Egypte maakt momenteel een inhaalslag op het gebied van wellness. Het is een veelzijdige wellnessbestemming met beauty spa’s, thalasso spa’s en specifieke traditionele Egyptische behandelmethoden. Oude Nubische therapieën, behandelingen met woestijnzand, de warmwaterbronnen, zandbaden en de natuurlijke heilzame kruiden vormen een vast onderdeel van de wellnessbehandelingen. Door heel Egypte zijn er tegenwoordig health & wellness centra te vinden in de hotels en resorts en er worden wellnessprogramma’s aangeboden inclusief yoga, aromatherapie en meditatiesessies.

Al in de oudheid werd gesproken over de heilzame kracht van Egypte dankzij de zon, het zand en het water. De kust van de Rode Zee heeft een perfect droog klimaat, aangevuld met helder en mineraalhoudend (zee)water. Bovendien beschikt Egypte over honderden natuurlijke warmwater- en zwavelbronnen. Egypte heeft dan ook alle ingredienten om kwalitatieve wellnessreizen aan te bieden.

Wellnessregio’s in Egypte

• Wellness in ‘Upper Egypt’: het gebied in het Nijldal ten zuiden van Luxor, bij Aswan en het eiland Basma, staat al sinds de oudheid bekend om de traditionele Nubische therapieën en behandelingen met woestijnzand. Het is ook bekend dat het klimaat in Aswan fantastische ontspannende en herstellende eigenschappen bezit. Pyramisa Isis Island in Aswan is niet alleen een luxe resort en spa, het biedt tevens een volledig uitgeruste Health Club met sauna, massage, jacuzzi, stoombad en fitnessruimte. Aerobics programma’s en de unieke grijs en gouden zand baden worden aangeboden om je een zeer ontspannen, gezond en aangenaam verblijf te garanderen.
• Wellness in de Westelijke Woestijn: de warmwaterbronnen, zandbaden en de natuurlijke heilzame kruiden vormen hier een vast onderdeel van de wellnessbehandelingen. De Westelijke Egyptische woestijn is ook rijk aan zwavelbronnen. Geflankeerd door oude Romeinse bronnen, dadelbomen half begraven in het zand en kleurrijke rotsachtige heuvels ligt het Al Tarfa Resort, bij de oase van Dakhla. Het luxe Al Tarfa Sanctuary Desert Eco Lodge & Spa biedt Dar Al-Hana, de spa, en meditatie en yogaruimte. Het symboliseert de sereniteit van een onbewoond eiland, de verloren oase van de verbeelding.
• Wellness aan de Rode Zee en de Golf van Aqaba: de kust van de Rode Zee heeft een perfect klimaat, aangevuld met helder en mineraalhoudend (zee)water. Vooral de nieuwe wellnessresorts bieden echte wellnessparadijzen met veel behandelingsvormen. Naast de beauty & health spa’s vind je hier ook zwavelbronnen en een goede bestemming voor het volgen van klimaattherapie. Dat kan bijvoorbeeld bij het Stella di Mare Resort in Ain Sukna, Les Thermes Marins des Cascades in Soma Bay of bij Port Ghalib in Marsa Alam.
• Wellness aan de Egyptische Middellandse Zeekust: de Egyptische kust van de Middellandse Zee is nog onbekend, maar hier vind je goede thalasso centra en beauty spa’s. Uitgebreide wellnessprogramma’s vind je bij Four Seasons Health & Spa in Alexandria of bij Porto Marina Resort & Spa in El Alamein.

Wellness spa resorts aan de Rode Zee en de Golf van Aqaba
Aan de hotelcomplexen van Sharm el Sheikh en Hurghada, aan de Rode Zee in Egypte zijn doorgaans spa’s of wellnesscentra verbonden. Je kan jezelf er laten verwennen met een goede massage of pakking. De speciale Egyptische massage die hier onder meer wordt gegeven bestaat uit een massage met een stempel, een soort van kruidenbuil. Met een verwarmd katoenen stempel, gevuld met kruiden als kamille en mint, worden de energiebanen gemasseerd met als doel het losmaken van blokkades waardoor het zelfgenezend vermogen van het lichaam wordt aangesproken.

Flower power
Het plaatsje Dahab stond in de jaren ’70, de flower power tijd, bekend als hippiehemel. Dahab ligt aan de Golf van Aqaba op ongeveer een uur rijden van Sharm el Sheikh. Dit snorkel- en duikparadijs is uitermate geschikt voor mensen die niet zo op massatoerisme gesteld zijn. Hier is geen hoogbouw met enorme hotels, maar je vindt hier vooral karakteristieke, kleinschalige hotels.

Dahab ontwikkelt zich meer en meer als yoga-bestemming. Er wonen en werken hier veel yoga-leraren en yogagroepen bezoeken dit gebied graag. Soms nemen ze hun eigen instructeur mee om gezamenlijk oefeningen te doen. “De meest ongebruikelijke vormen van yoga worden hier beoefend”, lacht Karim, eigenaar van Hotel Daniela Village Dahab. “Ze doen zelfs aan onderwateryoga. Dahab is zo populair bij beoefenaren van yoga omdat je hier de kracht van de natuur voelt”, stelt hij. In Dahab vind je geen grote welnesscentra of spa’s. Maar het is overal mogelijk om een goede massage te krijgen of een detox programma te ondergaan. Elk jaar wordt in april het Dahabfestival gehouden. Het programma biedt demonstraties en workshops met yoga, healing, reiki, meditatie, watersport en woestijnavonturen met bedoeïenen.

De Sinai woestijn in
Onder de noemer “Spirituele avonturen” worden vanuit het Daniela Hotel diverse meerdaagse trekkings en safari’s met jeeps of kamelen georganiseerd. Er zijn diverse mogelijkheden zoals een bezoek aan het St. Catarinaklooster, het beklimmen van de Mozesberg en meditatiesessies in de woestijn.

Tijdens onze trip naar de Lofoten gaan we uiteraard ook zeearenden spotten. Zeearenden worden ook wel “vliegende deuren” genoemd, vanwege hun enorme spanwijdte. De zeearend is naast zijn afmetingen te herkennen aan zijn stoere kop met grote gele snavel, de diep gevingerde vleugels en zijn witte staart.

