dan 15.000 grote en kleine tropische eilanden, gelegen tussen de continenten Australië en Azië.

Het eilandje Samosir in Sumatra
Zo is in het noorden van Sumatra het eiland Samosir, midden in het Tobameer, een populaire backpackersbestemming. Het Tobameer is een helder blauwgroen kratermeer, ontstaan na een vulkaanuitbarsting. Het schiereiland Samosir is het hart van de traditionele stammen (de Bataks) en geliefd om zijn historie en prachtige uitzichten. Deze plaats hoort naar mijn mening tot een van de hoogtepunten van Sumatra.

Samosir is goed te combineren met Bukit Lawang of West-Sumatra (Bukittinggi) voor een ontmoeting met de Minangkabauers. Het Gunung Leuser National Park bij Bukit Lawang is een tropisch woud waar de orang oetans in het wild leven, maar toch in een beschermde omgeving. In het reservaat ligt het Bohorok Orang Utan Center, het rehabilitatiecentrum voor orang oetans. De in gevangenschap gezeten Orang oetans worden hier voorbereid op hun terugkeer in het wild. Sumatra is ongerept, avontuurlijk en goed te combineren met de eilanden Java en/of Bali. Ook zeker een bezoek waard is het meest noordelijke puntje van Sumatra, het eiland Weh (Pulau Weh). De witte zandstranden en helderblauwe zee maken het een fantastische plek om te relaxen, duiken en snorkelen.

Hotspots voor surfers
Pelabuhan Ratu Beach in het West-Javaanse Sukabumi, is de afgelopen jaren een groeiende spot geworden onder surfers. De ligging aan de Indische Oceaan zorgt ervoor dat de golven hoogtes kunnen bereiken van 3 tot 5 meter. Het hele gebied rond het strand is met zijn steile, beboste heuvels en lange palmstranden een prachtige locatie. Ook het toeristische Kuta op Bali en Senggigi Beach op Lombok zijn door de hoge golven een trekpleister voor surfers.

De Gili’s
Backpackers die in zijn voor een feestje mogen de Gili eilanden zeker niet missen. Het zijn drie paradijselijke koraaleilanden voor de kust van Lombok. Het hoofdeiland, Gili Trawangan, staat bekend als de place-to-be voor feestgangers. Reizigers feesten hier een paar dagen en genieten van de prachtige stranden en de mooie onderwaterwereld. Er is altijd wel een café of bar tot diep in de nacht geopend. Op de andere twee Gili eilanden, Gili Meno en Gili Air, lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan: geen internet, geen pinautomaten, geen auto’s en geen buren.

Vanaf Gili Trawangan vertrekken er dagelijks boten naar Komodo, het eiland van de draken. Het Komodo National Park is wereldberoemd vanwege de komodovaranen. Het is de oudste diersoort ter wereld. Vanwege hun agressieve gedrag en verschijning worden ze ook wel “Komodo dragons” ofwel Komodo draken genoemd. Je kan Gili dus ideaal combineren met een bezoek aan de prachtige onbedorven Sunda eilanden. Hierbij ontdek je het authentieke, minder bereisde deel van Indonesië. Dit gebied telt meer dan vijfhonderd eilanden, waarvan vele niet eens een naam hebben. De bekende eilanden van dit gebied “Nusa Tenggara” (de kleine Sunda-eilanden) zijn Flores, Timor, Rinca, Komodo, Sumbawa, Lombok en Bali.

Ideaal voor avontuurlijke reizigers
De meer ervaren backpacker die op zoek is naar avontuur moet zeker met zijn rugzak richting Kalimantan, het Indonesische deel van Borneo. Hier zijn verschillende nationale parken te bezoeken en is er de mogelijkheid om voor langere tijd door de jungle te trekken. Het is een van de weinige plekken op aarde waar nog orang oetans in het wild leven. Hier vind je het echte authentieke Indonesië met moeilijk doordringbaar tropisch regenwoud. Een van de weinige manieren om door Kalimantan te reizen is met een boot over de vele rivieren. In het binnenland leven nog de Dayaks (deze stam is beter bekend als de “koppensnellers”) hun traditionele leven in longhouses.

Wij zijn net terug van een fantastische driedaagse trip op een bootje door Tanjung Puting NP, een groot park, opgericht ter bescherming van de orang oetans. We vlogen als enige toerist met wat locals (en een hoop hanen) van Surabaya naar Pangkalan Bun Airport en zijn met een gids mee geweest op een traditionele houten klotok. Een deel van de orang oetans heeft vroeger in gevangenschap geleefd en wordt bijgevoerd op speciale voederplaatsen. Zo heb je dus zekerheid dat je ze gaat ontmoeten!

Sulawesi, het voormalige Celebes, schijnt ook een echt droomeiland te zijn. Op het ongerepte eiland vind je hoge bergen, overdadige tropische natuur, prachtige rijstvelden, groene bamboebossen, schitterende meren, vulkanen, warmwaterbronnen… En je kunt er kennis maken met de vele etnische groepen als de Toraja’s, Buginezen en Minahasa’s. De Toraja hebben indrukwekkende rituelen en prachtige Tongkonan huizen. Niet veel toeristen bezoeken dit fascinerende eiland, dus het kan zijn dat je een paar nachten vrij eenvoudig slaapt.

