Op uitnodiging van JPR Communicatie en Voigt Travel reisde Reishonger af naar Salla in Fins Lapland!
Salla - in the middle of nowhere

Het Salla Reindeer park Jotos, met rustende rendieren in de verte.
Nog verder weg zie je de skilift

Rendierracen: een race op ski's, waarbij je getrokken wordt door een rendier

Mijn winnende ronde: 300 meter in 22 seconden... dat is meer dan 50 km/u!

Een restaurant in het rendierenpark. Onze gids opent de deur van een houten hut. Binnen gloeit een houtvuur.
Rook kringelt omhoog door een open gat in het puntdak. We krijgen heerlijke zalmsoep met aardappels geserveerd.

Onze verblijfplaats Sallatunturi, op 10 km van het dorpje van Salla

Napapiirin Safarit is het onderdeel van Sallatunturin Tuvat dat sneeuwscootersafari's organiseert

Op weg met de sneeuwscooters.. slalommend langs de sparren

Door een adembenemend sneeuwlandschap gaat het verder naar de top van de berg

Daar wacht een prachtig panorama over een wondere, witte wereld

Winters uitzicht: zwaar besneeuwde bomen die de meest bizarre vormen hebben aangenomen

De gids vertelt dat er wel 3.000 kilo sneeuw op de bomen kan liggen. Dit moet je ooit eens meemaken!
De bomen die op beelden lijken door de vele sneeuw!

We stoppen even en kijken met grote verbazing naar de omgeving. Wat is het mooi hier!

Husky's bij het rendierenpark Jotos

Bij een bezoek aan Lapland mag een huskytocht niet ontbreken.
Dit is dé manier om door het sprookjesachtige landschap te reizen

Aan een vuurtje ontkom je niet in Lapland! We braden een worstje bij het kampvuur

Tijdens de pauze eten de honden sneeuw om hun dorst te lessen

Kobaltblauw licht schijnt door de bomen

Salla - in the middle of nowhere

Meer foto’s van dit Lapland-avontuur zijn te vinden op Facebook.com/reishonger

Snowboots aan, muts op, handschoenen mee en gaan! Vorige week vertrokken we naar het hoge noorden, naar Fins Lapland. Naar Salla om precies te zijn, net boven de poolcirkel, zo’n twintig kilometer verwijderd van de Russische grens. Lapland, waar ‘s zomers de zon niet onder gaat en ‘s winters de zon niet opkomt.

De magie van Lapland zit ‘m in de uitgestrekte wildernis, de mooie ongerepte landschappen, de husky’s en rendieren, de knisperende vorstlucht, de rust, ruimte en stilte van de witte wereld en het dansende noorderlicht. Lapland is een sprookje in de winter, dat moet je een keer meegemaakt hebben!

Lapland heeft iets mysterieus. Het is meer dan het Arctische deel van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland dat ten westen van de Witte Zee ligt. Het is het gebied waar de Lappen, of beter gezegd de Samen of Saami, van oudsher als nomaden met hun rendierkudden rondtrokken. Het volk der Lappen beschikt wel over meerdere eigen talen (de Samische talen), maar niet over een eigen staat. Lapland wordt ook wel de laatste wildernis van Europa genoemd.

Wij kennen de Saami als “Lappen”, maar deze term is net als het woord Eskimo verouderd. De naam Lappen wordt door de bevolking zelf als beledigend ervaren. De Saami die er nu leven zijn de erfgenamen van een 5000 jaar oude traditie. Tot in de vorige eeuw waren het nog nomaden. Ze wonen tegenwoordig in huizen in plaats van tenten en de kinderen gaan gewoon naar school. De Saami houden nog steeds enorme kuddes rendieren, die bijna altijd los lopen. De mannen hoeden hun kudde op een moderne manier, met sneeuwscooters, auto’s of quads.

Lapland is ruim tien keer zo groot als Nederland en met ongeveer tien keer zo weinig inwoners is het zeer dun bevolkt. Als je dan bedenkt dat veruit de meeste mensen in de kuststrook en de grote centra zoals Rovaniemi wonen, dan kan je wel begrijpen dat Lapland voor onze begrippen vrijwel onbewoond lijkt. Wat een ruimte!

Lapland in de winter
Lapland ligt zo dicht bij de poolstreken, dat de winters er lang en ijzig koud zijn. “Brrr… dat is wel heel koud”, dacht ik toen ik de weersvoorspelling zag. En toch valt het mee. Het kwik in de thermometer kan soms aardig dalen, maar zelfs 35 graden onder nul weerhoudt niemand ervan om er op uit te trekken. Omdat de lucht droog is (een lage luchtvochtigheid) en er weinig tot geen wind staat, voelen deze extreme temperaturen niet overdreven koud aan.

Lapland kent dus heel lage temperaturen in de winter en je ziet weinig kleurvariaties. De eerste sneeuwvlokken vallen in het hoge noorden vaak al eind augustus en de temperaturen liggen tot april (ver) onder nul. Vanaf november is het land bedekt onder een dikke laag sneeuw. De meeste sneeuw valt in december en januari. De bomen zijn dan bedekt met een dikke laag poeder en de takken hangen naar beneden door het gewicht. In februari, maart en april ligt er nog volop sneeuw, maar valt er vaak niet veel meer bij.

Van december tot en met februari kan de temperatuur variëren van 0° tot -35° Celsius. Maar met een wollen muts en thermo ondergoed aan kun je in elke maand naar Lapland. Voor wie hondenslede- en sneeuwscootertochten wil maken, is de late winter, eind februari tot half mei, de beste keus. De dagen worden dan alweer langer, de zon komt steeds verder boven de horizon uit en de temperatuur is overdag aangenaam in de zon. Februari is over het algemeen de koudste maand met temperaturen tot -30°C. In december en januari kun je ook naar Lapland reizen, maar het is dan langer donker en daardoor ook een stuk kouder. Wie het noorderlicht wil zien, moet juist in deze donkere tijd naar het noorden afreizen.

Hoe blijf je warm in de Lapse kou?
In Lapland ben je veel buiten en contact met de sneeuw is onvermijdelijk. Goede waterdichte warme schoenen zijn dan ook een must om je voeten warm te houden. Een ski-jas en skibroek heb je ook hard nodig. Tijdens de rendierensafari, huskytocht en sneeuwscooterrit krijg je warme winddichte overkleding, isolerende bontlaarzen, dikke handschoenen en eventueel extra (wollen) sokken en een muts.

“Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding”
Gehuld in warme kleding is deze diepvriestemperatuur prima te doorstaan. Een kampvuurtje zorgt voor wat warmte en de nodige romantiek. Verder is het dragen van veel laagjes prettig; thermo ondergoed, een shirt met lange mouwen, een vestje, een fleece trui en iets met een colletje. Neem ook een rugzak mee, vaseline voor je gezicht, lekkere skisokken en extra batterijen voor je camera. In de kou zijn je batterijen namelijk veel sneller leeg.

Overnachten in Lapland
Fins Lapland is verreweg het meest bekende stuk van Lapland. Je kan er overnachten in een hotel, chalet, in een echte husky-farm of in een van de wildernishutten! Wij verbleven in de Sallatunturin Tuvat bungalows, een authentieke Finse bungalow aan de bosrand vlakbij Salla, een prachtig gebied boven de Poolcirkel. Het ligt te zuidelijk voor geen winterzon, zodat het ook op de kortste dagen nog even licht wordt.

Salla – in the middle of nowhere
Salla is een begrip onder Lapland reizigers. Deze nog geen 5.000 inwoners tellende gemeente ligt verspreid over een oppervlakte van bijna 6.000 km². Wat een ruimte! Er is geen plek waar je zo wordt overvallen door een gevoel van totale onthaasting. Het bijzondere aan Salla is het feit dat het er door de jaren heen niet veranderd is. Voor mij was dit een unieke belevenis; een indrukwekkend winters decor, vriendelijke en gastvrije mensen en de mooiste sneeuwscooter-, husky- en rendiersafari’s. Wat een actie, en wat een avontuur! Na een lange dag kan je lekker bijkomen in de sauna. Hier heeft niemand haast. Heerlijk een worstje grillen bij het kampvuur (waar al snel een grote theepot boven pruttelt), een koffie uit de kuksa, skiën, snowboarden of langlaufen, lekker uit eten en karaoke luisteren in de kroeg. Kippis!