Een zeearend is met zijn brede vleugels en zijn spanwijdte van ruim twee meter een bijzonder spectaculaire vogel. Oorspronkelijk kwamen zeearenden in heel Europa voor, maar in de vorige eeuw is zijn aantal drastisch gedaald, en tegenwoordig geldt hij als zeer zeldzaam. De Europese zeearenden hebben eigenlijk geen vijanden; de mens is zijn grootste vijand. De grote roofvogel werd jarenlang systematisch bejaagd en vergiftigd. Nu het gebruik van pesticiden is teruggedrongen en met name in Midden-Europa beschermingsmaatregelen zijn genomen, gaat het weer beter met de zeearend. In Noorwegen leven zo’n 2.000 zeearenden. Dat is bijzonder veel; in bijna geen enkel ander land leven meer dan 100 zeearenden in totaal.

De Lofoten, een paradijs voor zeearenden
Een van de redenen dat we naar de Lofoten zijn gegaan, is omdat het een van de beste plaatsen van Noorwegen (en zelfs in Europa) is om zeearenden te zien. Het is een prachtig ruig landschap, en met een zee rijk aan vis, is de Lofoten een paradijs voor zeearenden. Dat betekent dan ook dat de kans groot is deze mooie dieren te zien tijdens een Sea Eagle Safari. Met de MS Orca vertrekken we ‘s morgens vanaf het marktplein van Svolvær, richting de Trollfjord. Onderweg kom je langs adembenemend mooie landschappen, maar de echte attractie zijn de zeearenden.

We hadden vooraf wel onze bedenkingen over deze trip, omdat de zeearenden dichtbij de boot worden gelokt met vers gevangen vis. Hoewel dit, realistisch gezien, de enige manier is om ooit mooie foto’s te maken van deze machtige vogels, lijkt het toch niet juist je te bemoeien met hun natuurlijke jacht. Maar goed, onze wens om de zeearenden van dichtbij te bewonderen overwon onze scrupules en we werden dan ook beloond met verschillende close encounters. En ja, het zijn écht indrukwekkende roofdieren!

Natuursafari
De Sea Eagle Safari duurt drie uur met de MS Orca, of ruim een uur als je met de RIB boat gaat. Je vaart langs de kust richting de Trollfjord, een indrukwekkende smalle fjord en een goede plek om zeearenden te spotten. De boot stopt, zodat we een hengeltje kunnen uitgooien om zelf kabeljauw te vangen. De beste manier om de zeearenden in actie te zien, is namelijk door ze te voeren… met verse vis. Nadat we ieder drie vissen gevangen hebben in één worp, vervolgen we onze weg en al snel zien we onze eerste zeearend. We varen de Trollfjord in, mooi, maar niet zo bijzonder als de verhalen erover je doen geloven.

Zeearenden in hunting mode
Op de terugweg richting de haven van Svolvaer begint het spektakel. De verse vis brengt de zeearenden in “hunting mode” heel dichtbij de boot, wat prachtige beelden oplevert. De grote arenden met hun brede, rechthoekige, diep gevingerde vleugels, zware vooruitstekende kop met zware, gele snavel jagen vliegend. Ze eten vis, watervogels, zoogdieren en aas. Ze vangen hun prooi met gestrekte tenen van het wateroppervlak. Geweldig om te zien!

Ierland is bezaaid met verschillende historische plaatsen. Vele daarvan waren bij oorsprong Keltisch, waarna ze werden overgenomen door het nieuwe geloof, het christendom. Vaak werd dat gedaan om een heidens ritueel voort te kunnen zetten onder de nieuwe godsdienst. Het resultaat daarvan is dat je vaak interessante samensmeltingen vindt, plaatsen die duidelijk over geschiedenis spreken.

Tijdens een stevige wandeling tussen Lahinch en de klippen van Moher kwam ik langs een kerkhof tegen een helling. Er stond een huis, rechts van het kerkhof, waarvan niet helemaal duidelijk was of het een pub was of niet. Daarachter stonden verschillende muurtjes waarachter zerken en verschillende oude bomen stonden. Het kerkhof was haast verkruimeld van ouderdom.

Voor de ingang naar het kerkhof stond een beeld van de heilige Brigid, op een sokkel, met een cirkelvormig pleintje eromheen. Links lag een soort kunstmatige grot, zoals je vaak bij kloosters ziet. De ingang gaapte me donker aan.

Mystieke plaats
Ik was aan een rustpauze toe, want de weg was erg saai, en ging het kerkhof verkennen. Verschillende van de zerken waren niet meer zichtbaar en het was moeilijk om een weg te vinden tussen de graven zonder er op te trappen. De plek was wel erg mooi, ze ademde rust uit. Als laatste ging ik de grot in. Ik zag een tunnel voor mij, waarvan de muren wit moesten zijn, maar die behangen waren met allerlei offergaven. Rozenkransen, foto’s, heiligenbeeldjes, bidprentjes, linten, kralen, groene palmtakjes… Noem maar op. Er hing een zware sfeer over de plaats. Op het einde van de tunnel was een bron waarvan de bodem vol muntjes lag. Ik kreeg de kriebels van die plek. Het leek alsof iemand mij vanuit dat water aanstaarde. Mystieke plekken kunnen je dat gevoel geven.

Brigid
Eenmaal thuis begon ik dingen op te zoeken over die vreemde plek die mij de kriebels had gegeven. De bron bleek aan de heilige Brigid geweid te zijn. De heilige Brigid is een Ierse patroonheilige die oorspronkelijk eigenlijk een heidense godin was. Ze was een dochter van de Dagda, en dus deel van de Tuatha De Danann. De Tuatha De Danann was een mythisch volk dat uit elf-achtige wezens bestond. Ze maakten deel uit van de Keltische Mythologie. Brigid was de godin geneeskunde en vruchtbaarheid, van poëzie en de ambachten. Ze wordt vaak afgebeeld als een drievoud, de maagd, de moeder en het oude, wijze besje. De bron was al aan haar geweid voordat het christendom Ierland overspoelde.

Ondertussen bestaat er een christelijk ritueel, een ware bedevaart, voor het afdwingen van gunsten van de heilige Brigid. Dat verklaarde de ontelbare giften, waaronder zelfs een foto van een brandweerman die vermist is sinds de aanslag op de Twin Towers in New York op 11 september. Wat het niet verklaart is de vreemde sfeer die je bekruipt bij de bron. Ik bezocht de plek nog eens, drie jaar later, en dat vreemde gevoel overviel mij weer. Het gevoel dat je daar niet alleen bent.

