Stierenvechten: een ooggetuigeverslag
18 mei 2010 door Frederik
Opgeslagen in Reisverhalen
Eén van de belanrijkste Spaanse tradities waar iedereen bekend mee is, is het stierenvechten. Buiten Spanje is het loslaten van de stieren in de straten misschien een bekender fenomeen, omdat dit elk jaar in het nieuws komt. Echter is het stierenvechten ook een wekelijks terugkerende happening in de meeste steden in Spanje. De meeste steden beschikken wel over een Plaza de Toros.
Gunstige voortekenen
Ik dacht dat het stierenvechten een van de dingen is die je gezien moest hebben als je naar Spanje was geweest. Op zondag was ik in Sevilla en toen ik langs de Plaza de Toros liep waren de kassa’s net open voor het verkoop en de arena was al aardig volgelopen. Ik besloot voor mijzelf ook een entreekaartje te kopen. Er waren -net als in een theater- verschillende prijsklasses, afhankelijk van welke plek je wilt. Er zit zelfs prijsverschil tussen de plekken in de zon en in de schaduw. Eenmaal binnen had ik een mooi uitzicht over de arena vanaf de 11e rij. Een paar mannen in overalls waren het zand nat aan het spuiten met water, en een andere meneer liep hard rondjes met een gieter met daarin rode verf om twee circels te tekenen, wat opzich al een spectakel was door de manier waarop hij rende, diep geconcentreerd, voorover gebukt, de knieën gebogen en snel rennend om rond te zijn voordat zijn gieter leeg zou raken.
Stiertje plagen
Onder luid geapplaudiseer van het publiek kwamen de toreros de arena binnen. Demonstratief oefenden de toreros hun sierlijke bewegingen waar ze de stieren te slim mee af hoopten te zijn. Toen het schouwspel begon werd de eerste stier de arena in gejaagd. De toreros daagden de stier uit en ontweken de stier door naast hun grote capes te stappen.
Het gevecht gebeurd in meerdere fases. Eerst met ongeveer 6 toreros wordt de stier wat opgejaagd. Vervolgens kwamen picadores de arena binnen op een geblindoekt paard, gestoken in een zwaar harnas. De picador is gewapened met een lange speer met een scherpe punt aan het einde. De toreros en de picador zorgden ervoor dat de stier het paard aanviel zodat de picador de stier in zijn nek kon steken met de speer. Dit gebeurt tweemaal.
Nekprik
De volgende fase begint wanneer de picadores op hun paarden de arena weer verlaten. Dan komt een matador binnen met twee gekleurde banderillas. Dit zijn een soort stokken met scherpe punten en weerhaken aan het einde. Zonder cape probeert de Metador de stier zo ver te krijgen dat hij de matador aanvalt. De bedoeling is dat de matador deze gekleurde banderilla’s in zijn nek te prikken en zelf aan de aanval van de stier te ontwijken. Dit gebeurt driemaal waardoor de nek van de spier ‘versierd’ is met de verschillend gekleurde banderilla’s en een grote stroom bloed.
Op de hoorns gevat
Vervolgens begint de de vierde en laaste fase. De matador met zijn rode cape daagt de stier wat uit, speelt wat met de stier en probeert iedere keer aan de aanval van de stier te ontwijken. Eén keer ging het mis en wist de stier de matador op zijn hoorns te vatten. Hij gooide de matador weer op de grond en bleef met zijn hoofd en zijn hoorns op hem in beuken. De matador wist zich vast te houden aan de horens om niet gespietst te worden, en de stier werd snel afgeleid door de overige toreros. De matador wist, al hinkend, bij de stier weg te komen. Na een korte inspectie door zijn mede-vechters kwam hij weer rustig naar de stier toe lopen om zijn werk verder af te maken (helaas, dacht ik bij mijzelf).
Dood
Na dit spelletje van uitdagen enkele keren te herhalen krijgt de matador een lang scherp zwaard van ongeveer een halve meter. Vervolgens, in een van de aanvallen van de stier, zal de Metador het halve meter lange mes volledig in de rug van de stier drukken. De stier begint steeds zwakker te worden, maar sterk genoeg voor een paar laatste aanvallen. Het mest wordt in een andere aanval weer uit de rug getrokken en wordt uitgedaagd tot het te zwak is en op de grond valt. Eenmaal op de grond gevallen worden de staart en oren afgesneden (delicatessen voor in het restaurant) en wordt de stier nog een paar keer flink gestoken met de een mes zodat hij dood is. Op hetzelfde moment komen er vier ruiters op versierde paarden de arena binnen rennen, binden zij de stier met de hoorns aan de paarden vast en met een lange boog rond de arena wordt de stier naar buiten gesleept. Op deze afschuwelijke manier worden elke zondag 6 stieren afgemaakt in een gemeen spelletje waarin de stier nooit kan winnen omdat de toreros elkaar en de metador ondersteunen door de stier snel uit te dagen wanneer er iemand geraakt wordt.
Weggelopen
Na drie dode stieren ben ik opgestapt en heb ik de arena verlaten met de angst bij de uitgang aangevallen te worden door dierenactivisten! Ik wist niet dat het zo afschuwelijk was, en ik heb er nog wel 13 euro voor betaald! Als je het zelf eens wilt meemaken uit nieuwsgierigheid, kijk dan gewoon even op tv of Youtube, maar wees geen supporter door entree te betalen. Het meerendeel van de Spaanse inwoners is overigens tegen het stierenvechten. In Barcelona is een zaak gaande om het stierenvechten te verbieden en de aanvraag voor de wetsverandering moet alleen nog geaccepteerd worden door het Provinciale Bestuur.
De Spanjaarden zelf hebben als enige twee excuzen: 1) het is traditie; en 2) het beest heeft zijn hele leven in de wei mogen dartelen.
Stierenvechten vindt trouwens ook in Zuid-Frankrijk, Portugal (zonder het doden) en in Zuid-Amerika plaats.
Het is fijn om te lezen dat u uiteindelijk tegen het stierenvechten bent, ook al bent u uit nieuwsgierigheid een keer gegaan. Bedankt dat u mensen afraadt om naar een stierengevecht te gaan, want met hun geld houden ze inderdaad dit dierenleed in stand en we moeten ervoor zorgen dat de stierenvechtindustrie geen inkomsten meer heeft. Dit doet CAS International (Comité Anti Stierenvechten) door bedrijven die het stierenvechten sponsoren over te halen hiermee te stoppen, door het geven van voorlichting aan toeristen, zodat ze niet meer naar stierengevechten gaan en door ervoor te zorgen dat er geen subsidies meer naar deze industrie toe gaan, want zonder subsidies zouden vele arena’s al niet meer kunnen overleven, en zouden er ook veel minder stieren in de straten worden gemarteld en gedood. Wij werken samen met zusterorganisaties in alle stierenvechtlanden en ook met andere internationale organisaties.
Voor meer informatie, zie onze website http://www.cas-international.org.
Groeten van Saskia Oskam
voorlichter CAS International
Ik geloof niet dat je niet wist hoe vreselijk dit is, dat weet iedereen inmiddels (lijkt mij). En anders waren de drie dode stieren toch wel duidelijk genoeg voor je… En dan ook alleen maar weggaan uit angst voor dierenactivisten… Ben blij dat je in ieder geval iets er van hebt geleerd en mensen verteld inderdaad niks er aan te betalen.