In de tijd van Francisco Franco is er gigantische historie vastgelegd, zowel in Spanje als in de buurlanden. Mede dankzij de Marokkanen die onderweg waren naar een verovering van Frankrijk zijn de steden in zuid Spanje opgebouwd met een enorme Islamitische invloed. Aangekomen in Spanje besloten deze vechtersbazen namelijk niet verder te gaan, maar zij verbleven in Spanje. Vervolgens zijn er in de Romeinse tijd nieuwe kunstwerken gebouwd met de bekende Romeinse stijl waar wij Europeanen veel bekender mee zijn. Het resultaat dat je tot op de dag van vandaag nog kunt zien, is een mix van zeer gedetailleerde Islamitische en Romeinse bouwwerken, straten en vele krachtige versieringen.

In het populaire Andalusië zijn vooral steden als Sevilla, Almería, Granada, Antequera en Córdoba echte toeristische trekpleisters, net als de Britse enclave Gibraltar met de markante rots, het spectaculair gelegen Ronda, de historische stad Cádiz en de populaire badplaats Marbella! Evenals de zonnige costa’s van de geliefde Costa del Sol en het fraaie landschap van uitgestrekte olijfboomgaarden, citrusgaarden en ruige bergen! Het is dan ook niet voor niets dat Kras meerdere verschillende rondreizen naar deze prachtbestemming aanbiedt. Maar je natuurlijk ook je eigen reis organiseren. Toen ik de kaart van Spanje erbij pakte en inzoomde op Andalusië ging mijn interesse uit naar drie stadjes: Sevilla, Cordoba en Granada. Ik besloot in een halve maan circel deze gezellige studenten stadjes in Andalusië te bezoeken.

Serieus Sevilla
Ik begon mijn bezoek in het mooie Sevilla, de ietwat grotere en meer toeristische stad waar je tussen allemaal Nederlandse en Duitse vakantiefotografen loopt, waar vooral de Santa Maria kathedraal in het oog springt. Vanuit het busstation liet ik mij leiden door de rivier die mij richting de binnenstad bracht. Via Plaza de Torres, waar iedere zondag de traditionele stierengevechten gehouden worden, belandde ik in het hart van Sevilla. Wanneer je door de binnenstad van Sevilla loopt zie je dat er flink geïnvesteerd is in onderhoud en transport. De gebouwen en straten zien er netjes uit, en met een moderne tram dwars door het centrum ben je snel in elke hoek van de stad.

Een Lonely Planet of plattegrond van Sevilla is overbodig. In iedere straat en op elk plein ligt de typische atmosfeer van Sevilla voor het oprapen, welk straatje je ook in loopt. Met de warme kleuren van de geplasterde muren en de heerlijk warme zon in de rug dat de hele stad opfleurt voel je je meteen op je gemak. Na een aantal uren wandelen door de binnenstad tussen de vele paard-en-wagen-taxi’s dacht ik alles wel gezien te hebben. Totdat ik op Plaza de España terecht kwam en me realiseerde dat ik het mooiste eigenlijk hier pas ontdekte. Op Plaza de España dat momenteel gedeeltelijk gerestaureerd wordt, ontdek je een enorm aanbod aan details op muurtegeltjes, bruggetjes, vloeren en plafonds. Het drie verdiepingen tellende gebouw met lange balkonnen, omringt het half ronde plein als een brede panoramafoto.

Mocht je in Sevilla in het hoogseizoen vertoeven dan biedt Sevilla enorm veel mogelijkheden om in de kleine parkjes en op de vele bankjes in de schaduw met je fles water even uit te puffen. Tel ongeveer twee dagen uit om de hele binnenstad te verkennen, en te genieten van de heerlijke aangename atmosfeer in Sevilla voordat je de trein neemt richting Cordoba.

Genieten van de stille avonden in Córdoba
Toen mijn trein na een uur het moderne station van Córdoba binnen reed, stond Ramon, mijn Spaanse couchsurf-host mij reeds op te wachten. Hij nam mij direct mee de stad in langs de drukke weg en langs de eerste universiteitsfaculteit van Córdoba. Het centrum van Córdoba bestaat uit drie gedeeltes, namelijk het Joodse gedeelte, het nieuwere historische gedeelte en het moderne winkelgebied. Binnen 10 minuten doorstappen bereikten we het Joodse en oudste gebied dat in het Spaans bekend is als de Juderia. In de vele kruisende kleine steegjes kun je heerlijk rondlopen alsof je dwaalt in een labyrint. Links, rechtdoor, rechtsaf, het maakt niet uit want je komt altijd wel op een leuk plekje uit! De leukste manier om dit soort stadjes te beleven is het doelloos rondlopen en je te laten verrassen in de rustigste straatjes.

