Ik had net mijn ouders uitgezwaaid op het vliegveld van Gran Canaria, toen twee Franse jongens op strategische punten aan een rotonde stonden. Natuurlijk mochten ze mee! In het gesprek dat volgde, legden ze me uit dat ze de wereld op een wel heel bijzondere manier aan het rondreizen waren: zonder geld. Nou ja, voor noodgevallen en voor visums spreken ze een budget aan, want voor hun reis van Marokko naar Gran Canaria troffen ze echt geen boot die hen mee kon nemen. Maar in Marokko zelf hadden ze geen cent uitgegeven, zo beweerden ze. Hieronder lees je hoe ze dat voor elkaar kregen.

• Liften
  Hun namen zijn mij even ontschoten, maar laat ik ze voor het gemak Guillaume en Pierre noemen. Guillome was hovenier en Pierre timmerman, maar allebei hadden ze er even genoeg van. Met de duim omhoog waren ze van Frankrijk naar Zuid-Spanje gelift en op de ferry naar Marokko geslopen. Liften in Spanje was toch wel moeilijk, vonden ze, ook al begint Pekín Expres hier dit jaar aan het derde seizoen. In Marokko was liften geen probleem.
• Overnachten
  Toen duidelijk werd dat Pierre en Guillaume niet over geld beschikten en dat sommigen hen zelfs geld toeschoven, verwachtte ik dat ze op de man af om een slaapplaats zouden vragen. Dat deden ze nog net niet, maar ze wilden wel weten of het mogelijk zou zijn om op het strand te slapen. In Marokko hadden ze wel bij liftgevers kunnen overnachten, in simpele schuurtjes op het platteland of op dakterrassen.

• Eten
  ‘Maar jullie moeten toch eten?’ was mijn vraag.
  ‘Ja, maar dan vragen we om eten waar de houdbaarheidsdatum van verlopen is,’ antwoordde Guillaume.
  ‘Niet bang voor een maagontsteking?’ vroeg ik.
  ‘Tot nu toe is het goed gegaan.’
  ‘En waar haal je dat eten dan vandaan?’
  ‘Bij de bakker en bij supermarkten. Het is gratis!’

• Meezeilen
  Ongehinderd door enige ervaring willen de Fransen nu meeliften op een zeilboot. Hun bestemming: de Cariben. Ik heb ze dan ook afgezet bij de jachthaven en veel succes toegewenst. Als het hen lukt, ben ik voor niets die zeilcursussen aan het volgen. Pierre en Guillaume informeerden ook nog naar de mogelijkheid om de controleurs te omzeilen op de ferry naar Lanzarote. Dat lijkt me eerlijk gezegd best lastig, tenzij je achterin een bestelbusje onder een kleed gaat liggen. Ach, het lukt ze vast wel!

Conclusie
Ik hield gemengde gevoelens aan deze ontmoeting over. Aan de ene kant had ik respect voor hun lef en hun discipline, maar aan de andere kant vind ik het reizen als vrekken en het bedelen om eten net iets te ver gaan. Wat is er verkeerd aan een betaald bed? Zo steun je de lokale economie ook nog een beetje. Ik zou me erg schuldig voelen als een arme plattelandsmarokkaan mij moest verzorgen. Je bent er ook zoveel tijd aan kwijt, aan het zoeken naar eten en slaapplaatsen. Wat ik me ook afvraag: hebben deze jongens nog wel tijd over om iets van hun bestemmingen te zien, of gaat het hen alleen maar om de kick van het gratis vervoer, het gratis eten en de gratis overnachtingen? Nee, ikzelf stil mijn reishonger op een andere manier. Met een portemonnee van Marokkaans leer.

Foto: Michał Sacharewicz, Flickr

Een jaartje werken in…
Op kleine stukjes papier schreven we elk de bestemmingen waar we wel interesse in hadden. Zweden, Zwitserland, Groot-Brittannië, Italië, Nederland en Denemarken vonden opgevouwen hun weg naar een schone asbak en werden één voor één geëlimineerd. Als laatste bleef onze uiteindelijke bestemming over: Groot-Brittannië. Werk en een flitsende loft in Manchester (zie foto) wisten we op afstand te regelen, waardoor we in een gespreid bedje terechtkwamen. Lootjes trekken is zo gek nog niet!