True adventure!
Nieuw Guinea is het op een na grootste eiland ter wereld en het is een van de meest afgelegen en primitieve plaatsen op aarde. In de binnenlanden van West Papua (het voormalige Irian Jaya) zijn hoge bergen met dicht oerwoud, waardoor de mensen hun unieke cultuur lange tijd hebben behouden. Er worden op Nieuw Guinea zo’n 800 talen gesproken, omdat het ruige terrein ervoor zorgde dat mensen weinig contact hadden met de naastliggende dorpen.

Pas in 1938 werd de Baliemvallei ontdekt. De bewoners, Dani en Lani-volken, leefden toen nog in het stenen tijdperk. Het leven van de Dani’s en Lani’s is sinds die tijd echter nauwelijks veranderd. Hun dorpen bestaan uit ommuurde compounds, waarin zich een kookhut, een mannen- en een vrouwenhuis en een varkensstal bevinden. Mannen lopen, op een peniskoker (horim) na, soms nog naakt en de vrouwen dragen slechts een grasrokje en een gehaakt boodschappennet op de rug. De kinderen zijn over het algemeen naakt, alhoewel jongetjes vaak een touwtje om hun middel dragen. Een trekking door dit gebied is een waar avontuur!

Indonesië is een echt backpackland
Naast de overweldigende natuur en relaxte sfeer maken ook de lage prijzen Indonesië enorm aantrekkelijk voor backpackers. Een maaltijd met nasi kost makkelijk vijftig cent en overnachten kan al vanaf vijf euro. Voor de backpackers is er een groot aanbod aan goedkope accommodaties zoals hostels of leuke basic hutjes. Als backpacker is het in Indonesië relatief makkelijk om een bezoek aan verschillende hotspots te brengen. Om van het ene naar het andere eiland te hoppen kan het beste een ferry of binnenlandse vlucht genomen worden. Voor vervoer op een eiland zelf is het openbaar vervoer of een taxi aan te raden.

Vanuit Nederland is Indonesië bereikbaar met KLM (via Singapore of Kuala Lumpur), Garuda Indonesia (via Dubai), Cathay Pacific (via Hong Kong), Singapore Air (via Singapore) en Malaysian Air (via Kuala Lumpur).

Na twee fantastische weken op Bali met familie en vrienden hebben we zin gekregen om het echte reizen weer op te pakken. We kiezen ervoor met de ferry over te varen naar Java, waar we een vulkaan beklimmen om vervolgens door te vliegen naar Borneo. Online vinden we een tour die voldoet aan onze wensen. Een kort bezoek aan Kalimantan, oftewel het Indonesische deel van Borneo. Qua toerisme nog lang niet zo ontwikkeld als Maleisisch Borneo.

Tijdens deze tour zullen we een bijzonder opvangcentrum voor orang-oetans bezoeken: Camp Leakey, waar de (met uitsterven bedreigde) orang-oetans worden begeleid naar een terugkeer in het regenwoud. De enige manier om hier te komen is met een boot, kriskras varend door de ongerepte jungle. Borneo is heel groot (na Groenland en Nieuw Guinea het grootste eiland ter wereld), maar dunbevolkt. Een aanzienlijk deel is bedekt met oerwoud en er zijn nog grote stukken ruige jungle vol met enorme bomen en je vindt er de meest bijzondere plant- en diersoorten ter wereld. Toeristen hebben Kalimantan nog niet echt ontdekt, waardoor veel gebieden nog ruig en ongerept zijn. Toch is er ook veel boskap op Kalimantan, waardoor de leefomgeving van de dieren ernstig bedreigd wordt.

Het Tanjung Puting NP is een groot park met mangrovemoerassen, tropisch regenwoud en er wonen neusapen, herten, makaken, gibbons, ongekend veel vogels, reptielen, insecten en prachtige vlinders. Maar het park geniet voornamelijk internationale bekendheid vanwege de orang-oetan populatie. Bepaalde gedeeltes van het park functioneren ook als opvangcentra voor orang-oetans. Hier wordt met succes getracht gevangen orang-oetans terug te plaatsen in hun natuurlijke omgeving. Het is de intensieve opvang van de orang-oetans die Tanjung Puting internationale faam heeft bezorgd en onze aandacht heeft getrokken na een Google sessie. In gevangenschap groot gebrachte orang-oetans worden hier voorbereid op een nieuw leven in het wild, maar er bevinden zich in het gebied ook nog veel wilde exemplaren. Je kunt hier van heel dichtbij de orang-oetans observeren zonder de dieren en het onderzoek te verstoren. We hebben besloten dat een bezoek aan dit park een must is! Orang-oetans in het wild zien… dat wil toch iedereen?