Of je nu gelovig bent of niet, het loont de moeite de bron te bezoeken. Alleen al de historische waarde is enorm. Het kerkhof is immers de laatste rustplaats van de koningen van de Tuáth Dál gCais, de Ierse clan Dál gCais, waarvan sommige zelfs de hoge koning van Ierland waren. Daarnaast is het ontroerend te zien hoeveel mensen steun hebben gevonden bij de bron.

Een zwervend dichter maakte de onderstaande verzen na het bezoeken van de bron.

On St Brigid’s Eve, as night fell,
My mother and I went to Saint Brigid’s Well,
Where the candles do burn and the great walls do shine
On the graves of the dead and the vaults of O’Brien.

Om te beginnen met reizen besloten een vriend en ik drie dagen naar Hongarije te gaan en de stad Boedapest uit te pluizen. Boedapest is een interessante stad en perfect om er even tussenuit te zijn. Binnen anderhalf uur vliegen, kan jouw stedentrip hier beginnen.

Aangekomen in Boedapest merken we gelijk dat deze stad nog niet zo bekend is met toeristen. De mensen spreken gebrekkig Engels en op de geldautomaten viel ons oog na een tijdje gelukkig op iets, wat Engels bleek te zijn. Vanaf het vliegveld is het goed te doen om een taxi te nemen naar een hotel, dat deden wij dus ook (let op een meter is verstandig)! Toen wij op de doorgaande weg kwamen, wilde de chauffeur ons graag zijn mooie auto en snelheden laten zien. “Welkom in Hongarije” met zijn absurde snelheden rond de 100/ 130 kilometer per uur en veel rechts inhalen. Deze chauffeur was tegen ons erg vriendelijk, maar wanneer het verkeer niet opschoot leek het spontaan een ‘brulaap’ te worden en keken wij maar snel een andere kant op. Met knikkende knieën konden we de Hongaarse grond onder onze voeten voelen.

Gedeelte Boeda en Pest
Boedapest is verdeeld tussen het oude Boeda en het moderne gedeelte Pest. Wij verblijven in het gedeelde Boeda en dit is het oude gedeelte. In Boeda zijn op straat veel oude mensen te zien en de gebouwen en straten zijn ietwat smerig. Hier lijken de mensen op het eerste gezicht ‘onvriendelijk’, maar dit zijn zij absoluut niet. Ze weten alleen nog niet zo goed hoe ze om moeten gaan met toeristen.

Het gedeelte Pest is duidelijk modern en schoner en er lopen hier veel jongeren rond. Hier zijn ze meer berekend op toeristen en de omgang verloopt daardoor wat soepeler. In dit gedeelte is ook een spiksplinternieuw winkelcentrum te bezoeken!

Boedapest tips
De vriendelijke meneer achter de receptie van ‘Hotel Bara’ heeft ons flink wat tips kunnen geven en wij vertrokken via Station Tér Moskva (goed bereikbaar) naar het winkelcentrum Mammut in Boeda, direct naast de drukke pleinen Széll Kálmán tér en Széna tér. Hier was toevallig ook een leuke, plaatselijke markt op zaterdagochtend. Dit winkelcentrum is leuk om te bezoeken, in de kleine restaurantjes en cafeetjes zie je altijd wel een groep mannen alcoholische drankjes benutten, zelfs om 10 uur ‘s ochtends.

Met de ondergrondse metro, bus nummer 86 en bus nummer 65 (langs de Donau) vervolgden wij onze weg naar “De Druipsteengrot” Pálvölgyi (adres: Szépvölgyi út 162, geopend van 10:00 tot 16:00, maandags gesloten). Deze tour door de grotten is erg interessant, de tourbegeleider spreekt goed Engels en je kunt hier mooie foto’s maken.

Er zijn af en toe (ook als je niet in het hoogseizoen komt) plaatselijke festivals. Het is kleinschalig maar leuk om mee te maken hoe de Hongaren uit hun dak gaan, van jong tot oud! Hoe je hier komt? Gewoon op het geluid afgaan.

Szechenyi Furdo
Het thermaalbad Széchenyi Fürdo (helend buitenbad) is een bezoek meer dan waard! Széchenyi Fürdo staat in het stadspark van Boedapest en is een van de mooiste thermaalbaden van Hongarije. Het is ook gelijk het grootste medicinale kuuroord van Europa. Er zijn drie buitenbaden en vijftien binnenbaden. Typerend zijn de mannen die schaken in het water. Je komt er makkelijk met de metro, er is een speciale halte van de gele metrolijn, de Földalatti. Mijn mond viel open van verbazing. Het is enorm groot, warm en prachtig mooi! Wanneer je in dit bad zit (bij voorkeur als het donker is), kom je al snel volkomen tot rust en blijf je maar om je heen kijken, je waant je in een echt paradijsje!

Had je me twee maanden geleden verteld dat ik in Zuid-Afrika koeienmaag zou eten, en elke dag in een brakke minibus naar mijn werk zou tuffen, of dat ik in een hoogbejaarde Ford Nogwat zou stappen die zelfs in de garage nog een gevaar voor de omgeving zou zijn, dan zou ik je vierkant hebben uitgelachen. Maar ja, op reis gaat het kennelijk toch allemaal net even anders.

Mensen stappen hier overal in, en springen overal van af. En omdat het allemaal net even anders gaat, blijk ik hier dingen te durven en te doen die ik thuis nog niet eens in overweging zou nemen.

Voertuigen
En daarom tuf ik inderdaad elke dag in een volgepropte minibus naar het station. Een minibus die een vergunning heeft, maar waarvan de deuren niet goed dicht kunnen. Waarin je door de vloer heen de straat kunt zien en waarmee de chauffeur als een maniak over de weg scheurt. Als ik de minibus overleefd heb, stap ik in een trein die zo vol is, dat de deuren vaak niet meer dicht kunnen. Afrikaanse voertuigen zijn nooit vol, moet je weten. Er passen altijd nog mensen bij.