Deze zomer naar…
We lopen al een tijdje rond met een vakantiedilemma: waar moeten we deze zomer heen? Misschien wordt het ook wel september of oktober, maar dat we een paar weken weg willen is duidelijk. Ik zou wel naar de Salomonseilanden terug willen of naar Australië. Maar voor een week of twee, drie vind ik dat te kort. Daarnaast is er de aantrekkingskracht van Zuid-Oost Azië, de USA en de Cariben. Lastig, lastig. Daarom hebben we het lot maar weer laten kiezen. De winnaar? Maleisië. Heeft iemand toevallig nog goede tips voor dit land? Zijn er nog plekken waar géén Lonely Planet-meezeulende reizigers heengaan?

Laat het lot beslissen
Ons hele leven hangt van toevalligheden aan elkaar. Vooral wanneer je gaat liften of op de bonnefooi op reis gaat, besef je dat. Dus waarom zou je niet een vakantiebestemming door het lot laten bepalen? Zo valt de keuze zonder morren en kun je meteen door naar de volgende fase: het opstellen van een reisschema of het boeken van je ticket. Mocht je toch nog een knagend gevoel overhouden aan het verlies van de andere lootjes, dan zal dat gevoel op je reisbestemming snel verdwijnen. Gegarandeerd.

We pakken het allemaal verkeerd aan, volgens Tim Ferriss. Of in elk geval de mensen met een kantoorbaan. Door onze tijdsindeling te stroomlijnen en een deel van ons werk uit te besteden moet het mogelijk zijn om met maar enkele uren werk per week te hoeven werken. In het boek The 4-Hour Work Week stippelt hij de route uit die we moeten volgen om dit voor elkaar te krijgen. Voor geïnteresseerden en sceptici zet ik ze alvast op een rijtje.

Definitie
We moeten allereerst duidelijk hebben wat we met ons leven willen doen. Wat zijn onze verwachtingen, wensen en dromen? En vooral: hoeveel geld hebben we nodig om onze ideale levensstijl te kunnen financieren? Ferriss heeft liever dat we denken in maandelijkse uitgaven in plaats van grote brokken geld. Dus wat kosten die villa aan het strand, dat zeiljacht en die snoepreisjes op jouw lijstje nu eigenlijk per maand? Door hier inzicht in te krijgen heb je een doel om naartoe te werken.

Elimineren
Om minder te hoeven werken, is het belangrijk om je tijdsbesteding onder de loep te nemen. Check je vijf keer per uur je e-mail? Maak daar twee keer per dag van. Word je afgeleid door internet? Maak een strak tijdschema waarin je de belangrijkste werkzaamheden afrondt. Voor de loonslaafjes is dit de stap waarin je aan je baas vraagt om vanuit huis te mogen werken, al is het maar een proef van enkele uren per dag of enkele dagen achtereen. Zorg ervoor dat dit je meest productieve dagen worden en maak een plan waarmee je je baas overtuigt om jou voortaan vanuit huis (of vanaf een exotisch land) te laten werken. Zo hijgt er niemand in je nek en kun je ongestoord aan de slag met de derde stap.

Automatiseren
Om pas écht vrij te kunnen zijn en weinig uren per week te hoeven werken, moeten we een eigen bedrijfje beginnen, volgens Ferriss. En dan het liefst een internetbedrijfje. Zelf is Ferriss erg gecharmeerd van de verkoop van informatie. Vind een nichemarkt en schrijf een e-book, zet een DVD-cursus in elkaar of maak gebruik van drop-shipping om een product aan de man te brengen. Het doel is een geldstroom te creëren rondom een product of dienst, zonder er zelf veel werk aan kwijt te zijn. Zelfs voor een internetprofessional als ik zijn in dit gedeelte van het boek erg bruikbare ideeën te vinden: over Google Adwords, geautomatiseerde bedrijfsmodellen en het uitbesteden van klussen naar virtuele assistenten in bijvoorbeeld Suriname.