Zomer in Lapland
Het sprookjesachtige sneeuwlandschap en de kou tekenen maandenlang het beeld van dit gebied. Tussen december en februari wordt het overdag vaak niet warmer dan -12 tot -8 graden. Toch is Lapland niet het hele jaar door een sneeuwparadijs met korte dagen en lange nachten. Na half februari beginnen de temperaturen weer warmer te worden en de dagen weer langer. Eind maart zijn de nachten alweer korter dan in de rest van Europa. Pas in de loop van mei is de meeste sneeuw gesmolten. Daarna wordt het groen en komen er bloemen. Zomer is het boven de poolcirkel pas als in Nederland de herfst bijna begint.

De nachten zijn in juni en juli erg kort en het gematigde landklimaat zorgt ervoor dat het tijdens de zomer over het algemeen zonnig en droog is. De gemiddelde temperatuur ligt in de zomer rond 14 graden Celcius. Dankzij de Golfstroom en de Oostzee voelt het in Finland bovendien aangenamer aan dan in het op gelijke noorderbreedte gelegen Canada, Groenland en Siberië. En ook in de zomer is Lapland een lust voor het oog. De wilde natuur van Finland heeft met de vele meren en wouden een indrukwekkende schoonheid.

De beste tijd om Lapland in de zomer te bezoeken is van half juni tot eind augustus. De dagen zijn lang, immers boven de poolcirkel gaat de zon in de zomer niet of nauwelijks onder: de middernachtzon! De wisseling van de seizoenen is ook onovertroffen. In de herfst, bekend als de ‘ruska’ (half september en oktober) wordt het land onder goudgele en rode bladeren bedekt.

Lapland is een gebied dat goed bereikbaar is met het vliegtuig, maar ook met de auto of de trein kun je er komen. Een gebied met voor elk wat wils. Je kan er hele mooie wandelingen maken, of boottochten naar afgelegen plaatsen of vogelrotsen. Je kan er zeilen, kanoën, raften, duiken en vissen. In Finland is ook Nordic Walking een populaire sport. Voor uitgebreid winkelplezier kan je in Rovaniemi terecht. Wie van kunst houdt, mag het plaatsje Karigasniemi zeker niet overslaan. Hier treft je mooie Samische kunstnijverheid.

Reizen naar Fins Lapland
Finnair onderhoudt dagelijks vluchten tussen Amsterdam en Helsinki en van daaruit naar een aantal grotere plaatsen in het noorden van Finland. KLM vliegt enkele keren per dag van Amsterdam naar Helsinki. SAS heeft geen directe vluchten meer van Amsterdam of Brussel naar Helsinki. Blue One vliegt rechtstreeks vanuit Brussel naar Helsinki en van daaruit door naar verschillende steden in het noorden.

Wij vlogen met transavia in drie uur tijd (rechtstreeks) van Amsterdam naar Kuusamo. Dit is alleen te boeken als pakketreis bij Voigt Travel. Een losse vlucht naar Kuusamo gaat altijd via Helsinki. Voigt Travel organiseert al jaren winterreizen naar Fins Lapland, gecombineerd met een eigen rechtstreekse vlucht. Dit winterseizoen vliegt Voigt Travel van medio december tot medio maart vanaf Amsterdam naar maar liefst drie bestemmingen in Lapland: Kuusamo, Rovaniemi en Ivalo. Voigt Travel heeft laten weten ook komende zomer rechtstreekse vluchten naar Rovaniemi te organiseren. Je vliegt dan met Finnair.

Kuusamo ligt net onder de poolcirkel. Deze omgeving staat met name bekend om de ongerepte natuur. Op 25 kilometer van Kuusamo vind je de plaats Ruka, wat door de jaren heen is uitgegroeid tot de bekendste wintersportplaats van Lapland. ArkeFly vliegt rechtstreeks van Amsterdam naar Kittilä, voor de mooie skigebieden Rovaniemi en Saariselka. De hoofdstad van de regio en provincie Lapland is Rovaniemi. Rovaniemi is net als Saariselka een populair wintersportgebied dat gemakkelijk te bereiken via Kittilä.

Voigt Travel: bedankt! Paljon kiitoksia!

Het overkomt iedereen tijdens reizen; een lege camera. Geen stopcontact kunnen vinden, geen juiste verloopstekker of gewoon vergeten op te laden. En daar sta je dan, oog in oog met die indrukwekkende orang oetan, die prachtige ondergaande zon op het tropische eiland of die spectaculaire waterval, zonder het te kunnen vastleggen.

Innovatief op reis
Er is nu een oplossing voor dit probleem. Reisopladers die werken op zonne-energie. Met deze opladers en backpacks voorzien van een zonnecel kunnen overal en altijd mobiele apparaten of batterijen worden opgeladen, zonder gebruik van netstroom maar simpelweg door middel van daglicht.

Online bestellen
Op ReisOpladers.nl zijn alle opladers die werken op zonne-energie voor de camera, tablet of i-Phone te bestellen. Deze praktische solar producten hebben een eigentijds karakter, zijn van hoge kwaliteit, hebben een mooi design én – niet onbelangrijk – zijn milieuvriendelijk. Met de producten van ReisOpladers.nl ga je veilig op reis en zul je onderweg nooit zonder stroom komen te zitten!

Prijsvraag
In samenwerking met ReisOpladers.nl stelden wij een Power Pack voor de iPhone 4 beschikking! De prijsvraag is op dit moment afgelopen. Kijk binnenkort nog eens voor een nieuwe prijsvraag.

Kortingscode
In samenwerking met Reishonger geeft Reisopladers.nl bezoekers nu tijdelijk 5% korting op het gehele assortiment, geldig tot 14 februari 2012. De 5% kortingscode die ingevuld dient te worden bij een bestelling is: reishonger5

Volgende week delen we een cadeaubon uit!
Volgende week gaan we een Bol.com cadeaubon verloten onder onze facebook volgers. Dus als je ons leuk vindt, gek bent op reizen en vakanties en een gratis cadeaubon wilt winnen, “Like us” dan op Facebook.

Over geen enkele andere vorm van vakantie zijn zoveel vooroordelen als over cruisevakanties. Het is saai, enkel voor senioren, onbetaalbaar en al helemaal niet geschikt voor gezinnen. Wat veel mensen niet weten is dat cruisen een van de goedkoopste manieren van vakantie vieren is, gecombineerd met ongelooflijk veel mogelijkheden en luxe, voor jong en oud!

Cruisen is saai?
Dit is misschien wel het grootste vooroordeel, niets is echter minder waar! Op de meeste schepen is er voor verveling absoluut geen tijd. Overdag ontdek je nieuwe steden, prachtige stranden, helderblauwe zee en ongerepte natuur. Terug aan boord plons je in een van de zwembaden, sla je een balletje op de tennisbaan of
schaats je een rondje op de indoorijsbaan. Klinkt ongeloofwaardig hè?

Cruiseschepen zijn allang niet meer de statische boten waar Amerikaanse senioren hun vakantie vieren. De hedendaagse schepen zijn gebouwd voor jong en oud, voor een veelzijdig publiek dat zowel graag ontspannend als actief bezig is. Veel entertainment voor alle leeftijden!

Cruisen voor senioren?
Je kunt op de meeste cruiseschepen zwemmen, klimmen, bowlen, tennissen, basketballen, fitnessen en op talloze andere wijzen actief zijn. De meeste cruiseschepen hebben voorzieningen voor jong en oud. Je zal dan ook een hele gevarieerde samenstelling van passagiers op je cruiseschip zien. En na het diner komt het schip echt tot leven: het entertainment gaat door tot het ochtendgloren! Ideaal voor iedereen die jong is of zich jong voelt, mét of zonder kinderen. Dit is het nieuwe cruisen. Dynamisch, actief en totaal niet saai!