Een paar weken geleden stapte ik in de bejaarde Ford, in het trotse bezit van een van mijn Zuid-Afrikaanse collega’s (“I specifically wanted an old car”, dat is zeker gelukt). Met een langzaam leeglopende achterband, los zittende stoelen en volledig uitgerekte veiligheidsgordels sjeesden we langs de kustlijn. “I hope the brakes will hold!” riep mijn collega boven gebrul van de motor uit. Bij elke bocht naar links trilde het stuur alsof het eraf zou vallen.

In Nederland zou ik geen seconde overwogen hebben om in deze automobiel te gaan zitten. Hier in Kaapstad stapte ik niet alleen zonder problemen in, maar had ik ook nog de grootste lol om de mankementen van de auto.

Benenwagen
Ook lopend raak ik gewend aan dingen waarvan ik dacht dat het nooit zou wennen. Om op kantoor te komen, loop ik bijvoorbeeld 25 minuten door een vrij onaangename buurt. Niet de slechtste wijk van Kaapstad, maar zeker ook geen lekkere wijk. Toch voelt het inmiddels een beetje als mijn ongure buurt. Vermoedelijk speelt de geweldige deli vlakbij kantoor hierin een grote rol.

Ik heb de Skeleton Gorge op geklommen om de top van Table Mountain te zien. Toegegeven, dit is een omgekeerde situatie: hiervan had ik gedacht dat ik het makkelijk aan zou kunnen en niet eng zou vinden. Met mijn nieuw gevonden heldenmoed begon ik hier dus aan, om binnen een half uur tot de conclusie te komen dat het 1. behoorlijk zwaar is en 2. ook behoorlijk hoog. Uiteraard heb ik hem uit gelopen en ben ik niet omgekeerd, vooral omdat het beklimmen van steile rotsen net iets minder angstaanjagend is dan afdalen.

Eten
“Heb ik jou niet geleerd dat je alles moet proberen?” reageerde de moeder van een medevrijwilligster toen ze op haar blog geschreven had dat ze het niet aan gedurfd had om koeienmaag te eten in township KwaMakhuta. Ik heb me er druk over gemaakt vanaf het moment dat we hoorden wat we gingen eten, en ik werd onpasselijk van de geur, maar ik heb koeienmaag gegeten. En biltong. En iets onduidelijks waarvan ik nog steeds niet weet wat het was, maar dat eigenlijk best goed smaakte.

Township
Binnenkort ga ik voor een reportage een dag doorbrengen bij een vrouw die met gehandicapte kinderen werkt. In een township die zelfs Capetonians eng vinden, en waar begin dit jaar het leger een tijdje een permanente basis had om rellen onder controle te krijgen. Hier ben ik nog steeds niet heel enthousiast over, maar ik ga wel, samen met een chaperone.

Bungee
Haha, nee, ik niet. Maar ik hoor mijn Duitse kamergenootje hier nog zeggen “No way that I’m going to jump off a bridge”, voordat ze de Garden Route ging rijden in een weekendtrip. Bij thuiskomst zei ze heel droog: “Guess what, I did a bungeejump.”

Misschien is dit wat een reis met je doet, zorgt het reizen dat je je openstelt voor nieuwe dingen, hoe eng of bizar ze ook mogen lijken. Een bungee jump lijkt me nog steeds te eng. Maar toen ik bovenop de Tafelberg stond, kon ik me zomaar voorstellen dat ik paraglidend naar beneden zou gaan. Wie weet, de volgende keer…

Foto: Nicolas Baltenneck, Flickr

Iedereen heeft om de zoveel tijd behoefte om er even tussenuit te gaan en de dagelijkse sleur achter zich te laten. Hier een ingezonden bijdrage met wat handige tips voor het herontdekken van de wereldstad om de hoek: Amsterdam!

Drang naar een buitenlandse vakantie
Als ik naar mezelf kijk ben ik ben zeker geen uitzondering op deze onbeschreven regel. Ik ben een jongeman van 27, werk voor een vliegmaatschappij op de luchthaven van Eindhoven en zit dus de hele dag tussen het gekrioel van vertrekkende en aankomende passagiers. Soms zou ik maar al te graag mijn bruin jasje en bijpassende stropdas op de grond willen gooien om op de eerstvolgende vlucht naar een exotisch oord te stappen of een willekeurige bestemming waarvan ik de naam nauwelijks uit kan spreken te gaan verkennen. Net zoals de meeste van ons echter is meer dan eens per jaar een vakantie boeken ook mij niet gegund. Maar ik vraag mezelf af: waarom zou je per se naar het buitenland af moeten reizen om even lekker tot jezelf te komen?

Ontdek de veelzijdigheid van Amsterdam
Erop uit in ons kikkerlandje is zo slecht namelijk nog niet. Zeg nou zelf, hoe vaak ben je in plaatsen als Maastricht, Nijmegen of Amsterdam geweest? Een bezoekje aan onze hoofdstad kun je zo ontspannen of zo gek maken als je zelf wilt: neem op een mooie avond één van de kleine rondvaartboten voor een romantische minicruise langs de grachten en breng je geliefde onder de indruk met de sfeervolle verlichting. Of sta op een zondagochtend eens vroeg op en maak een lange wandeling terwijl de stad nog slaapt. Slenter langs de Bloemenmarkt, de Albert Cuyp en het Waterlooplein, om vervolgens te picnicken in het Vondelpark en je ervaart hoe het is om als een echte Amsterdammer door het leven te gaan. Ben je een cultureel ingesteld persoon, dan zal deze stad jou zeker niet teleurstellen: een bezoek aan het Anne Frankhuis is een ‘must’ en ook het Van Goghmuseum en het Rijksmuseum zijn plekken die je van je lijstje afgevinkt moet hebben. Ook voor de feestgangers is er volop te beleven: van de talloze optredens van locale bands tot de nachtclubs en ander vertier in de Rosse Buurt.