Een bijzondere ervaring in een prachtig gebied!
Vanaf het vliegveld van Surabaya vliegen we als enige toerist met wat locals (en een hoop hanen) naar Pangkalan Bun Airport. Daar staat de gids ons al op te wachten. Hij spreekt niet al te best Engels, maar hij doet zijn best en we kunnen wel met hem lachen. Met een oude auto worden we naar het havenplaatsje Kumai gebracht, waar een traditionele houten klotok op ons ligt te wachten. Een klotok is een typische “Kalimantan-boot”. Het bootje dankt zijn naam aan het geluid dat de dieselmotor maakt en biedt plaats aan 6 tot 15 mensen. Een leuke eenvoudige boot, waar we twee nachten aan boord zullen verblijven.

Een klotok huren met bemanning kost je voor drie dagen (twee nachten) ongeveer 3,5 miljoen rupiah (net geen 300 euro). Afhankelijk van de boot kunnen er vier tot zes mensen mee, dus als je medereizigers vindt, kun je de prijs delen. Je kan er overigens ook voor kiezen in de eenvoudige, maar iets comfortabelere Rimba Lodge te verblijven. Dat is een leuk hotel aan de rivier midden in de jungle, zo’n 2,5 uur varen vanaf Kumai. De houten huisjes staan op palen en zijn onderling verbonden met houten loopplanken. Overnachten in de Rimba Lodge kost wel wat meer, zo’n 75 euro per persoon per nacht, maar is een goed alternatief als je liever niet op de boot slaapt of een warme douche en een echt bed wilt. Wij slapen liever op de boot omdat we de jungle dan veel meer beleven. Buiten overnachten, midden in de natuur, een van de prachtige ervaringen die we niet willen missen. Ook al is het dan wat primitief.

Vanaf Kumai varen we een paar kilometer over een brede rivier richting zee, maar al gauw nemen we een zijrivier en zijn we in het Tanjung Puting reservaat. Na het verlaten van de hoofdrivier voert de route een eind over de Sungai Sekonyer, een bruine rivier langs palmolieplantages. De oevers staan vol met gigantische nipah palmbomen. Aan de rechterkant ligt het nationale park, maar aan de linkerkant van de rivier wonen mensen en in het achterland is de ontbossing enorm. We zitten heerlijk in het zonnetje op het voordek van de goed onderhouden klotok. We kunnen het meteen goed vinden met onze gids Doddy. Het wordt al snel duidelijk dat Doddy goed op de hoogte is van de flora en fauna in het nationale park. Hij spreekt een paar woordjes Engels, maar met de 16-jarige schipper, zijn 10-jarige assistent en de kokkin met haar kleine zoontje moeten we ons behelpen met gebarentaal en onze zeer gebrekkige Indonesische woordenschat.

We varen een uur of drie, vier en zijn compleet omringd door tropisch regenwoud. ‘s Middags is het erg rustig op de rivier, waardoor alles stil wordt en we het gevoel krijgen dat we alleen op de wereld zijn. Onderweg hebben we de eerste wilde apen al gezien: makaken en neusapen! Ook verschillende soorten vogels laten zich zien, we zien prachtige vlinders, uilen en langoeren, en zelfs krokodillen worden regelmatig gesignaleerd. “Helaas” zien we geen krokodillen.

De nachtdieren worden actief op het moment dat de zonsondergang nadert en dat horen we vanaf de boot. De kok gaat ondertussen aan de slag met de voorbereidingen voor het eten, waarna we een romantisch diner voor twee krijgen voorgeschoteld. We vergeten spontaan dat we niet teveel willen eten. De wc is namelijk te smerig en klein en het wc-papier is zo vochtig geworden dat je het niet kan gebruiken… Na het eten genieten we nog even van de heerlijke rust. We overnachten op de klotok en dat is echt uniek. De klotok bestaat uit een afgesloten dek met ramen en een open dek. Er zijn matrassen en normaal gezien ook klamboes aan boord. Onze gids was de klamboe echter vergeten, maar gelukkig hadden we onze eigen klamboe bij ons. Op het afgesloten dek (het plafond is niet eens hoog genoeg om er te kunnen staan) slapen de schipper, zijn assistent, onze kok met haar kindje en de gids. Voor ons wordt op het open dek een matrasje neergelegd en met de klamboe erboven is dit toch wel een heel bijzondere ervaring. Er is een eenvoudige WC/badhok en je kan je afspoelen met rivierwater. We poetsen onze tanden met een flesje water en om half negen kruipen we moe maar voldaan in ons nieuwe bedje. En daar liggen we dan, midden in de jungle, starend naar de sterren met op de achtergrond de geluiden van uilen, vogels, gekko’s en apen. Op tafel brandt nog een kaarsje, daaromheen duizenden muggen dwarrelend. Wauw, wat een avontuur! Morgen op bezoek bij de orang-oetans. Maar eerst slapen op het dek onder de heldere sterrenhemel.