‘Liberate’
We hebben in ieder geval één ding gemeen, Tim en ik: allebei geloven we niet in een pensioen. Ferriss redeneert dat we niet onze gouden jaren zouden moet verkwanselen aan werk, om de laatste twintig jaar van ons leven pas te mogen genieten. In plaats daarvan raadt hij iedereen aan om af en toe op ‘mini-pensioen’ te gaan. Eén of twee keer per jaar de biezen pakken en naar het buitenland gaan om een taal, sport of vaardigheid te leren. Even niet aan werk denken en de batterijen weer opladen. Eventueel mogen we ons werk mee op reis nemen, als we er maar niet teveel tijd aan kwijt zijn.

Concusie
Toen ik jaren geleden The 4-Hour Work Week in de schappen zag liggen, was ik sceptisch. Weer zo’n overdreven Amerikaans boek, dacht ik. Wat mij er uiteindelijk toe bewoog om toch een exemplaar te bestellen weet ik niet meer, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Het boek is een eye-opener en staat vol interessante ideeën en tips voor wie meer wil reizen en minder wil werken. Vijf sterren.

Hij moet nogal pissig zijn wakker geworden, onze Matt, want sommige geboden en verboden zijn zo logisch dat ze nogal beledigend overkomen. Ook vallen enkele van deze regels samen te voegen onder één kopje. Maar toch, omdat ik zijn klachten zo herkenbaar vind, heb ik hieronder de lijst voor je gereproduceerd. Ook heb ik er wat eigen observaties bij geplaatst.

• Wees stil
  In een dormitory liggen meerdere mensen. Hou het na 23.00 uur rustig want er zijn vaak backpackers die de volgende ochtend vroeg weg moeten. Wil je zonodig praten, doe dit dan buiten de deur.

• Laat het licht uit
  Wederom na 23.00 uur is het prettig als je het licht in de slaapzaal niet aan knipt. Mensen proberen te slapen en niets is zo irritant als een fel TL-licht dat midden in de nacht aan gaat.

• Ruim je rommel op
  Voor sommige backpackers betekent een verblijf in hostels de eerste grote reis in hun eentje. Moederlief is er dus niet langer om je rommel achter je op te ruimen. Doe de afwas nadat je hebt gekookt en gegeten en doe dit niet alleen met water, maar met water én afwasmiddel. Waar Nederlanders heel goed in zijn is het afwassen maar vervolgens niet afspoelen met water. Niet doen. Spoel het bestek en serviesgoed af, want niemand wil zeep proeven.

• Pak je backpack de avond tevoren in
  Het inpakken van een rugzak betekent ritsen open en dicht trekken en veel gekraak met plastic zakken. Ook dit is weer één van de activiteiten waardoor duizenden reizigers wereldwijd kwaad wakker worden. Doe je kamergenoten een lol en pak je rugtas daarom de avond tevoren in.

• Vermijd plastic tassen
  Ze lijken zo onschuldig, maar plastic zakken maken meer lawaai dan je slapende kameraden lief is. En zéker meer dan de ritsen en klittenbanden van je backpack. Laat ze de avond vóór vertrek lekker kraken, maar blijf ervan af in de ochtend.

• Het is geen tweepersoonskamer
  Ga niet liggen seksen in een hostelkamer. In Australië maakte ik het zelf mee: backpackers die inventief een strandlaken als gordijn voor het onderste bed van een stapelbed hingen. Je hoefde totaal geen levendige verbeelding te hebben om te raden wat zich achter die handdoeken afspeelde. Matt heeft een speciaal artikel gemaakt voor geliefden die in hostel intiem willen zijn.

• Maak er geen disco van
  Hoe vrolijk je dan ook mag worden van je eigen geweldige muziek, een ander wil niet in slaap vallen bij de soundtrack of your life. Gebruik dus een koptelefoon en zet het volume laag.
  

Foto: Barnacles Hostels, Flickr

Reizen mag wat kosten
Amerikaanse reisblogs hebben het er steeds vaker over: de flashpacker. De term ‘flash’ verwijst naar stijl en voor die stijl mag je best wat neertellen. Voor de ene flashpacker betekent dat slapen in ranzige hostels en je eigen maaltijd koken, terwijl je ongegeneerd geld uitgeeft aan excursies en activiteiten onderweg. Voor de andere flashpacker betekent dit je rugzak op de vloer van comfortabele hotelkamers droppen en zoveel mogelijk uit eten gaan.