Kwaliteit tegen prima prijzen met Groupon deals
Wanneer ik ergens heen ga wil ik altijd de beste deals vinden. Dat wil niet zeggen dat ik voor het goedkoopste ga; ik wil graag kwaliteit vinden, maar zonder al te diep in de buidel te tasten! Ja, een typische Hollander hoor ik je al zeggen… Je kunt je misschien voorstellen dat ik enorm blij was toen ik tegen de Groupon website aanliep. Met een kortingsbon van Groupon kun je namelijk ontzettend veel besparen op precies die dingen die je tijdens een vakantie nodig hebt: accommodatie, restaurants, bioscopen, winkels etc. Zo kun je, als je tijdig boekt, bijvoorbeeld voor minder dan 100 euro een knusse tweepersoonskamer met uitzicht op de gracht reserveren, of een 3-gangenmenu in een typische Amsterdamse eetgelegenheid voor 15 euro per persoon aan de haak slaan. De deals in Amsterdam variëren wekelijks dus kijk of er wellicht iets voor jou bijzit. Ontdek Amsterdam – het is dé wereldstad om de hoek die je gewoon niet gemist mag hebben!

Reishonger zoekt de leukste uitgaans- en reistips in Amsterdam en heeft jouw hulp nodig. Dus heb je nog een leuke tips voor onze lezers, deel het hieronder met ons!

Na een mislukte zogeheten jongeren zomervakantie in Spanje met veel regen besloot ik het dit keer beter en groter aan te pakken. Met een budget van zo’n 1500 euro per persoon ging ik samen met een vriendin allerlei reisbureaus langs. Na een lange zoektocht namen we een besluit. Een groepsrondreis door Maleisië.

Omdat ik zelf nog geen ervaring met een land als Maleisië (ik heb nooit eerder zo’n verre reis gemaakt, behalve New York maar dat is erg westers) en omdat ik geen rijbewijs heb, vond ik het een goed idee om een groepsrondreis te proberen. Er wordt veel voor je geregeld, zoals het vervoer. Ondanks dat de leeftijd van deze groep een stuk hoger lag dan dat van mijzelf, was het heel leuk om met de groep op te trekken. Je raakt aan de praat en hoort veel verhalen over andere reizen. Een groepsrondreis is dan ook zeker aan te raden.

Kuala Lumpur
Een vlucht van twaalf uur met Malaysia Airlines bracht ons naar Kuala Lumpur. Onze reisleider stond al te wachten om ons vervolgens met de bus naar het hotel te brengen. Daar ontmoetten wij de hele groep van 27 mensen. Tijd voor bijkomen van de vlucht was er niet. Meteen de bus in, op naar de “Batu Caves”, een hindoeïstische tempel iets buiten de stad. Om de tempel te bezoeken moet je 272 treden omhoog. Eenmaal daar heb je een prachtig uitzicht over de stad en kun je de grot in. Slimme aapjes vermaken de weg omhoog. Ons werd verteld dat je ze absoluut niet in de ogen mag aankijken omdat deze dan agressief kunnen worden. Ook zijn ze zo slim om alle plastic zakjes uit je hand te grissen om met alle nieuwsgierigheid te kijken wat er in zit.

Bevangen door de hitte gingen we verder met het programma. Het paleis van de keizer, prachtig paleis, het oude treinstation, petronas twin towers en Merdekka square. Dag twee was er ter vrije besteding. Wij besloten om naar “Kuala Gandah” te gaan. De olifantenopvang, ruim een uur buiten de stad. Als je tijd hebt in Kuala Lumpur, ga dan zeker op bezoek bij de olifantenopvang! Eerst werd er een filmpje getoond hoe er te werk wordt gegaan. Olifanten van een bedreigd gebied worden overgeplaatst naar een veilig gebied. Dat is een heel lang en lastig proces. Met behulp van getrainde olifanten worden wilde olifanten gerust gesteld en per vrachtwagen of met de boot overgeplaatst. Daarna mochten we zelf de ‘kleine’ olifantjes bananen voeren en op de ‘grote’ olifanten een stukje rijden. Geweldig!

Taman Negara
De dagen in Kuala Lumpur gingen heel snel voorbij. We verlieten de stad en gingen per longtailboot naar het grootste en oudste oerwoud op aarde, Taman Negara. Taman Negara betekent in het Maleis “Nationaal Park”. De boot was smal, je kon met twee naast elkaar zitten. Drie uur lang over de rivier dwars door de bossen. Zeer indrukwekkend om al de groene natuur te zien. We sliepen voor twee nachten in Mutiara Taman Negara. Een park met bungalows midden in het oerwoud, het meest luxe resort in Taman Negara (hoewel het nog steeds vrij basic van opzet is). Mooie bungalows, maar er kunnen hier soms ongewenst dieren zitten. Het is en blijft een oerwoud. Wij als twee meiden hebben natuurlijk eerst alles geïnspecteerd en gelukkig niets gevonden. Anderen van onze groep hadden minder geluk.

Beestjes zouden we toch wel tegenkomen want ‘s avonds zijn we met een gids een nachttour gaan lopen. Gewapend met een zaklamp en met sokken over onze broek heen, tegen de “bloodsuckers”, vertrokken we het donker in. We hebben redelijk wat dieren gezien. Herten, spinnen (de grootste op aarde), wandelende takken, sprinkhanen en een uil. De volgende dag was er geen tijd voor uitslapen want deze ochtend stond de “canopy walk” op het programma. De canopy walk is een tocht van 500 meter van boom top tot boom top op veertig meter hoogte. De verbinding van elke boomtop is met een touwbrug. Hier mag je sowieso geen hoogtevrees voor hebben. Als je boven bent heb je een prachtig uitzicht over het oudste oerwoud op aarde. Bij terugkomst een ontspannen tochtje met een bootje over de rivier en een stop bij de lokale bewoners van dit oerwoud. De Orang Asli. Zij lieten ons zien hoe je snel vuur kunt maken en hoe je met een giftige pijl dieren kunt doden. Ik bleek geen natuurtalent.

Cameron Highlands
Na alle hitte van de afgelopen dagen was het hoog tijd voor wat verkoeling. De Engelsen, van wie Maleisië eerst een kolonie was, vonden dat ook. Door de hoge ligging is het er koeler dan in de rest van Maleisië (zo’n 20 tot 25 graden Celsius). Daarom woonden ze graag in de Cameron Highlands. Het regent in dit gebied wel elke dag. Geluk voor ons dat het deze keer een uitzondering was. Dit groene bergachtige gebied wordt voornamelijk gebruikt voor het verbouwen van thee. Onze reisleider verraste ons tijdens het diner met een karaoke versie van “Let it be”. Hier bleef het niet bij, want aan het eind van de avond liep iedereen de polonaise op Frans Bauer. Daar ga je dan helemaal voor naar Maleisië.