Eindelijk! Oog in oog met een orang-oetan!
We worden vroeg wakker, midden in de jungle waar de dauw langzaam optrekt. Goed geslapen op het dek. Veel wakker, dat wel, maar dat is het helemaal waard: wakker worden van de geluiden uit het oerwoud. Na een heerlijk ontbijt van wentelteefjes en pannenkoeken met groentes varen we verder stroomopwaarts naar Pondok Tanggui, een rehabilitatie centrum voor wees orang-oetans. Om een uur of acht meert onze boot aan langs een steiger: we zijn in het territorium van een groep orang-oetans!

Via smalle paadjes en omgeven door muskieten bereiken we de voederplaats van de hulpbehoevende “mensen in het bos”. Het langverwachte oog in oog staan met een orang-oetang is dan eindelijk daar! Wat gaaf! Heel bijzonder om zo dicht bij wilde apen te staan in hun natuurlijke leefomgeving! De sensatie is groter dan ik me had voorgesteld.

We zijn er al voordat de ranger om negen uur arriveert met de bananen. Er slingeren al twee jonge orang-oetans nieuwsgierig van boom naar boom. En met wat een gemak. Ik ben er stil van. De ranger is al van verre te horen. Hij roept de orang-oetans met een hoge gil en er wordt direct gereageerd vanuit de donkere bossen. Er komen van alle kanten apen aan en ze dalen brutaal af naar de grond. Daar wachten trossen bananen en liters kokosmelk. Om de beurt duiken ze op het platform en als er een ander aankomt proppen ze hun mond vol bananen en gaan er dan snel vandoor de boom weer in. Hoewel we drijfnat van het zweet zijn, genieten we met volle teugen.

Er zijn hier ongeveer zeventig orang-oetans, maar vandaag komen er (gelukkig) maar een stuk of zes wat te eten halen. Als er voldoende voedsel in het oerwoud te vinden is, zijn hier namelijk alleen de laatst aangekomen dieren te vinden. Tijdens het voederen ben je er vrijwel zeker van dat je de reusachtige apen kan bewonderen. De dieren worden hier voorbereid op een leven in de jungle. Een fantastisch initiatief! Wat me opvalt zijn de gelaatsuitdrukkingen: van blijdschap, maar ook van boosheid. Prachtig! Net mensen. Of wij net apen?

Op naar Camp Leakey
Op de boot wacht ons een aangename verrassing. Terug op de boot krijgen we koude cola, wat kan je hier op zo’n moment van genieten! Na ongeveer twee uur varen nemen we weer een zijrivier, deze gaat richting onze eindbestemming: het grootste opvangcentrum, Camp Leakey. Hier worden orang-oetans die ooit in gevangenschap leefden, geleerd om weer zelfstandig in de natuur te kunnen overleven. Van sommige dieren is de moeder dood geschoten, andere zijn door de houtkap uit hun woonomgeving verdreven. Ook dierentuinen sturen zo nu en dan orang-oetans naar Camp Leakey. In het achterland van Camp Leaky kun je onder leiding van een gids mooie wandelingen maken waarbij je op zoek gaat naar de nog in het wild levende orang-oetans. Het achterland van Camp Leakey bestaat uit ongerept regenwoud. Het is heel bijzonder om te zien dat het bruine water op de kruising overgaat in zwart water. Nog 8 kilometer!

Bij Camp Leakey aangekomen zit er al een moederaap met haar baby op de steiger. Wij krijgen eerst nog lunch: rijst, groentes, gefrituurde garnalen en een heerlijke vis. Tijdens onze lunch op de boot kunnen we al genieten van een prachtig spektakel. Een moeder en haar kind gaan “zwemmen”. De motor van de boot jaagt de krokodillen weg, waardoor ze even heerlijk kunnen afkoelen in het water. Het lijkt alsof ze zwemmen, maar ze blijven op de wortels lopen zodat ze niet kopje onder gaan. Ook zien we een ondeugende jonge orang-oetan, die steeds een van de boten op glipt om eten te stelen, waarna hij zich snel onder de steiger verstopt. Je vergeet gewoon bijna dat je door moet eten. Om kwart voor een mogen we eindelijk aan wal.

Als het bijna tijd is voor het voederen gaan we aan land via een boardwalk. Het is bloedheet nu we het windje van de boot moeten ontberen. De voederplekken liggen een paar kilometer in de broeierig warme jungle. De smalle paadjes worden omgeven door dichtbegroeide struikachtige planten en bomen. Het stikt hier ook van de muggen. In het kleine bezoekerscentrum leren we wat extra feiten. Orang-oetan betekent in het Maleisisch letterlijk “mens van het bos” of “de man uit het oerwoud”. Orang-oetans zijn erg slim en ze zijn nauw verwant aan de mens. Ongeveer 97% van het DNA is hetzelfde als dat van de mens. Ooit bevolkten miljoenen orang-oetans de oerwouden van Azië. Nu kun je alleen nog op Sumatra en Borneo wilde orang-oetans vinden. Indonesië herbergt zo’n 90 procent van de orang-oetanbevolking op wereldschaal. Door ontbossing en andere menselijke activiteiten, zoals het afschieten van orang-oetans en de verkoop van baby’s als huisdier, wordt de orang-oetan met uitsterven bedreigd. Eén keer in de acht jaar wordt er een kleintje geboren. Dat is één van de langste draagtijden van zoogdieren op deze wereld. Het resulteert dus slechts in vier of vijf baby’s in een oerang oetans-leven. De verkleining van hun woongebied door de mensen en hun zeer lage geboortecijfer, maakt dus dat er heel weinig orang-oetans leven buiten Borneo.