Cruisen duur?
Wist je dat je al voor 500 euro per persoon een tiendaagse cruisereis door de Caribbean kunt maken? Verrast? Misschien nog meer als we je vertellen dat al het eten en drinken (exclusief alcoholische dranken) daarbij is inbegrepen, net als veel van de activiteiten. En wist je dat kinderen onder de 18 jaar gratis cruisen als zij de hut delen met twee volwassenen? Een cruisevakantie met je gezin wordt zo al snel goedkoper dan een autovakantie van twee weken naar Frankrijk of Italië.

Cruisen is geschikt voor iedereen en voor elk budget!

• Jongeren en volwassenen
• Honeymooners
• Koppels met baby’s en peuters en families met tieners
• Senioren
• Grote reisgezelschappen of groepen

Cruisen is immens populair
In 2010 werden vanuit Nederland 65.511 passagiers geboekt voor een kortere of langere trip op cruiseschepen die uitvoeren naar wereldwijde bestemmingen. Dat was ruim vijf procent meer dan in 2009. De verwachting was dat het aantal passagiers in 2011 zou oplopen tot boven de 68.000, maar de ANWB heeft al laten vallen dat we eerder moeten denken aan een groei van bijna 75%. De officiële cijfers van de Nederlandse cruisemarkt zullen komende week tijdens de Vakantiebeurs bekend gemaakt worden.

Na twee fantastische weken op Bali met familie en vrienden hebben we zin gekregen om het echte reizen weer op te pakken. We kiezen ervoor met de ferry over te varen naar Java, waar we een vulkaan beklimmen om vervolgens door te vliegen naar Borneo. Online vinden we een tour die voldoet aan onze wensen. Een kort bezoek aan Kalimantan, oftewel het Indonesische deel van Borneo. Qua toerisme nog lang niet zo ontwikkeld als Maleisisch Borneo.

Tijdens deze tour zullen we een bijzonder opvangcentrum voor orang-oetans bezoeken: Camp Leakey, waar de (met uitsterven bedreigde) orang-oetans worden begeleid naar een terugkeer in het regenwoud. De enige manier om hier te komen is met een boot, kriskras varend door de ongerepte jungle. Borneo is heel groot (na Groenland en Nieuw Guinea het grootste eiland ter wereld), maar dunbevolkt. Een aanzienlijk deel is bedekt met oerwoud en er zijn nog grote stukken ruige jungle vol met enorme bomen en je vindt er de meest bijzondere plant- en diersoorten ter wereld. Toeristen hebben Kalimantan nog niet echt ontdekt, waardoor veel gebieden nog ruig en ongerept zijn. Toch is er ook veel boskap op Kalimantan, waardoor de leefomgeving van de dieren ernstig bedreigd wordt.

Het Tanjung Puting NP is een groot park met mangrovemoerassen, tropisch regenwoud en er wonen neusapen, herten, makaken, gibbons, ongekend veel vogels, reptielen, insecten en prachtige vlinders. Maar het park geniet voornamelijk internationale bekendheid vanwege de orang-oetan populatie. Bepaalde gedeeltes van het park functioneren ook als opvangcentra voor orang-oetans. Hier wordt met succes getracht gevangen orang-oetans terug te plaatsen in hun natuurlijke omgeving. Het is de intensieve opvang van de orang-oetans die Tanjung Puting internationale faam heeft bezorgd en onze aandacht heeft getrokken na een Google sessie. In gevangenschap groot gebrachte orang-oetans worden hier voorbereid op een nieuw leven in het wild, maar er bevinden zich in het gebied ook nog veel wilde exemplaren. Je kunt hier van heel dichtbij de orang-oetans observeren zonder de dieren en het onderzoek te verstoren. We hebben besloten dat een bezoek aan dit park een must is! Orang-oetans in het wild zien… dat wil toch iedereen?

Een bijzondere ervaring in een prachtig gebied!
Vanaf het vliegveld van Surabaya vliegen we als enige toerist met wat locals (en een hoop hanen) naar Pangkalan Bun Airport. Daar staat de gids ons al op te wachten. Hij spreekt niet al te best Engels, maar hij doet zijn best en we kunnen wel met hem lachen. Met een oude auto worden we naar het havenplaatsje Kumai gebracht, waar een traditionele houten klotok op ons ligt te wachten. Een klotok is een typische “Kalimantan-boot”. Het bootje dankt zijn naam aan het geluid dat de dieselmotor maakt en biedt plaats aan 6 tot 15 mensen. Een leuke eenvoudige boot, waar we twee nachten aan boord zullen verblijven.

Een klotok huren met bemanning kost je voor drie dagen (twee nachten) ongeveer 3,5 miljoen rupiah (net geen 300 euro). Afhankelijk van de boot kunnen er vier tot zes mensen mee, dus als je medereizigers vindt, kun je de prijs delen. Je kan er overigens ook voor kiezen in de eenvoudige, maar iets comfortabelere Rimba Lodge te verblijven. Dat is een leuk hotel aan de rivier midden in de jungle, zo’n 2,5 uur varen vanaf Kumai. De houten huisjes staan op palen en zijn onderling verbonden met houten loopplanken. Overnachten in de Rimba Lodge kost wel wat meer, zo’n 75 euro per persoon per nacht, maar is een goed alternatief als je liever niet op de boot slaapt of een warme douche en een echt bed wilt. Wij slapen liever op de boot omdat we de jungle dan veel meer beleven. Buiten overnachten, midden in de natuur, een van de prachtige ervaringen die we niet willen missen. Ook al is het dan wat primitief.

Vanaf Kumai varen we een paar kilometer over een brede rivier richting zee, maar al gauw nemen we een zijrivier en zijn we in het Tanjung Puting reservaat. Na het verlaten van de hoofdrivier voert de route een eind over de Sungai Sekonyer, een bruine rivier langs palmolieplantages. De oevers staan vol met gigantische nipah palmbomen. Aan de rechterkant ligt het nationale park, maar aan de linkerkant van de rivier wonen mensen en in het achterland is de ontbossing enorm. We zitten heerlijk in het zonnetje op het voordek van de goed onderhouden klotok. We kunnen het meteen goed vinden met onze gids Doddy. Het wordt al snel duidelijk dat Doddy goed op de hoogte is van de flora en fauna in het nationale park. Hij spreekt een paar woordjes Engels, maar met de 16-jarige schipper, zijn 10-jarige assistent en de kokkin met haar kleine zoontje moeten we ons behelpen met gebarentaal en onze zeer gebrekkige Indonesische woordenschat.

We varen een uur of drie, vier en zijn compleet omringd door tropisch regenwoud. ‘s Middags is het erg rustig op de rivier, waardoor alles stil wordt en we het gevoel krijgen dat we alleen op de wereld zijn. Onderweg hebben we de eerste wilde apen al gezien: makaken en neusapen! Ook verschillende soorten vogels laten zich zien, we zien prachtige vlinders, uilen en langoeren, en zelfs krokodillen worden regelmatig gesignaleerd. “Helaas” zien we geen krokodillen.