Penang
Op onze weg van de Cameron Highlands naar het eiland Penang, stopten we een paar keer. Bij de Lata Iskandar watervallen, de grotten van Ipoh en de mooiste moskee van Maleisië; Ubudiah. Uiteindelijk kwamen we eind van de middag aan bij ons hotel. Het lag niet in Georgetown, de hoofdstad van Penang. Dit hotel was vooral voor het uitrusten bedoeld. Heerlijk zwembad en zo aan het strand. Voor de prachtige stranden hoef je eigenlijk niet naar Penang te gaan. Veel toeristen gaan naar Penang voor het eten, de leuke attracties en de gezellige sfeer.

Wij besloten die avond niet met de groep mee te gaan, maar zelf de stad in te duiken. Dit was geen succes. De lokale bus was eerst al voorbij gereden en toen we eindelijk in een bus zaten, besloot de chauffeur midden in zijn dienst even te stoppen. Vervolgens wisten we niet waar we moesten uitstappen omdat iedereen iets anders zei. Eenmaal uitgestapt waren we de weg kwijt en hebben we van twee aardige Duitse toeristen een kaart gekregen. We hebben lang gelopen maar er bleek niet echt een centrum te zijn. Teleurgesteld een taxi terug genomen.

De dagen erna hebben we vooral veel niks gedaan. Nog een laatste uitstapje stond gepland. Het orang oetang eiland. Wij als mensen werden in dit park opgesloten. Een omgekeerde dierentuin. In deze orang oetang opvang worden apen opgenomen met de intentie ze weer terug te brengen in de wildernis. Voordat dat kan, moeten ze leren hoe ze moeten leven in de wildernis. Dat gaat in verschillende fases. De baby oerang oetangs worden meestal niet door de moeders opgevoed. Het is heel erg aandoenlijk om deze baby aapjes te zien met hun luiers aan al spelend met een beer.

Na het aapjes kijken bezochten we ook het ecopark. Dit kun je vergelijken met een normale dierentuin. Hoewel normaal… We zagen dieren die in Nederland niet te vinden zijn zoals een “katbeer”. Als afsluiting mochten we het hok in met de kleine aapjes. Ze sprongen meteen je schouder op want ze weten dat je eten voor ze hebt. De laatste dag nog genoten van de zon en enorm verbrand. ‘s Avonds een afscheidsdiner met de hele groep romantisch aan het strand. Velen van de groep hadden nog een verlenging op Langkawi of Borneo, maar wij, helaas, moeten weer naar school.

Tips voor andere reizigers
Deze reis was via De Jong Intra. Wij hadden een planning waarbij we ook zelf dagen mochten invullen. Neem genoeg tijd om te acclimatiseren. In Maleisië is het altijd rond de dertig graden en er is een hoge luchtvochtigheid. Erg benauwd dus. Maleisië kun je als vrouw makkelijk alleen doen. Wij, twee meiden, zijn nooit lastig gevallen.

REISHONGER? Daar kun je ze wel van betichten. Sinds een jaar of twee maken Ronald en Rini hun droom waar; een wereldreis met hun eigen camper. Ronald en Rini Brouwer, beiden 59 jaar jong, afkomstig uit Doorn, waar ze geen huis meer hebben. Hun huis is de camper, de wereld hun woonplek.

Ze reizen sinds 2009 door de wereld met hun eigen Toyota Landcruiser HZJ 105, die is omgebouwd tot camper. Totdat deze in het noorden van Colombia, op het uiterste puntje van Zuid-Amerika, Punta Gallinas, door kortsluiting helemaal is uitgebrand. Een vreselijke ervaring. Ronald en Rini zijn aan alle kanten geholpen door de Indiaanse bevolking en zijn in 2011 voortijdig teruggekeerd naar Nederland. Maar al heel snel wisten ze: “we gaan verder!” En dus is een nieuwe camper opgebouwd en vorige week zijn ze vertrokken naar het Afrikaanse continent.

Roadtrip Zuid-Amerika, een fantastisch continent
In oktober 2009 zijn ze gestart in Buenos Aires en hebben in Zuid-Amerika zo’n 20 maanden rondgereisd. Van het uiterste zuiden naar het noordelijkste puntje in Colombia. Ze hebben alle Zuid-Amerikaanse landen bezocht, behalve het noordoosten. Ze hebben wel geprobeerd naar Venezuela te komen, maar zijn gestrand in Pamplona, waar de wegen waren afgesloten door de aardverschuivingen.

En wat hebben ze veel meegemaakt! Van een bruisend Buenos Aires dwars door de Argentijnse pampa’s naar de walvissen bij het schiereiland Valdez. Van het toeristische 7-merengebied van Bariloche en St. Martin de los Andes naar het minder bekende maar veel mooiere Nationaal Park “Los Alerces”. Eén van de hoogtepunten van Zuid-Amerika is ongetwijfeld de gletsjer Perito Moreno, één van de weinige gletsjers ter wereld die nog steeds aangroeit. Als we ze vragen wat ze het mooist vinden, weten ze eigenlijk niet wat ze moeten noemen. De eerste kampeerervaringen in Argentinië, Patagonië, de gletsjer Perito Moreno of de beroemde watervallen van Iguazu? De tocht dwars door de Pantanal in Brazilië, kamperen op de Salar de Uyuni in Bolivia, de Galapagos-eilanden van Ecuador of het verrassend mooie Colombia?

Driedaagse boottocht over de Amazone
Eén van de hoogtepunten van de reis is zeker de boottocht van drie dagen over de Amazone naar Iquitos in het noorden van Peru.

“Iquitos is een stad van een miljoen inwoners en is alleen maar te bereiken per boot of per vliegtuig. Het vervoer in de stad gaat per motortaxi’s, waarvan er zo’n 50.000(!) moeten rondrijden. Het zoemt de hele dag in deze stad. We wilden deze tocht maken met een vracht/passagiersboot vanuit Yurimaguas en hadden hier een cabine gereserveerd, die al bezet bleek te zijn. En in een hangmat met al onze spullen, dat ging ons toch te ver. En dus hebben we de auto op de boot gezet! Dat had nog heel wat voeten in aarde, want de haven daar is een baggerbende en de auto moest met planken de boot op. Maar eenmaal op de boot zaten we eerste rang, vanuit de auto keken we over de Amazone. Onderweg werd gestopt bij allerlei kleine dorpjes, waar de bevolking allerhande etenswaar aan de passagiers proberen te slijten. Aan boord is het menu kip met rijst of rijst met kip, dus enige afwisseling wordt door iedereen gewaardeerd.”

