Wat een bijzonder verhaal… in Indonesië heeft een aap de rol van fotograaf op zich genomen. De Engelse natuurfotograaf David Slater beweert dat een van de wilde apen er met zijn camera vandoor ging en er allerlei foto’s en zelfportretten mee gemaakt heeft.

Tijdens een bezoek aan een nationaal park in het noorden van het Indonesische eiland Sulawesi (voorheen Celebes) nam de fotograaf een gids in de arm en samen zochten ze contact met een groep kuifmakaken. Deze zwaar bedreigde apensoort, ook wel Sulawesimakaak of zwarte makaak genoemd, komt alleen voor in de regenwouden op het noordoostelijke schiereiland van Sulawesi. Ze leven in gemengde groepen van meestal rond de twintig dieren.

Het verhaal gaat dat de zwarte makaken helemaal niet agressief waren richting de fotograaf. Ze waren wel extreem geïnteresseerd en al dagen keken ze naar de spullen die de bekroonde natuurfotograaf bij zich droeg. In een onbewaakt ogenblik greep een van de vrouwtjes de camera van het statief. Ze bestuurde het ding nauwgezet en na een tijdje had de makaak de ontspanknop gevonden. Dat maakte zo’n grappig geluid dat de aap de knop bleef indrukken.

Zo zette de makaak zichzelf, zijn soortgenoten en ook de fotograaf op de foto! Het resultaat was een hele fotoserie, gemaakt door een makaak.

Veel van de beelden die de makaak nam, waren onscherp. Achteraf zijn de foto’s vakkundig bewerkt en gecropped door de fotograaf en dit is het resultaat. Ondanks de twijfels die zijn uitgesproken op Twitter, blijft Slater zeggen dat de foto’s echt zijn. “They aren’t known for being particularly clever like chimps, just inquisitive. Despite probably never having any contact with humans before, they didn’t seem to feel threatened by our presence. They were quite mischievous, jumping all over my equipment. One hit the button. The sound got his attention and he kept pressing it. At first it scared the rest of them away but they soon came back – it was amazing to watch.”

Foto’s: catersnews.com

Deze week kon chimpansee Mojo voor het eerst in meer dan 30 jaar van de buitenlucht genieten. Na al die tijd opgesloten te zijn geweest in een donkere en muffe garage in België kwam hij in maart 2011 naar Stichting AAP. Na een quarantaineperiode van 3 maanden en een streng dieet was het woensdag dan eindelijk zo ver: Mojo zette zijn eerste stappen in zijn buitenverblijf! Hij genoot zichtbaar van de zon en het gezelschap van AAP-directeur David van Gennep, die hem gered had uit die Belgische garage.

Toen Mojo bij AAP kwam, woog hij 111 kilo, 2 keer zoveel als een normale volwassen chimpanseeman. Ook zijn tanden bleken bijna allemaal weggerot, omdat hij voornamelijk etenswaren als slagroomtaart, alcohol, koffie met veel suiker en pasta voorgeschoteld kreeg. Het was voor de dierverzorgers op de quarantaineafdeling van AAP een hele uitdaging om Mojo groenten en fruit te leren eten. Mojo lustte in het begin alleen zoete vruchten en wat tomaat en wortel. Nu is zijn dieet al veel uitgebreider: hij eet nu ook spinazie en andere groenten. Hij is al flink afgevallen en beweegt zich een stuk makkelijker. Nu hij ook naar buiten kan verwacht AAP dat hij nog meer gaat bewegen en snel op zijn streefgewicht komt (rond de 70-75 kilo). Hij kan dan ook de broodnodige tandheelkundige behandeling ondergaan die nu nog niet kan plaatsvinden omdat hij te zwaar is.

Mojo is waarschijnlijk als zeer jonge baby weggeroofd uit Afrika en heeft dus nooit met andere chimpansees samengeleefd. Hij weet zich dus nog niet te gedragen als een echte chimp, ook al heeft hij in de quarantaine wel voor het eerst in zijn leven soortgenoten gehoord. AAP gaat haar best doen om Mojo zo snel mogelijk te introduceren bij andere chimpansees, maar de komende tijd kan Mojo eerst rustig wennen aan zijn nieuwe buitenverblijf.