De nachtdieren worden actief op het moment dat de zonsondergang nadert en dat horen we vanaf de boot. De kok gaat ondertussen aan de slag met de voorbereidingen voor het eten, waarna we een romantisch diner voor twee krijgen voorgeschoteld. We vergeten spontaan dat we niet teveel willen eten. De wc is namelijk te smerig en klein en het wc-papier is zo vochtig geworden dat je het niet kan gebruiken… Na het eten genieten we nog even van de heerlijke rust. We overnachten op de klotok en dat is echt uniek. De klotok bestaat uit een afgesloten dek met ramen en een open dek. Er zijn matrassen en normaal gezien ook klamboes aan boord. Onze gids was de klamboe echter vergeten, maar gelukkig hadden we onze eigen klamboe bij ons. Op het afgesloten dek (het plafond is niet eens hoog genoeg om er te kunnen staan) slapen de schipper, zijn assistent, onze kok met haar kindje en de gids. Voor ons wordt op het open dek een matrasje neergelegd en met de klamboe erboven is dit toch wel een heel bijzondere ervaring. Er is een eenvoudige WC/badhok en je kan je afspoelen met rivierwater. We poetsen onze tanden met een flesje water en om half negen kruipen we moe maar voldaan in ons nieuwe bedje. En daar liggen we dan, midden in de jungle, starend naar de sterren met op de achtergrond de geluiden van uilen, vogels, gekko’s en apen. Op tafel brandt nog een kaarsje, daaromheen duizenden muggen dwarrelend. Wauw, wat een avontuur! Morgen op bezoek bij de orang-oetans. Maar eerst slapen op het dek onder de heldere sterrenhemel.

Eindelijk! Oog in oog met een orang-oetan!
We worden vroeg wakker, midden in de jungle waar de dauw langzaam optrekt. Goed geslapen op het dek. Veel wakker, dat wel, maar dat is het helemaal waard: wakker worden van de geluiden uit het oerwoud. Na een heerlijk ontbijt van wentelteefjes en pannenkoeken met groentes varen we verder stroomopwaarts naar Pondok Tanggui, een rehabilitatie centrum voor wees orang-oetans. Om een uur of acht meert onze boot aan langs een steiger: we zijn in het territorium van een groep orang-oetans!

Via smalle paadjes en omgeven door muskieten bereiken we de voederplaats van de hulpbehoevende “mensen in het bos”. Het langverwachte oog in oog staan met een orang-oetang is dan eindelijk daar! Wat gaaf! Heel bijzonder om zo dicht bij wilde apen te staan in hun natuurlijke leefomgeving! De sensatie is groter dan ik me had voorgesteld.

We zijn er al voordat de ranger om negen uur arriveert met de bananen. Er slingeren al twee jonge orang-oetans nieuwsgierig van boom naar boom. En met wat een gemak. Ik ben er stil van. De ranger is al van verre te horen. Hij roept de orang-oetans met een hoge gil en er wordt direct gereageerd vanuit de donkere bossen. Er komen van alle kanten apen aan en ze dalen brutaal af naar de grond. Daar wachten trossen bananen en liters kokosmelk. Om de beurt duiken ze op het platform en als er een ander aankomt proppen ze hun mond vol bananen en gaan er dan snel vandoor de boom weer in. Hoewel we drijfnat van het zweet zijn, genieten we met volle teugen.

Er zijn hier ongeveer zeventig orang-oetans, maar vandaag komen er (gelukkig) maar een stuk of zes wat te eten halen. Als er voldoende voedsel in het oerwoud te vinden is, zijn hier namelijk alleen de laatst aangekomen dieren te vinden. Tijdens het voederen ben je er vrijwel zeker van dat je de reusachtige apen kan bewonderen. De dieren worden hier voorbereid op een leven in de jungle. Een fantastisch initiatief! Wat me opvalt zijn de gelaatsuitdrukkingen: van blijdschap, maar ook van boosheid. Prachtig! Net mensen. Of wij net apen?

Op naar Camp Leakey
Op de boot wacht ons een aangename verrassing. Terug op de boot krijgen we koude cola, wat kan je hier op zo’n moment van genieten! Na ongeveer twee uur varen nemen we weer een zijrivier, deze gaat richting onze eindbestemming: het grootste opvangcentrum, Camp Leakey. Hier worden orang-oetans die ooit in gevangenschap leefden, geleerd om weer zelfstandig in de natuur te kunnen overleven. Van sommige dieren is de moeder dood geschoten, andere zijn door de houtkap uit hun woonomgeving verdreven. Ook dierentuinen sturen zo nu en dan orang-oetans naar Camp Leakey. In het achterland van Camp Leaky kun je onder leiding van een gids mooie wandelingen maken waarbij je op zoek gaat naar de nog in het wild levende orang-oetans. Het achterland van Camp Leakey bestaat uit ongerept regenwoud. Het is heel bijzonder om te zien dat het bruine water op de kruising overgaat in zwart water. Nog 8 kilometer!

Bij Camp Leakey aangekomen zit er al een moederaap met haar baby op de steiger. Wij krijgen eerst nog lunch: rijst, groentes, gefrituurde garnalen en een heerlijke vis. Tijdens onze lunch op de boot kunnen we al genieten van een prachtig spektakel. Een moeder en haar kind gaan “zwemmen”. De motor van de boot jaagt de krokodillen weg, waardoor ze even heerlijk kunnen afkoelen in het water. Het lijkt alsof ze zwemmen, maar ze blijven op de wortels lopen zodat ze niet kopje onder gaan. Ook zien we een ondeugende jonge orang-oetan, die steeds een van de boten op glipt om eten te stelen, waarna hij zich snel onder de steiger verstopt. Je vergeet gewoon bijna dat je door moet eten. Om kwart voor een mogen we eindelijk aan wal.

Als het bijna tijd is voor het voederen gaan we aan land via een boardwalk. Het is bloedheet nu we het windje van de boot moeten ontberen. De voederplekken liggen een paar kilometer in de broeierig warme jungle. De smalle paadjes worden omgeven door dichtbegroeide struikachtige planten en bomen. Het stikt hier ook van de muggen. In het kleine bezoekerscentrum leren we wat extra feiten. Orang-oetan betekent in het Maleisisch letterlijk “mens van het bos” of “de man uit het oerwoud”. Orang-oetans zijn erg slim en ze zijn nauw verwant aan de mens. Ongeveer 97% van het DNA is hetzelfde als dat van de mens. Ooit bevolkten miljoenen orang-oetans de oerwouden van Azië. Nu kun je alleen nog op Sumatra en Borneo wilde orang-oetans vinden. Indonesië herbergt zo’n 90 procent van de orang-oetanbevolking op wereldschaal. Door ontbossing en andere menselijke activiteiten, zoals het afschieten van orang-oetans en de verkoop van baby’s als huisdier, wordt de orang-oetan met uitsterven bedreigd. Eén keer in de acht jaar wordt er een kleintje geboren. Dat is één van de langste draagtijden van zoogdieren op deze wereld. Het resulteert dus slechts in vier of vijf baby’s in een oerang oetans-leven. De verkleining van hun woongebied door de mensen en hun zeer lage geboortecijfer, maakt dus dat er heel weinig orang-oetans leven buiten Borneo.

Dit kamp heeft een aantal orang-oetans die niet zo wild zijn en zij hangen rond in de buurt van de steiger en de woningen van de onderzoekers. Totaal zijn er ongeveer 250 apen die gebruik maken van het voederplatform. Deze plek is vrij toeristisch, maar even goed een bezoek waard. In de zomer kunnen er wel veertig boten zijn om het voederritueel om 14 uur bij te wonen. Nu in het laagseizoen liggen hier slechts vier boten aangemeerd. Dat is toch wel een stuk specialer.