Dit kamp heeft een aantal orang-oetans die niet zo wild zijn en zij hangen rond in de buurt van de steiger en de woningen van de onderzoekers. Totaal zijn er ongeveer 250 apen die gebruik maken van het voederplatform. Deze plek is vrij toeristisch, maar even goed een bezoek waard. In de zomer kunnen er wel veertig boten zijn om het voederritueel om 14 uur bij te wonen. Nu in het laagseizoen liggen hier slechts vier boten aangemeerd. Dat is toch wel een stuk specialer.

Halverwege de steiger ligt een dominant vrouwtje. Ik kruip ernaast, hoe mooi is dat? Ze zijn niet klein, maar kleiner dan ik verwacht had. Vrouwtjes hebben een gewicht van net geen veertig kilo, terwijl mannetjes gerust meer dan tachtig kilo kunnen wegen. En ze zijn mooi: een roodbruine vacht, mooie donkere ogen, zwarte vingers en zwarte nagels. Ik ben nog nooit zo dichtbij een aap geweest! Onderweg richting het voederplatform komen we langs de huizen van de onderzoekers en het zit daar vol met mooie grote vlinders, wilde zwijnen, gibbons en allemaal jonge orang-oetans. Verder richting platform gaat het ineens heel hard regenen en we lopen met de paraplu verder. Op het pad komen we Princess tegen, een bekende orang-oetan uit de documentaire “Kusasi from Orphan to King”. Ik buk bij Princess om haar ook onder de paraplu te laten, maar gelijk pakt ze de stok en richt de paraplu boven ons. Wat bijzonder! Een aap die precies weet hoe het werkt…

Op de vaste voederplaats roepen de rangers de apen met een paar harde kreten. Een voor een komen ze uit het oerwoud tevoorschijn. Het voederplatform wordt vandaag door zo’n twintig orang-oetans bezocht die in de naaste omgeving in het oerwoud leven. Het voeren vind ik een beetje aapjes kijken. Te druk en niet echt natuurlijk. Er zitten wel een heleboel apen, hele grote met hangwangen, een paar jonge orang-oetans die een wedstrijd lijken te doen wie de meeste bananen mee de boom in kan nemen, en ook een paar moeders met een kleintje vastgeklampt op hun rug, dus het blijft indrukwekkend… We verlaten de voederplek bijtijds en lopen een stukje in de omgeving over een trail door de jungle. Kleurige paddestoelen, vleesetende planten, oerwoudreuzen en alle planten die je in een oerwoud verwacht. Af en toe een paar orang-oetans… Ik kan er geen genoeg van krijgen en blijf foto’s maken.

In de namiddag varen we langzaamaan terug in de richting van Kumai. Vooral in de ochtend en late namiddag is de kans groot de neusapen te zien. De mannetjesapen zijn heel herkenbaar door hun grote naar voren stekende neus. De neusaap ofwel Proboscis monkey komt alleen voor op Kalimantan. Zijn bijnaam is Monjet Belanda: Nederlandse aap. Men vond dat de kolonisten ook zo’n lange neus en grote buik hadden als deze apen. We hebben een fantastische gids. Bij elke neusaap stopt hij en probeert de boot zo dicht mogelijk bij de apen te brengen. We zijn ook na de zoveelste neusaap nog enthousiast. Wat een neuzen! Het blijft een plezier om naar te kijken. Deze momenten zullen we niet snel vergeten!

Wat een avontuur!
Soms lijken dromen niet mooier te kunnen zijn. Toch werd het vandaag nog beter. Na heel veel wilde en minder wilde orang-oetans te hebben gespot en met een aantal een primitieve vorm van interactie te hebben gehad, zet de boot koers richting de haven. Onderweg nog één nachtje slapen. En hoe!

We leggen aan langs de jungle, te midden van duizenden vuurvliegjes! “Living crhistmas tree” roept Doddy enthousiast. De palmen langs de oever zitten er vol mee! Het lijkt wel kerstverlichting in de palmbomen! Het is een uniek verschijnsel dat vaak plaatsvindt na heftige regenbuien en vooral goed zichtbaar is als er geen maan is en het bewolkt is. We hebben wel geluk!

Nadat ze met twee touwen de boot aan de palmen hebben bevestigd, beginnen ze alle takken en bladeren te kappen. Waarom ze dat doen? “Oh, just because of snakes and big spiders entering the boat”… We horen een paar plonzen: een groep neusapen besluit een kijkje te komen nemen bij onze boot. Ik hoor alleen nog maar “wauw” van Martijn, “uhuh” van de dominante aap die in de palm is geklommen waar wij aan vastliggen en “extreme” en “typical” van onze bemanning. Welterusten vannacht!