Elk straatje is betiteld met een naam geschreven in de traditionele letters. In een van de kleinste steegjes heeft een lokale grappenmaker met traditionele letters de muur versierd alsof het de straatnaam is. Dit steegje heet nu: ‘He encontrado un atajo’, vrij vertaald: ‘ik heb een kortere weg gevonden’. Eenmaal dichter naar het hart van het centrum kom je uit in het nieuwere gedeelte dat vooral een Romeinse stijl kent. Een grote prachtige moskee op het plein, de herbouwde Romeinse brug die in een traditionele en tegelijkertijd moderne stijl het zuidelijke gedeelte met de historische stad verbindt. De lokale bewoners vinden het een afschuwelijke brug dat vloekt met de traditionele moskee op de achtergrond. In het moderne winkelgebied vind je Plaza de las Tendillas met in het midden een monument voor de Gran Capitán die je overal in Spanje tegenkomt. De versie van het standbeeld in Córdoba is in het grijs afgebeeld met een wit hoofd omdat hij onthoofd is. Na de flinke wandeling nam Ramon mij mee naar de traditionele barretjes om de lokale sterke wijn van de gebieden Montilla en Moriles te drinken, en om de beste tapas te nuttigen. Heerlijke zeedieren, slakken en een dikke tomatensoep dat met brood opgelepeld wordt.

Voor Córdoba hoef je slechts één dag uit te tellen, en om de beste indruk van Córdoba te krijgen is de avond het beste moment van de dag om de Juderia en de omgeving van de rivier te bezoeken. Op de late avond is het er erg rustig en zijn de vele toeristische winkeltjes gesloten waardoor je heerlijk kunt genieten van de stille straatjes en de mooie gevels, deuren en zware luiken voor de ramen. Overdag ben je niet de enige in de steegjes en hangen de ramen vol met toeristische koopwaren zoals armbanden, ansichtkaarten en alle andere troep die je in elke toeristische stad weer tegenkomt.

Laat je verrassen in bruisend Granada
De ruim twee uur durende busrit verzekerde mij een bezoekje aan Granada. Vergeleken met Córdoba is Granada een stuk groter en een stuk geavanceerder. Ook Granada is een trotse eigenaar van de Juderia met de vele smalle steegjes. Echter is Granada gebouwd op een heuvelachtig landschap dus ik moest flink wat klimmen om de stad te verkennen. Dat had wel weer als voordeel dat je van de mooie vergezichten over zowel de omringende natuur als de stad zelf kan genieten.

In Granada kun je vooral genieten van de vele muurschilderingen op de grote appartementgebouwen. Iedere gevel heeft een andere kleur en andere decoraties. De Islamitische invloed in Granada is veel levendiger en soms is het net of je je in een Arabisch land bevindt. De vele kleine Islamitische winkeltjes in de smalle steegjes hangen vol met warme dansende kleuren van de verschillende materialen en stoffen waarmee tassen, sjaals en kussentjes geweven zijn. In andere straatjes zie je kraampjes die vol staan met heerlijke kruiden vel gekleurde kruiden en andere specerijen. Een schouwspel van kleuren en geuren. In de Juderia van Granada heb je vele barretjes die precies zo ingericht zijn zoals je ze in Marokko zou vinden, inclusief de mogelijkheid tot het roken van Shisha.

De mooie binnenstad met de gigantische kathedraal verschilt niet veel van die van Sevilla en Córdoba. Granada onderscheidt zich door het nachtleven. Dankzij de vele lokale en internationale erasmusstudenten is het nachtleven bruisend. Ontelbaar veel barretjes, groepen studenten en een proefbare gezelligheid.

Reisgids Andalusië: Sevilla, Cordoba, Granada, Almeria

Het historische wonder Alhambra
Het hoogtepunt van Granada heb ik voor het laatste bewaard, namelijk het imposante Alhambra; een middeleeuws paleis en fort van de Moorse heersers van Granada. Dit bouwwerk dat genoteerd staat op de UNESCO World Herritage lijst heeft zich hoog op de berg aan de stad gevestigd. Voor het bezichtigen van Alhambra is het noodzakelijk om enkele dagen van tevoren entreekaartjes te boeken, of ‘s morgens vroeg in de rij bij de kassa aan te sluiten. De UNESCO heeft namelijk quota gesteld qua bezoekersaantallen. Ik besloot voor de laatste optie te gaan, en om 5 minuten over 7 kon ik als 21ste persoon aansluiten in de rij voor de kassa die pas om 8.00h open ging. Een half uur later stonden er inmiddels 100 bezoekers achter mij geduldig te wachten in de hoop dat ze überhaupt een kaartje konden bemachtigen. Evengoed valt er rondom het Alhambra ook veel te zien, want de natuur en omgeving en het Alhambra zelf zijn op zich al de moeite van het bezoek waard, met uitzicht op de Sierra Nevada en de vlakte van Córdoba.