Er zijn ook overeenkomsten
Nu vraag je je misschien af: waarin zijn ze dan hetzelfde, behalve in het reizen met een rugzak? Net als backpackers blijken de flashpackers zich graag op grassroots-niveau te bewegen. Dit betekent dat ze in navolging van gewone backpackers veel contact met de lokale bevolking hebben en proberen de grote hordes toeristen te mijden.

‘Ik ben het low-budget reizen zat’
Om te kijken of deze term een bel doet rinkelen, heb ik Joris Machielse (28), de oprichter van Qfly, aan de tand gevoeld. “Wat een flashpacker van een backpacker onderscheidt, lijkt vooral het grotere budget te zijn. Dat slaat ook op mij inderdaad. Vroeger was ik een pure backpacker, en nu wat meer een flashpacker. Ik heb nu meer te besteden dan in m’n studietijd, en daarnaast ben ik het absolute low-budget reizen inmiddels een beetje zat. Ik neig nu iets meer naar comfort: ik slaap liever in de betere hostels, eet graag lekker en goed, en huur liever een auto dan dat ik mezelf weer in de één of andere lokale bus wurm.

Rails beschadigd
Door modderstromen en het wassende rivierwater kreeg de spoorlijn het tussen Ollantaytambo en Aguas Calientes het zwaar te verduren. Aguas Calientes is de eindhalte van de lijn, waarvandaan toeristen in bussen naar Machu Picchu doorreizen. Door de beschadigingen aan de rails moesten eind januari 4.000 mensen, het merendeel toeristen, uit Aguas Calientes worden geëvacueerd. Peru Rail schat dat de herstelwerkzaamheden acht weken gaan duren.

Weg bouwen
De Peruaanse regering buigt zich momenteel over plannen om een weg naar Machu Picchu te bouwen. Deze plannen werden eerder om milieuredenen van tafel geveegd. Touroperators ter plekke denken dat de wandeltocht naar Machu Picchu, de beroemde Inca Trail, in maart weer toegankelijk is.

Foto: ShashiBellamkonda, Flickr

Ze zijn weer bekend: de beste hostels ter wereld. Ruim 900.000 reizigers uit de hele wereld hebben gestemd op basis van zes criteria: veiligheid, locatie, personeel, karakter, hygiëne en fun.

De zogenaamde HOSCARS worden jaarlijks uitgereikt door Hostelworld, één van de websites waar je hostelovernachtingen kunt boeken. Opvallend is dat Portugal vijf keer in de top 10 staat. Wat ik me dan afvraag, is of de hostels haar gasten actief vragen om te stemmen, of dat hun topposities te danken zijn aan publiciteit in de Portugese media. Hoe dan ook, het zullen geen slechte hostels zijn. Bekijk hier de toppers.

De 10 beste backpackers’ hostels
1. Traveller’s House, Lissabon, Portugal
2. Rossio Hostel, Lissabon, Portugal
3. Living Lounge Hostel, Lissabon, Portugal
4. Academy Hostel, Florence, Italië
5. Carpe Noctem, Boedapest, Hongarije
6. The Riverhouse Backpackers, Cardiff, Wales
7. Lisbon Lounge Hostel, Lissabon, Portugal
8. Greg & Tom Hostel, Krakow, Poland
9. The Naughty Squirrel Backpackers Hostel, Riga, Litouwen
10. Lisboa Central Hostel, Lissabon, Portugal

De beste hostels in Oceanië
1. Jailhouse Accommodation, Christchurch, Nieuw-Zeeland
2. Sydney Central YHA, Sydney, Australië
3. Backpack Oz, Adelaide, Australië

De beste hostels in Noord-Amerika
1. ACBB Hostel Niagara, Niagra Falls, Canada
2. USA Hostels San Diego, Verenigde Staten
3. Clarence Castle, Toronto, Canada