Halverwege de steiger ligt een dominant vrouwtje. Ik kruip ernaast, hoe mooi is dat? Ze zijn niet klein, maar kleiner dan ik verwacht had. Vrouwtjes hebben een gewicht van net geen veertig kilo, terwijl mannetjes gerust meer dan tachtig kilo kunnen wegen. En ze zijn mooi: een roodbruine vacht, mooie donkere ogen, zwarte vingers en zwarte nagels. Ik ben nog nooit zo dichtbij een aap geweest! Onderweg richting het voederplatform komen we langs de huizen van de onderzoekers en het zit daar vol met mooie grote vlinders, wilde zwijnen, gibbons en allemaal jonge orang-oetans. Verder richting platform gaat het ineens heel hard regenen en we lopen met de paraplu verder. Op het pad komen we Princess tegen, een bekende orang-oetan uit de documentaire “Kusasi from Orphan to King”. Ik buk bij Princess om haar ook onder de paraplu te laten, maar gelijk pakt ze de stok en richt de paraplu boven ons. Wat bijzonder! Een aap die precies weet hoe het werkt…

Op de vaste voederplaats roepen de rangers de apen met een paar harde kreten. Een voor een komen ze uit het oerwoud tevoorschijn. Het voederplatform wordt vandaag door zo’n twintig orang-oetans bezocht die in de naaste omgeving in het oerwoud leven. Het voeren vind ik een beetje aapjes kijken. Te druk en niet echt natuurlijk. Er zitten wel een heleboel apen, hele grote met hangwangen, een paar jonge orang-oetans die een wedstrijd lijken te doen wie de meeste bananen mee de boom in kan nemen, en ook een paar moeders met een kleintje vastgeklampt op hun rug, dus het blijft indrukwekkend… We verlaten de voederplek bijtijds en lopen een stukje in de omgeving over een trail door de jungle. Kleurige paddestoelen, vleesetende planten, oerwoudreuzen en alle planten die je in een oerwoud verwacht. Af en toe een paar orang-oetans… Ik kan er geen genoeg van krijgen en blijf foto’s maken.

In de namiddag varen we langzaamaan terug in de richting van Kumai. Vooral in de ochtend en late namiddag is de kans groot de neusapen te zien. De mannetjesapen zijn heel herkenbaar door hun grote naar voren stekende neus. De neusaap ofwel Proboscis monkey komt alleen voor op Kalimantan. Zijn bijnaam is Monjet Belanda: Nederlandse aap. Men vond dat de kolonisten ook zo’n lange neus en grote buik hadden als deze apen. We hebben een fantastische gids. Bij elke neusaap stopt hij en probeert de boot zo dicht mogelijk bij de apen te brengen. We zijn ook na de zoveelste neusaap nog enthousiast. Wat een neuzen! Het blijft een plezier om naar te kijken. Deze momenten zullen we niet snel vergeten!

Wat een avontuur!
Soms lijken dromen niet mooier te kunnen zijn. Toch werd het vandaag nog beter. Na heel veel wilde en minder wilde orang-oetans te hebben gespot en met een aantal een primitieve vorm van interactie te hebben gehad, zet de boot koers richting de haven. Onderweg nog één nachtje slapen. En hoe!

We leggen aan langs de jungle, te midden van duizenden vuurvliegjes! “Living crhistmas tree” roept Doddy enthousiast. De palmen langs de oever zitten er vol mee! Het lijkt wel kerstverlichting in de palmbomen! Het is een uniek verschijnsel dat vaak plaatsvindt na heftige regenbuien en vooral goed zichtbaar is als er geen maan is en het bewolkt is. We hebben wel geluk!

Nadat ze met twee touwen de boot aan de palmen hebben bevestigd, beginnen ze alle takken en bladeren te kappen. Waarom ze dat doen? “Oh, just because of snakes and big spiders entering the boat”… We horen een paar plonzen: een groep neusapen besluit een kijkje te komen nemen bij onze boot. Ik hoor alleen nog maar “wauw” van Martijn, “uhuh” van de dominante aap die in de palm is geklommen waar wij aan vastliggen en “extreme” en “typical” van onze bemanning. Welterusten vannacht!

Op tv zag ik onlangs een reclamespot van Marokko. Op het einde verscheen de boodschap: “Er zijn landen die je ziel verrijken”. Ik heb Marokko een paar jaar geleden bezocht. Toegegeven, ik was onder de indruk. Maar mijn ziel verrijken? Nee, dat kon Marokko niet. Toch begrijp ik, dankzij mijn reis naar het verre Nieuw-Zeeland, waar de zin in de reclamespot op doelt.

Nieuw-Zeeland ligt een halve wereldbol hiervandaan en is die reis meer dan waard. Een maand hebben mijn man en ik rondgereden door een paradijselijk land dat pas waarlijk mijn ziel verrijkt heeft. Test mijn persoonlijke top tien uit van dingen die je zeker moet doen in Nieuw-Zeeland en laat me weten of je even verkocht bent als ik!

Dolfijnen bezichtigen in de Bay of Islands

Tijdens een drie uur durende cruise vaar je langs de 144 eilanden van de Bay Of Islands. Geniet van de eilanden met hun ruwe kusten, ontmoet wilde dolfijnen en vaar door ‘Hole in the Rock’. Volgens de Maori’s brengt het geluk als je een druppel water op je voorhoofd krijgt terwijl je door dit gat in de rotsen vaart. Ik was jammer genoeg geen geluksvogel… misschien jij wel?

Kamperen in Waipoau Forest

Waipoau Forest is een indrukwekkend oerwoud. Het woud telt zo’n 300 soorten bomen, planten en varens. De bekende kauriboom heeft hier zijn grootste exemplaar staan. Het is eveneens één van de woonplaatsen van de kiwi’s, het nationale symbool van Nieuw-Zeeland. Kiwi’s zijn echter schuchtere dieren. Ze komen uit hun nestjes als de avond valt maar zullen zich verschuilen in het bijzijn van mensen. Ik heb geen kiwi’s gezien, enkel gehoord. Beleef een unieke kampeerervaring in Waipoua Forest. Het woud is voorzien van een eigen camping waar je de tent onder enkele palmbomen kan zetten. Heerlijk!

Baden in een zelfgegraven put op Hot Water Beach

Nieuw-Zeeland is een land vol geothermische activiteit. Er zijn vulkanen, modderpoelen, geisers, … en Hot Water Beach: een strand met een warmwaterbron. Bij laagtij kan je een put graven op het strand en baden in het warme water. De locatie van de warmwaterbron was voor ons enkel rond de middag of rond middernacht te bereiken. Wij hebben ervoor gekozen om met de maan als vriend onze kans te wagen. Voordeel: weinig toeristen en een extra magische ervaring.

De Maori’s en een vulkanisch park bezoeken in Rotorua

Bezoek overdag één van de vulkanische parken in Rotorua. Wai-o-tapu was mijn favoriet: een geiser, modderbaden, kokende gekleurde poelen, … De geur van vulkanische activiteit is iets minder (maar went gelukkig wel). Sluit de dag af met een bezoek aan de Maori’s in Tamaki Maori Village. Wees getuige van oude rituelen, zing en dans mee met de Maori’s en geniet van een traditioneel avondmaal.

Wandelen in Tongariro NP (de Tongariro crossing)

Tongariro NP is een park met drie actieve vulkanen en dit merk je aan de unieke vegetatie. Doe de Tongariro Crossing (of zoals wij gedaan hebben: een deel ervan), naar verluid één van de mooiste wandelingen ter wereld. De Tongariro Crossing duurt een hele dag (negen uur). Je wandelt op een actieve vulkaan, langs prachtig gekleurde meren, kraters, vulkanisch gesteente en watervallen.

Groene mosselen eten in Havelock

In Havelock vind je een restaurant met de naam The mussel pot. Op het dak staat een grote kookpot met groene mosselschelpen in, heel herkenbaar. Ga zeker eens binnen en probeer de grote, Nieuw-Zeelandse groene lipmosselen. Even lekker als onze Zeeuwse mosselen maar véél groter! Een tip voor wie niet van vis houdt: de pizza is er volgens mijn man ook heerlijk.

Kajakken in Abel Tasman NP

Abel Tasman NP is een paradijs op aarde. Geniet ten volle van het helblauwe water, de goudgele stranden en de vele dieren die de eilanden bewonen. Het park kan je enkel te voet of met een kajak verkennen. Ik raad je de tweede optie aan. Huur een kajak en trek er in je eentje op uit. Je gaat een onvergetelijke ervaring tegemoet! Naar verluid durven er al eens jonge zeehondjes vooraan op je kajak springen. Ze zijn nog erg speels en schuwen het gezelschap van mensen niet.