Wat een bijzonder verhaal… in Indonesië heeft een aap de rol van fotograaf op zich genomen. De Engelse natuurfotograaf David Slater beweert dat een van de wilde apen er met zijn camera vandoor ging en er allerlei foto’s en zelfportretten mee gemaakt heeft.

Tijdens een bezoek aan een nationaal park in het noorden van het Indonesische eiland Sulawesi (voorheen Celebes) nam de fotograaf een gids in de arm en samen zochten ze contact met een groep kuifmakaken. Deze zwaar bedreigde apensoort, ook wel Sulawesimakaak of zwarte makaak genoemd, komt alleen voor in de regenwouden op het noordoostelijke schiereiland van Sulawesi. Ze leven in gemengde groepen van meestal rond de twintig dieren.

Het verhaal gaat dat de zwarte makaken helemaal niet agressief waren richting de fotograaf. Ze waren wel extreem geïnteresseerd en al dagen keken ze naar de spullen die de bekroonde natuurfotograaf bij zich droeg. In een onbewaakt ogenblik greep een van de vrouwtjes de camera van het statief. Ze bestuurde het ding nauwgezet en na een tijdje had de makaak de ontspanknop gevonden. Dat maakte zo’n grappig geluid dat de aap de knop bleef indrukken.

Zo zette de makaak zichzelf, zijn soortgenoten en ook de fotograaf op de foto! Het resultaat was een hele fotoserie, gemaakt door een makaak.

Veel van de beelden die de makaak nam, waren onscherp. Achteraf zijn de foto’s vakkundig bewerkt en gecropped door de fotograaf en dit is het resultaat. Ondanks de twijfels die zijn uitgesproken op Twitter, blijft Slater zeggen dat de foto’s echt zijn. “They aren’t known for being particularly clever like chimps, just inquisitive. Despite probably never having any contact with humans before, they didn’t seem to feel threatened by our presence. They were quite mischievous, jumping all over my equipment. One hit the button. The sound got his attention and he kept pressing it. At first it scared the rest of them away but they soon came back – it was amazing to watch.”

Foto’s: catersnews.com

River Tubing is echt een geweldig avontuur door de ongerepte natuur van Bali! Je gaat achterover in een rubber bootje zitten en laat je met de stroom meedrijven op de Siap Stream. Grote kans dat je onderweg groepjes apen ziet spelen in de jungle en je zal verbaasd staan over de verschillende soorten planten en zeldzame vogels die je in de canyon ziet.

Bali wordt vaak “the Island of the Gods” genoemd en de beste manier om te ontdekken waarom dat zo is, is door een tour te maken. Maar excursies kunnen ook saai en teleurstellend zijn, met name als je alleen maar in een bus zit en plaatsen bezoekt waar al duizenden toeristen je voor zijn geweest, of als je naar verschillende plaatsen gaat waar je belaagd wordt door souvenirverkopers zodra de deur van de auto opengaat. Omdat wij dat nou net niet wilden, zijn we gaan river tuben in Bali. Zo kan je de ongerepte, authentieke natuur van Bali verkennen op een heel avontuurlijke manier. Deze combinatie geeft je gegarandeerd een onvergetelijke herinnering aan je vakantie naar Bali!

Bali White Water River Tubing
Nadat white water rafting zo populair werd op de Ayung River en de Telaga Waja rivier in Oost-Bali, werd het tijd om te zoeken naar een nieuwe meer exclusieve niche, en als gevolg daarvan is Bali Canyon Adventure Tubing geboren.

Bali White Water River Tubing of Canyon Tubing is een leuke, sensationele, unieke, en zeer memorabele ervaring in het hart van Bali. Het Payangan gebied in Bali, ten noorden van Ubud, was voorheen niet toegankelijk voor toeristen vanwege de steile hellingen, dichte bossen, en omdat het is verborgen in het centrum van Bali. Het is een gebied van opmerkelijke natuurlijke schoonheid, waar je bent omringd door wilde dieren, groen, en ongerepte traditionele Balinese dorpjes.

Deze tour neemt je mee naar de verborgen canyon in het noorden van Payangan, waar een kristalheldere beek stroomt, de Siap Stream. Het is een van de weinige vergeten plaatsen in Bali, waar je nog ongerepte flora en fauna vindt. Je kunt nu dus genieten van de geweldige avontuur door in je rubber bootje de rivier af te drijven. Geen andere toerist zul je hier tegenkomen!

De tour
Ontdek een verborgen canyon door met je eigen opblaasbare bootje vier kilometer (in ongeveer twee uur) de rivier af te drijven, met een van de touroperators, bijvoorbeeld Bali River Tubing Adventure, Bali Canyon Tubing Adventure of PT. Bali Tubing Adventures! De tour kost zo’n 75 dollar voor een volwassene, 55 dollar voor kinderen van 11 tot 15 jaar oud, en een tandem (voor een volwassene en een kind) kost 100 dollar. Ook voor kinderen is dit namelijk prachtig!