De beste hostels in Zuid-Amerika
1. Hostel Lao, Mendoza, Argentinië
2. America del Sur, Hostel Buenos Aires, Argentinië
3. Hostel Estoril, Buenos Aires, Argentinië

De beste hostels in Afrika
1. Dahab Dorms, Dahab, Egypte
2. Riad Massine II, Marrakesh, Marokko
3. The Backpack & Africa Travel Centre, Kaapstad, Zuid-Afrika

De beste  hostels in Azië
1. Sitting On The City Walls Courtyard House, Beijing, China
2. Chinese Box Courtyard Hostel, Beijing, China
3. Nagasaki International Hostel AKARI, Nagasaki, Japan

En per categorie…

• Schoonste hostel: Academy Hostel, Florence, Italië
• Veiligste hostel: Travellers House, Lissabon, Portugal
• Leukste hostel: Carpe Noctem, Boedapest, Hongarije
• Beste locatie: Academy Hostel, Florence, Italië
• Leukste personeel: The Riverhouse Backpackers, Cardiff, Wales
• Meest karaktervol: Living Lounge Hostel, Lissabon, Portugal
• Beste kleine hostels (minder dan 50 bedden): Hostel Majdas, Mostar, Bosnië & Herzegovina // Rossio Hostel, Lissabon, Portugal // Giovanni’s Home, Naples, Italy
• Beste grote hostels: H.I. Chicago, Chicago, Verenigde Staten // Wake Up! Sydney Central, Sydney, Australië // smartcityhostels, Edinburgh, Schotland
• Meest verbeterde hostel: The South Beach Hostel, Miami, Verenigde Staten

Onveilig
Wicked Campers verhuurt tot campers omgebouwde minibusjes vanaf A$ 75 per dag. De busjes hebben kentekens van verscheidene Australische staten. Van de 86 in Queensland geregistreerde campers werden er vorige week 77 als onveilig bestempeld. Met de overgebleven 9 campers zijn de authoriteiten een stukje gaan rijden. Hierna werden nog eens 5 campers van de weg gehaald. De premier van Queensland heeft naar zijn collega’s in de andere staten geschreven met het verzoek om de voertuigen van Wicked Campers te testen. “Ik vind het pas wicked dat dit bedrijf jonge toeristen in onveilige campers de weg op stuurt.

Facebook
Ook op Facebook bestaat weerstand tegen de camperverhuurder. Een backpacker uit Wales, Tim Wallsgrove, heeft een Facebook-groep gemaakt nadat de wielen van zijn huurcamper blokkeerden en hij op de kop in een greppel belandde. Met de vervangende camper die Tim na veel hangen en wurgen meekreeg, was ook van alles mis. Zijn conclusie: Wicked Campers is alleen geïnteresseerd in het geld van backpackers, en niet in hun veiligheid.

Onzin
John Webb, de eigenaar van Wicked Campers, is niet blij met de negatieve publiciteit. “De veiligheid van onze huurders staat juist voorop,” zegt hij. “Dit is een persoonlijk aanval van de regering. Waarom doen ze dit? We verschaffen werk aan 80 personen en leveren toeristen veel waar voor hun geld.”

Foto: robstephaustralia, Flickr

Ga in het laagseizoen
Tussen mei en november, in het laagseizoen, betaal je heel wat minder voor je guesthouse. Hoe langer je blijft, des te hoger de korting die je kunt bedingen.

Mijd de toeristische plekken
Phuket, Pattaya en Ko Samui zijn zomaar wat voorbeelden van plekken waar het prijsniveau naar boven is bijgesteld. De goedkoopste gebieden in Thailand zijn het noordoosten en het zuiden, tegen Maleisië aan.

Blijf niet te lang op de eilanden
De eilanden van Thailand zijn prachtig, maar alles moet geïmporteerd worden. Dit maakt het leven op de eilanden een stuk duurder dan op het vasteland. Koop er geen spullen die je niet dringend nodig hebt.

Kies voor het goedkoopste vervoer
De verleiding is groot om in een aironditioned touringcar te stappen, maar de derdeklas trein is veiliger én goedkoper. In steden zelf is de songthaew (een pick-up ingericht als taxibusje) de goedkoopste optie.

