‘Reizen belangrijker dan carrière’
3 december 2009 door André Gussekloo
Opgeslagen in Reisnieuws
Reizen is voor veel werknemers belangrijker dan carrière maken. Dat blijkt uit een enquête die uitzendorganisatie Office Angels onder Britse werknemers heeft gehouden.
Liever paspoortstempels dan promotie
De wervingsorganisatie zegt een nieuw type werknemer te hebben ontdekt – de zogenaamde ‘Scamps’. In het Engels laat deze term zich beter verklaren: swap careers for passport stamps. “De Scamps beseffen dat werk en geld niet alles in het leven is. Ze zijn op zoek naar nieuwe ervaringen, zowel thuis als in het buitenland,” aldus David Clubbs, de directeur van Office Angels.
Eén op de zeven wil emigreren
Slechts een minderheid van de ondervraagden is werkelijk tevreden met hun baan en positie binnen het bedrijf. Maar liefst één op de zeven werknemers wil graag in het buitenland werken. De meest populaire bestemmingen voor de Britten zijn dan New York en Sydney.
Goed voor je CV
Een reis rond de wereld of een periode in het buitenland werken is goed voor je CV. “Dat straalt zelfverzekerdheid en volwassenheid uit,” zegt Clubbs.
Foto: g-hat, Flickr
Geen idee of het goed voor je carriere is, ik denk dat ik hoger in de organisatie had gestaan als ik niet 2x al er voor 6-8 maanden opuit was getrokken naar Azie met de fiets. Maar ik denk dat ik ook gebaat ben bij een middenkaderfunctie. Ik ga graag om 5 uur naar huis en wil niet mijn hele leven op mijn tenen lopen. Ik verdien liever wat minder en heb het naar mijn zin. Helaas heb ik die baan nog niet gevonden. Na een jaar of 5 ben ik Nederland vaak tijdelijk zat en ga dan gewoon weg. Huis verhuren, baan opzeggen en gewoon even lekker wat anders. Het vereist echter wel lef en uithoudingsvermogen om steeds zuinig te leven en je baan op te zeggen. Ik ben nu 43 en ga dit jaar voor de 3e keer een lange fietsreis maken, naar China dit keer. Alles zorgvuldig voorbereid, Chinees en Thais geleerd, braaf gespaard en me gefocust op dat doel. Zeker weten dat ik meer leer in het komende jaar dan mijn collega’s, maar toch hoop ik dat ik nog eens een baan vind waarvan ik zeg: hier blijf ik zitten. Reizen is zo’n beetje het belangrijkste in mijn leven. Je leert relativeren en wordt “streetwise”. De wereld is immers geen oliebol en het echte leven leer je niet uit een boekje. Werken is leuk, maar reizen is dat ook. Het schenkt mij de meeste voldoening om het af te wisselen. Ik ben dankbaar dat ik het ondanks mijn niet al te beste gezondheid nog kan en mag doen.
Hoi Fred, dankjewel voor je commentaar. Volgens mij is er maar één oplossing voor jouw vicieuze cirkel: eigen baas worden. Je reactie heeft me geïnspireerd tot het schrijven van een boekrecensie: lees hier meer en laat me jouw ideeën horen.
Hoi Andre,
…Maar dat artikel had ik al gelezen hoor en ik ben het er roerend mee eens. Toch lijkt het erop dat ik toch liever weer voor een baas ga werken dan voor mezelf te gaan beginnen. “Men” heeft me dit nl. afgeraden omdat ik daarvoor niet goed genoeg met druk om zou kunnen gaan. Ik denk echter toch dat je als eigen baas dat echter grotendeels in eigen hand hebt. Toch ben ik elke keer weer gaan werken.
Het is een feit dat ik communicatief niet zo sterk ben. Ik ben een verdomd goede boekhouder met alle diploma’s tot SPD aan toe en ik kan me redden in 7 vreemde talen, maar ben ook heel direct en als een strijd verloren is in mijn ogen dan ga ik niet nog een aantal jaren aan “een dood paard” staan te trekken. Ik durf de meningen van superieuren in twijfel te trekken en dat maakt het er soms niet makkelijker op.
Bang om werkloos te worden ben ik nog nooit geweest, ik vind altijd wel weer een baan. Ik ben nog relatief jong en ben nog te betalen…
Als je meegemaakt hebt, wat ik heb meegemaakt, kijk je niet meer zo snel ergens van op. Ik ben ooit bijna verdronken, heb 2 jaar opgedoekt in ziekenhuizen en op krukken vanwege slechte heupen, heb hersenvliesontsteking en hiv overleefd en ik leef nog! Na 42 jaar hebben ze ook geconstateerd dat ik lijd aan “hoogfunctionerend authisme” het zgn. Asperger-syndroom en dat mijn nieren al mijn hele leven voor slechts 60% werken en het doet me eerlijkgezegd niet veel omdat mijn leven er altijd al zo uit heeft gezien. Liegen kan ik niet en hoef daarom weinig te onthouden wat ik heb gezegd, maar soms valt het niet mee.
Voor mij is vrijheid in mijn hoofd het allerhoogste goed. Ik denk dat ik nog wel eens voor mezelf ga beginnen, vanaf juli 2010 heb ik een heel jaar om daarover na te denken. Ik kan nu van drie knikkers en een scheet rondkomen, ik heb al 18 jaar geen auto meer en mijn huis is door trouw aflossen bijna afbetaald. Voor een huwelijk ben ik ongeschikt, ik ben het liefst gewoon alleen. Authistje he, maar niet helemaal achterlijk.
Ik ga serieus nadenken over je ideen, maar als ik net zo makkelijk werk kan vinden als de laatste 10 jaar weet ik het nog niet. Voorlopig red ik mezelf nog prima dankzij een uitstekende behandeling in het ziekenhuis en steun van mijn familie.
Ik ben het roerend met je eens dat je niet moet wachten tot je 67e en dan pas gaan genieten. Als ik 67 ben, wil ik met een brede grijns op een bankje in het park de eendjes zitten voeren, blij met wat ik dan al heb geflikt waar het gros alleen maar van kan dromen.
Bedankt voor je aandacht.
Fred Nulkes, guinness record holder, schrijver van het allerlangste handgeschreven dagboek (38.000 blz. in 29 jaar) tevens wereldfietser en liefhebber van Oosterse talen en culturen.
Hoi Fred, ikzelf verdien de kost met het schrijven van SEO-teksten. Misschien is het interessant voor jou om je daar eens in te verdiepen, want ik zie dat je goed schrijft. Ikzelf zit nu op Gran Canaria maar zou net zo goed vanuit China of het ISS kunnen werken, zolang er maar internet is en ik mijn werk goed blijf doen. Ik hoop binnen een paar jaar met laptop en vriendin op sleeptouw een leuk wereldreisje te maken. Zomaar een tip voor jouw research!
Wat doe je trouwens met je huis als je op reis gaat? Ik heb nog geen eigen huis, maar heb altijd het idee om die te zijner tijd onder te verhuren om zo de hypotheek te dekken. Al mijn spulletjes in een opslagcontainer gooien en lekker blijven cashen terwijl ik op reis ben.