“Rondom de auto wordt het steeds drukker als er meer mensen en bagage aan boord komt. Wat te denken van kippen, bananen, aardappelen, vaatjes vis, motortaxi’s, motorfietsen enz. Verder naar achteren staan de varkens en koeien die regelmatig moeten worden gevoerd en water gegeven. Gelukkig hebben we geen last van de lucht die steeds pregnanter wordt. De zes toiletten/douches zijn bij lange na niet voldoende voor de mensen die aan boord zijn. Er mogen er 350 op, maar het is vlak voor Kerst en het zijn er misschien wel twee keer zo veel. We kijken onze ogen uit en weten soms niet wat we meemaken. Maar geweldig was het wel! In Iquitos gaat onze auto direct weer een garage in en wij gaan een week naar een junglelodge.”

Hebben jullie tips voor andere reizigers?
“Reizen is een werkwoord. Je komt in onvoorziene situaties terecht en daar moet je weer een passende oplossing voor vinden. Verontreinigde diesel getankt in Chili, het ineens wegvallen van de turbodruk, de lekke band, waar doen we de was enz. enz. Dat is weer een heel andere manier dan backpacken; toch denk ik dat er ook op onze site: www.2globetrotters.nl veel tips staan, waar andere reizigers veel aan kunnen hebben.”

In een land waar elke bewoner gratis een lapje grond krijgt om een huis op te bouwen en waar de gezondheidszorg en het onderwijs kosteloos zijn, leven tevreden burgers. Oman is zo’n land. Het staatshoofd, Sultan Qaboos bin Said, vindt dat de olierijkdom uit de grond, mede aan het volk behoort.

Hoewel Oman een Arabisch land is, is het niet conservatief. Omani vrouwen hoeven niet volledig bedekt door het leven te gaan en van toeristen wordt slechts gevraagd om tijdens een bezoek aan een moskee de enkels en polsen te bedekken. (Jawel, óók de mannen). De bevolking heb ik tijdens mijn bezoek, begin oktober, als uitermate vriendelijk en open ervaren. Zelden maakte ik vriendelijker mensen mee dan in Oman.

Door de eeuwen heen hebben Omani opengestaan voor andere culturen. De ligging tussen India en Afrika, en de aanwezigheid van een grote kustlijn, heeft tot gevolg gehad dat in Oman sprake is van een multiculturele samenleving. Bovendien was Oman het kruispunt van de legendarische wierook- en zijderoutes. Een groot voordeel is, dat bijna iedereen Engels spreekt. Deze taal wordt op de scholen standaard onderwezen en oudere mensen die de taal niet machtig zijn, doen doorgaans verwoede pogingen om met handen en voeten iets duidelijk te maken.

Beste reistijd
De vliegreis naar Oman duurt ruim acht uur en de beste reistijd is in onze winter, ruwweg van oktober tot april. Dan is de gemiddelde temperatuur 25 graden. Maar er zijn, voor wat de temperatuur betreft grote regionale verschillen, mede omdat het land zo’n gevarieerde geologie heeft. Op een oppervlakte die zeven keer zo groot is als Nederland komen de meest uiteenlopende landschappen voor. Oman wordt niet voor niets het “Sultanaat van de zee” genoemd. Langs de een kuststrook van 1.700 kilometer liggen talloze moderne badplaatsen waarvandaan boten vertrekken naar de talloze ongerepte eilandjes. Verder landinwaarts zijn mangrovebossen, lagunes en zelfs fjorden, gelegen rond kleine vissersdorpjes te vinden. Om te duiken is het voor- en najaar de beste periode.

Vier gouvernementen
Het schiereiland Oman is onderverdeeld in vier gouvernementen die elk hun eigen “specialiteit” hebben: Musandam, Al Buraimi, Muscat en Dhofar.

• Musandam ligt in het meest noordelijke puntje van Oman en wordt gedomineerd door fjorden, kliffen en steile rotsen. Een favoriete bestemming voor duikers!
• Al Buraimi in het noordwesten staat bekend om oude forten en souks.
• Muscat is de dichtstbevolkte regio met de hoofdstad Muscat als politiek en economisch middelpunt. Hier voert oud- en nieuwbouw de hoofdtoon. De hoofdstad Muscat is de afgelopen 30 jaar veranderd van een woestijn in een wereldstad, compleet met een schitterend operahuis.
• In het zuiden van Oman ligt Dhofar en daar heerst een tropisch klimaat.

Tussen juni en september brengt de moesson neerslag met nevelige bergen en watervallen als resultaat. Bergen, fjorden, witte steden, kusten en de rijke onderwaterwereld maken Oman aantrekkelijk voor actieve reizigers. En dan de woestijn! Diverse organisaties bieden de mogelijkheid om in de woestijn te overnachten in een bedoeïenentent. Een ervaring om nooit te vergeten. De helder sterrenhemel, met een beetje geluk een sprookjesachtige volle maan, en de bijzondere geluiden van de woestijnnacht blijven je voor altijd bij.

Overnachten in Oman
In Oman kun je slapen onder de sterren of in een vijfsterrenhotel, met alles er tussenin wat mogelijk is. Vrij kamperen is overal in Oman toegestaan en het is mogelijk om ter plekke kampeeruitrustingen te huren. In het plaatsje El Alabin is een authentieke Omaanse Bed and Breakfast gevestigd. In de ruige bergen van Al Hamra vind je resort “The View”, een accommodatie met luxe safaritenten met een prachtig uitzicht, en wie voor luxe kiest, slaapt in het prestigieuze vijfsterrenhotel “The Chedi” in Muscat, de hoofdstad van Oman.

Kleuren en geuren
De souks en markten, die overal in Oman te vinden zijn, vormen een ware prikkeling voor alle zintuigen. Een overvloed aan gekleurde en geurige handelswaar, variërend van specerijen en kruiden, fruit en groente, stoffen, vissen, tot aan pantoffeltjes. Omani vinden het heerlijk om met toeristen te praten. De kooplieden blijven vriendelijk en zijn absoluut niet opdringerig. De geitenmarkt in het plaatsje Nizwa, de vrouwensouk in Ibra, de diverse kamelen- en vismarkten zijn plaatsen die je beslist moet bezoeken.