Op de Franz Josef Gletsjer wandelen (en ’s avonds ontspannen in de pools)

In Westland National Park vindt je twee gletsjers: de Fox en de Franz Josef gletsjer. Beide gletsjers kan je met een gids bezoeken. Hoe langer je effectief op het ijs wil wandelen (en dus: hoe verder je op de gletsjer wil gaan), hoe meer je betaalt. Wij hebben gekozen voor de ‘half day glacier experience’; een wandeling van een halve dag waarvan we een uur of twee op het ijs konden vertoeven. Voel je een echte avonturier wanneer je met spikes aan je wandelschoenen bevestigd dapper het ijs trotseert.

Een leuke extra: in het ticket van je gletsjerbezoek is een bezoek aan de Glacier Hot Pools inbegrepen. De warme baden zijn gevuld met natuurlijk bronwater en zijn omringd door de locale vegetatie. Je bent omgeven door varens, palmbomen,… (die niet van plastic zijn) en de geluiden van de natuur. Ideaal om ’s avonds te ontspannen na de deugddoende inspanning. Ik moet je wel waarschuwen: na deze baden zal je nooit meer zo van center parks kunnen genieten.

Bungee jumpen

Wie een sprong wil wagen, heeft verschillende opties in Nieuw-Zeeland, dat niet voor niets het land van de outdoor sport genoemd wordt. Nabij Qeenstown kan je kiezen om te springen van werelds eerste bungee jump: de Kawarau Bridge. Deze brug is 43 meter hoog; hoog genoeg voor de ‘jumpers’ om te gillen van de adrenaline. Je kan ook kiezen voor de hoogste bungee jump in Nieuw-Zeeland. De Nevis Bridge is bijna 100 meter hoger dan de Kawarau Bridge en bijna 100 NZD duurder. Je moet er iets voor over hebben.

Een cruise door de Milford Sound

Nog een magische plek in Nieuw-Zeeland is Fiordland NP. Bezoek één van de indrukwekkende fjorden of ‘sounds’. Wij kozen voor een twee uur durende cruise op de Milford Sound. Voor mij persoonlijk lang genoeg om de magie van de fjorden op te snuiven.

Nog enkele extra tips

• Pinguïns spotten (een uitgelezen streek hiervoor zijn the catlins)
• Wandelen (en eten) in Mount Cook

Het toppunt van de prachtige Nieuw-Zeelandse Alpen is voor mij Mount Cook NP. Je kan er heerlijk wandelen, je tent opzetten op de camping midden in de bergen en ’s avonds gezellig dineren in het Old Mountaineers’ Café. Tip: probeer de Old Mountaineers’ Burger; volgens mijn man de beste hamburger die hij ooit gegeten heeft.

• De TranzAlpine, naar verluid één van de mooiste treinritten ter wereld
• Walvissen kijken in Kaikoura

Intussen zal je wel doorhebben dat Nieuw-Zeeland een land vol mogelijkheden is. Er is zo veel moois te zien en te doen. Kortom: geef je ziel een cadeau en boek je volgende reis naar deze magische plaats!

Ik blader door de folder van freedom rentals die mijn man me gegeven heeft. Zo hoopt hij me te overhalen tot een dagje kajakken in Abel Tasman National Park. Op de foto’s zitten glimlachende mensen in een rode kajak die lijkt te zweven op een spiegel van lichtblauw water. Op de achtergrond liggen stranden die enkel nog palmbomen missen om op een onbewoond eiland uit mijn dromen te lijken.

Nieuwe dingen schrikken me af, maar tegelijkertijd wil ik alles uitproberen en mijn grenzen verleggen. Ik heb nog nooit in een kajak gevaren en besluit dat dit de ideale locatie is om het een kans te geven! (Tot groot genoegen van mijn avontuurlijke wederhelft.) Het Abel Tasman National Park ligt in het noorden van het Zuidereiland. Je kunt kajaktours boeken in Nelson, Marahau en Motueka. Wij vertrekken vanaf het plaatsje Marahau.

Om half 9 worden we bij het kantoor van freedom rentals verwacht. Daar zullen we de dag beginnen met een veiligheidsbriefing. Stipt op tijd rijden we de parking van het kantoor op. De zon schijnt fel, maar het ochtendgloren verbergt nog hoe warm het die dag zal worden (niet zo handig voor het kiezen van een outfit). In de verte zie ik een kleine, zongebruinde man bij de kajaks wachten. Hij heeft lang, lichtblond haar en staat op blote voeten met een touw te zwaaien. Wanneer hij ons ziet, reikt hij mij de hand en stelt hij zichzelf voor. Ik glimlach naar deze overjaarse hippie die mijn hart al vanaf het eerste moment gestolen heeft. Zijn naam weet ik niet meer, maar zijn uitstraling zal ik nooit vergeten.

De veiligheidsbriefing
Het is even wachten tot de groep van drie duo’s, mijn man en ik inbegrepen, compleet is. Intussen heeft de hippie ons een kajak toegewezen met het bijhorende materiaal: een regenjas, een skirt en een reddingsvest. Sexy en veilig; twee adjectieven die blijkbaar niet samen gaan. Met wat tegenzin trek ik de uitrusting aan. Toch ben ik tevreden wanneer ik in vol ornaat opmerk dat ik er sportief uitzie. Mijn zelfvertrouwen stijgt met de minuut! Dan moeten we echter in de kajak stappen en de skirt rond onze zitplaats trekken. Wat een karwei! Natuurlijk zit iedereen al lekker ontspannen te wachten terwijl ik nog volop met mijn skirt aan het vechten ben. Een gevecht waar nu zes andere mensen getuige van zijn. Daar gaat mijn gewonnen zelfvertrouwen. Opgeven is echter geen optie en uiteindelijk win ik het gevecht.

De eigenlijke briefing kan nu beginnen. De hippie legt ons, met de nodige portie Kiwihumor (de inwoners van Nieuw-Zeeland worden ook wel Kiwi’s genoemd), uit wat we moeten doen indien we kapsijzen. Stap één: je skirt losmaken. Stap twee: de drie b’s. Zoek je buddie, je boot en je blade (peddel). Stap drie: knel de peddel tussen je benen en kantel samen de boot om. Eerst kruipt er iemand achteraan in de boot, pas dan is de voorste aan de beurt. Ik probeer alles zo goed mogelijk te memoriseren want ik verwacht (terecht) een kleine demonstratie te moeten geven nadien.

De kajaks worden op een tractor geladen die ons naar de zee zal rijden. Spannend! Eindelijk komt het echte werk er aan! Na een korte rit spring ik in het zeewater dat op deze plaats ongeveer een meter diep is. De kajaks worden van de tractor gehaald en onze gids kruipt al gauw in zijn eenpersoonskajak. Hij legt ons uit hoe we moeten peddelen, draaien en remmen. Plots vaart hij ervandoor. Ik kijk vol bewondering hoe hij pijlsnel over het water glijdt; hij lijkt wel één met zijn kajak. Iedereen vraagt zich af wat de bedoeling is en even staan we aan de zeebodem genageld. Mijn man en ik springen dan maar in onze kajak om de gids te volgen. De rest komt al gauw achterna. Natuurlijk was dit het plan van de hippie. Hij heeft zich intussen omgedraaid en observeert hoe wij het in onze kajak redden. Wanneer we onze gids bereiken, knikt hij goedkeurend. Iedereen heeft de nodige technieken onder de knie en is klaar om te vertrekken.

Split Apple rock
In het midden van de kajak hangt een kaart van het gebied waarin we vrij mogen varen. Mijn man en ik beginnen met een kleine omweg zuidwaarts, naar een rots die je enkel kan bezichtigen met de kajak: Split Apple Rock. Een rots die er (rara) uitziet als een in twee gebroken appel. In het begin moet ik me nog erg focussen op het peddelen. Ik moet wennen aan het gevoel niet met mijn beiden voeten op de grond te staan. Na een half uur echter gaat het peddelen als vanzelf en we arriveren al gauw op onze eerste bestemming. Nu kunnen we ineens testen of we goed opgelet hebben daarstraks. De hippie heeft namelijk ook uitgelegd hoe we de kajak best aan land krijgen: frontaal op het strand af peddelen en voldoende snelheid maken. Je laat de kajak ver genoeg op het strand glijden, één iemand stapt uit en trekt de kajak verder op het land. (Gelukkig deed mijn man, de gentleman die hij is, dit zware karwei.)