Accepteer uitnodigingen
Nodigt een Thai je uit voor een maaltijd thuis? Altijd accepteren. De Thais zijn werkelijk vereerd als ze jouw gastheer of gastvrouw mogen zijn. Misschien kunnen ze je ook aan goedkope of gratis accommodatie helpen, maar voel je nergens toe verplicht. In lokale tempels kun je trouwens gratis overnachten.

Eet lokaal eten
Mijd de internationale ‘gerechten’ zoals hamburgers en pizza’s. Kies in plaats daarvan voor het lokale eten. Op kraampjes op straat kun je heerlijk en spotgoedkoop Thais eten krijgen.

Haal je bier in de supermarkt
In de supermarkt kost bier maar tweederde van wat je ervoor betaalt in bars of restaurantjes. Dat scheelt weer een slok op een borrel. Over dat laatste gesproken: Lao Kao is wat de locals wegtikken. Alleen voor ijzeren magen.

Gratis entertainment
Sommige guesthouses hebben gratis filmavonden. Ook vind je in veel accommodaties een reizigersbibliotheek, waar je een boek uit mag meenemen als je er één achterlaat. Ook leuk zijn de parken in Thailand, waar vaak gratis activiteiten worden georganiseerd: dans of sport.

Gezond verstand
Daarnaast zijn er nog heel wat tips te bedenken die een beroep op je gezonde verstand doen. Als je geld pint, ga dan bijvoorbeeld voor grote bedragen. Zo betaal je minder commissie. Maar let tegelijkertijd erg goed op je spullen. Voorkom boetes: draag een helm als je motorrijdt en gooi geen afval op straat.

Jouw tips
Heb je zelf nog tips waarmee je op reis, of specifiek in Thailand, geld bespaart? Laat het je mede-backpackers weten door hieronder te reageren.

Foto strand: victoriapeckham, Flickr | Foto eten: avlxyz, Flickr

Santiago
Op het hoofdeiland Santiago bezocht ik Tarrafal, een vissersdorpje met een levendig strand en een kolonie brutale apen. Tarrafal staat vol met scheve huizen uit de tijd dat dit land nog een kolonie van Portugal was. Een enkele buitenlander heeft er een restaurantje of hotel geopend, maar dit blijft toch een ideale bestemming voor wie het echte Kaapverdië wil ervaren. Als je een brevet hebt, kun je in het prachtige Kingfisher Resort terecht om te duiken langs de dropoffs van Baia das Gatas: stap meteen met je fles in het water en verbaas je over de honderden trompetvissen die er rondzweven.

Boa Vista
Het eiland Boa Vista is één grote zandbak waar een paar rotsen uitsteken. Je vindt er eindeloze stranden die nog helemaal verlaten zijn. Het hagelwitte Praia da Santa Monica bijvoorbeeld: 18 kilometer lang en geen hotel te bekennen. Nieuwsgierige krabbetjes en vogels geven het enige teken van leven, maar zelfs die zijn er nauwelijks. Het deed me denken aan documentaires over Namibië.

De quad is op Boa Vista wat de kameel in de Sahara is. Deze lawaaiige vierwielers irriteren enorm, tot je er zelf op hebt gezeten. Toch lijkt het mij verstandig als de lokale autoriteiten het gebruik ervan beperken tot de wegen. Hoe meer toeristen, hoe meer quads. En hoe meer quads, des te meer de duinen te lijden hebben.

Zijn de Kaapverdische eilanden goedkoop?
Op Boa Vista besloot ik niet in een resort te slapen maar in huis bij de sympathieke Pier en Giordi, een Italiaans stel dat hun hart aan het eiland had verpand. Tussen het rennen van woestijnmarathons door ontvangen zij gasten in hun bed & breakfast, op een steenworp van zowel het strand als de winkeltjes en restaurants in de ‘hoofdstad’ Sal Rei. Prijs: € 17,50 per persoon per nacht. Voor de rest hoeft het toeristenleven ook niet duur te zijn. Door bij lokale eethuisjes zonder vertaalde menukaart te eten, vul je al voor € 3 je maag met kip en rijst.