Als je meerdere tours combineert, krijg je extra korting. Zo kan je de dag beginnen met een spannende Quad of Buggy tour door de verborgen delen van Bali, of combineer beide activiteiten. Je hebt nog wat tijd om te herstellen tijdens het lunchbuffet in het bamboebos restaurant. Na het herwinnen van je kracht is het tijd om te beginnen met het tweede deel, de toetreding tot de enige echte Bali Canyon Tubing tour.

Als je alleen gaat river tuben, dan word je in de ochtend opgepikt bij je hotel in Nusa Dua, Kuta, Seminyak, Sanur of Ubud. Vervolgens wordt je naar een eerste controlepunt gebracht waar wat verfrissingen en een adembenemend uitzicht op je wachten. Na aankomst krijg je veiligheidsinstructies en wordt uitgelegd wat er gebeurt op de plekken waar de rivier te wild is om in je bootje te blijven. Op sommige plaatsen is de kleine Siap rivier te actief en bij deze stroomversnellingen zijn zogenoemde Flying Fox constructies gemaakt, die je door de canyon laten vliegen. Voor wie dit te spannend is, zijn er houten wandelpaden gebouwd, zodat je veilig naar de volgende fase van de rivier kan lopen.

Daarna ga je met een speciale Off Road auto naar het begin van de kloof en na een korte afdaling kan het grote avontuur beginnen! Gewoon achterover leunen en ontspannen in je eigen tube, tijdens de afdaling van de spannende Siap Stream. Vergeet geen shorts, sandalen en zonnebrandcrème mee te nemen, en droge kleren om je na afloop om te kunnen kleden. Float, Fly en veel plezier!

River tubing in Bali… Wij vonden het een once in a lifetime experience; een spannend avontuur, middenin de ongerepte natuur van Bali! Zoiets is een ware sensatie en duurt natuurlijk altijd te kort.

Net na 10 uur vanavond, plaatselijke tijd 3 uur ‘s nachts, heeft er een zware zeebeving van 6,7 op de schaal van Richter plaatsgevonden ten zuiden van het Indonesische eiland Java. De beving bevond zich volgens de Amerikaanse geologische dienst USGS op 24 kilometer diepte, een kleine 300 kilometer onder de kust (277 km onder Tasikmalaya in West Java).

Er werd een tsunamiwaarschuwing afgegeven, omdat de beving aan alle voorwaarden voldeed om een “killerwave” te veroorzaken. Gelukkig kon het US Pacafic Tsunami Warning Centre gelijk vertellen dat er geen risico bestond voor een wijde, allesverwoestende golf, maar er was zeker een kans op een lokale tsunami. Na twee uur werd de waarschuwing weer ingetrokken.

De aardbeving is gevoeld in Pangandaran, een toeristisch centrum aan de Javaanse zuidkust, alsook in Cilacap. Inwoners van Cilacap vluchtten na de tsunamiwaarschuwing naar hoger gelegen gebieden. Suharjono, het hoofd van het Indonesische team van seismologen meldt: “This quake roused people from their sleep. We have not received any reports of damage or casualties so far.”

Ook op Christmaseiland of Kersteiland, het eiland dat bekend is door de grote hoeveelheid rode krabben die er leven, is de zware beving gevoeld. Het epicentrum lag tenslotte ook dichterbij Christmas Island dan Java; slechts 241 kilometer.

Regelmatig aardbevingen op Java
Het Indonesische eiland wordt geregeld door aardbevingen en vulkaanuitbarstingen getroffen. In Indonesië ligt de verwoestende tsunami van kerst 2004 nog altijd vers in het geheugen. Een zware aardbeving voor de kust van het eiland Sumatra, dat naast Java ligt, wekte toen een metershoge vloedgolf op. Die zaaide dood en verderf in de landen rond de Indische Oceaan. In totaal kwamen ongeveer 230.000 mensen om het leven, van wie het merendeel in Indonesië.

Twee jaar later trof een zware aardbeving het eiland Java op 27 mei 2006, en in juli 2006 werd Java getroffen door een tsunami, na een aardbeving met een kracht van 7,7 op de schaal van Richter. Ook begin september 2009 is Java getroffen door een zware aardbeving. De laatste aardbeving was in oktober 2010 met een kracht van 6,0 op de schaal van Richter.

The Ring of Fire
Indonesië ligt op de zogeheten Ring van Vuur, waar continentale platen rond de Grote Oceaan op elkaar botsen. Hierdoor wordt het land geregeld getroffen door aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Indonesië telt meer dan vierhonderd vulkanen, het grootste aantal vulkanen ter wereld, waarvan er 129 actief zijn. Op Java is de Merapi-vulkaan de meest actieve, welke in 2010 het laatst tot uitbarsting kwam.