Close encounter met een zeeleeuw
De pauze is eerder aan de korte kant aangezien mijn man en ik niet kunnen wachten om verder te varen. De route loopt nu noordwaarts, naar twee kleine, onbewoonde (lees: niet door mensen bewoonde) eilanden. Op weg naar de eilanden mogen we getuige zijn van een prachtig schouwspel: een (kolossale) zeeleeuw is een grote vis heen en weer aan het zwieren. Nog nooit heb ik een dier zoals dit in het wild gezien. Hij is zo druk bezig met zijn prooi dat onze aanwezigheid niet opgemerkt wordt. Muisstil observeer ik de zeeleeuw terwijl een stralende glimlach op mijn gezicht verschijnt. Ik geniet ervan getuige te zijn van dit unieke schouwspel.

Picknicken op een onbewoond eiland
De zeeleeuw is na een tijdje verdwenen en we peddelen, nog steeds diep onder de indruk, verder. Intussen voel ik in mijn schouders spieren waarvan ik het bestaan tot nu toe niet kende. Ik ben dan ook opgelucht als er op één van de eilanden een strandje blijkt te zijn waar we onze middagpauze kunnen nemen. Terwijl ik een boterham met echte Kiwiham eet, neemt mijn man een frisse duik in het water. Hij komt al gauw enthousiast teruggezwommen om te vertellen dat er zeesterren en mosselen op de rotsen groeien. Weer iets dat ik nog nooit eerder gezien heb (behalve in een zoo). Eten lijkt plots minder belangrijk en ik stap de zee in om dit natuurschoon te bewonderen. Ik voel me net een ontdekkingsreiziger!

Wildlife in Abel Tasman
We laten het ene eiland achter ons en kajakken naar het eiland ernaast. In deze omgeving zouden we zeehonden kunnen spotten. Voorlopig geen zeehonden te zien maar op de rotsige kusten zie ik wel een hoop kleine stippen. Naarmate we dichterbij komen, merk ik dat de stippen vogels zijn. De aalscholvers lijken wel een kruising tussen een pinguïn en een zeemeeuw. Hoe dichterbij we komen, hoe meer vogels het blijken te zijn. Ze maken een krijsend geluid; alsof ze ons willen waarschuwen dat we hun territorium betreden. We houden dan ook respectvol afstand.

Aan de andere kant van het eiland zien we een zeehond slapen op een rots in de zon. Een tweede zeehond springt boven water. Ik probeer mijn fototoestel snel te pakken zodat ik de spelende zeehond kan fotograferen. Tevergeefs. Met het fototoestel in mijn handen merk ik op dat zeehond intussen tientallen meters ver is.

Een laatste tussenstop
We laten de twee eilanden achter ons en peddelen richting kust. Het einde van de route komt in zicht. Intussen is het namiddag; nog twee uur te gaan voor we aan het meetingpoint moeten zijn. Hier zullen ze ons en de kajak komen oppikken. We ‘parkeren’ onze kajak voor een derde en laatste keer op een strand. Terwijl ik nog iets eet, geniet ik van de zon en het uitzicht dat me doet denken aan een ansichtkaart van een exotisch, onbewoond eiland.

Na deze laatste stop vertrekken we rustig naar het eindpunt van onze tocht. In de verte zien we al enkele mensen op ons wachten. Teleurgesteld peddelen we zo traag we kunnen. We willen deze ervaring nog niet loslaten. Aan alle mooie liedjes komt echter een einde en niet veel later bereiken we de kust. Een enthousiaste, blonde vrouw verwelkomt ons. Ze heeft twee mannen bij zich die onze kajak op een aanhangwagen plaatsen. We mogen in een busje stappen dat ons naar het kantoor van vanochtend brengt. De vrouw is natuurlijk benieuwd om te horen hoe onze tocht verlopen is. Tijdens de autorit maakt ze ons jaloers met verhalen van jonge zeehondjes die op de kajak springen en kunstjes doen. Zo veel geluk hebben we niet gehad.

Bij de opbergplaats van de kajaks is een warme douche, waar mijn man en ik gretig gebruik van maken. Zon, zee en strand zijn heerlijk, maar de zandkorrels die zich stiekem overal verstoppen iets minder. Onder de douche begin ik te dagdromen. Hoe zou het zijn om hier te wonen? Het is nu herfst in Nieuw-Zeeland en toch is het in deze regio nog 26 graden. Blijkbaar wordt het in dit deel van het land nooit echt koud. Moest ik hier wonen, dan kocht ik mijn eigen kajak waarmee ik regelmatig een tocht zou maken. Dan ontmoette ik elke dag dieren in het wild (en ooit zou er ook wel een jong zeehondje op mijn kajak komen spelen). Dan kon ik elke dag zwemmen en vertoeven op een strand dat door God zelf ontworpen leek, zo perfect. Wat een hemelse droom…

Dankbaar voor een onvergetelijke ervaring stap ik de auto in op weg naar onze slaapplaats. Morgen trekken we zuidwaarts; weer een stukje van Nieuw-Zeeland verkennen. Benieuwd welke unieke ervaringen dit wondermooie land nog voor mij in petto heeft!

De Lonely Planet heeft Suriname al in 2009 uitgeroepen tot één van de hotspots van 2010. En het toerisme in Suriname blijft groeien. Het aantal accommodaties in Suriname is flink toegenomen en het aanbod is gevarieerder geworden.

Bezoekers laten zich heerlijk verwennen in klasse resorts in het binnenland. Het accent komt steeds meer op wellness te liggen. Heel populair zijn ook de vele gezellige evenementen, zoals de inmiddels wereldbekende ‘oudejaars pagara estafette’ en overheerlijke, gevarieerde, typisch Surinaamse gerechten.

De Amazone verheven tot Nieuw Wereldwonder?
Het Amazonegebied waartoe Suriname behoort is één van de finalisten die in de race zijn voor nominatie tot één van de zeven Nieuwe Wereldwonderen. Supporters kunnen tot 11 november 2011 online hun stem uitbrengen (www.new7wonders.com).

Versoepeling visumregel
Het is nu heel gemakkelijk voor Nederlanders van Surinaamse afkomst om naar Suriname te reizen. Men hoeft vooraf geen visum meer aan te vragen, maar kan simpel bij aankomst op de luchthaven een visum on-arrival verkrijgen. Voor meer informatie kan men terecht bij het Surinaams Consulaat in Amsterdam.

50+beurs Nederland
Suriname is van 13 t/m 18 september wederom vertegenwoordigd op de 50+Beurs in Utrecht. Maar liefst negen toerismebedrijven geven informatie over de prachtige natuur, unieke culturen en evenementen. De historische relatie tussen Suriname en Nederland ontwikkelt zich steeds verder. Daardoor neemt het aantal Nederlandse bezoekers jaarlijks toe. Dagelijks vertrekken rechtstreekse vluchten met Surinam Airways of KLM van Schiphol naar Paramaribo.

Je kan individueel of in groepsverband naar Suriname reizen. Hiervoor kan je terecht bij één van de dertig Nederlandse reisaanbieders die Suriname in hun assortiment hebben, waaronder Kuoni, Fox reizen en Kras.

Meer informatie?
50+Beurs: van 13 t/m 18 september in de Jaarbeurs in Utrecht
Suriname stand: Hal 8, Caribbean Paviljoen, stand #8D078
Voor meer informatie over Suriname: www.suriname-tourism.org.