David van Gennep, directeur AAP: “AAP heeft, samen met GAIA en een Belgische dierenvriendin, drie jaar lang geprobeerd om Mojo uit die Belgische garage te krijgen. Wij schrokken hevig toen we hem voor het eerst zagen: hij was moddervet en leefde tussen halfvergane etensresten. Nu is Mojo een vriendelijke en nieuwsgierige chimp die nog een mooie en gezonde toekomst voor zich heeft. Je moet er toch niet aan denken dat het dier nóg langer in die garagebox had moeten leven, of dat hij met die vrouw mee het graf in was gegaan. Dat was namelijk wat ze wilde: euthanasie voor Mojo als zij zou komen te overlijden”.

AAP heeft veel ervaring met het rehabiliteren van chimpansees. Zo arriveerde in 2008 chimpansee Fiffy, die 28 jaar lang opgesloten zat in een kooi op een zolder in Frankrijk en 85 kilo woog. Inmiddels is Fiffy een gelukkige en slanke chimpansee die geniet van de aandacht van 3 chimpanseemannen. AAP is verheugd dat Mojo de kans krijgt om net zo’n mooie toekomst tegemoet te gaan als Fiffy en de andere dieren die bij AAP worden verzorgd en gerehabiliteerd.

Bekijk hier de video van Mojo:

Santiago
Op het hoofdeiland Santiago bezocht ik Tarrafal, een vissersdorpje met een levendig strand en een kolonie brutale apen. Tarrafal staat vol met scheve huizen uit de tijd dat dit land nog een kolonie van Portugal was. Een enkele buitenlander heeft er een restaurantje of hotel geopend, maar dit blijft toch een ideale bestemming voor wie het echte Kaapverdië wil ervaren. Als je een brevet hebt, kun je in het prachtige Kingfisher Resort terecht om te duiken langs de dropoffs van Baia das Gatas: stap meteen met je fles in het water en verbaas je over de honderden trompetvissen die er rondzweven.

Boa Vista
Het eiland Boa Vista is één grote zandbak waar een paar rotsen uitsteken. Je vindt er eindeloze stranden die nog helemaal verlaten zijn. Het hagelwitte Praia da Santa Monica bijvoorbeeld: 18 kilometer lang en geen hotel te bekennen. Nieuwsgierige krabbetjes en vogels geven het enige teken van leven, maar zelfs die zijn er nauwelijks. Het deed me denken aan documentaires over Namibië.

De quad is op Boa Vista wat de kameel in de Sahara is. Deze lawaaiige vierwielers irriteren enorm, tot je er zelf op hebt gezeten. Toch lijkt het mij verstandig als de lokale autoriteiten het gebruik ervan beperken tot de wegen. Hoe meer toeristen, hoe meer quads. En hoe meer quads, des te meer de duinen te lijden hebben.

Zijn de Kaapverdische eilanden goedkoop?
Op Boa Vista besloot ik niet in een resort te slapen maar in huis bij de sympathieke Pier en Giordi, een Italiaans stel dat hun hart aan het eiland had verpand. Tussen het rennen van woestijnmarathons door ontvangen zij gasten in hun bed & breakfast, op een steenworp van zowel het strand als de winkeltjes en restaurants in de ‘hoofdstad’ Sal Rei. Prijs: € 17,50 per persoon per nacht. Voor de rest hoeft het toeristenleven ook niet duur te zijn. Door bij lokale eethuisjes zonder vertaalde menukaart te eten, vul je al voor € 3 je maag met kip en rijst.

Welke luchtvaartmaatschappijen vliegen naar Kaapverdië?
Als voormalig Portugese kolonie ziet Kaapverdië heel wat vluchten van TAP binnenkomen. TAP vliegt naar de sleetse hoofdstad Praia maar ook naar het ‘all-inclusive-eiland’ Sal. De Kaapverdische luchtvaartmaatschappij TACV verbindt de eilandengroep met plaatsen als Amsterdam, Frankfurt, Lissabon en Las Palmas. Deze maatschappij heeft geen website waarop je zelf kunt boeken. Je bent daarom aangewezen op ticketwebsites als World Ticket Center of de Kaapverdië-specialist die ik aan het eind van dit artikel noem.