De rugzakken kunnen voorlopig in de mottenballen, dachten wij bij de komst van ons eerste kind. Het liep -gelukkig- anders. De afgelopen drie jaar zagen onze kids al meer verre landen dan menig volwassene gedurende zijn hele leven. En niet alleen die van ons.

De redactie van Reishonger sprak met Klaas van Dijk en Els den Butter, trotse ouders van twee prachtige dochters en eigenaren van de actieve community Verrereizenmetkinderen.nl.

Community voor reislustige ouders
De website is inmiddels uitgegroeid tot een actieve community waar honderden reislustige ouders elkaar ontmoeten en inspireren. En wat blijkt, het maken van verre reizen met kleine kinderen is niet alleen heel goed mogelijk, het is ook verrassend leuk en geeft een kijkje in een wereld die zonder kinderen vaak gesloten blijft.

Genieten?
Geniet er van! Hoe vaak kregen we dat niet te horen na de geboorte van onze prachtige dochters. En natuurlijk waren we dolverliefd op allebei, maar echt genieten? We vonden het vooral erg hard werken. ’s Nachts bijvoorbeeld, als we weer eens uit een diepe slaap werden gewekt omdat het tijd was voor een voeding. En ’s morgens, als we met het zweet op de rug net op tijd de crèche hadden bereikt en te laat op het werk kwamen. Of als we tijdens een vergadering werden gebeld omdat dochterlief verhoging had en opgehaald moest worden. Ondertussen droomden we onder het luiers verschonen over de verre reizen die we niet hadden gemaakt, en die nu buiten bereik leken. En als de schattige kindjes dan, na de gebruikelijke race tegen de klok, in hun bedjes lagen, brak –onvermijdelijk?- de avond aan dat we elkaar schuldbewust opbiechtten dat het ouderschap toch zwaarder was dan wij hadden verwacht. Geniet ervan? Google het woord ‘genieten’ maar eens. De hits die dat oplevert gaan allemaal over seks, eten, drinken en vakanties. Niet over kinderen.

Uit de ratrace
We vroegen ons af: wat doen we verkeerd dat we niet veel meer van deze tijd met kindjes kunnen genieten? Op zo’n moment zijn er twee mogelijkheden. Je accepteert dat het een drukke tijd is, de vermoeidheid erbij hoort en je klampt je vast aan de gedachte dat het allemaal makkelijker zal worden als de kinderen ouder zijn. Óf je gaat op zoek naar mogelijkheden om uit de ratrace te stappen. Wij deden het laatste. Met gebruik van ouderschapsverlof zijn we na de geboorte van onze tweede dochter allebei drie dagen per week gaan werken. Ons inkomen daalde fors, maar het leverde meer tijd op voor de kinderen en voor onszelf.

Op reis
Toen onze jongste dochter zes maanden en huilbaby af was, begon het te kriebelen. Zouden we misschien voor een langere tijd naar een warm land kunnen? We zochten, praatten, planden, rekenden, mailden, surften, vroegen en kregen. We pakten onze rugzakken vol met luiers, flessen, melkpoeder en factor 50 zonnebrand en vertrokken met onze dochters voor drie maanden naar Thailand. En bij deze reis bleef het niet. De afgelopen drie jaar zijn we in totaal ruim vijftien maanden op reis geweest door Thailand, Vietnam, Laos, Cambodja, Maleisië, Indonesië, Australië en China. Onze reisverslaving is nu zelfs heftiger dan voor de komst van de kinderen. Wel is onze manier van reizen flink veranderd. Reizen met kinderen vraagt om aanpassingen in reistempo, bestemmingen, planning en voorbereiding om maar een paar dingen te noemen.

Ook op reis met kinderen?
Benieuwd hoe reizende ouders het aanpakken? Kom dan eens naar www.verrereizenmetkinderen.nl. Hier vind je een schat aan inspirerende reisverhalen, bergen praktische informatie en het compleetste overzicht van familierondreizen. En als je nog meer vragen hebt, staan op het forum honderden reisdeskundige ouders voor je klaar die je met veel plezier verder zullen helpen. Fijne reis!

Bron: Eric Pesik & Deanna Pesik, Flickr

Bron: ^riza^, Flickr

Bron: yummiec00kies, Flickr

Bron: seanmcgrath, Flickr

Bron: A. www.viajar24h.com, Flickr

Bron: seanmcgrath, Flickr

Bron: ῨᾂῄὐἄṜ™, Flickr

Bron: Ilse Reijs & Jan-Noud Hutten, Flickr

Bron: egorick, Flickr

Nederlandse toerist
De Nederlandse toerist Ernst Raynaldo, die in een hotel in Kuta logeerde, sprak met Associated Press: “Ik was bang omdat de schokken erg sterk waren. Ik rende naar buiten en zag anderen het zwembad in springen.”

Geen tsunamigevaar
Het Indonesische Meteorologische en Geofysische Instituut verwacht geen tsunami. Volgens het instituut lag het epicentrum van de aardbeving op 36 kilometer diepte en op 101  kilometer ten zuidoosten van Bali.