Eenmaal binnen ben ik rechtstreeks naar het Nasrid paleis gelopen. Alleen daar al kun je meer dan een uur rond blijven lopen in de verschillende kamers, de kleine patio’s en kronkelende gangen. Elke muur heeft ontzettend veel details ingegraveerd. De vele decoraties, houtsnijwerken en gekleurde tegeltjes dat het Nasrid paleis rijk is. Het Arabische schrift vind je vele malen terug, ingegraveerd in de muren, pilaren en plafonds. Ze zijn allen indrukwekkend afgewerkt.

Het Nasrid paleis is omringd door het Generalife paleis, grote tuinen en andere kunstwerken met aan de noordkant het Alcazaba (het oudste gedeelte van het fort) met zijn verdedigende muren en torens dat een prachtig uitzicht geeft over geheel Granada en nog veel verder. Het Alhambra is niet te beschrijven, en geen enkele foto voldoet aan de kwaliteit van dit gigantische kunstwerk. Je zult zelf een bezoek moeten brengen om er meer over te weten te komen.

Aan het einde van deze ‘drie steden tocht’ denk ik terug aan drie gezellige steden die allemaal met elkaar overeen komen, en toch weer compleet verschillend zijn. Elke stad heeft zijn eigen specialiteiten en kenmerken. Drie prachtige steden waar je heerlijk rond kunt dwalen en waar altijd iets te doen is. Met de Alhambra als hoogtepunt is Andalusië enorm rijk.

Een paar maanden geleden was ik nog niet bekend met het concept van CouchSurfing. Tot een vriend mij hier op wees, omdat hij weet dat ik van reizen hou en veel in hostels slaap als ik in het buitenland ben. Zodoende besloot ik een bezoekje te brengen aan de website en ontdekte een heerlijk concept dat zeer goed uitgewerkt is.

CouchSurfing is het grootste internationale, op internet gebaseerde gastvrijheidsnetwerk. Het principe van dit unieke concept -eigenlijk omschrijft de naam het al op een cryptische wijze- is het blijven slapen op de bank of een extra bed bij iemand thuis. Vergelijkbare initiatieven zijn Hospitality Club, BeWelcome en Pasporta Servo. Gasten en hosts betalen elkaar niet. Wat niet de bedoeling is van couchsurfing is dat je blijft slapen bij je buurman of andere mensen uit het dorpje verderop. De doelgroep van couchsurfing is zeer gelimiteerd en kan in één woord worden omschreven, namelijk reizigers. Eigenlijk is de website een hulpmiddel om je in contact te brengen met overige reizigers en hosts bij wie je thuis kunt blijven slapen tijdens jouw verblijf in hun woonplaats.

Reizigers kunnen op de website een eigen profiel aanmaken en worden gevraagd om wat persoonlijke gegevens in te vullen, hobby’s en interesses. De website en zijn functie kunnen opgesplitst worden in twee groepen namelijk hosts en surfers. Als host kun je op je profiel aangeven dat je je (bed)bank, een extra bed of matras beschikbaar stelt. Of een plek in de tuin voor een tentje. Op je profiel kun je een beschrijving over de slaapplek achterlaten met een foto erbij. Heb je dekens? Zal het bed gedeeld worden? Staat de bank of bed in een gedeelde kamer? De tweede groep zijn de surfers. Wanneer je een reis plant, kun je via couchsurfing naar iemand zoeken die jou eventueel wil hosten. Je stuurt een request en de host in kwestie kan daarop reageren. In juli 2010 waren er ruim 2.000.000 leden, dus de kans is groot dat je een geschikte slaapplek kan vinden via deze site.

Een datingsite incognito?
Toen ik mijn vrienden over de website vertelde, werd ik gevraagd of het niet een website is om met mensen te daten of eventueel mee het bed in te duiken. Een grove schatting vertelt mij dat ongeveer 90% van de deelnemers reizigers zijn; mensen die openstaan voor nieuwe dingen, graag met mensen omgaan en geïnteresseerd zijn in jouw reiservaringen. Een onenightstand zit er lang niet bij iedereen in en er zijn ook veel koppels onder de hosts. Tevens biedt de website de mogelijkheid om dergelijke ongewenste situaties aan de organisatie te melden. Bij extreme gevallen van misbruik (zoals seksuele intimidatie) worden leden verwijderd.