Welke luchtvaartmaatschappijen vliegen naar Kaapverdië?
Als voormalig Portugese kolonie ziet Kaapverdië heel wat vluchten van TAP binnenkomen. TAP vliegt naar de sleetse hoofdstad Praia maar ook naar het ‘all-inclusive-eiland’ Sal.

De Kaapverdische luchtvaartmaatschappij TACV verbindt de eilandengroep met plaatsen als Amsterdam, Frankfurt, Lissabon en Las Palmas. Deze maatschappij heeft geen website waarop je zelf kunt boeken. Je bent daarom aangewezen op ticketwebsites als World Ticket Center of de Kaapverdië-specialist die ik aan het eind van dit artikel noem.

Van Nederland naar Kaapverdië vliegen
Er zijn twee maatschappijen die vanuit Nederland nonstop naar de Kaapverdische eilanden vliegen: TACV en Arkefly. Ik zie bij Ebookers al een retourtje naar Praia voor € 444 met TACV. Het gaat hier om een nonstop vlucht die op een zondag uit Amsterdam vertrekt en er op een zaterdag terugkeert. De reistijd is ruim zes uur.

Arkefly vliegt elke zondag naar Boavista en vervolgens met hetzelfde vliegtuig naar Sal. Een retourtje heb je al vanaf € 339.

Met TAP vlieg je altijd via Lissabon. Het voordeel is dat je met deze maatschappij vrijwel dagelijks kunt vliegen, en in sommige gevallen zelfs goedkoper dan met TACV. De laagste prijs die ik vind is € 496 voor een retourvlucht.

Vanuit België naar Kaapverdië vliegen
Je kunt natuurlijk ook vanuit Brussel naar de Kaapverdische eilanden vliegen. In België is het Jetairfly die naar Boa Vista en Sal vliegt. Een retourtje Boa Vista heb je al voor € 400 (waarbij de terugreis maar € 100 kost). Een retourticket naar Sal hoeft maar € 300 te kosten, met wederom een veel goedkopere terugreis dan heenreis.

Als die heenreis dan toch zoveel duurder is, kun je beter een Eurostar-trein van Brussel naar Londen pakken (£ 51). Thomson Fly vliegt vanuit Gatwick iedere maandag namelijk naar Sal en Boa Vista met een minimumprijs van £ 110. De terugreis kun je dan gewoon bij Jetairfly boeken.

Alternatieven vanuit Duitsland
Met TUIFly kun je naar de eilanden Boa Vista en Sal vliegen. Düsseldorf is eigenlijk de enige dichtbijzijnde luchthaven met vluchten. Reken voor een retourvlucht naar Sal minimaal € 320. Als je in staat bent om vanuit Frankfurt te vliegen, kun je profiteren van kortingsacties. Zo kun je met heel veel geluk (of door flexibel te zijn) voor € 258 retour vliegen.

Vliegen tussen de Kaapverdische eilanden
Tussen de eilanden vliegen is duur. TACV rekent met gemak € 200 voor een retourtje tussen twee eilanden en de ferry’s varen nauwelijks en doen er lang over.

De reisgids die ik meehad: de enige Engelstalige gids voor Kaapverdië

Een voordelige oplossing voor wie drie of meer eilanden wil bezoeken is de air pass die TACV biedt. Deze kun je alleen kopen als je ook met TACV naar Kaapverdië vliegt. Dat kun je bijvoorbeeld regelen bij Cape Verde Holidays in Rotterdam, met € 25 boekingskosten er bovenop.

Al heb ik uiteindelijk niet bij deze mensen geboekt, ze bleken erg hulpvaardig. Een mailtje met mijn gewenste reisdata en te bezoeken eilanden was voor hen voldoende om een aantrekkelijk pakket samen te stellen, ook al wilde ik vliegen vanuit Las Palmas.

O ja, van dat strandbarretje is weinig gekomen. Het eilandbestuur van Boa Vista wilde geen lappen grond beschikbaar stellen en in de commerciële handel zijn ze wel heel erg duur. Heb jij misschien een idee? Laat dan hieronder een berichtje achter.