Eten en drinken
Oman is door de eeuwen heen een kruispunt van handelaren geweest en dat is te zien aan de menukaart. Veel kruidige schotels met rijst, kip, rund, geit en vis. Pannenkoekjes en broodjes om te dippen in gepureerde groentes en humus worden vaak als vooraf geserveerd. De hygiëne staat hoog in het vaandel in Oman.

Belangrijk om te weten
Het Sultanaat Oman in het Middenoosten is sterk in opkomst als vakantieland. En dat is geen wonder, want het land beschikt over een groot aantal culturele schatten en een fabelachtige, afwisselende natuur. Wie de woestijn ingaat, moet beslist een 4WD huren. Er zijn ook organisaties die excursiepakketten aanbieden met een kort of lang verblijf in de woestijn. Inentingen zijn niet verplicht, maar DTP en hepatitis A worden aanbevolen. Het paspoort dient nog minimaal zes maanden geldig te zijn en voor een reis naar Oman is een visum verplicht. Dit is op de luchthaven van Muscat verkrijgbaar. Stempels van Israel in het paspoort worden afgeraden. Uitgebreide informatie is te vinden op www.visitoman.nl.

Met gletsjers, fjorden en meren, bossen en prachtige stranden biedt Lofoten een betoverend, bijna magisch landschap. Het is een geweldige bestemming voor actieve natuurvakanties. De specifieke natuurverschijnselen van elk seizoen maken de natuur van de Lofoten door de bijzondere lichtval en de vele tinten groen en blauw bijna magisch. Reishonger werd betoverd, en hoe!

Schijn bedriegt
De Lofoten is een verzameling kleine en middelgrote eilanden waarvan de bergen steil uit het donkerblauwe water van de Atlantische oceaan oprijzen, hun toppen vaak omgeven door mysterieuze mist. Deze spectaculair bergen kraken het winterse wolkenpak en als regen en natte sneeuw horizontaal voorbij vliegen, zien de Lofoten er vanaf het water grimmig uit. Het landschap zo grauw als de wolken, de kuiven van de golven wit als de grillige bergwanden die dichterbij komen.

Copyright: Andrea Giubelli / VisitNorway.com

Oogstrelende kleinschaligheid
In 2007 publiceerde National Geographic Traveler een lijst met meest bijzondere eilanden ter wereld, de Lofoten stond derde. Volgens de Lonely Planet is de Lofoten de op een na mooiste plek van Noorwegen. Noorwegen zelf overweegt de eilandengroep aan te melden voor de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Ruige, steile en rotsachtige kusten, lange en diepe fjorden, baaien met drijfijs, gletsjers en bloemrijke valleien wisselen elkaar af. Dit ruige landschap van piekende bergen en de oogstrelende kleinschaligheid van menselijk activiteiten maakt de archipel tot een gewild reisdoel. De eilanden zijn ook wel degelijk bewoond, en onze beeldvorming van de bewoners, als ruige, norse afstammelingen van de Vikingen gaat niet op. Nee, er wonen gewone, vriendelijke mensen, die, anders dan we gewend zijn, geen haast hebben, of in ieder geval niet lijken te hebben. De mensen in de supermarkt hebben tijd voor een praatje, de vissers begroeten ons vriendelijk, terwijl ze na een zware dag op zee de vangst aan wal brengen.

Copyright: Terje Rakke / Nordic Life / Nordland Reiseliv

Noord-Atlantisch in optima forma
De natuur op de Lofoten is “Noord-Atlantisch” in optima forma. Prachtige rotsformaties en bergen reizen op uit de zee. Hierdoor zijn werkelijk schitterende baaien ontstaan. De rotsen worden bewoond door papagaaiduikers en de zee is rijk aan diverse walvissoorten.

Op de ruigste eilanden is vrijwel geen grasland te vinden waardoor de visserij al eeuwen lang de belangrijkste bron van inkomsten is. Op de strookjes land tussen de steile bergwanden en de fjorden staan pittoreske houten vissersdorpjes met de huisjes soms op palen boven het water.

Copyright: Terje Rakke/ Nordic Life/ Nordland Reiseliv

De visserij heeft de Lofoten eeuwen lang welvaart gebracht. Van oktober tot en met januari trekken enorme scholen haring voorbij, maar het is vooral de kabeljauw, in de vorm van stokvis, die de Lofoten bekend maakten. In vrijwel alle dorpjes staan rekken waar van maart tot en met juni de kabeljauw hangt te drogen.

Magisch licht
Als de zon tijdens de lange zomernachten laag en parallel aan de horizon voorbij trekt, ontpoppen de wolken zich tot kleurrijke vlinders en zijn midden in de nacht soms prachtige regenbogen te zien. Het licht op de Lofoten is in bijna alle jaargetijden bijzonder mooi en de combinatie met de steile bergen zorgen voor een landschap dat een decor voor sprookjesfilms kan zijn.

Copyright: Gaute Bruvik / NordNorsk Reiseliv

In de winter, als de zon niet boven de horizon lijkt te komen, ‘danst’ het magisch noorderlicht (aurora borealis) in kleurige flarden. In een decor van miljoenen sterren aan de heldere hemel verschijnen groene, soms paarse en rode gordijnen van licht die langs de hemel suizen. Het mysterieus licht geeft je een zalig gevoel van nietigheid. Omgeven door witte rust en arctische puurheid is het noorderlicht een absoluut magisch en onvergetelijk schouwspel. Het noorderlicht is mystiek en verpletterend tegelijk. Je denkt even aan niets meer, je ondergaat.

Laat je betoveren!
De Lofoten is als archipel uniek in haar soort. Wij zijn betoverd door de oogstrelende natuur, verrast door de gemoedelijke kleinschaligheid en verpletterd door het magische lichtspel aan de noorderhemel!

Laat jezelf ook betoveren en bezoek de Lofoten. Meer weten?

Mail ons vrijblijvend, stuur hieronder een reactie of bezoek onderstaande websites:
Visit Norway www.visitnorway.com
Lofoten Travel Guide www.lofoten.info
Lofoten VakantieWegwijzer www.vakantiewegwijzer.com/noorwegen-lofoten.html