Mijn ervaring met couchsurfing
Momenteel ben ik op een reis rond de wereld. Zonder gezelschap reis ik met trein en bus via Turkije en het Midden-Oosten naar Azië en dwaal ik verder naar Oceanië, Zuid-Amerika en Rusland. Via couchsurfing blijf ik bij veel verschillende mensen op de bank slapen. Tot zover heb ik slechts één nacht in een hostel geslapen. De overige nachten verbleef ik bij vrienden en couchsurfers en het bevalt me hartstikke goed. Om de paar dagen slaap ik bij totaal verschillende mensen thuis en het is elke keer weer een verrassing hoe jouw host zal zijn en waar je blijft slapen. De ene host geeft je direct een sleutel van het huis, kookt een heerlijke maaltijd voor je of neemt je mee op sleeptouw de hele stad door, vertelt je de historie van de stad en laat je de lekkerste lokale specialiteiten proeven, terwijl de andere host je geheel zelfstandig laat en zelf de hele dag gaat werken.

Terwijl ik wel alleen reis, heb ik mij nog geen enkel moment alleen gevoeld. Elke dag ben ik samen met mensen. Nog leuker zijn de verschillende spontane momenten die ik meemaak. Aangezien niet iedereen op een couchsurf request reageert of soms te laat reageert stuur ik meerdere requests naar verschillende personen. Zo kwam ik in Granada in een café tijdens het uitgaan heel toevallig een Italiaanse jongen tegen naar wie ik eerder een request gestuurd had. Overigens ontmoet je veel mensen via je host. Judith, mijn Italiaanse host moest de hele dag naar de universiteit en stelde voor om haar vriendin te vragen mij mee te nemen om me de stad te laten zien. Nadat ik de volgende dag de Australische Linda ontmoette bij de grote kathedraal nam ze mij eerst mee naar haar huis om vanaf het platte dak de hele stad te laten zie! Een super uitzicht over de vele verschillende huizen en gebouwen van Granada met op de achtergrond de wijd gestrekte bergenpartij. Weer een andere avond toen ik na het uitgaan met vrienden afgesproken had met mijn host had ze haar vriendin meegenomen en na een kort gesprekje kwamen we er achter dat we een weekje later tegelijk in Marrakech zouden zijn en hebben we afgesproken elkaar daar weer te ontmoeten. In Córdoba bij aankomst in de avond stond mijn host Ramon, een Spaanse jongen van 32 mij al op te wachten en heeft mij vervolgens door de hele stad meegenomen, de leukste plekjes en steegjes laten zien en de historie van de stad verteld. Na de wandeling nam Ramon mij mee naar de plaatselijke barretjes zoals alleen een lokale bewoner ze uit kan kiezen, om daar van de beste tapas van Andalucië te genieten samen met een lokale wijn uit Mortillo en Morilas.

Tot nu toe is alles nog perfect gelopen, zaten er geen rare snuiters onder de hosts en was iedereen even aardig en sociaal. Wat betreft het slapen kun je het trouwens niet altijd een hotel noemen. Ik heb tot nu toe volgens mij nog wel geluk gehad, want het ergste dat ik meemaakte was bij Billy, een jongen uit Litouwen. Met mijn lengte van 185cm mocht ik op een krappe tweepersoons bank slapen. Gelukkig had hij er twee van dus heb ik ze naast elkaar geschoven met wat lengte verschil zodat mijn benen op de ene bank lagen en de rest van mijn lichaam diagonaal op de andere. Ik heb heerlijk geslapen.

Ik geloof dat het ook wel meevalt wat mensen aanbieden en anders zetten de hosts het wel expliciet op hun profiel. Een kwestie van het profiel goed lezen en niet zomaar iedereen een request sturen. Terwijl jullie thuis in je welvertrouwde bed liggen surf ik lekker de hele wereld rond, ontmoet ik heel veel verschillende mensen van over de hele wereld en beleef ik de leukste momenten. Couchsurfing is ook nog eens heel goed voor je talen trouwens. Ik heb mijn Duits alweer mooi bij kunnen schroeven. En omdat je elke dag huisgenoten of vrienden van je host ontmoet die misschien niet zo goed of helemaal geen Engels spreken kan ik met mijn schaarse kennis van de Latijnse talen ondersteund door mijn Engelse, Duitse en natuurlijk mijn Nederlandse woordenschat en nog wat handen- en voetenwerk een heel eind komen! Dan merk ik toch wel hoeveel overeenkomsten er tussen de verschillende Europese talen zitten.

Kortom, couchsurfen is hartstikke gezellig, altijd weer verrassend en afhankelijk van je eigen intuïtie ook nog veilig. En als je alleen maar ruzie hebt met de hond van je host, dan loop je toch gewoon weg en zoek je een andere couch of desnoods een hostel op?