Van Nederland naar Kaapverdië vliegen
Er zijn twee maatschappijen die vanuit Nederland nonstop naar de Kaapverdische eilanden vliegen: TACV en Arkefly. Ik zie bij Ebookers al een retourtje naar Praia voor € 444 met TACV. Het gaat hier om een nonstop vlucht die op een zondag uit Amsterdam vertrekt en er op een zaterdag terugkeert. De reistijd is ruim zes uur. Arkefly vliegt elke zondag naar Boa Vista en vervolgens met hetzelfde vliegtuig naar Sal. Een retourtje heb je al vanaf € 339.

Met TAP vlieg je altijd via Lissabon. Het voordeel is dat je met deze maatschappij vrijwel dagelijks kunt vliegen, en in sommige gevallen zelfs goedkoper dan met TACV. De laagste prijs die ik vind is € 496 voor een retourvlucht.

Vanuit België naar Kaapverdië vliegen
Je kunt natuurlijk ook vanuit Brussel naar de Kaapverdische eilanden vliegen. In België is het Jetairfly die naar Boa Vista en Sal vliegt. Een retourtje Boa Vista heb je al voor € 400 (waarbij de terugreis maar € 100 kost). Een retourticket naar Sal hoeft maar € 300 te kosten, met wederom een veel goedkopere terugreis dan heenreis. Als die heenreis dan toch zoveel duurder is, kun je beter een Eurostar-trein van Brussel naar Londen pakken (£ 51). Thomson Fly vliegt vanuit Gatwick iedere maandag namelijk naar Sal en Boa Vista met een minimumprijs van £ 110. De terugreis kun je dan gewoon bij Jetairfly boeken.

Alternatieven vanuit Duitsland
Met TUIFly kun je naar de eilanden Boa Vista en Sal vliegen. Düsseldorf is eigenlijk de enige dichtbijzijnde luchthaven met vluchten. Reken voor een retourvlucht naar Sal minimaal € 320. Als je in staat bent om vanuit Frankfurt te vliegen, kun je profiteren van kortingsacties. Zo kun je met heel veel geluk (of door flexibel te zijn) voor € 258 retour vliegen.

Vliegen tussen de Kaapverdische eilanden
Tussen de eilanden vliegen is duur. TACV rekent met gemak € 200 voor een retourtje tussen twee eilanden en de ferry’s varen nauwelijks en doen er lang over.

De reisgids die ik meehad: de enige Engelstalige gids voor Kaapverdië

Een voordelige oplossing voor wie drie of meer eilanden wil bezoeken is de air pass die TACV biedt. Deze kun je alleen kopen als je ook met TACV naar Kaapverdië vliegt. Dat kun je bijvoorbeeld regelen bij Cape Verde Holidays in Rotterdam, met € 25 boekingskosten er bovenop.

Al heb ik uiteindelijk niet bij deze mensen geboekt, ze bleken erg hulpvaardig. Een mailtje met mijn gewenste reisdata en te bezoeken eilanden was voor hen voldoende om een aantrekkelijk pakket samen te stellen, ook al wilde ik vliegen vanuit Las Palmas.

O ja, van dat strandbarretje is weinig gekomen. Het eilandbestuur van Boa Vista wilde geen lappen grond beschikbaar stellen en in de commerciële handel zijn ze wel heel erg duur. Heb jij misschien een idee? Laat dan hieronder een berichtje achter.

Foto: Wikipedia

Aap, noot, Zhou
De 60-jarige Zhou Juchang was op bezoek in Chengdu Wildlife Park toen ze met de brutale aap werd geconfronteerd. De vrouw weigerde de aap eten te geven uit het zakje dat de gids haar had aangeraden te kopen.

Geen angst tonen
Toen de aap zijn zin niet kreeg, duwde hij Juchang van een zeven meter hoge klif. Volgens een woordvoerder van het Chinese park had Juchang een fout gemaakt. “Als je angst toont, is het voor een aap nóg leuker om je te pesten.”