Suriname aanbiedingen
Combinatiereis Curaçao en Suriname
Reisduur: Vanaf 16 dagen
Individuele vlieg-/busreis inclusief 8 x ontbijt met onder andere Paramaribo, Plantage Peperpot fietstour, Brownsbergtour, Willemstad en Klein Curaçao.
Meer info?

In 2009 reisden we naar Alaska voor onze grote wens: bruine beren te zien vissen op zalm! De mooiste plek om dat te kunnen zien is Brooks Falls, een watervalletje in Katmai National Park in Alaska. Hier verzamelen zich aan de Brooks River grote aantallen bruine beren, aangetrokken door de trek stroomopwaarts van de zalmen. Veel bekende reclames zijn hier opgenomen, onder andere de reclame van John West.

‘s Ochtends om zes uur vertrokken we vanuit Anchorage met een klein zeven-persoonsvliegtuigje richting Katmai National Park. Na een uurtje stapten we bij King Salmon over op een watervliegtuigje, de enige manier om bij Brooks Falls te komen.

Direct bij het landen zagen we al een moederbeer met drie van die kleine schattige beertjes. Iedereen moest ruim baan maken want een moederbeer met jongen is hartstikke gevaarlijk. We werden dan ook eerst meegenomen naar een soort instructieruimte waar ons geleerd werd wat we moesten doen als we een “close encounter” met een beer hadden, of te wel als we “oog in oog” met een beer zouden komen te staan. Pfff beter van niet, dus goed luisteren hoe we dit konden voorkomen: we werden geïnstrueerd luid pratend en zingend door het bos te lopen, zodat de beren niet verrast zouden worden door onze aanwezigheid. In eerste instantie leek dat wat raar, maar toen we eenmaal op weg waren door een dicht bos naar de waterval en we ook nog eens samen liepen, hebben we een aardig repertoire liedjes ten gehore gegeven.

Na twee kilometer bos kwamen we bij het watervalletje aan waar we werkelijk niet uitgekeken kwamen. Zoveel beren en zoveel zalm! De zalmen moesten omhoog springen om verder de rivier op te zwemmen en de beren stonden met open bek te wachten, de zalm sprong er bijna direct in.

Er zijn twee platforms bij Brooks Falls waar vandaan je veilig naar de beren kunt kijken. Het verveelt geen seconde. We zijn alleen even terug gegaan naar de lodge voor een lunch. Het is namelijk streng verboden buiten de lodge etenswaren bij je te hebben.

We hebben genoten van alle beren, op het hoogtepunt zagen we dertien beren tegelijk. Het was heel de dag een komen en gaan van beren. Als ze genoeg gegeten hadden gingen ze weer weg. Af en toe was er een kleine ruzie om het beste visplekje.

Ook kwam er een moeder met drie jongen (weer iets groter dan die we ‘s morgen hadden gezien). Toen zij eindelijk een zalm had gevangen liet één van de kleintjes ruim de helft vallen. Dit leverde een welgemeende tik van moeder beer op met als gevolg dat het kleintje van de waterval naar beneden tuimelde. Dat was schrikken en moederbeer dook er meteen achteraan… Wat een geweldige belevenis om dat allemaal van zo dichtbij mee te maken.

‘s Avonds om elf uur waren we na een lange dag weer in onze B&B. Het kostte moeite om de slaap te vatten na zoveel moois gezien te hebben.

Tekst van en © foto’s: Jeanette Visser

River Tubing is echt een geweldig avontuur door de ongerepte natuur van Bali! Je gaat achterover in een rubber bootje zitten en laat je met de stroom meedrijven op de Siap Stream. Grote kans dat je onderweg groepjes apen ziet spelen in de jungle en je zal verbaasd staan over de verschillende soorten planten en zeldzame vogels die je in de canyon ziet.

Bali wordt vaak “the Island of the Gods” genoemd en de beste manier om te ontdekken waarom dat zo is, is door een tour te maken. Maar excursies kunnen ook saai en teleurstellend zijn, met name als je alleen maar in een bus zit en plaatsen bezoekt waar al duizenden toeristen je voor zijn geweest, of als je naar verschillende plaatsen gaat waar je belaagd wordt door souvenirverkopers zodra de deur van de auto opengaat. Omdat wij dat nou net niet wilden, zijn we gaan river tuben in Bali. Zo kan je de ongerepte, authentieke natuur van Bali verkennen op een heel avontuurlijke manier. Deze combinatie geeft je gegarandeerd een onvergetelijke herinnering aan je vakantie naar Bali!

Bali White Water River Tubing
Nadat white water rafting zo populair werd op de Ayung River en de Telaga Waja rivier in Oost-Bali, werd het tijd om te zoeken naar een nieuwe meer exclusieve niche, en als gevolg daarvan is Bali Canyon Adventure Tubing geboren.

Bali White Water River Tubing of Canyon Tubing is een leuke, sensationele, unieke, en zeer memorabele ervaring in het hart van Bali. Het Payangan gebied in Bali, ten noorden van Ubud, was voorheen niet toegankelijk voor toeristen vanwege de steile hellingen, dichte bossen, en omdat het is verborgen in het centrum van Bali. Het is een gebied van opmerkelijke natuurlijke schoonheid, waar je bent omringd door wilde dieren, groen, en ongerepte traditionele Balinese dorpjes.

Deze tour neemt je mee naar de verborgen canyon in het noorden van Payangan, waar een kristalheldere beek stroomt, de Siap Stream. Het is een van de weinige vergeten plaatsen in Bali, waar je nog ongerepte flora en fauna vindt. Je kunt nu dus genieten van de geweldige avontuur door in je rubber bootje de rivier af te drijven. Geen andere toerist zul je hier tegenkomen!

De tour
Ontdek een verborgen canyon door met je eigen opblaasbare bootje vier kilometer (in ongeveer twee uur) de rivier af te drijven, met een van de touroperators, bijvoorbeeld Bali River Tubing Adventure, Bali Canyon Tubing Adventure of PT. Bali Tubing Adventures! De tour kost zo’n 75 dollar voor een volwassene, 55 dollar voor kinderen van 11 tot 15 jaar oud, en een tandem (voor een volwassene en een kind) kost 100 dollar. Ook voor kinderen is dit namelijk prachtig!

Als je meerdere tours combineert, krijg je extra korting. Zo kan je de dag beginnen met een spannende Quad of Buggy tour door de verborgen delen van Bali, of combineer beide activiteiten. Je hebt nog wat tijd om te herstellen tijdens het lunchbuffet in het bamboebos restaurant. Na het herwinnen van je kracht is het tijd om te beginnen met het tweede deel, de toetreding tot de enige echte Bali Canyon Tubing tour.

Als je alleen gaat river tuben, dan word je in de ochtend opgepikt bij je hotel in Nusa Dua, Kuta, Seminyak, Sanur of Ubud. Vervolgens wordt je naar een eerste controlepunt gebracht waar wat verfrissingen en een adembenemend uitzicht op je wachten. Na aankomst krijg je veiligheidsinstructies en wordt uitgelegd wat er gebeurt op de plekken waar de rivier te wild is om in je bootje te blijven. Op sommige plaatsen is de kleine Siap rivier te actief en bij deze stroomversnellingen zijn zogenoemde Flying Fox constructies gemaakt, die je door de canyon laten vliegen. Voor wie dit te spannend is, zijn er houten wandelpaden gebouwd, zodat je veilig naar de volgende fase van de rivier kan lopen.

Daarna ga je met een speciale Off Road auto naar het begin van de kloof en na een korte afdaling kan het grote avontuur beginnen! Gewoon achterover leunen en ontspannen in je eigen tube, tijdens de afdaling van de spannende Siap Stream. Vergeet geen shorts, sandalen en zonnebrandcrème mee te nemen, en droge kleren om je na afloop om te kunnen kleden. Float, Fly en veel plezier!

River tubing in Bali… Wij vonden het een once in a lifetime experience; een spannend avontuur, middenin de ongerepte natuur van Bali! Zoiets is een ware sensatie en duurt natuurlijk altijd te kort.