Nog 10 snelle surf tips:

1. schrijf altijd een persoonlijke request. Veel hosts, vooral in de toeristische steden ontvangen wel 10 requests per dag!
2. verwacht dus geen reply voor iedere request.
3. stuur daarom meerdere request voor de zelfde nacht(en).
4. schrijf iets over jezelf, speel in op het profiel van je potentiële host en probeer iets speciaals te schrijven.
5. het is wel zo netjes om elke reply te beantwoorden. Ook als je request geweigerd wordt of als je een week na de bewuste avond pas iets terug hoort.
6. je profiel is je visite kaartje, maak er gebruik van en houdt het bij. Het is moeilijk om in een keer een goed en mooi profiel te maken.
7. voor een succesvol verblijf, schrijf in je request wat je plannen zijn. Ga je feesten, laat naar bed en uitslapen, of ben je een vroege vogel die de hele dag op stap is?
8. duidelijke communicatie is belangrijk, ook voor je arriveert.
9. als je gaat hosten, schrijf op je profiel of je bedspullen hebt en wat voor een slaapplek je aanbiedt. Een foto zegt 1000 woorden.
10. gouden tip: als je enkele dagen in hetzelfde land blijft, koop een lokale simkaart. Dit maakt de communicatie veel gemakkelijker en stukken goedkoper. Zowel vóór het ontmoeten als tijdens je gehele verblijf. Je kunt een half uur blijven sms’en of even 5 minuten bellen. Die kosten heb je er zo uit.

Warme groeten vanuit Madrid waar ik 4 nachtjes bij Aiana blijf slapen, een Israëlisch meisjes die een beetje prettig gestoord is, heel mooi kan zingen, mij vanuit de trein rechtstreeks naar een concertje meenam in een overvolle Braziliaanse bar waar ze 5 minuten later weer stond te zingen geleid door een Braziliaanse gitarist. Slaap lekker!

Gunstige voortekenen
Ik dacht dat het stierenvechten een van de dingen is die je gezien moest hebben als je naar Spanje was geweest. Op zondag was ik in Sevilla en toen ik langs de Plaza de Toros liep waren de kassa’s net open voor het verkoop en de arena was al aardig volgelopen. Ik besloot voor mijzelf ook een entreekaartje te kopen. Er waren -net als in een theater- verschillende prijsklasses, afhankelijk van welke plek je wilt. Er zit zelfs prijsverschil tussen de plekken in de zon en in de schaduw. Eenmaal binnen had ik een mooi uitzicht over de arena vanaf de 11e rij. Een paar mannen in overalls waren het zand nat aan het spuiten met water, en een andere meneer liep hard rondjes met een gieter met daarin rode verf om twee circels te tekenen, wat opzich al een spectakel was door de manier waarop hij rende, diep geconcentreerd, voorover gebukt, de knieën gebogen en snel rennend om rond te zijn voordat zijn gieter leeg zou raken.

Stiertje plagen
Onder luid geapplaudiseer van het publiek kwamen de toreros de arena binnen. Demonstratief oefenden de toreros hun sierlijke bewegingen waar ze de stieren te slim mee af hoopten te zijn. Toen het schouwspel begon werd de eerste stier de arena in gejaagd. De toreros daagden de stier uit en ontweken de stier door naast hun grote capes te stappen.

Het gevecht gebeurt in meerdere fases. Eerst met ongeveer 6 toreros wordt de stier wat opgejaagd. Vervolgens kwamen picadores de arena binnen op een geblindoekt paard, gestoken in een zwaar harnas. De picador is gewapened met een lange speer met een scherpe punt aan het einde. De toreros en de picador zorgden ervoor dat de stier het paard aanviel zodat de picador de stier in zijn nek kon steken met de speer. Dit gebeurt tweemaal.

Nekprik
De volgende fase begint wanneer de picadores op hun paarden de arena weer verlaten. Dan komt een matador binnen met twee gekleurde banderillas. Dit zijn een soort stokken met scherpe punten en weerhaken aan het einde. Zonder cape probeert de Metador de stier zo ver te krijgen dat hij de matador aanvalt. De bedoeling is dat de matador deze gekleurde banderilla’s in zijn nek te prikken en zelf aan de aanval van de stier te ontwijken. Dit gebeurt driemaal waardoor de nek van de spier ‘versierd’ is met de verschillend gekleurde banderilla’s en een grote stroom bloed.

Op de hoorns gevat
Vervolgens begint de de vierde en laaste fase. De matador met zijn rode cape daagt de stier wat uit, speelt wat met de stier en probeert iedere keer aan de aanval van de stier te ontwijken. Eén keer ging het mis en wist de stier de matador op zijn hoorns te vatten. Hij gooide de matador weer op de grond en bleef met zijn hoofd en zijn hoorns op hem in beuken. De matador wist zich vast te houden aan de horens om niet gespietst te worden, en de stier werd snel afgeleid door de overige toreros. De matador wist, al hinkend, bij de stier weg te komen. Na een korte inspectie door zijn mede-vechters kwam hij weer rustig naar de stier toe lopen om zijn werk verder af te maken (helaas, dacht ik bij mijzelf).

Dood
Na dit spelletje van uitdagen enkele keren te herhalen krijgt de matador een lang scherp zwaard van ongeveer een halve meter. Vervolgens, in een van de aanvallen van de stier, zal de Metador het halve meter lange mes volledig in de rug van de stier drukken. De stier begint steeds zwakker te worden, maar sterk genoeg voor een paar laatste aanvallen. Het mest wordt in een andere aanval weer uit de rug getrokken en wordt uitgedaagd tot het te zwak is en op de grond valt. Eenmaal op de grond gevallen worden de staart en oren afgesneden (delicatessen voor in het restaurant) en wordt de stier nog een paar keer flink gestoken met de een mes zodat hij dood is. Op hetzelfde moment komen er vier ruiters op versierde paarden de arena binnen rennen, binden zij de stier met de hoorns aan de paarden vast en met een lange boog rond de arena wordt de stier naar buiten gesleept. Op deze afschuwelijke manier worden elke zondag 6 stieren afgemaakt in een gemeen spelletje waarin de stier nooit kan winnen omdat de toreros elkaar en de metador ondersteunen door de stier snel uit te dagen wanneer er iemand geraakt wordt.

Weggelopen
Na drie dode stieren ben ik opgestapt en heb ik de arena verlaten met de angst bij de uitgang aangevallen te worden door dierenactivisten! Ik wist niet dat het zo afschuwelijk was, en ik heb er nog wel 13 euro voor betaald! Als je het zelf eens wilt meemaken uit nieuwsgierigheid, kijk dan gewoon even op tv of Youtube, maar wees geen supporter door entree te betalen. Het meerendeel van de Spaanse inwoners is overigens tegen het stierenvechten. In Barcelona is een zaak gaande om het stierenvechten te verbieden en de aanvraag voor de wetsverandering moet alleen nog geaccepteerd worden door het Provinciale Bestuur.

Nederlands project
25 hangjongeren uit deze wijk worden in korte tijd opgeleid tot schilder en gaan zichzelf op deze manier nuttig maken voor de lokale bevolking. De Nederlandse kunstenaar Jeroen Koolhaas en Dre Urhahn leiden de jongeren op tot schilder om vervolgens alle huizen in vrolijke kleurtjes te schilderen.

Alleen rijk in kleur
Het Venetiaanse eiland Burano staat bekend om de vele gekleurde huisjes naast elkaar. Zo zal Dona Marta er ook uit komen te zien. Toch zal de uitstraling compleet anders zijn, aangezien de sloppenwijk op een berghelling gebouwd is en de voorgevels uit allerlei afvalmateriaal bestaat. Momenteel ziet de straatarme wijk er nog chaotisch uit, maar binnenkort zal het een rijk kleurenpalet zijn. Wie weet wordt de sloppenwijk Dona Marta nog een toeristische trekpleister met geörganiseerde bustours.

Meer over het project lees je op Favela Painting.

Foto: eflon, Flickr

Low-fare maatschappij Ryanair heeft interesse getoond om terug te keren naar Oostende. De momenteel lopende onderhandelingen zouden in november afgerond moeten zijn. Vervolgens wil de Ierse maatschappij met slechts één lijndienst vliegen naar Gerona.

Toerisme
Naast Gerona was er ook sprake over lijndiensten naar Glasgow, Madrid of Barcelona. Genoemde steden zijn groeimarkten voor kunststad Brugge. Toerisme Brugge denkt er anders over en kiest voor de luchthaven van Gerona omdat die bestemming toeristisch interessanter zou zijn.

€250.000 schuld
Eerder in 2005 besloot Ryanair zijn activiteiten stop te zetten en verliet de west Vlaamse luchthaven met een schuld van €250.000 aan onbetaalde landsrechten en contractbreuk. ”Het is natuurlijk niet zeker dat Ryanair nooit meer terugkeert, maar uit het gesprek dat we vorige week met de directie hadden, blijkt dat het dit jaar niet meer op Oostende vliegt. [...] Voor mij is het vandaag gedaan met de historie Ryanair”, aldus de Oostendse luchthavenmanager Gino Vanspauwen in een interview na de contractbreuk in 2005.

Zware subsidies
In november zullen de eerste toestellen van Ryanair waarschijnlijk weer in Oostende landen. De terugkomst wordt overigens goed gesubsidieerd door onder andere de overheid en het stadsbestuur van Gent. Volgens de groen-fractie is er een bedrag van €1.147.260 nodig voor de herstart. Daarvan zou €656.508 gesubsidiëerd worden door onder andere de Vlaamse overheid, de stadsbesturen van Brugge, Oostende en Gent. Het west-Vlaamse provinciebestuur zorgt voor een input van €105.000.

Foto: hans.hubers, Flickr

Toen ik afgelopen weekend op het treinstation van Groningen liep zag ik een eenzaam boek in de vensterbank van het stationsgebouw liggen. Nieuwsgierig liep ik er naartoe en nam het boek in mijn handen. ‘De wolkenjagers’ was de titel. Toen ik het boek verder bekeek bleek het niet zomaar een boek te zijn. Het was er te vondeling gelegd.

Toen ik het boek opensloeg ontdekte ik dat er een wereldwijd netwerk aan verbonden was! ‘Zeer interessant’ dacht ik, en ik las snel de introductie die amateuristisch op de eerste bladzijde geplakt was middels een label. ‘Ik ben een zwerfboek op zoek naar een nieuwe lezer’ stond er in het verhaaltje.

Book Crossing website
Het boek bleek gelinkt te zijn aan de website Bookcrossing.com. Een website dat wereldwijd actief is. De lezers onder ons kunnen op deze website gratis een eigen profiel aanmaken. Vervolgens biedt de website de mogelijkheid om eigen boeken te registreren en er een stukje tekst bij te schrijven. Daarna krijgt het boek een eigen registratienummer en is voor iedereen online te traceren. De bedoeling is dat het registratienummer in het boek vermeld wordt en het boek vervolgens te vondeling gelegd wordt of dat de eigenaar het simpelweg aan iemand weg geeft. De gelukkige vinder van het boek, zoals ik dat was op het Groningener station, kan het boek meenemen en lekker van elke pagina gaan genieten. Het leuke is natuurlijk als de vinder even naar Bookcrossing.com navigeert om daar het boek op te zoeken en middels een berichtje aangeeft dat het boek gevonden is, en waar je het boek naartoe hebt genomen. Als iedereen dat met dit boek doet kun je precies zien waar het boek al geweest is, en wie er al in gelezen heeft. Uiteraard mag je zo vrij zijn om na het lezen ook een review achter te laten. De enige verantwoordlijkheid die je over het boekt hebt is zorgen dat het weer ergens terecht komt voor een volgende vinden.

Ook zo’n last van een zware tas?
Dit concept is ideaal voor backpackers want naast die dikke Lonely Planet die al snel een kilo weegt, heb je het liefst maar één leesboek bij je om die overvolle rugtas zo licht mogelijk te houden. Overigens is het reizen al duur genoeg en wil je niet elke 2 weken 20 euro spenderen aan een nieuw boek. Met Bookcrossing kun je je boeken uitdelen en nieuwe boeken lezen. Perfect te combineren met de boekenruilplank in het hostel! En na je vakantie kun je precies zien in welke landen je boek geweest is.

Zelf je eigen boeken te vondeling leggen?
Surf dan even naar Bookcrossing.com, maak een gratis profiel aan en registreer je boek. Vergeet niet met een pen het registratienummer en de website in het boek te vermelden met een korte uitleg wat de bedoeling is. Via de website kun je overigens labels bestellen of online uitprinten die je in het boek kunt plakken. De website biedt trouwens een handige feature aan waarmee je via een email-alert precies kunt zien waar jouw boeken terechtkomen!

Foto: Ed Yourdon, Flickr

Langere reistijd naar Zuid-Amerika
De hoofdstad van Chili, Santiago, is verschoven met 27,7 centimeter. Ook in Argentinië zijn verschuivingen waargenomen. Zo is de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires 4 centimeter naar het westen opgeschoven.

Aardbeving
Oorzaak voor deze verschuiving is de zware aardbeving die Chili op 27 februari trof. Deze aarbeving had een kracht van 9,5 op de schaal van Richter en heeft vele levens geëist. Het dodental is opgelopen tot in de honderden en vele mensen zijn nog vermist. Na de schok hebben vloedgolven in de grote oceaan voor veel chaos gezorgd in de kuststeden van Chili. Afgelopen zondag zijn er 3 dagen van nationale rouw afgekondigd.

Foto: rprthp, Flickr

Economische ‘boost’
Vanuit het Rijk waren er niet langer bezwaren tegen het veelbesproken project. De verlenging dat voor een gedeelte gefinancieerd wordt door het Rijk zorgt voor een totale lengte van 2500 meter. Met deze verlenging kan Groningen Airport Eelde zich eindelijk uitbreiden tot een volwaardig Europees vliegveld. Dit project is zeer goed voor lokale economie en een betere bereikbaardheid van het noorden van ons land.

Aanbesteding
In het najaar van 2010 zal een ondernemer geselecteerd worden die aan het project mag werken. Voor de reizigers en de backpackers onder ons is het natuurlijk helemaal interessant mocht Ryanair zijn toestellen binnenkort naar Groningen sturen. Momenteel vertrekken er vanuit het noordelijke vliegveld enkel chartervluchten naar de Zuid-Europese zonbestemmingen tegen ticketprijzen van enkele honderden euro’s. Hoogste tijd voor wat concurentie in de terminal van Groningen!

Foto: tuppus, Flickr

Tevens dient je reisverzekering medische kosten in Cuba te dekken, iets wat bij lang niet alle verzekeraars gewoon is. Vergeet vooral niet dat je reisverzekering in Cuba verloopt na 3 maanden. De attest, het bewijs van de reisverzekering, moet zijn afgegeven door een instantie die erkend wordt door de Cubaanse overheid.

Partnerschapsovereenkomst
Het is ook voldoende als jouw reisverzekering een partner is van de Cubaanse verzekeraar Asistur. Zo niet, dan is je reisverzekering niet rechtsgeldig. Deze maatregel zal vanaf 1 mei van kracht gaan. Wat de sancties zijn op niet-naleving hiervan is onbekend.

Foto: Sami Keinänen, Flickr

Met name die metro’s die boven de straten hun weg door New York City banen, zijn een typisch beeld. De zogeheten High Line is een verhoogd stuk spoor dat in 1934 aangelegd is voor vrachttreinen. Deze vrachtverbinding van bijna 2.5 kilometer lengte heeft zijn daden tot 1980 bewezen. Vervolgens werd de lijn gesloten en keek niemand er meer naar om. Het gevolg? De efficiente High Line werd al snel overwoekerd door enkele kilometers warrig onkruid.

Tot op de dag van vandaag ligt datzelfde spoor nog steeds hoog boven de straten van New York. Echter hebben er de laatste jaren behoorlijk wat veranderingen plaatsgevonden. In 1999 werd besloten dat de High Line moest verdwijnen. Het braak liggend stuk spoor op poten lag in de weg en moest afgebroken worden. Twee ‘buren’ van de High Line, Joshua David en Robert Hammond, waren het er niet mee eens. Ze besloten een stichting in het leven te roepen genaamd Friends of the High Line. Met z’n tweeën begonnen ze te vechten tegen de nieuwe plannen van de gemeente en samen met burgermeester Bloomberg kwamen ze tot een bijzondere overeenkomst; de High Line moest blijven, maar niemand mocht er wat aan doen!

De stichting Friends of the High Line kwam op het idee om de High Line na renovatiewerken open te stellen voor het publiek. Echter willen ze de natuur nog steeds zijn gang laten gaan. Een groot gedeelte van de High Line is inmiddels voorzien van wandelpaden, dwars door het wilde onkruid heen. Het spoor ligt er zelfs nog! De vrienden zijn de High Line volledig aan het opknappen. Inmiddels is het zuidelijke gedeelte van de High Line reeds gerenoveerd en opengesteld voor het publiek.

Toen ik de route liep merkte ik op dat het een heel mooie gelegenheid is om de drukte van Manhatten te ontvluchten. Je bent duidelijk nog steeds in die grote stad in New Jersey, maar dan zonder dat stressgevoel. Van al dat verkeergeraas onder je voeten merk je helemaal niets meer, alsof je de stad uitgevlucht bent en tussen de bloemetjes in het gras in een ver park beland bent. Het is een leuke belevenis om op zo’n hoogte door de stad te lopen! Je krijgt New York City vanuit een heel ander perspectief te zien met onder andere enkele mooie vergezichten.

Om de High Line volledig natuurlijk te houden zijn er tuinmannen in dienst genomen. Met discrete bordjes word je aangespoord om op de paden te blijven. ‘Keep it Wild’ staat erop te lezen. Voor de geïntersseerden is er bij elke ingang een groot informatiebord geplaatst. Ook is het mogelijk om een rondleiding van een gids te krijgen en kun je er een feestje organiseren.

De High Line loopt langs één van de kunstacademies van New York wat je al snel kunt zien aan de artistiek geklede studenten die met studieboeken zeulen, of over een kunststroming discussiëren. Om bijeen te komen of je lunch te nuttigen met je ochtendkrantje is verderop een ‘tribune’ aangelegd, notabene als brug boven een kruispunt (zie bovenste foto). Onderaan de tribune zijn ramen gemonteerd om je eraan te herinneren dat je je toch echt midden in de stad bevindt.

Aan de westkant van Manhatten loopt de High Line vanaf 34th Street helemaal naar het zuiden totaan Ganzevoort Street, niet ver van het financiële district in The Big Apple. Een prachtige manier om Manhattan eens op een andere manier te bekijken: gezellig tussen de rustzoekende mensen en met schitterende vergezichten.